Marcos 4
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs BKJ
1 Dɩɩn don nə, Zwezi yà kʋ́ʋ̀ wulə ʋ kàrɩ̀ Galile mʋnaa tə nii nə. Lɩ̀à zənzən twi ba kɩkarɩ wá, kʋ pa ʋ zàn ʋ zʋ nɩ́á yuu bori wa ʋ jə̀ə́. Kʋ nɩ́á yuu bori tə yà zɩga mʋnaa tə wa bəbəru tə nii nə. Lɩ̀à tə mʋ̀ ga jə̀ə́ tɩa, buu tə bəbəru nə.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Zwezi yà twá zwansɩsarɩ, ʋ ma bɩrɩ ba yìə̀n zənzən. Ʋ kàrà tə wa, ʋ wʋ́:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Á cʋga, wodùrú nan, sə ʋ dù.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Ʋ dàń nə wulə ʋ mɩ́ wodwii tə, kʋ vàn don tʋa cwəŋə yuu. Zənbii twi tə də́ tə.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Kʋ vàn don tʋa kapataʋ tɩa wa, tɩran nə ba dáá lá. Kʋ bwálɩ́ tə nə, wobɩa tə nan lala, kʋ nə yɩ tɩtalʋ yɩrɩ.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Máŋá tə, yɩɩ nə bɩga, kʋ dí wobii tə, tə ga tɩ tə kʋ̀, tə ŋʋnan nə wà tɩa zwɩ zəni yɩrɩ.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Wodwii tə vàn don tʋa casʋran tɩa wa. Tə nə pén máŋá tə nə, casʋran tə boru tə pú wobii tə yuu nə, tə dàń ga sɩ̀nɩ̀ tə tɩ. Tə wà won mama fwa.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Yá tə duən tʋa tɩa nəzəŋu wa, tə boru tə kwɛn, tə zɩn bɩa: Tə duən zɩn bɩa fɩtwa, tə duən sapwɩtwa, yá tə duən bíí».
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Máŋá tə, Zwezi yà nə ŋʋ́ná də lɩ̀à tə, ba tə, ba nə boli ʋ nii, də ʋ karbɩa fugə bələ tə lòrì, sə ʋ gwin zwansɩsara tə də̀ń ʋ bɩrɩ ba.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ʋ ma le ba, ʋ wʋ́: «Á mʋ̀ wàá Yɩɩ pàrɩ̀ yìə̀n tə, tə nə sə̀gə̀ tə də̀ń á nì, á pɩn á tɩ̀àn nə. Yá lɩ̀à tə, ba nə ba à nə twá, tə mʋ̀ yɩ zwansɩsarɩ nə, ba wá twá ba ma nì yìə̀n tə mama.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Kʋ dàń wá pa, ba ywàń, ba ga ba na. Kʋ wá pa ba cʋgʋ, ba ga ba kʋ də̀ń nə̀ń. Ba yà nə nə̀ń kʋ də̀ń, ba yà wá lwàń ba pubʋŋa, ba ga va Yɩɩ con. Yá Yɩɩ yà wá kwɛn ba cʋna tə ʋ lɩ ba mʋ̀ də wá pwərə wa».
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Kʋ kwa nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con ʋ wʋ́: «Á yə̀rì zwansɩsara ka tə də̀ń? Nətə nə á dàń wá fwa á ma yəni tə duən tə mɛ?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Wodùrú tə nə dwì tə yɩ ndə lìù tə nə, ʋ nə swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Ləzoni duən yɩ ndə cwəŋə tə nii nə, wodwii tə yàá nə tʋ kʋ wa. Ba nə zəzən ba nì Yɩɩ sʋgʋ tə, lala də *Sɩtana twi, ʋ lɩ kʋ ba waa.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Yá ba duən də yàá yɩ ndə kapataʋ tɩa nə, wodwii tə nə tʋa kʋ wa. Ba mʋ̀ yàá nə nì sʋgʋ tə, ba yàá sɛ̀e kʋ lala də pupoli.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Yá Yɩɩ sʋgʋ tə wà ba mʋ̀ lɩ̀à təntə pubʋŋa tə wa zwɩ zənzən, ba ga ba dɩ̀àn jə kʋ waa. Ba nə dí càn, də ba nə wʋwalɩ ba Yɩɩ sʋgʋ tə yɩrɩ, ba yàá pìí ba yá Yɩɩ cwəŋə.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Ba duən də yɩ ndə casʋran tɩa nə, wodwii tə nə tʋa lá. Ba yàá nì sʋgʋ tə,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 yá lʋʋ kʋ tə wiən twara jə ba zənzən. Ba swə ka pɩ̀à jɩjə. Lʋʋ wiən duən də fɩra jə ba. Tə wiən təntə mɛ yàá pú Yɩɩ sʋgʋ tə yuu nə, tə pa sʋgʋ tə kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ won kʋ fwa.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Ləzoni duən yɩ ndə tɩzəŋu nə, wodwii tə nə tʋa lá. Ba yàá nì sʋgʋ tə, ba sɛ̀e kʋ. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba yɩ ndə wobɩa nə, tə nə zɩŋa bɩa. Ba duən zɩn bɩa fɩtwa, ba duən sapwɩtwa, yá ba duən bíí».
