Marcos 6
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Zwezi nan kʋ mʋ̀ bwálɩ́ tə nə, ʋ va ʋ nyɩna sàń. Ʋ karbɩa yà kwé wá.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 *Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn nə, ʋ yà wulə ʋ kàrɩ̀ Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ wa. Lɩ̀à zənzən yà nə cʋga wá, kʋ gwárɩ́ ba, yá ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Yə̀n nə ʋ yə̀ə́ yìə̀n tətə mama? Bɛ̀eɛ̀e nə yɩ wʋbʋŋa kʋ tə, ʋ nə jə, də yomɩlan tə tə mɛ, ʋ nə tʋŋa?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kʋ tà ʋ mʋ̀ nə yɩ kapənta tə, ʋ nə yɩ Mari bìú tə naaa? Kʋ tà ʋ mʋ̀ nə yɩ Zwakə də Zwoze də Zwidə də Simon zʋnʋ tə naaa? Ʋ nakwana tə tə̀lə́ nə wa yəbə naaa?» Yá kʋ nətʋ dàń pɩn, ba yà ba wá sɛ̀e.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Zwezi dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Ba yàá zìlí Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ bwálɩ́ mama nə, yá ʋ nyɩna sàń nə də ʋ dwíí tɩ̀án wa, də ʋ dìə̀ wa, ba ba wá zìlí».
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Zwezi wà wànɩ́ ʋ fwa yomɩlan duən lá, də kʋ nə tà, ʋ nə tún ʋ jɩ̀àn yayɩŋa mancɩn yuu wa, ʋ ma zwɛ̀e ba yayɩran.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ba yà nə wà Yɩɩ *nii sɛ̀e, tə gwárɩ́ wá.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ʋ dàń ma bon ʋ karbɩa fugə bələ tə, ʋ tʋn ba bələ bələ. Ʋ pɩn ba dɩ̀àn, sə ba lɩ *zinə lɩ̀à yuu wa.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Máŋá tə, á nə yí tɩʋ wa, sə á mé dìə̀ tə wa, á nə zʋa, kʋ jə vəli á nə wá nan kʋ mʋ̀ tɩʋ təntə wa.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Tɩʋ don lɩ̀à nə vɩga, sə ba ja aba, nə à yə̀ə́, sə ba cʋgʋ aba, á naŋa lá. Á zwara á nɛɛ purən, sə kʋ ya ba yuu yoo».
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ʋ karbɩa tə dàń ma va ba kàrɩ̀ lɩ̀à, ba wʋ́, ba mɛ, sə ba bà Yɩɩ con, sə ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ba dɩŋɩ zinə zənzən ba lɩ, ba zwɛ̀e yayɩŋa zənzən yayɩran də ba kəni nʋga ba yuu wa.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Zwezi ŋwɛn súə́ bwálɩ́ mama, yá pɩ̀ʋ́ *Erodə də dàń yà nì ʋ yoo. Lɩ̀à duən yà swɩ̀n də, Zwezi tətə nə yɩ *Zwan-Batisə ʋ nə pìí ʋ bwin, ʋ nan tɩan wa. Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ jə dɩ̀àn, ʋ ma tʋŋa yomɩlan.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Yá ba duən də yà wʋ́, ʋ yɩ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Eli. Ba duən də wʋ́, ʋ yɩ fuən Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə wa lìù don.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Erodə nì kʋ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ Zwan nə! À pɩn ba gwəŋə ʋ yuu, yá ʋ pìí ʋ bwin».
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Kʋ yɩ cɩ́gá, Erodə tətə yà nə pɩn ba ja Zwan, ba vwa, ba kə bàń dìə̀ wa. Erodə yà fwa nətʋ, ʋ zʋnʋ Filipə kan Erodɩadə yɩrɩ, ʋ nə jon.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Zwan yà ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ wà mɛ, sə n jon n zʋnʋ kan».
