Marcos 6
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Zwezi nan kʋ mʋ̀ bwálɩ́ tə nə, ʋ va ʋ nyɩna sàń. Ʋ karbɩa yà kwé wá.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 *Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn nə, ʋ yà wulə ʋ kàrɩ̀ Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ wa. Lɩ̀à zənzən yà nə cʋga wá, kʋ gwárɩ́ ba, yá ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Yə̀n nə ʋ yə̀ə́ yìə̀n tətə mama? Bɛ̀eɛ̀e nə yɩ wʋbʋŋa kʋ tə, ʋ nə jə, də yomɩlan tə tə mɛ, ʋ nə tʋŋa?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Kʋ tà ʋ mʋ̀ nə yɩ kapənta tə, ʋ nə yɩ Mari bìú tə naaa? Kʋ tà ʋ mʋ̀ nə yɩ Zwakə də Zwoze də Zwidə də Simon zʋnʋ tə naaa? Ʋ nakwana tə tə̀lə́ nə wa yəbə naaa?» Yá kʋ nətʋ dàń pɩn, ba yà ba wá sɛ̀e.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Zwezi dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Ba yàá zìlí Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ bwálɩ́ mama nə, yá ʋ nyɩna sàń nə də ʋ dwíí tɩ̀án wa, də ʋ dìə̀ wa, ba ba wá zìlí».
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Zwezi wà wànɩ́ ʋ fwa yomɩlan duən lá, də kʋ nə tà, ʋ nə tún ʋ jɩ̀àn yayɩŋa mancɩn yuu wa, ʋ ma zwɛ̀e ba yayɩran.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ba yà nə wà Yɩɩ *nii sɛ̀e, tə gwárɩ́ wá.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ʋ dàń ma bon ʋ karbɩa fugə bələ tə, ʋ tʋn ba bələ bələ. Ʋ pɩn ba dɩ̀àn, sə ba lɩ *zinə lɩ̀à yuu wa.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Máŋá tə, á nə yí tɩʋ wa, sə á mé dìə̀ tə wa, á nə zʋa, kʋ jə vəli á nə wá nan kʋ mʋ̀ tɩʋ təntə wa.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Tɩʋ don lɩ̀à nə vɩga, sə ba ja aba, nə à yə̀ə́, sə ba cʋgʋ aba, á naŋa lá. Á zwara á nɛɛ purən, sə kʋ ya ba yuu yoo».
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ʋ karbɩa tə dàń ma va ba kàrɩ̀ lɩ̀à, ba wʋ́, ba mɛ, sə ba bà Yɩɩ con, sə ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ba dɩŋɩ zinə zənzən ba lɩ, ba zwɛ̀e yayɩŋa zənzən yayɩran də ba kəni nʋga ba yuu wa.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Zwezi ŋwɛn súə́ bwálɩ́ mama, yá pɩ̀ʋ́ *Erodə də dàń yà nì ʋ yoo. Lɩ̀à duən yà swɩ̀n də, Zwezi tətə nə yɩ *Zwan-Batisə ʋ nə pìí ʋ bwin, ʋ nan tɩan wa. Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ jə dɩ̀àn, ʋ ma tʋŋa yomɩlan.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Yá ba duən də yà wʋ́, ʋ yɩ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Eli. Ba duən də wʋ́, ʋ yɩ fuən Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə wa lìù don.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Erodə nì kʋ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ Zwan nə! À pɩn ba gwəŋə ʋ yuu, yá ʋ pìí ʋ bwin».
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Kʋ yɩ cɩ́gá, Erodə tətə yà nə pɩn ba ja Zwan, ba vwa, ba kə bàń dìə̀ wa. Erodə yà fwa nətʋ, ʋ zʋnʋ Filipə kan Erodɩadə yɩrɩ, ʋ nə jon.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Zwan yà ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ wà mɛ, sə n jon n zʋnʋ kan».