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Kʋ kwa nə, Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Lìù tə̀lə́, ʋ nə wá sʋrʋ cànʋ́ ʋ tún garwa də̀ń nə, nə à yə̀ə́ gədoo də̀ń nə. Kʋ yɩ ʋ wá tún kʋ canzɩlʋ yuu wa.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Won tə mama nə sə̀gə̀ wá na, yá won tə mama yà nə wulə yikunu wa, wá nan poni nə».
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á cɩa á tɩ̀àn nə də kʋ tə, á nə nə̀ń. Yɩɩ wá pa aba kʋ tə, á də nə pɩn lɩ̀à duən nə. Yá ʋ ga wá pa aba, ʋ doni kʋ tə, á nə pɩn.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ba wá pa lìù tə nə, ʋ nə jə ba súrú lá. Yá ʋ tə nə ba jə, ba wá jon mancɩn tə tətə, kʋ nə wulə ʋ con».
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á ywàŋá nətʋ tə, Yɩɩ nə də́ ʋ pàrɩ̀ tə. Kʋ yɩ ndə bɛɛ don nə dùə̀ ʋ kárá.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Kʋ kwa nə, ʋ pəni də ʋ zaŋa dɩɩn mama, yá kʋ máŋá tə wa, wobɩa tə pén, tə ga bori. Bɛɛ tə yə̀rì nətʋ tə, kʋ nə fwa.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Tɩa tə yàá pa wobɩa tə pén tə bori ka tətə nə. Sɩsɩʋ yàá də́ yáá kʋ nan. Kʋ kwa nə, kʋ yàá lʋra, kʋ ga kə bɩa.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Máŋá tə, wobɩa tə nə bɩga, bɛɛ tə yàá zàn, ʋ za wiən tə də ʋ sɩ̀ʋ́. Kʋ nətʋ tə bɩrɩ də, wiən zagʋ máŋá yí».
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə nə wàá nə ma maŋa Yɩɩ pàrɩ̀ tə? Bɛ̀eɛ̀e zwansɩsara nə nə wàá nə tì nə ma maŋa kʋ?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Kʋ yɩ ndə wobiu nəmanbiə nə, ba nə dùə̀. Kʋ mʋ̀ nə yɩ wobɩa tə mama nəmaa. Yá kʋ dwiu kwa nə, kʋ yàá pén.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kʋ yàá boru, kʋ jì nədarʋ, kʋ doni dəvʋran mama. Kʋ nɛɛ tə yàá dara, zənbii tətə wàá tə pwalan tə kəni kʋ yuu wa».
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Nətʋ nə Zwezi yà twá də zwansɩsarɩ zənzən, ndə tə tə nə, ʋ ma swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə ʋ bɩrɩ lɩ̀à tə nə. Ʋ yàá swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə ba con ndə nətʋ tə, ba nə wá wànɩ́ ba nì kʋ də̀ń.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Ʋ yàá ba swɩ̀n, də kʋ nə tà də zwansɩsarɩ. Yá ʋ dàń nə wulə də karbɩa tə cɩcɩ, ʋ yàá yá zwansɩsarɩ tə, ʋ ga gwin tə yìə̀n tə mama ʋ bɩrɩ ba.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Kʋ dɩɩn tə tətə nə kʋ dədəni nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Nə vələ mʋnaa tə vàn tə don nə!»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ba dàń nan lalʋʋ tə wa. Ʋ karbɩa tə jɩn wá də nɩ́á yuu bori tə, ʋ nə wulə kʋ wa, ba ja vìí. Nɩ́á yuu bwərə duən yà bwələ də wá.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Kʋ kwa nə, vʋʋ nəfarʋ zàn, kʋ mà nɩ́á kʋ kəni nɩ́á yuu bori tə wa, kʋ pa kʋ swí.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Zwezi yà tə́gə́ kʋ kwa con, ʋ dwɛ̀e ʋ ganpuri yuu wa. Ʋ karbɩa tə ma zɩ̀n wá, ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə wá tɩ! Kʋ yoo ba mʋ́ jə?»
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Zwezi ma zàn, ʋ baa vʋʋ tə nii nə, yá ʋ ga swɩ̀n mʋnaa nɩ́á tə con, ʋ wʋ́: «Pa n zəzugu tə nyʋ lá!» Kʋ máŋá tə wa, vʋʋ tə zɩgɩ. Yá bwálɩ́ tə mɛ zùrì siii.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Zwezi dàń ga swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, fən jə aba nətʋ? Á ba á waa kəni à nə wuuu, naaa?»
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Yá fən yà jə ba zənzən. Ba dàń swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə tà ndə lɩ̀à mɛ nə. Vʋʋ də mʋnaa mɛ zìlí ʋ nii!»
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.