Marcos 6
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Zwezi nan kʋ mʋ̀ bwálɩ́ tə nə, ʋ va ʋ nyɩna sàń. Ʋ karbɩa yà kwé wá.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 *Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn nə, ʋ yà wulə ʋ kàrɩ̀ Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ wa. Lɩ̀à zənzən yà nə cʋga wá, kʋ gwárɩ́ ba, yá ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Yə̀n nə ʋ yə̀ə́ yìə̀n tətə mama? Bɛ̀eɛ̀e nə yɩ wʋbʋŋa kʋ tə, ʋ nə jə, də yomɩlan tə tə mɛ, ʋ nə tʋŋa?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Kʋ tà ʋ mʋ̀ nə yɩ kapənta tə, ʋ nə yɩ Mari bìú tə naaa? Kʋ tà ʋ mʋ̀ nə yɩ Zwakə də Zwoze də Zwidə də Simon zʋnʋ tə naaa? Ʋ nakwana tə tə̀lə́ nə wa yəbə naaa?» Yá kʋ nətʋ dàń pɩn, ba yà ba wá sɛ̀e.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Zwezi dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Ba yàá zìlí Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ bwálɩ́ mama nə, yá ʋ nyɩna sàń nə də ʋ dwíí tɩ̀án wa, də ʋ dìə̀ wa, ba ba wá zìlí».
4 Mas Jesus disse:
5 Zwezi wà wànɩ́ ʋ fwa yomɩlan duən lá, də kʋ nə tà, ʋ nə tún ʋ jɩ̀àn yayɩŋa mancɩn yuu wa, ʋ ma zwɛ̀e ba yayɩran.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ba yà nə wà Yɩɩ *nii sɛ̀e, tə gwárɩ́ wá.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ʋ dàń ma bon ʋ karbɩa fugə bələ tə, ʋ tʋn ba bələ bələ. Ʋ pɩn ba dɩ̀àn, sə ba lɩ *zinə lɩ̀à yuu wa.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Máŋá tə, á nə yí tɩʋ wa, sə á mé dìə̀ tə wa, á nə zʋa, kʋ jə vəli á nə wá nan kʋ mʋ̀ tɩʋ təntə wa.
10 Disse ainda:
11 Tɩʋ don lɩ̀à nə vɩga, sə ba ja aba, nə à yə̀ə́, sə ba cʋgʋ aba, á naŋa lá. Á zwara á nɛɛ purən, sə kʋ ya ba yuu yoo».
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ʋ karbɩa tə dàń ma va ba kàrɩ̀ lɩ̀à, ba wʋ́, ba mɛ, sə ba bà Yɩɩ con, sə ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ba dɩŋɩ zinə zənzən ba lɩ, ba zwɛ̀e yayɩŋa zənzən yayɩran də ba kəni nʋga ba yuu wa.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Zwezi ŋwɛn súə́ bwálɩ́ mama, yá pɩ̀ʋ́ *Erodə də dàń yà nì ʋ yoo. Lɩ̀à duən yà swɩ̀n də, Zwezi tətə nə yɩ *Zwan-Batisə ʋ nə pìí ʋ bwin, ʋ nan tɩan wa. Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ jə dɩ̀àn, ʋ ma tʋŋa yomɩlan.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Yá ba duən də yà wʋ́, ʋ yɩ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Eli. Ba duən də wʋ́, ʋ yɩ fuən Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə wa lìù don.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Erodə nì kʋ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ Zwan nə! À pɩn ba gwəŋə ʋ yuu, yá ʋ pìí ʋ bwin».
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Kʋ yɩ cɩ́gá, Erodə tətə yà nə pɩn ba ja Zwan, ba vwa, ba kə bàń dìə̀ wa. Erodə yà fwa nətʋ, ʋ zʋnʋ Filipə kan Erodɩadə yɩrɩ, ʋ nə jon.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Zwan yà ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ wà mɛ, sə n jon n zʋnʋ kan».
