Lucas 22
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Cànà tə *Zwifə-ba nə də́ dipɛn tə, kʋ nə ba sabwarɩ kəni tə, ba nə boŋə ‹*Pakə› cànà tə, máŋá yí kʋ zwɛ̀e.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, yà pɩ̀à cwəŋə, sə ba ma gʋ Zwezi, yá ba yà dəri lɩ̀à tə fən.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 *Sɩtana dàń ma ja Zwidasə, Zwezi karbɩa fugə bələ tə wa lìù don, ba nə boŋə ‹Yisəkariyɔtə›, ʋ zʋ.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Zwidasə vəli, ʋ vʋrʋ də *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ *dìə̀ lɩ̀à tə nə cɩ̀ ka nə tə yun tɩ̀án tə, ʋ bɩrɩ ba nətʋ tə, ʋ nə wá twá tə, ʋ ma kə wá ba jɩ̀àn wa.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ba lɩ̀à tə pwìí poli zəni. Ba dàń kàn nii də, ba wá pa wá səbiu.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Zwidasə də ba ken duən yuu, ʋ dàń ga pɩ̀à cwəŋə nəzəŋu tə, ʋ nə wá twá ʋ ma kə wá ba jɩ̀àn wa.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Dