Lucas 22
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NAA
1 Cànà tə *Zwifə-ba nə də́ dipɛn tə, kʋ nə ba sabwarɩ kəni tə, ba nə boŋə ‹*Pakə› cànà tə, máŋá yí kʋ zwɛ̀e.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, yà pɩ̀à cwəŋə, sə ba ma gʋ Zwezi, yá ba yà dəri lɩ̀à tə fən.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 *Sɩtana dàń ma ja Zwidasə, Zwezi karbɩa fugə bələ tə wa lìù don, ba nə boŋə ‹Yisəkariyɔtə›, ʋ zʋ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Zwidasə vəli, ʋ vʋrʋ də *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ *dìə̀ lɩ̀à tə nə cɩ̀ ka nə tə yun tɩ̀án tə, ʋ bɩrɩ ba nətʋ tə, ʋ nə wá twá tə, ʋ ma kə wá ba jɩ̀àn wa.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ba lɩ̀à tə pwìí poli zəni. Ba dàń kàn nii də, ba wá pa wá səbiu.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Zwidasə də ba ken duən yuu, ʋ dàń ga pɩ̀à cwəŋə nəzəŋu tə, ʋ nə wá twá ʋ ma kə wá ba jɩ̀àn wa.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Dɩan tə, ba nə yàá də́ dipɛn tə, kʋ nə ba sabwarɩ kəni, tə twi tə yí. Kʋ təntən dɩɩn tə nə nə, ba mɛ, sə ba gʋ pabii, ba ma fwa *Pakə cànà tə wodiu.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Zwezi dàń ma tʋn Piyɛrə də Zwan, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á vələ, á tanɩ wodiu tə, á pa nəba, sə nə də́».
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ba ma bwe wá, ba wʋ́: «Yə̀n nə n pɩ̀à, sə nə tanɩ kʋ mʋ̀ wodiu təntə?»
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Zwezi swɩ̀n ba con nə, ʋ wʋ́: «Á cʋga zəni! Máŋá tə wa, á nə wá zʋ tɩʋ tə wa, á wá jə́rí bɛɛ don, ʋ nə zɩŋa nɩ́á kwàrá. Á wá pú kʋ bɛɛ tə nə, á zʋ sàń tə wa, ʋ nə zwɩ.
10 Jesus lhes explicou:
11 Á ga swɩ̀n dìə̀ tə tíú con, ʋ wʋ́: ‹Karnyɩna bwe, sə ʋ jə́n dìə̀ tə, ʋ də ʋ karbɩa tə nə wá də́ Pakə cànà wodiu ka wà tə, wa yə̀n?›
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Ʋ dàń wá bɩrɩ aba dəyuu dìə̀ nəfarʋ don, də kʋ wa zɩla. Mə lá nə, á wá tanɩ Pakə cànà wodiu tə».
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ʋ karbɩa tə dàń ma va, ba na tə yìə̀n tə mama, ndə Zwezi nə man, ʋ bɩrɩ ba nətʋ. Ba dàń ga kə Pakə cànà wodiu tə sírí lá nə.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Cànà tə wodiu diŋə máŋá yí, Zwezi də ʋ *tʋntʋna tə dàń twi ba jə̀ń duən nə, sə ba wulə ba də́.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «À sóní zəni, sə nə mama tə kə duən nə, nə də́ *Pakə cànà wodiu kʋ tə, də à càn máŋá tə wà yí.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Yá à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: À kʋ́ʋ̀ bá pìí à də́ kʋ tə, kʋ ja vələ máŋá tə, ba nə wá nì kʋ cànà təntə də̀ń, Yɩɩ pàrɩ̀ tə wa».
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ʋ dàń ma tì wùrú zʋŋa tə, ʋ kə ʋ con, ʋ ga kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e. Kʋ kwa nə, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á joŋə á nyʋ, á tàrà duən!
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: À kʋ́ʋ̀ bá nyʋ divɛn də aba, kʋ nə zɩgɩ sɩ́ʋ́n, kʋ ja vələ máŋá tə, Yɩɩ nə wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə».
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Kʋ kwa nə, ʋ tì dipɛn tə, ʋ kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e kʋ yɩrɩ. Kʋ kwa nə, ʋ fʋa fʋa kʋ, ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ à yɩra tə nə, kʋ nə pɩn aba. Á dàń fwa kʋ nətʋ tə, á ma lìí à yoo».
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ba nə dí ba zwɛ̀e, máŋá tə wa, Zwezi kʋ́ʋ̀ tì divɛn wùrú zʋŋa wa, ʋ fwa nətʋ, də ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Divɛn kʋ tə wùrú zʋŋa ka tə wa nə yɩ à jana tə, tə nə yɩ Yɩɩ *nimarʋ dʋ̀n tə, tə nə wá nan á yɩrɩ».
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á ywàŋá, lìù tə, ʋ nə wá ja nə, ʋ pa tə, wulə də nə, wodiu kʋ tə yuu wa.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 *Ləzwənə-Biu tə mɛ, sə ʋ vìí, ndə kʋ nə mɛ nətʋ, yá kʋ wá yà càn kʋ pa lìù tə nə, ʋ nə wá ja wá, ʋ pa».
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ba dàń ma wulə ba bwe duən, sə ba jə́n, wàà nə wá fwa kʋ yoo təntə ba wa.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Zwezi karbɩa tʋ́tʋ̀nɩ́ duən, sə ba jə́n, ba wa nə mɛ, sə ʋ jə̀ń ba mama yuu wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, tʋ́tʋ̀ná dàń twi, tə tʋ ba tətəŋi wa.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Zwezi swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Pɛ̀egá də́ dɩ̀àn ba lʋʋ dwíə́ tə mama yuu wa. Yá ba boŋə lʋʋ pabɩa mʋ̀ ‹lɩ̀à tə, ba nə fwa zəni›.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Yá kʋ wà mɛ, sə kʋ ya nətʋ á mʋ̀ con. Lìù tə, ʋ nə yɩ ləzwənfarʋ á wa, mɛ, sə ʋ ya ndə bisɩmabiə nə. Yá lìù tə, ʋ nə tɩ aba, mɛ, sə ʋ ya ndə lìù tə nə, ʋ nə tʋŋa ʋ pɩn aba.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Lìù tə, ba nə tuŋə wodiu, ba pɩn, ʋ də́, də ʋ tə, ʋ mʋ̀ nə nə tuŋə kʋ, ba wàà nə dwə ʋ don? Kʋ tà lìù tə, ʋ nə də́ tə, naaa? Á wa nə, à mʋ̀ Zwezi, à yɩ ndə lìù tə nə, ʋ nə tʋŋa, ʋ pɩn aba.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Á yɩ lɩ̀à tə, á nə yɩ də nə, dɩɩn mama à càn tə də máŋá tə wa, yìə̀n nə yugu nə, sə tə pa à tʋn yokʋkwɩʋn.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 À swə, sə á də də́ kʋ pàrɩ̀ təntə, ndə à nyɩna nə pɩn, sə à də də́ kʋ nətʋ.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Á wá də́ cànà də nə, à pàrɩ̀ dìə̀ tə wa. Á wá jə̀ń padaran yun á bʋ̀rɩ̀ *Yɩzərayɛlə dwíə́ dəkurən fugə bələ tə bʋ̀rà».
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Zwezi swɩ̀n Simon Piyɛrə con, ʋ wʋ́: «Simon, Simon, cʋgʋ! *Sɩtana lòrì cwəŋə, sə ʋ zɩzaga aba, ndə ba nə zɩzaga wobɩa, sə ba lɩ tə də tə wopulə duən wa.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Yá à dàń jʋn Yɩɩ à pa mʋ́, sə n waa tə, n nə ken Yɩɩ nə tə, dàn ká jén. Máŋá tə wa, n nə wá pìí n bà à con, sə n dàn n nubɩa jɩ̀àn».
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Simon Piyɛrə le wá, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, à ken à sírí, sə à zʋ bàń dìə̀ də mʋ́, sə à tɩ də mʋ́».
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Piyɛrə, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: N wá tɛn də, n yə̀rì nə zə̀n, nɛɛ batwa, də cəbɩʋ tə wà kwi».
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Zwezi swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Də à yà nə tʋn aba, à ga swɩ̀n də, á dànà ká tì səbiu, nə à yə̀ə́ lɔ̀ɔ̀, nə à yə̀ə́ natʋra, bɛ̀eɛ̀e yà nə mùrì aba?» Ba ma le wá, ba wʋ́: «Won mama wà nəba mùrì».
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ le, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, sə lìù tə, ʋ nə jə səbiu, sə ʋ tì, sə lìù tə, ʋ nə jə lɔ̀ɔ̀, sə ʋ tì, sə lìù tə, ʋ nə ba lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ jə, sə kʋ tíú yə̀ ʋ gandarʋ, ʋ də́ yáá, ʋ ma yə̀ lagʋrɩ sɩ̀ʋ́.
36 Então Jesus lhes disse:
37 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Kʋ mɛ, sə kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa nii ma sú, tə tʋn à yɩra: ‹Ba gàlɩ̀ wá, ba ma cen yolwanfwana nii nə›. Cɩ́gá, kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ à yuu wa, tə bɩ̀àn, sə kʋ jì».
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Karbɩa tə le, ba wʋ́: «*Yuu-Tiu, nə̀ń lagʋrɩ sɩ̀án bələ». Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Kʋ mɛ nətʋ».
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Kʋ kwa nə, Zwezi nan, ndə ʋ dɩan mɛ nə fwa nətʋ tə, ʋ va *oliviye tɩ̀án paan tə yuu wa. Ʋ karbɩa tə ga púə́ ʋ kwa.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Máŋá tə wa, ʋ nə vəli, ʋ yí kʋ bwálɩ́ təntə, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á lòrì Yɩɩ, sə ʋ san aba, sə *Sɩtana dàn ká wànɩ́ aba, ʋ də́də́n, sə ʋ yigu, ʋ pa á tʋn yokʋkwɩʋn».
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ʋ dàń ga fàrʋ́ ʋ nan kwa, ʋ va yáá mancɩn, ndə lìù ka dɩlɩ kapan, kʋ va kʋ tʋ bwálɩ́ nə, ʋ tʋ ʋ nadwana yuu, ʋ ga lòrì Yɩɩ.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Ʋ dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nyɩna, də n nə pɩ̀à kʋ, pa, sə yacara tətə twiən tə yá nə. Yá à pɩ̀à, sə n mʋ̀ puswənə nə tʋn, sə à mʋ̀ nyiən tə ga kwɛ̀e».
42 dizendo:
43 *Malɩka dàń ma zàn Yɩɩ *sàń nə, ka bà ka nan Zwezi nə, ka cú ka dàn ʋ jɩ̀àn.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Zwezi pùə́ cʋ̀gʋ̀ zənzən. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ lòrì Yɩɩ də dɩ̀àn zənzən. Ʋ tɩlʋŋʋ palɩ ndə jana nə, kʋ loni, kʋ twɩ tɩa.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ʋ nə lòrì Yɩɩ ʋ zwɛ̀e, ʋ zàn ʋ pìí ʋ bà ʋ karbɩa tə con. Yá ʋ twi, də ba pwìí cʋ̀gʋ̀. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba tə́gə́ ba dwɛ̀e.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á dwɛ̀e? Á zaŋa, á ga lòrì Yɩɩ, sə Sɩtana dàn ká wànɩ́ aba ʋ də́də́n, sə ʋ yigu, sə ʋ pa, á tʋn yokʋkwɩʋn».
46 E disse:
47 Zwezi nə wulə ʋ swɩ̀n, máŋá tə wa, də nə̀ń lɩ̀à nə ba bɩ̀àn. Lìù tə, ba nə boŋə Zwidasə, ʋ də nə yɩ Zwezi karbɩa fugə bələ tə wa, lìù don, yà nə wulə ba yáá, ʋ vəli. Ʋ fàrʋ́ ʋ yí Zwezi yɩra, sə ʋ kʋkwalɩ wá.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Zwezi dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Mə kʋ wá twá kʋkwalʋ nə, n ma ja *Ləzwənə-Biu n pa!»
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Lɩ̀à tə nə wulə də Zwezi tə, nə na yoo tə, kʋ nə bɩ̀àn, ba swɩ̀n, ba wʋ́: «*Yuu-Tiu, nə wá za də lagʋrɩ sɩ̀án, naaa?»