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Kʋ yɩrɩ nə Erodɩadə lɩŋa yà zaŋa zənzən Zwan yuu wa, ʋ yà ga jə kʋ ʋ bɩcan wa. Ʋ yà pɩ̀à cwəŋə, sə ʋ ma gʋ Zwan. Yá ʋ yà wàrɩ̀.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Erodə yà dəri Zwan, ʋ yà nə yə̀ə́ də, ʋ yɩ cɩ́gá tíú, ʋ ga yɩ Yɩɩ nə tɩ tə yɩrɩ. Ʋ dàń ma cɩ̀ ʋ nə. Ʋ yàá nə cʋga ʋ sʋ̀ràn tə, kʋ yàá gwárɩ́ wá, yá ʋ yàá cʋgʋ wá də puswənə.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Erodə lʋrɩ dɩɩn cànà nə twi kʋ yí, kʋ yɩn yuywaŋʋ kʋ pa Erodɩadə nə. Erodə dàń zàn ʋ fwa wodirən zənzən, ʋ pa ləzwənfaran tə nə, də pamana yun tɩ̀án tə nə, də Galile nagwanaa yáá tɩ̀án tə nə.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Erodɩadə bʋ̀á zʋa ʋ sa. Ʋ sɩʋ tə yɩn ywánɩ́ kʋ pa Erodə də ʋ candərə tə nə. Pɩ̀ʋ́ Erodə dàń ma swɩ̀n bʋ̀á tə con, ʋ wʋ́: «Lòrì won tə mama, n nə pɩ̀à, à wá pa kʋ mʋ́».
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ʋ dàń ga wʋ́, ʋ dùə̀: «À wá pa mʋ́ won tə mama, n nə pɩ̀à, kʋ nə swə kʋ yɩ à lʋʋ tə fan də».
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Bʋ̀á tə dàń ma nan, ʋ bwe ʋ nuu: «Bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à lòrì?» Ʋ nuu ma wʋ́: «Swɩ̀n ndə Zwan-Batisə yuu nə n pɩ̀à».
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Bʋ̀á tə ma dəri ʋ va ʋ swɩ̀n pɩ̀ʋ́ tə con, ʋ wʋ́: «À pɩ̀à, sə n gwəŋə Zwan-Batisə yuu tə sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n n kə zʋŋa wa n pa nə».
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Pɩ̀ʋ́ pùə́ cʋ̀gʋ̀, yá ʋ yà ba pɩ̀à, sə ʋ vɩ, ʋ nə dùə̀ ʋ candərə tə yáá con tə yɩrɩ.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ʋ dàń ma zəzən ʋ tʋn pamanʋ don, sə ʋ va ʋ gwəŋə Zwan yuu ʋ ja bà. Pamanʋ tə nan ʋ va bàń dìə̀ tə wa, ʋ gwəŋə Zwan yuu.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ʋ tì kʋ ʋ kə zʋŋa wa, ʋ ja bà ʋ pa bʋ̀á tə nə. Bʋ̀á tə ja nan ʋ pa ʋ nuu nə.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Máŋá tə Zwan karbɩa tə nə nì kʋ, ba twi, ba tì ʋ tɩgɩ tə ba gùrì.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Zwezi *tʋntʋna tə pìí ba bà ʋ con. Ba man ba bɩrʋ wá won tə mama, ba nə fwa, də ba nə kàrɩ̀ lɩ̀à tə nətʋ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Lɩ̀à tə nə twi, də ba pìí ba vìrí, tə yà dáá zənzən, kʋ pa ba wàrɩ̀ wodiu ba jəni ba də́. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á twaga à nə, sə nə nan kwa con bwálɩ́ tə nə, lìù nə tə̀lə́, sə á wànɩ́ á sìí mancɩn».
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ba dàń zàn ba tì nɩ́á yuu bori tə, ba va bwálɩ́ tə, lɩ̀à nə ba bwələ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Yá lɩ̀à zənzən nɩ ba, ba ga lwarɩ ba. Ba nan tɩan tə mama, ba va bwálɩ́ tə nə də nɛɛ, də Zwezi də ʋ karbɩa tə tə wà lá yí.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Zwezi də ʋ karbɩa tə nə nan nɩ́á yuu bori tə wa máŋá tə, ʋ nɩ lɩ̀à tə mama, ba yinəgə jɩn wá, ba yà nə yɩ ndə pee nə, tə nə ba payɩrʋ jə yɩrɩ. Ʋ dàń ma zàn ʋ kàrɩ̀ ba yìə̀n zənzən.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Máŋá tə wa, tɩa nə ja kʋ yí, Zwezi karbɩa tə fàrɩ́ ba yí, ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Tɩa yí, yá won mama tə̀lə́ bwálɩ́ kʋ tə wa.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Pa, sə lɩ̀à tə pìí ba va tɩʋ tə wa də tɩbii tə wa, ba yə̀ wodiu».
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Á tətə pɩan ba wodiu, sə ba də́!» Ba dàń ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Nə ba səbiu zənzən jə, sə nə ma yə̀ wodiu nə pa lɩ̀à ba tə nə».
