Romanos 1
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 À mʋ̀ Polə yɩ Zwezi-*Kərisə tʋtʋnbiu. À mʋ̀ nə pʋ́pʋ́nɩ́ sagɩ kʋ tə. Yɩɩ kúrí nə, sə à ya ʋ *tʋntʋnʋ. Ʋ lɩ nə, ʋ tún vàn nə, sə à swɩ̀n ʋ sʋywáŋʋ́ tə, à bɩrɩ lɩ̀à nə.
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 Yɩɩ yà dí yáá, ʋ twá də ʋ nii *sʋ̀sʋ̀nà tə, ʋ ma kàn sʋywáŋʋ́ təntə nikanɩ, fuən fuən. Yá kʋ yoo dàń pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa.
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 — ausente —
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 — ausente —
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Kʋ twá də ʋ mʋ̀ Zwezi-Kərisə, Yɩɩ ma fwa ʋ pubwanʋ tə nə yɩra, ʋ ga tún nəba, sə nə ya ʋ tʋntʋna. Ʋ fwa kʋ nətʋ tə, sə nə va nə swɩ̀n ʋ sʋgʋ tə, nə bɩrɩ dwíə́ tə mama lʋʋ mama wa nə, ba nə tà *Zwifə-ba, sə ba zìlí ʋ nii, kʋ twá ʋ yɩrɩ tə nə. Kʋ nətʋ twá ba nə keni ba waa ʋ nə wuuu.
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 — ausente —
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 — ausente —
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 Tɩa yuu bwálɩ́ mama nə, lɩ̀à nə̀ń də, á keni á waa Zwezi-*Kərisə nə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à dí yáá, à twá də Zwezi-Kərisə, à ma kəni à nyɩna Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e, á mama yɩrɩ.
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 — ausente —
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 — ausente —
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 À pɩ̀à, sə à na aba də à waa mama, sə à pa aba Yɩɩ-*Siŋu tə tarpɩʋn don, sə kʋ pa á zɩgɩ dɩ̀àn, á twá Zwezi-Kərisə nə.
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 À mʋ̀ də á mʋ̀ mɛ keni nə waa Zwezi-Kərisə nə, yá nə dàń yɩ won nədʋ. Kʋ mʋ̀ nə pɩn à pɩ̀à, sə nə na duən, nə ga dàn duən jɩ̀àn.
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 À nubɩa-ba, à pɩ̀à, sə á lwarɩ də, à də́də́n, sə à bà, à na aba kʋ nɛɛ cé duən. Yá yìə̀n cɩ̀gà à yáá nə, kʋ bà kʋ yí zə̀n. À pɩ̀à, sə à bà, à tʋn tʋtʋŋɩ á tətəŋi wa. Kʋ wá san aba, sə á va yáá, á ga bori Yɩɩ nyiən tə wa, ndə à nə fwa nətʋ lʋʋ dwíə́ tə duən wa.
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 Yɩɩ nə pɩn nə kʋ tʋtʋŋɩ təntə. Kʋ dàń yɩ ndə jɩŋɩ nə à yuu wa, sə à swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə, à bɩrɩ *Gərɛkə-ba nə, də ba tə, ba yɩ́á nə wà pʋrɩ nə, də ba tə, ba nə yə̀ə́ saga kàrʋ̀, də ba tə, ba nə yə̀rì won mama nə.
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 Mə kʋ mʋ̀ yoo təntə nə pɩn, à pɩ̀à, sə à bà, à swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə, à bɩrɩ á mʋ̀ *Romə tɩ̀án də, də à waa mama.
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 Cavɩra ba à mʋ̀ Polə jə, sə à swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə à bɩrɩ lɩ̀à nə. Yɩɩ dɩ̀àn wulə sʋywáŋʋ́ təntə wa, sə tə jon lɩ̀à tə mama, ba nə keni ba waa Zwezi-*Kərisə nə, ba cʋna wa. Cwəŋə təntə təntən ka wulə *Zwifə-ba yɩrɩ. Kʋ kwa nə, ka wulə *Gərɛkə-ba tə də yɩrɩ.
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 Sʋywáŋʋ́ təntə nə bɩrɩ nətʋ tə, Yɩɩ nə pɩn ləzwənə jì cɩ́gá tíú ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con. Kʋ yoo təntə cwəŋə də̀ń laŋʋ də kʋ yígúrə́ nə yɩ, sə lɩ̀à tə kəni ba waa Zwezi-Kərisə nə wuuu. Kʋ yɩ ndə, kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə keni ʋ waa Zwezi nə, Yɩɩ yàá pa ʋ jì cɩ́gá tíú, ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con. Yá ʋ mʋ̀ lìù təntə wá ya mɩɩ wa, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con».
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 Yɩɩ bɩrɩ də, ʋ lɩŋa zaŋa ʋ sàń tə nə, lɩ̀à tə tʋtʋnkʋkwɩnan tə mama yɩrɩ, ʋ nə ba pɩ̀à, də kʋnkʋn yìə̀n yɩrɩ. Mə tə mʋ̀ nə, ba ma cɩ̀ lɩ̀à tə yáá nə, ba dàn ká lwarɩ cɩ́gá tə.