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Ba wa lìù don ma cʋ̀rɩ́ lagʋrɩ sɩ̀ʋ́, ʋ ma za *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tʋ̀tʋ̀nʋ̀ jɩzən zɩɩn, ʋ gwəŋə.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Zwezi dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á yágá, kʋ mɛ nətʋ!» Ʋ ma dwen bɛɛ tə zɩɩn tə nə, ʋ ga zùrì kʋ.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Kʋ kwa nə, Zwezi swɩ̀n Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ *dìə̀ lɩ̀à tə nə cɩ̀ ka nə tə yun tɩ̀án tə, də Zwifə-ba *nəkwɩna tə con, ba nə twi, sə ba ja wá tə, ʋ wʋ́: «Á twi də lagʋrɩ sɩ̀án də dangwələn, sə á ma ja à nə, ndə à yɩ ŋwɩ̀àn tə, à nə gwɩ lɩ̀à.
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 À yà wulə də aba dɩɩn mama, Zwifə-ba Yɩɩ dìə̀ tə wa, á ga wà nə jɩn. Yá máŋá kʋ tə yɩ á mʋ̀, də lìù tə, ʋ nə yɩ yikunu pɩ̀ʋ́ tə nyiən».
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ba nə jɩn Zwezi, ba ja wá, ba va *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə dìə̀ wa. Piyɛrə púə́ ba kwa yɩŋʋna.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ba ken mən, ba jə̀ə́ tə yáá, Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə kàrá tətəŋi wa. Piyɛrə də twá ʋ jə̀ə́ ba tətəŋi wa lá.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Tʋtʋnbʋa don nə nɩ wá, mən tə yáá nə, ʋ ywàń wá zən, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛɛ wà tə də yɩn də Zwezi!»
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Yá Piyɛrə tɛn, ʋ wʋ́: «À nakʋa, à yə̀rì wá!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Kʋ nə fwa mancɩn, bɛɛ don də nə kʋ́ʋ̀ ʋ nɩ wá, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «N də wulə ba lɩ̀à tə wa». Piyɛrə ma le bɛɛ tə, ʋ wʋ́: «À twá à tə̀lə́ ba wa!»
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Kʋ nə lɛ ndə lugu nədʋ nə, lìù don də tə zɩgɩ dɩ̀àn, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, bɛɛ wà tə də yɩ Galile tíú. Ʋ də yɩn də Zwezi».
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Piyɛrə le, ʋ wʋ́: «À dabɛɛ, à yə̀rì kʋ tə, n nə swɩ̀n!» Kʋ máŋá tə wa, ʋ nə wulə ʋ swɩ̀n, də cəbɩʋ kwi.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 *Yuu-Tiu pìí ʋ vəvəri, ʋ ywàń Piyɛrə. Piyɛrə dàń lìí kʋ tə, Yuu-Tiu nə swɩ̀n ʋ con nə, ʋ wʋ́: «Zə̀n, də cəbɩʋ tə nə wà kwi, n wá tɛn nɛɛ batwa də, n yə̀rì nə».
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Piyɛrə dàń nan, ʋ ga kwi yinənkurə.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Bara tə nə jə Zwezi tə wulə ba mʋŋa wá də ba mà.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ba yàá pú ʋ yɩ́á nə, ba ga bwe wá, ba wʋ́: «Lwarɩ lìù tə, ʋ nə mà mʋ́!»
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ba swɩ̀n sʋ̀ràn duən, tə nə twɩn Yɩɩ, ba pa wá.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Tɩa nə twi ka pʋrɩ, máŋá tə wa, *Zwifə-ba *nəkwɩna, də Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə twi, ba kun duən nə, ba ga pa ba ja Zwezi, ba ja bà ba yun tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə yáá con.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ba swɩ̀n, ba wʋ́: «Swɩ̀n nə con də, n nə yɩ *Kərisə». Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À nə swɩ̀n kʋ á con, á bá pa kʋ cɩ́gá.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 À ma nə bwe aba bwiə nədʋ, á bá le nə.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Kʋ nə zɩgɩ sɩ́ʋ́n, *Ləzwənə-Biu tə wá jə̀ń Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, jɩzən vàn nə».
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ba mama tə dàń ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, n yɩ Yɩɩ-Biu?» Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À yɩ wá, ndə á nə swɩ̀n nətʋ».
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ba dàń ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Nə kʋ́ʋ̀ ba lɩ̀à pɩ̀à, sə ba bɩrɩ nəba yoo don. Nə tətə nì kʋ ʋ nii wa».
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.