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Kʋ yɩrɩ nə Erodɩadə lɩŋa yà zaŋa zənzən Zwan yuu wa, ʋ yà ga jə kʋ ʋ bɩcan wa. Ʋ yà pɩ̀à cwəŋə, sə ʋ ma gʋ Zwan. Yá ʋ yà wàrɩ̀.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Erodə yà dəri Zwan, ʋ yà nə yə̀ə́ də, ʋ yɩ cɩ́gá tíú, ʋ ga yɩ Yɩɩ nə tɩ tə yɩrɩ. Ʋ dàń ma cɩ̀ ʋ nə. Ʋ yàá nə cʋga ʋ sʋ̀ràn tə, kʋ yàá gwárɩ́ wá, yá ʋ yàá cʋgʋ wá də puswənə.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Erodə lʋrɩ dɩɩn cànà nə twi kʋ yí, kʋ yɩn yuywaŋʋ kʋ pa Erodɩadə nə. Erodə dàń zàn ʋ fwa wodirən zənzən, ʋ pa ləzwənfaran tə nə, də pamana yun tɩ̀án tə nə, də Galile nagwanaa yáá tɩ̀án tə nə.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Erodɩadə bʋ̀á zʋa ʋ sa. Ʋ sɩʋ tə yɩn ywánɩ́ kʋ pa Erodə də ʋ candərə tə nə. Pɩ̀ʋ́ Erodə dàń ma swɩ̀n bʋ̀á tə con, ʋ wʋ́: «Lòrì won tə mama, n nə pɩ̀à, à wá pa kʋ mʋ́».
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ʋ dàń ga wʋ́, ʋ dùə̀: «À wá pa mʋ́ won tə mama, n nə pɩ̀à, kʋ nə swə kʋ yɩ à lʋʋ tə fan də».
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Bʋ̀á tə dàń ma nan, ʋ bwe ʋ nuu: «Bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à lòrì?» Ʋ nuu ma wʋ́: «Swɩ̀n ndə Zwan-Batisə yuu nə n pɩ̀à».
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Bʋ̀á tə ma dəri ʋ va ʋ swɩ̀n pɩ̀ʋ́ tə con, ʋ wʋ́: «À pɩ̀à, sə n gwəŋə Zwan-Batisə yuu tə sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n n kə zʋŋa wa n pa nə».
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Pɩ̀ʋ́ pùə́ cʋ̀gʋ̀, yá ʋ yà ba pɩ̀à, sə ʋ vɩ, ʋ nə dùə̀ ʋ candərə tə yáá con tə yɩrɩ.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ʋ dàń ma zəzən ʋ tʋn pamanʋ don, sə ʋ va ʋ gwəŋə Zwan yuu ʋ ja bà. Pamanʋ tə nan ʋ va bàń dìə̀ tə wa, ʋ gwəŋə Zwan yuu.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ʋ tì kʋ ʋ kə zʋŋa wa, ʋ ja bà ʋ pa bʋ̀á tə nə. Bʋ̀á tə ja nan ʋ pa ʋ nuu nə.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Máŋá tə Zwan karbɩa tə nə nì kʋ, ba twi, ba tì ʋ tɩgɩ tə ba gùrì.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Zwezi *tʋntʋna tə pìí ba bà ʋ con. Ba man ba bɩrʋ wá won tə mama, ba nə fwa, də ba nə kàrɩ̀ lɩ̀à tə nətʋ.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Lɩ̀à tə nə twi, də ba pìí ba vìrí, tə yà dáá zənzən, kʋ pa ba wàrɩ̀ wodiu ba jəni ba də́. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á twaga à nə, sə nə nan kwa con bwálɩ́ tə nə, lìù nə tə̀lə́, sə á wànɩ́ á sìí mancɩn».
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ba dàń zàn ba tì nɩ́á yuu bori tə, ba va bwálɩ́ tə, lɩ̀à nə ba bwələ.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Yá lɩ̀à zənzən nɩ ba, ba ga lwarɩ ba. Ba nan tɩan tə mama, ba va bwálɩ́ tə nə də nɛɛ, də Zwezi də ʋ karbɩa tə tə wà lá yí.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Zwezi də ʋ karbɩa tə nə nan nɩ́á yuu bori tə wa máŋá tə, ʋ nɩ lɩ̀à tə mama, ba yinəgə jɩn wá, ba yà nə yɩ ndə pee nə, tə nə ba payɩrʋ jə yɩrɩ. Ʋ dàń ma zàn ʋ kàrɩ̀ ba yìə̀n zənzən.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Máŋá tə wa, tɩa nə ja kʋ yí, Zwezi karbɩa tə fàrɩ́ ba yí, ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Tɩa yí, yá won mama tə̀lə́ bwálɩ́ kʋ tə wa.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Pa, sə lɩ̀à tə pìí ba va tɩʋ tə wa də tɩbii tə wa, ba yə̀ wodiu».
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Á tətə pɩan ba wodiu, sə ba də́!» Ba dàń ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Nə ba səbiu zənzən jə, sə nə ma yə̀ wodiu nə pa lɩ̀à ba tə nə».