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 Cɩ́gá, kʋ tə, ba nə wàá ba lwarɩ Yɩɩ yoo yuu wa kʋ yɩ nəpon. Yɩɩ tətə nə bɩrɩ ba kʋ yoo tə, ʋ pa ba lwarɩ kʋ.
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 — ausente —
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 — ausente —
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 Ba swɩ̀n də, ba mʋ̀ jə wʋbʋŋa, yá ba ga yə̀rì də, ba yɩ ləyərən.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 Ba mʋ̀ con nə, ba yá dun Yɩɩ tə, ʋ nə wàrɩ̀ ʋ tɩ ʋ pwɩ, yá ba ga jʋ̀nɩ̀ woŋwanan. Tə woŋwanan təntə yɩ ləzwənə nyɩnyɩga, ba nə sárɩ́, yá ləzwənə tətə ga tɩ ʋ pwɩ. Tə duən də nyɩn də zuŋi. Tə duən də nyɩn də vàná, tə nə jə nɛɛ banɩa, tə duən də kʋ́ʋ̀ nyɩn də wiən tə, tə nə vəli tə pùə́ ban.
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, Yɩɩ dàń ma yá ba, sə ba fwa ba pùə́ yokʋkwɩnan fɩra yìə̀n tə duən yɩra, sə tə kə ba durən wa, sə tə ga kə cavɩra ba tətə nə.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 Ba yá Yɩɩ cɩ́gá tə, ba ga pú kʋnkʋn kwa. Ba tʋŋa ba pɩn wiən tə nə, Yɩɩ nə fwa, də ba pɩn tə dun, ba ga yá Yɩɩ tətə, ʋ nə fwa tə wiən təntə mama. Yá ʋ mʋ̀ nə ba yà mɛ, sə ba bʋ ʋ nə, máŋá mama wuuu, kʋ nə ba zwɛ̀e. Amɩɩna!
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, Yɩɩ dàń ma yá ba, sə ba fwa cavɩyiən tə, ba nə swə tə fàŋʋ́. Ba kana dàń yá bara nə, ba pìí ba pəni ba duən kana, ba ma tʋŋa yìə̀n duən yɩra, tə nə wà mɛ.
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 Bara tə də con, ba də tʋŋa kʋ yoo təntə. Ba də yá kana tə nə, ba duən bara fɩra ga pìí kʋ gwɩ ba. Ba də pəni də ba duən bara, ba ma tʋŋa cavɩyiən duən yɩra. Càn nə wá ya ba ŋwɩ́rán, tə yolwana təntə yɩrɩ, ba nə fwa.
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 Ba mʋ̀ lɩ̀à təntə ba pɩ̀à, sə ba lwarɩ Yɩɩ. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Yɩɩ ma yá ba, sə ba pubʋŋa tə ya pubʋnkʋkwɩʋn, sə kʋ pa ba tʋn yìə̀n tə, ba nə wà mɛ, sə ba tʋn.
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 Ba bɩcanɩ súə́ də kʋnkʋn yìə̀n yiri mama. Ba tʋŋa yolwana duən yɩra. Lɩ̀à duən wiən jə yimən tə pa ba. Ba wɛɛ lɩŋa duən yuu wa. Ba zɩga lɩ̀à duən nə, kʋ tɩ̀án wiən yɩrɩ. Ba swə lɩ̀à gʋrɩ. Ba dɩ jara də duən. Ba gɩgɩrɩ lɩ̀à. Ba tʋŋa yutəlu yìə̀n lɩ̀à yɩra. Ba də́ tɩjaŋa duən də̀ń nə.
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 Ba swɩ̀n yolwana, ba pɩn duən nə. Ba yɩ Yɩɩ dʋŋa. Ba twɩn lɩ̀à. Ba yɩ fwiə lɩ̀à. Ba fwa yɩrʋ. Ba swə yolwan nədʋn fàŋʋ́. Ba ba ba nyɩna-ba nii zìlí.
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 Ba kʋ́ʋ̀ yə̀rì kʋ tə, kʋ nə ziən. Ba nə kàn nikanɩ, ba ba kʋ nii nə twá. Ba yə̀rì ka sóní lɩ̀à. Ba ba lɩ̀à yinəgə dəri.
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 Ba yə̀ə́ zəni də, Yɩɩ *nii tə bɩrɩ də, lɩ̀à tə, ba nə tʋŋa yokʋkwɩnan təntə mɛ, sə ba tɩ, sə tɩan nə ya ba ŋwɩ́rán. Ba yə̀ə́ kʋ nətʋ tə, yá ba ga tʋŋa tə yìə̀n tə. Kʋ tà tə cɩcɩ nə ba tʋŋa, ba nə nɩ lìù, də ʋ tʋn yolwan, ba yàá swə, ba ga daŋa kʋ tíú jɩ̀àn, sə ʋ fwa ʋ súrí lá.
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.