Romanos 7
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 À nubɩa-ba, á yɩ lɩ̀à tə, á nə yə̀ə́ Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à swɩ̀n sʋ̀ràn tə tə á con. Yɩɩ nii tə wá də́ dɩ̀àn ləzoni yuu wa, máŋá tə mama, ba nə wulə lʋʋ wa.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Kʋ yɩ ndə kan nə swe ʋ barɩ nə. Máŋá tə mama, ʋ barɩ tə nə wá ya lʋʋ wa, Yɩɩ nii tə ba cwəŋə pɩn, sə ʋ nan ʋ barɩ tə con. Yá ʋ barɩ tə dàń nə tɩga, Yɩɩ nii təntə, kʋ yà nə pɩn, ʋ wulə ʋ barɩ tə con, yoo kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ ʋ yuu wa.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, kan nə nan ʋ barɩ con, ʋ va ʋ swe bɛɛ don nə, də ʋ barɩ tə wà tɩ, ba yàá swɩ̀n ba wʋ́ kan təntə yɩ kacwarʋ. Yá kʋ ga nə yɩ kanbarɩ tə tɩga, Yɩɩ nii tə yoo kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ ʋ yuu wa. Ʋ kʋ́ʋ̀ tà kacwarʋ, də ʋ nə pìí, ʋ swe bɛɛ don nə.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 À nubɩa-ba, mə kʋ yɩ nətʋ á də con. Á vwə á tɩ̀àn Zwezi-*Kərisə yɩra, ʋ nə tɩga nə yɩrɩ. Kʋ nətʋ dàń pɩn, Yɩɩ nii tə yoo wa, á yɩ ndə á tɩga. Yá á dàń yɩ lìù don nə tɩ aba. Ʋ mʋ̀ lìù təntə nə yɩ Zwezi, ʋ nə bwin ʋ nan tɩan wa. Yá kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə mɛ, sə nə tʋn zənzən nə pa Yɩɩ nə, ndə tɩ̀ʋ́ nə zɩŋa bɩa nətʋ.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Nə yə̀ə́ də, máŋá don wa, nə yà tʋŋa nə tətə fɩra yìə̀n. Nə cʋna fɩra tə yà twá Yɩɩ nii tə nə tʋŋa də nəba. Yá nə tətə fɩra yìə̀n təntə yà kəni nəba tɩan wa.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Yá sɩ́ʋ́n nə, tɩan dàń pwɛ̀e nə mʋ̀ də Yɩɩ nii tə duən nə. Yá Yɩɩ nii tə, kʋ yà nə cɩ̀ nə nə, ndə bàń dìə̀ lɩ̀à nə, kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ nə yuu wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə dàń zìlí Yɩɩ-*Siŋu tə nii, nə ma tʋŋa nə pɩn Yɩɩ nə cwəŋə nədʋn wa. Nə kʋ́ʋ̀ ba Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə zìlí, sə nə ma tʋn nə pa wá.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Bɛ̀eɛ̀e nə nə kʋ́ʋ̀ wá swɩ̀n? Yɩɩ *nii tə yɩ cʋna naaa? Abada! Kʋ tà nətʋ! Yá kʋ yɩ Yɩɩ nii tə cɩcɩ nə, à twá, à ma lwarɩ cʋna. Kʋ nə tà Yɩɩ nii tə nə swɩ̀n, kʋ wʋ́: «N wà mɛ, sə n pa n yii zʋ lìù won!», à yà bá lwarɩ kʋ yoo təntə.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Cʋna dàń twá Yɩɩ nii tə nə, tə na dɩ̀àn à yuu wa, tə pa à yii zʋ lɩ̀à wiən yiri mama. Yɩɩ nii tə yà ga nə tə̀lə́, cʋna də yà ba dɩ̀àn jə.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 À mʋ̀ con nə, máŋá don wa, də à nə yə̀rì Yɩɩ nii tə, à yà jə dɩ̀àn. Yá máŋá tə, à nə lwarɩ Yɩɩ nii tə, cʋna tə dàń nɩ dɩ̀àn à yuu wa.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 À dàń ga jì ndə tɩgɩ nə. Mə kʋ twá nətʋ Yɩɩ nii təntə, kʋ yà nə mɛ, sə kʋ kə nə mɩɩ wa, dàń pìí kʋ kə nə tɩan wa.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Cʋna tə dàń twá Yɩɩ nii tə nə, tə pa à dwá cwəŋə, tə ga pa tɩan ja nə.