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Kʋ yɩrɩ nə Erodɩadə lɩŋa yà zaŋa zənzən Zwan yuu wa, ʋ yà ga jə kʋ ʋ bɩcan wa. Ʋ yà pɩ̀à cwəŋə, sə ʋ ma gʋ Zwan. Yá ʋ yà wàrɩ̀.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Erodə yà dəri Zwan, ʋ yà nə yə̀ə́ də, ʋ yɩ cɩ́gá tíú, ʋ ga yɩ Yɩɩ nə tɩ tə yɩrɩ. Ʋ dàń ma cɩ̀ ʋ nə. Ʋ yàá nə cʋga ʋ sʋ̀ràn tə, kʋ yàá gwárɩ́ wá, yá ʋ yàá cʋgʋ wá də puswənə.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Erodə lʋrɩ dɩɩn cànà nə twi kʋ yí, kʋ yɩn yuywaŋʋ kʋ pa Erodɩadə nə. Erodə dàń zàn ʋ fwa wodirən zənzən, ʋ pa ləzwənfaran tə nə, də pamana yun tɩ̀án tə nə, də Galile nagwanaa yáá tɩ̀án tə nə.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Erodɩadə bʋ̀á zʋa ʋ sa. Ʋ sɩʋ tə yɩn ywánɩ́ kʋ pa Erodə də ʋ candərə tə nə. Pɩ̀ʋ́ Erodə dàń ma swɩ̀n bʋ̀á tə con, ʋ wʋ́: «Lòrì won tə mama, n nə pɩ̀à, à wá pa kʋ mʋ́».
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ʋ dàń ga wʋ́, ʋ dùə̀: «À wá pa mʋ́ won tə mama, n nə pɩ̀à, kʋ nə swə kʋ yɩ à lʋʋ tə fan də».
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Bʋ̀á tə dàń ma nan, ʋ bwe ʋ nuu: «Bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à lòrì?» Ʋ nuu ma wʋ́: «Swɩ̀n ndə Zwan-Batisə yuu nə n pɩ̀à».
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Bʋ̀á tə ma dəri ʋ va ʋ swɩ̀n pɩ̀ʋ́ tə con, ʋ wʋ́: «À pɩ̀à, sə n gwəŋə Zwan-Batisə yuu tə sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n n kə zʋŋa wa n pa nə».
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Pɩ̀ʋ́ pùə́ cʋ̀gʋ̀, yá ʋ yà ba pɩ̀à, sə ʋ vɩ, ʋ nə dùə̀ ʋ candərə tə yáá con tə yɩrɩ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ʋ dàń ma zəzən ʋ tʋn pamanʋ don, sə ʋ va ʋ gwəŋə Zwan yuu ʋ ja bà. Pamanʋ tə nan ʋ va bàń dìə̀ tə wa, ʋ gwəŋə Zwan yuu.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ʋ tì kʋ ʋ kə zʋŋa wa, ʋ ja bà ʋ pa bʋ̀á tə nə. Bʋ̀á tə ja nan ʋ pa ʋ nuu nə.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Máŋá tə Zwan karbɩa tə nə nì kʋ, ba twi, ba tì ʋ tɩgɩ tə ba gùrì.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Zwezi *tʋntʋna tə pìí ba bà ʋ con. Ba man ba bɩrʋ wá won tə mama, ba nə fwa, də ba nə kàrɩ̀ lɩ̀à tə nətʋ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Lɩ̀à tə nə twi, də ba pìí ba vìrí, tə yà dáá zənzən, kʋ pa ba wàrɩ̀ wodiu ba jəni ba də́. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á twaga à nə, sə nə nan kwa con bwálɩ́ tə nə, lìù nə tə̀lə́, sə á wànɩ́ á sìí mancɩn».
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ba dàń zàn ba tì nɩ́á yuu bori tə, ba va bwálɩ́ tə, lɩ̀à nə ba bwələ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Yá lɩ̀à zənzən nɩ ba, ba ga lwarɩ ba. Ba nan tɩan tə mama, ba va bwálɩ́ tə nə də nɛɛ, də Zwezi də ʋ karbɩa tə tə wà lá yí.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Zwezi də ʋ karbɩa tə nə nan nɩ́á yuu bori tə wa máŋá tə, ʋ nɩ lɩ̀à tə mama, ba yinəgə jɩn wá, ba yà nə yɩ ndə pee nə, tə nə ba payɩrʋ jə yɩrɩ. Ʋ dàń ma zàn ʋ kàrɩ̀ ba yìə̀n zənzən.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Máŋá tə wa, tɩa nə ja kʋ yí, Zwezi karbɩa tə fàrɩ́ ba yí, ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Tɩa yí, yá won mama tə̀lə́ bwálɩ́ kʋ tə wa.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Pa, sə lɩ̀à tə pìí ba va tɩʋ tə wa də tɩbii tə wa, ba yə̀ wodiu».
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Á tətə pɩan ba wodiu, sə ba də́!» Ba dàń ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Nə ba səbiu zənzən jə, sə nə ma yə̀ wodiu nə pa lɩ̀à ba tə nə».