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Zwezi dàń ma bwe ba, ʋ wʋ́: «Dipɛn bagalɩ nə wulə á con? Vələ á jə́n!» Ba nə ywàń tə kwa nə, ba twi ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Nə jə dipɛn bonu də fələ bələ».
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Kʋ kwa nə, Zwezi pɩn nii ʋ karbɩa tə nə, ʋ wʋ́: «Á pɩan lɩ̀à tə jə̀ń púlə́ púlə́ galɩʋ tə yuu wa!»
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ba dàń ma pa ba jə̀ń tɩa, bíí bíí, də finu finu.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kʋ kwa nə, Zwezi tì dipɛn bonu tə də fələ bələ tə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá yɩɩ nə, ʋ kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e. Ʋ fʋ fʋ dipɛn tə ʋ pa karbɩa tə nə, sə ba ma tara lalʋʋ tə. Ʋ tàrɩ̀ fələ bələ tə, də ʋ pa ba mɛ nə.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ba lìù mama dí ʋ sú.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ba pɛ̀e dipɛn tə də fələ tə mumunə, tə nə súə́ fɩyaran fugə bələ.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bara yɩ mʋ̀rʋ̀ bonu ba wa, ba nə dí wodiu tə.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Kʋ kwa nə, Zwezi zəzən ʋ pa ʋ karbɩa tə zʋ nɩ́á yuu bori tə wa, sə ba də́ yáá, ba galʋ mʋnaa tə vàn don nə Bɛtəsayɩda tɩʋ con. Ʋ mʋ̀ tətə dàń wá kə lɩ̀à tə cwəŋə nə.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ʋ nə pɩn ba vìí tə máŋá wa, ʋ dɩ̀gà paan don yuu wa, sə ʋ jʋn Yɩɩ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Tɩa yí máŋá tə nə, nɩ́á yuu bori tə də karbɩa tə yà wulə mʋnaa tə tətəŋi wa, yá Zwezi cɩcɩ ga wulə tɩa.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ʋ nɩ də, ʋ karbɩa tə na càn də nɩ́á yuu bori tə ka va, vʋʋ yà nə fuli kʋ naŋa bwálɩ́ tə, ba nə vələ tə yɩrɩ. Tɩbɩlakʋnʋ nii nə, ʋ zàn ʋ wulə nɩ́á tə yuu wa ba səpuni nə, ʋ vəli mancɩn mancɩn.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Yá máŋá tə nə, karbɩa tə nə nɩ wá də, ʋ vəli nɩ́á tə yuu wa, ba bʋ́n də, kʋ yɩ wojijiru. Ba dàń ma mà nii,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 fən yà nə zʋa ba zənzən yɩrɩ. Zwezi ma ʋ swɩ̀n ba con lala, ʋ wʋ́: «Á dàŋá á jɩ̀àn! Kʋ yɩ à mʋ̀ nə! Á dànà ká pa fən ja aba!»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Kʋ kwa nə, ʋ dàń zʋa nɩ́á yuu bori tə wa, ba səpuni nə, yá vʋʋ tə ga zɩgɩ. Kʋ gwárɩ́ ʋ karbɩa tə zənzən.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Ba nə nɩ Zwezi də, ʋ fʋa dipɛn tə, ba yà tə wà ʋ dɩ̀àn tə də̀ń lwarɩ. Ba pubʋŋɩ yà wà yí.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Zwezi də ʋ karbɩa tə galɩ mʋnaa tə ba zwɛ̀e, ba cú tɩa Zwenezarɛtə nagwanaa wa. Lantə nə, ba zɩgɩ ba nɩ́á yuu bori tə.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ba nə cúə́, də lɩ̀à tə zəzən ba lwarɩ Zwezi.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Bwálɩ́ tə mama lɩ̀à nə nì də, Zwezi wulə lɩ̀à tə yàá nan nagwanaa tə mama, ba janɩ yayɩŋa ba ja twi ba tɩtaran yuu wa.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Bwálɩ́ tə mama Zwezi nə vəli, kʋ yɩ tɩan wooo, tɩfaran wooo, tɩbii wooo, lɩ̀à yàá ja ba yayɩŋa, ba va ba tún jə́rə́ bwálá nə. Ba yàá lòrì wá, sə ʋ yá ʋ pa ba dwen ʋ gànʋ̀ nii nə. Lìù tə mama yàá nə dwen ʋ gànʋ̀ tə nii nə, kʋ tíú yayɩgʋ yàá zwɛ̀e.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.