Marcos 4
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NAA
1 Dɩɩn don nə, Zwezi yà kʋ́ʋ̀ wulə ʋ kàrɩ̀ Galile mʋnaa tə nii nə. Lɩ̀à zənzən twi ba kɩkarɩ wá, kʋ pa ʋ zàn ʋ zʋ nɩ́á yuu bori wa ʋ jə̀ə́. Kʋ nɩ́á yuu bori tə yà zɩga mʋnaa tə wa bəbəru tə nii nə. Lɩ̀à tə mʋ̀ ga jə̀ə́ tɩa, buu tə bəbəru nə.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Zwezi yà twá zwansɩsarɩ, ʋ ma bɩrɩ ba yìə̀n zənzən. Ʋ kàrà tə wa, ʋ wʋ́:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 «Á cʋga, wodùrú nan, sə ʋ dù.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ʋ dàń nə wulə ʋ mɩ́ wodwii tə, kʋ vàn don tʋa cwəŋə yuu. Zənbii twi tə də́ tə.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kʋ vàn don tʋa kapataʋ tɩa wa, tɩran nə ba dáá lá. Kʋ bwálɩ́ tə nə, wobɩa tə nan lala, kʋ nə yɩ tɩtalʋ yɩrɩ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Máŋá tə, yɩɩ nə bɩga, kʋ dí wobii tə, tə ga tɩ tə kʋ̀, tə ŋʋnan nə wà tɩa zwɩ zəni yɩrɩ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wodwii tə vàn don tʋa casʋran tɩa wa. Tə nə pén máŋá tə nə, casʋran tə boru tə pú wobii tə yuu nə, tə dàń ga sɩ̀nɩ̀ tə tɩ. Tə wà won mama fwa.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Yá tə duən tʋa tɩa nəzəŋu wa, tə boru tə kwɛn, tə zɩn bɩa: Tə duən zɩn bɩa fɩtwa, tə duən sapwɩtwa, yá tə duən bíí».
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
9 E Jesus acrescentou:
10 Máŋá tə, Zwezi yà nə ŋʋ́ná də lɩ̀à tə, ba tə, ba nə boli ʋ nii, də ʋ karbɩa fugə bələ tə lòrì, sə ʋ gwin zwansɩsara tə də̀ń ʋ bɩrɩ ba.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ʋ ma le ba, ʋ wʋ́: «Á mʋ̀ wàá Yɩɩ pàrɩ̀ yìə̀n tə, tə nə sə̀gə̀ tə də̀ń á nì, á pɩn á tɩ̀àn nə. Yá lɩ̀à tə, ba nə ba à nə twá, tə mʋ̀ yɩ zwansɩsarɩ nə, ba wá twá ba ma nì yìə̀n tə mama.
11 Jesus disse a eles:
12 Kʋ dàń wá pa, ba ywàń, ba ga ba na. Kʋ wá pa ba cʋgʋ, ba ga ba kʋ də̀ń nə̀ń. Ba yà nə nə̀ń kʋ də̀ń, ba yà wá lwàń ba pubʋŋa, ba ga va Yɩɩ con. Yá Yɩɩ yà wá kwɛn ba cʋna tə ʋ lɩ ba mʋ̀ də wá pwərə wa».
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Kʋ kwa nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con ʋ wʋ́: «Á yə̀rì zwansɩsara ka tə də̀ń? Nətə nə á dàń wá fwa á ma yəni tə duən tə mɛ?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Wodùrú tə nə dwì tə yɩ ndə lìù tə nə, ʋ nə swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ləzoni duən yɩ ndə cwəŋə tə nii nə, wodwii tə yàá nə tʋ kʋ wa. Ba nə zəzən ba nì Yɩɩ sʋgʋ tə, lala də *Sɩtana twi, ʋ lɩ kʋ ba waa.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Yá ba duən də yàá yɩ ndə kapataʋ tɩa nə, wodwii tə nə tʋa kʋ wa. Ba mʋ̀ yàá nə nì sʋgʋ tə, ba yàá sɛ̀e kʋ lala də pupoli.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Yá Yɩɩ sʋgʋ tə wà ba mʋ̀ lɩ̀à təntə pubʋŋa tə wa zwɩ zənzən, ba ga ba dɩ̀àn jə kʋ waa. Ba nə dí càn, də ba nə wʋwalɩ ba Yɩɩ sʋgʋ tə yɩrɩ, ba yàá pìí ba yá Yɩɩ cwəŋə.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ba duən də yɩ ndə casʋran tɩa nə, wodwii tə nə tʋa lá. Ba yàá nì sʋgʋ tə,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 yá lʋʋ kʋ tə wiən twara jə ba zənzən. Ba swə ka pɩ̀à jɩjə. Lʋʋ wiən duən də fɩra jə ba. Tə wiən təntə mɛ yàá pú Yɩɩ sʋgʋ tə yuu nə, tə pa sʋgʋ tə kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ won kʋ fwa.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ləzoni duən yɩ ndə tɩzəŋu nə, wodwii tə nə tʋa lá. Ba yàá nì sʋgʋ tə, ba sɛ̀e kʋ. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba yɩ ndə wobɩa nə, tə nə zɩŋa bɩa. Ba duən zɩn bɩa fɩtwa, ba duən sapwɩtwa, yá ba duən bíí».