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Zwezi dàń ma bwe ba, ʋ wʋ́: «Dipɛn bagalɩ nə wulə á con? Vələ á jə́n!» Ba nə ywàń tə kwa nə, ba twi ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Nə jə dipɛn bonu də fələ bələ».
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Kʋ kwa nə, Zwezi pɩn nii ʋ karbɩa tə nə, ʋ wʋ́: «Á pɩan lɩ̀à tə jə̀ń púlə́ púlə́ galɩʋ tə yuu wa!»
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ba dàń ma pa ba jə̀ń tɩa, bíí bíí, də finu finu.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Kʋ kwa nə, Zwezi tì dipɛn bonu tə də fələ bələ tə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá yɩɩ nə, ʋ kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e. Ʋ fʋ fʋ dipɛn tə ʋ pa karbɩa tə nə, sə ba ma tara lalʋʋ tə. Ʋ tàrɩ̀ fələ bələ tə, də ʋ pa ba mɛ nə.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ba lìù mama dí ʋ sú.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Ba pɛ̀e dipɛn tə də fələ tə mumunə, tə nə súə́ fɩyaran fugə bələ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bara yɩ mʋ̀rʋ̀ bonu ba wa, ba nə dí wodiu tə.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Kʋ kwa nə, Zwezi zəzən ʋ pa ʋ karbɩa tə zʋ nɩ́á yuu bori tə wa, sə ba də́ yáá, ba galʋ mʋnaa tə vàn don nə Bɛtəsayɩda tɩʋ con. Ʋ mʋ̀ tətə dàń wá kə lɩ̀à tə cwəŋə nə.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ʋ nə pɩn ba vìí tə máŋá wa, ʋ dɩ̀gà paan don yuu wa, sə ʋ jʋn Yɩɩ.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Tɩa yí máŋá tə nə, nɩ́á yuu bori tə də karbɩa tə yà wulə mʋnaa tə tətəŋi wa, yá Zwezi cɩcɩ ga wulə tɩa.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ʋ nɩ də, ʋ karbɩa tə na càn də nɩ́á yuu bori tə ka va, vʋʋ yà nə fuli kʋ naŋa bwálɩ́ tə, ba nə vələ tə yɩrɩ. Tɩbɩlakʋnʋ nii nə, ʋ zàn ʋ wulə nɩ́á tə yuu wa ba səpuni nə, ʋ vəli mancɩn mancɩn.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Yá máŋá tə nə, karbɩa tə nə nɩ wá də, ʋ vəli nɩ́á tə yuu wa, ba bʋ́n də, kʋ yɩ wojijiru. Ba dàń ma mà nii,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 fən yà nə zʋa ba zənzən yɩrɩ. Zwezi ma ʋ swɩ̀n ba con lala, ʋ wʋ́: «Á dàŋá á jɩ̀àn! Kʋ yɩ à mʋ̀ nə! Á dànà ká pa fən ja aba!»
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Kʋ kwa nə, ʋ dàń zʋa nɩ́á yuu bori tə wa, ba səpuni nə, yá vʋʋ tə ga zɩgɩ. Kʋ gwárɩ́ ʋ karbɩa tə zənzən.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ba nə nɩ Zwezi də, ʋ fʋa dipɛn tə, ba yà tə wà ʋ dɩ̀àn tə də̀ń lwarɩ. Ba pubʋŋɩ yà wà yí.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Zwezi də ʋ karbɩa tə galɩ mʋnaa tə ba zwɛ̀e, ba cú tɩa Zwenezarɛtə nagwanaa wa. Lantə nə, ba zɩgɩ ba nɩ́á yuu bori tə.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ba nə cúə́, də lɩ̀à tə zəzən ba lwarɩ Zwezi.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Bwálɩ́ tə mama lɩ̀à nə nì də, Zwezi wulə lɩ̀à tə yàá nan nagwanaa tə mama, ba janɩ yayɩŋa ba ja twi ba tɩtaran yuu wa.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Bwálɩ́ tə mama Zwezi nə vəli, kʋ yɩ tɩan wooo, tɩfaran wooo, tɩbii wooo, lɩ̀à yàá ja ba yayɩŋa, ba va ba tún jə́rə́ bwálá nə. Ba yàá lòrì wá, sə ʋ yá ʋ pa ba dwen ʋ gànʋ̀ nii nə. Lìù tə mama yàá nə dwen ʋ gànʋ̀ tə nii nə, kʋ tíú yayɩgʋ yàá zwɛ̀e.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.