Marcos 4
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Dɩɩn don nə, Zwezi yà kʋ́ʋ̀ wulə ʋ kàrɩ̀ Galile mʋnaa tə nii nə. Lɩ̀à zənzən twi ba kɩkarɩ wá, kʋ pa ʋ zàn ʋ zʋ nɩ́á yuu bori wa ʋ jə̀ə́. Kʋ nɩ́á yuu bori tə yà zɩga mʋnaa tə wa bəbəru tə nii nə. Lɩ̀à tə mʋ̀ ga jə̀ə́ tɩa, buu tə bəbəru nə.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Zwezi yà twá zwansɩsarɩ, ʋ ma bɩrɩ ba yìə̀n zənzən. Ʋ kàrà tə wa, ʋ wʋ́:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 «Á cʋga, wodùrú nan, sə ʋ dù.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Ʋ dàń nə wulə ʋ mɩ́ wodwii tə, kʋ vàn don tʋa cwəŋə yuu. Zənbii twi tə də́ tə.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kʋ vàn don tʋa kapataʋ tɩa wa, tɩran nə ba dáá lá. Kʋ bwálɩ́ tə nə, wobɩa tə nan lala, kʋ nə yɩ tɩtalʋ yɩrɩ.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Máŋá tə, yɩɩ nə bɩga, kʋ dí wobii tə, tə ga tɩ tə kʋ̀, tə ŋʋnan nə wà tɩa zwɩ zəni yɩrɩ.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wodwii tə vàn don tʋa casʋran tɩa wa. Tə nə pén máŋá tə nə, casʋran tə boru tə pú wobii tə yuu nə, tə dàń ga sɩ̀nɩ̀ tə tɩ. Tə wà won mama fwa.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Yá tə duən tʋa tɩa nəzəŋu wa, tə boru tə kwɛn, tə zɩn bɩa: Tə duən zɩn bɩa fɩtwa, tə duən sapwɩtwa, yá tə duən bíí».
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Máŋá tə, Zwezi yà nə ŋʋ́ná də lɩ̀à tə, ba tə, ba nə boli ʋ nii, də ʋ karbɩa fugə bələ tə lòrì, sə ʋ gwin zwansɩsara tə də̀ń ʋ bɩrɩ ba.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ʋ ma le ba, ʋ wʋ́: «Á mʋ̀ wàá Yɩɩ pàrɩ̀ yìə̀n tə, tə nə sə̀gə̀ tə də̀ń á nì, á pɩn á tɩ̀àn nə. Yá lɩ̀à tə, ba nə ba à nə twá, tə mʋ̀ yɩ zwansɩsarɩ nə, ba wá twá ba ma nì yìə̀n tə mama.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Kʋ dàń wá pa, ba ywàń, ba ga ba na. Kʋ wá pa ba cʋgʋ, ba ga ba kʋ də̀ń nə̀ń. Ba yà nə nə̀ń kʋ də̀ń, ba yà wá lwàń ba pubʋŋa, ba ga va Yɩɩ con. Yá Yɩɩ yà wá kwɛn ba cʋna tə ʋ lɩ ba mʋ̀ də wá pwərə wa».
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Kʋ kwa nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con ʋ wʋ́: «Á yə̀rì zwansɩsara ka tə də̀ń? Nətə nə á dàń wá fwa á ma yəni tə duən tə mɛ?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Wodùrú tə nə dwì tə yɩ ndə lìù tə nə, ʋ nə swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ləzoni duən yɩ ndə cwəŋə tə nii nə, wodwii tə yàá nə tʋ kʋ wa. Ba nə zəzən ba nì Yɩɩ sʋgʋ tə, lala də *Sɩtana twi, ʋ lɩ kʋ ba waa.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Yá ba duən də yàá yɩ ndə kapataʋ tɩa nə, wodwii tə nə tʋa kʋ wa. Ba mʋ̀ yàá nə nì sʋgʋ tə, ba yàá sɛ̀e kʋ lala də pupoli.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Yá Yɩɩ sʋgʋ tə wà ba mʋ̀ lɩ̀à təntə pubʋŋa tə wa zwɩ zənzən, ba ga ba dɩ̀àn jə kʋ waa. Ba nə dí càn, də ba nə wʋwalɩ ba Yɩɩ sʋgʋ tə yɩrɩ, ba yàá pìí ba yá Yɩɩ cwəŋə.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ba duən də yɩ ndə casʋran tɩa nə, wodwii tə nə tʋa lá. Ba yàá nì sʋgʋ tə,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 yá lʋʋ kʋ tə wiən twara jə ba zənzən. Ba swə ka pɩ̀à jɩjə. Lʋʋ wiən duən də fɩra jə ba. Tə wiən təntə mɛ yàá pú Yɩɩ sʋgʋ tə yuu nə, tə pa sʋgʋ tə kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ won kʋ fwa.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ləzoni duən yɩ ndə tɩzəŋu nə, wodwii tə nə tʋa lá. Ba yàá nì sʋgʋ tə, ba sɛ̀e kʋ. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba yɩ ndə wobɩa nə, tə nə zɩŋa bɩa. Ba duən zɩn bɩa fɩtwa, ba duən sapwɩtwa, yá ba duən bíí».