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Kʋ kwa nə, Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Lìù tə̀lə́, ʋ nə wá sʋrʋ cànʋ́ ʋ tún garwa də̀ń nə, nə à yə̀ə́ gədoo də̀ń nə. Kʋ yɩ ʋ wá tún kʋ canzɩlʋ yuu wa.
21 Jesus também lhes disse:
22 Won tə mama nə sə̀gə̀ wá na, yá won tə mama yà nə wulə yikunu wa, wá nan poni nə».
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á cɩa á tɩ̀àn nə də kʋ tə, á nə nə̀ń. Yɩɩ wá pa aba kʋ tə, á də nə pɩn lɩ̀à duən nə. Yá ʋ ga wá pa aba, ʋ doni kʋ tə, á nə pɩn.
24 Então lhes disse:
25 Ba wá pa lìù tə nə, ʋ nə jə ba súrú lá. Yá ʋ tə nə ba jə, ba wá jon mancɩn tə tətə, kʋ nə wulə ʋ con».
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á ywàŋá nətʋ tə, Yɩɩ nə də́ ʋ pàrɩ̀ tə. Kʋ yɩ ndə bɛɛ don nə dùə̀ ʋ kárá.
26 Jesus disse ainda:
27 Kʋ kwa nə, ʋ pəni də ʋ zaŋa dɩɩn mama, yá kʋ máŋá tə wa, wobɩa tə pén, tə ga bori. Bɛɛ tə yə̀rì nətʋ tə, kʋ nə fwa.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Tɩa tə yàá pa wobɩa tə pén tə bori ka tətə nə. Sɩsɩʋ yàá də́ yáá kʋ nan. Kʋ kwa nə, kʋ yàá lʋra, kʋ ga kə bɩa.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Máŋá tə, wobɩa tə nə bɩga, bɛɛ tə yàá zàn, ʋ za wiən tə də ʋ sɩ̀ʋ́. Kʋ nətʋ tə bɩrɩ də, wiən zagʋ máŋá yí».
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə nə wàá nə ma maŋa Yɩɩ pàrɩ̀ tə? Bɛ̀eɛ̀e zwansɩsara nə nə wàá nə tì nə ma maŋa kʋ?
30 Disse mais:
31 Kʋ yɩ ndə wobiu nəmanbiə nə, ba nə dùə̀. Kʋ mʋ̀ nə yɩ wobɩa tə mama nəmaa. Yá kʋ dwiu kwa nə, kʋ yàá pén.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Kʋ yàá boru, kʋ jì nədarʋ, kʋ doni dəvʋran mama. Kʋ nɛɛ tə yàá dara, zənbii tətə wàá tə pwalan tə kəni kʋ yuu wa».
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Nətʋ nə Zwezi yà twá də zwansɩsarɩ zənzən, ndə tə tə nə, ʋ ma swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə ʋ bɩrɩ lɩ̀à tə nə. Ʋ yàá swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə ba con ndə nətʋ tə, ba nə wá wànɩ́ ba nì kʋ də̀ń.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Ʋ yàá ba swɩ̀n, də kʋ nə tà də zwansɩsarɩ. Yá ʋ dàń nə wulə də karbɩa tə cɩcɩ, ʋ yàá yá zwansɩsarɩ tə, ʋ ga gwin tə yìə̀n tə mama ʋ bɩrɩ ba.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Kʋ dɩɩn tə tətə nə kʋ dədəni nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Nə vələ mʋnaa tə vàn tə don nə!»
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ba dàń nan lalʋʋ tə wa. Ʋ karbɩa tə jɩn wá də nɩ́á yuu bori tə, ʋ nə wulə kʋ wa, ba ja vìí. Nɩ́á yuu bwərə duən yà bwələ də wá.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Kʋ kwa nə, vʋʋ nəfarʋ zàn, kʋ mà nɩ́á kʋ kəni nɩ́á yuu bori tə wa, kʋ pa kʋ swí.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Zwezi yà tə́gə́ kʋ kwa con, ʋ dwɛ̀e ʋ ganpuri yuu wa. Ʋ karbɩa tə ma zɩ̀n wá, ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə wá tɩ! Kʋ yoo ba mʋ́ jə?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Zwezi ma zàn, ʋ baa vʋʋ tə nii nə, yá ʋ ga swɩ̀n mʋnaa nɩ́á tə con, ʋ wʋ́: «Pa n zəzugu tə nyʋ lá!» Kʋ máŋá tə wa, vʋʋ tə zɩgɩ. Yá bwálɩ́ tə mɛ zùrì siii.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Zwezi dàń ga swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, fən jə aba nətʋ? Á ba á waa kəni à nə wuuu, naaa?»
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Yá fən yà jə ba zənzən. Ba dàń swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə tà ndə lɩ̀à mɛ nə. Vʋʋ də mʋnaa mɛ zìlí ʋ nii!»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.