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Zwezi dàń ma bwe ba, ʋ wʋ́: «Dipɛn bagalɩ nə wulə á con? Vələ á jə́n!» Ba nə ywàń tə kwa nə, ba twi ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Nə jə dipɛn bonu də fələ bələ».
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Kʋ kwa nə, Zwezi pɩn nii ʋ karbɩa tə nə, ʋ wʋ́: «Á pɩan lɩ̀à tə jə̀ń púlə́ púlə́ galɩʋ tə yuu wa!»
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ba dàń ma pa ba jə̀ń tɩa, bíí bíí, də finu finu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Kʋ kwa nə, Zwezi tì dipɛn bonu tə də fələ bələ tə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá yɩɩ nə, ʋ kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e. Ʋ fʋ fʋ dipɛn tə ʋ pa karbɩa tə nə, sə ba ma tara lalʋʋ tə. Ʋ tàrɩ̀ fələ bələ tə, də ʋ pa ba mɛ nə.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ba lìù mama dí ʋ sú.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ba pɛ̀e dipɛn tə də fələ tə mumunə, tə nə súə́ fɩyaran fugə bələ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Bara yɩ mʋ̀rʋ̀ bonu ba wa, ba nə dí wodiu tə.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Kʋ kwa nə, Zwezi zəzən ʋ pa ʋ karbɩa tə zʋ nɩ́á yuu bori tə wa, sə ba də́ yáá, ba galʋ mʋnaa tə vàn don nə Bɛtəsayɩda tɩʋ con. Ʋ mʋ̀ tətə dàń wá kə lɩ̀à tə cwəŋə nə.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ʋ nə pɩn ba vìí tə máŋá wa, ʋ dɩ̀gà paan don yuu wa, sə ʋ jʋn Yɩɩ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Tɩa yí máŋá tə nə, nɩ́á yuu bori tə də karbɩa tə yà wulə mʋnaa tə tətəŋi wa, yá Zwezi cɩcɩ ga wulə tɩa.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ʋ nɩ də, ʋ karbɩa tə na càn də nɩ́á yuu bori tə ka va, vʋʋ yà nə fuli kʋ naŋa bwálɩ́ tə, ba nə vələ tə yɩrɩ. Tɩbɩlakʋnʋ nii nə, ʋ zàn ʋ wulə nɩ́á tə yuu wa ba səpuni nə, ʋ vəli mancɩn mancɩn.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Yá máŋá tə nə, karbɩa tə nə nɩ wá də, ʋ vəli nɩ́á tə yuu wa, ba bʋ́n də, kʋ yɩ wojijiru. Ba dàń ma mà nii,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 fən yà nə zʋa ba zənzən yɩrɩ. Zwezi ma ʋ swɩ̀n ba con lala, ʋ wʋ́: «Á dàŋá á jɩ̀àn! Kʋ yɩ à mʋ̀ nə! Á dànà ká pa fən ja aba!»
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Kʋ kwa nə, ʋ dàń zʋa nɩ́á yuu bori tə wa, ba səpuni nə, yá vʋʋ tə ga zɩgɩ. Kʋ gwárɩ́ ʋ karbɩa tə zənzən.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Ba nə nɩ Zwezi də, ʋ fʋa dipɛn tə, ba yà tə wà ʋ dɩ̀àn tə də̀ń lwarɩ. Ba pubʋŋɩ yà wà yí.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Zwezi də ʋ karbɩa tə galɩ mʋnaa tə ba zwɛ̀e, ba cú tɩa Zwenezarɛtə nagwanaa wa. Lantə nə, ba zɩgɩ ba nɩ́á yuu bori tə.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ba nə cúə́, də lɩ̀à tə zəzən ba lwarɩ Zwezi.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Bwálɩ́ tə mama lɩ̀à nə nì də, Zwezi wulə lɩ̀à tə yàá nan nagwanaa tə mama, ba janɩ yayɩŋa ba ja twi ba tɩtaran yuu wa.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Bwálɩ́ tə mama Zwezi nə vəli, kʋ yɩ tɩan wooo, tɩfaran wooo, tɩbii wooo, lɩ̀à yàá ja ba yayɩŋa, ba va ba tún jə́rə́ bwálá nə. Ba yàá lòrì wá, sə ʋ yá ʋ pa ba dwen ʋ gànʋ̀ nii nə. Lìù tə mama yàá nə dwen ʋ gànʋ̀ tə nii nə, kʋ tíú yayɩgʋ yàá zwɛ̀e.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.