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Kʋ kwa nə, Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Lìù tə̀lə́, ʋ nə wá sʋrʋ cànʋ́ ʋ tún garwa də̀ń nə, nə à yə̀ə́ gədoo də̀ń nə. Kʋ yɩ ʋ wá tún kʋ canzɩlʋ yuu wa.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Won tə mama nə sə̀gə̀ wá na, yá won tə mama yà nə wulə yikunu wa, wá nan poni nə».
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á cɩa á tɩ̀àn nə də kʋ tə, á nə nə̀ń. Yɩɩ wá pa aba kʋ tə, á də nə pɩn lɩ̀à duən nə. Yá ʋ ga wá pa aba, ʋ doni kʋ tə, á nə pɩn.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ba wá pa lìù tə nə, ʋ nə jə ba súrú lá. Yá ʋ tə nə ba jə, ba wá jon mancɩn tə tətə, kʋ nə wulə ʋ con».
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á ywàŋá nətʋ tə, Yɩɩ nə də́ ʋ pàrɩ̀ tə. Kʋ yɩ ndə bɛɛ don nə dùə̀ ʋ kárá.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Kʋ kwa nə, ʋ pəni də ʋ zaŋa dɩɩn mama, yá kʋ máŋá tə wa, wobɩa tə pén, tə ga bori. Bɛɛ tə yə̀rì nətʋ tə, kʋ nə fwa.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Tɩa tə yàá pa wobɩa tə pén tə bori ka tətə nə. Sɩsɩʋ yàá də́ yáá kʋ nan. Kʋ kwa nə, kʋ yàá lʋra, kʋ ga kə bɩa.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Máŋá tə, wobɩa tə nə bɩga, bɛɛ tə yàá zàn, ʋ za wiən tə də ʋ sɩ̀ʋ́. Kʋ nətʋ tə bɩrɩ də, wiən zagʋ máŋá yí».
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə nə wàá nə ma maŋa Yɩɩ pàrɩ̀ tə? Bɛ̀eɛ̀e zwansɩsara nə nə wàá nə tì nə ma maŋa kʋ?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Kʋ yɩ ndə wobiu nəmanbiə nə, ba nə dùə̀. Kʋ mʋ̀ nə yɩ wobɩa tə mama nəmaa. Yá kʋ dwiu kwa nə, kʋ yàá pén.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kʋ yàá boru, kʋ jì nədarʋ, kʋ doni dəvʋran mama. Kʋ nɛɛ tə yàá dara, zənbii tətə wàá tə pwalan tə kəni kʋ yuu wa».
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Nətʋ nə Zwezi yà twá də zwansɩsarɩ zənzən, ndə tə tə nə, ʋ ma swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə ʋ bɩrɩ lɩ̀à tə nə. Ʋ yàá swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə ba con ndə nətʋ tə, ba nə wá wànɩ́ ba nì kʋ də̀ń.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Ʋ yàá ba swɩ̀n, də kʋ nə tà də zwansɩsarɩ. Yá ʋ dàń nə wulə də karbɩa tə cɩcɩ, ʋ yàá yá zwansɩsarɩ tə, ʋ ga gwin tə yìə̀n tə mama ʋ bɩrɩ ba.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Kʋ dɩɩn tə tətə nə kʋ dədəni nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Nə vələ mʋnaa tə vàn tə don nə!»
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ba dàń nan lalʋʋ tə wa. Ʋ karbɩa tə jɩn wá də nɩ́á yuu bori tə, ʋ nə wulə kʋ wa, ba ja vìí. Nɩ́á yuu bwərə duən yà bwələ də wá.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Kʋ kwa nə, vʋʋ nəfarʋ zàn, kʋ mà nɩ́á kʋ kəni nɩ́á yuu bori tə wa, kʋ pa kʋ swí.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Zwezi yà tə́gə́ kʋ kwa con, ʋ dwɛ̀e ʋ ganpuri yuu wa. Ʋ karbɩa tə ma zɩ̀n wá, ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə wá tɩ! Kʋ yoo ba mʋ́ jə?»
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Zwezi ma zàn, ʋ baa vʋʋ tə nii nə, yá ʋ ga swɩ̀n mʋnaa nɩ́á tə con, ʋ wʋ́: «Pa n zəzugu tə nyʋ lá!» Kʋ máŋá tə wa, vʋʋ tə zɩgɩ. Yá bwálɩ́ tə mɛ zùrì siii.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Zwezi dàń ga swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, fən jə aba nətʋ? Á ba á waa kəni à nə wuuu, naaa?»
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Yá fən yà jə ba zənzən. Ba dàń swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə tà ndə lɩ̀à mɛ nə. Vʋʋ də mʋnaa mɛ zìlí ʋ nii!»
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.