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Kʋ nətʋ dàń bɩrɩ də, Yɩɩ nii tə mʋ̀ cɩ́gá yɩ kʋ nan Yɩɩ con, Yɩɩ nii yoo tə də yɩ kʋ nan Yɩɩ con. Yɩɩ nii tə yɩ cɩ́gá, kʋ ga ziən də.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Kʋ nətʋ dàń yɩ kʋ bɩrɩ də, Yɩɩ nii tə, kʋ nə ziən wàá kʋ pɩn tɩan janɩ lìù naaa? Abada! Kʋ tà nətʋ! Yá cʋna dàń nə twá won tə, kʋ nə ziən nə, tə ma gʋ nə. Kʋ nətʋ tʋn, sə kʋ pa ba lwarɩ cʋna nə ba ziən nətʋ, də nətʋ tə nə dwə won mama.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Nə yə̀ə́ zəni də, Yɩɩ *nii tə yɩ kʋ nan Yɩɩ con. Yá à mʋ̀ yɩ ndə yoŋu nə, cʋna nə yə̀, à ga yɩ ləzwənə mʋ̀ʋ́.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 À tʋŋa yìə̀n, à nə yə̀rì tə də̀ń. Kʋ tə à nə pɩ̀à, sə à fwa, kʋ tà kʋ mʋ̀ nə à yàá fwa. Yá kʋ tə, à nə culi, mə kʋ mʋ̀ nə, à yàá fwa.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Də à nə fwa yìə̀n tə, à nə ba pɩ̀à, kʋ bɩrɩ də, à sɛ̀e də, Yɩɩ nii tə ziən.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Sɩ́ʋ́n nə, à mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ ba tə yìə̀n təntə tʋŋa, kʋ dàń yɩ cʋna tə, tə nə wulə də nə, nə tʋŋa tə.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 À dàń yə̀ə́ də, à mʋ̀ yɩ ləzwənə, à yɩra ga ba won mama jə kʋ nə ziən. À yàá pɩ̀à, sə à fwa zəni. Yá kʋ dàń nə yí, sə à fwa zəni tə, à kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ kʋ à fwa.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 À yàá pɩ̀à, sə à fwa zəni, yá à ba zəni təntə fwa. Lwanɩ tə, à nə ba pɩ̀à, sə à fwa, mə kʋ nə à fwa.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Də à dàń nə fwa kʋ tə, à yàá nə ba pɩ̀à, kʋ pɩ̀à kʋ bɩrɩ də, kʋ ká tà à tətə nə fwa tə, kʋ dàń yɩ cʋna tə, tə nə wulə də nə, nə pɩn à fwa tə.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 À dàń lwarɩ cwəŋə təntə nə yɩ nətʋ. Kʋ yɩ máŋá tə, à nə pɩ̀à, sə à fwa zəni, lwanɩ tə nə yàá wulə à səpuni nə, sə tə cɩ̀ à yáá nə.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 À jə pupwən zənzən də Yɩɩ nii tə à waa con.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Yá à dàń yə̀ə́ də, dɩ̀àn duən wulə də nə, tə nə pɩ̀à tə kálɩ́ nə, sə à twá cwəŋə tə, kʋ nə ba ziən máŋá mama. Kʋ yoo təntə dàń jaŋa də kʋ tə, à pubʋŋa nə bɩrɩ də, kʋ ziən. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, cʋna dàń twá də Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, tə pa à jì ndə bàń dìə̀ lìù nə.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Nə̀ń à nə, à jigə pucʋnɩ lìù. À wàrɩ̀ tɩan yáá nə à jén. Wàà nə wàá nə ʋ joŋə tə jɩɩn wa?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Nə kəni Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e nə *Yuu-Tiu Zwezi-Kərisə yɩrɩ. Kʋ dàń nə yɩ à fɩra nə, à yɩ Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, yoŋu à pubʋŋa wa. Yá kʋ nə kʋ́ʋ̀ twá à tʋtʋnɛɛ nə, à yɩ cʋna yoŋu, tə nə twá Yɩɩ nii tə nə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, tə ja.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.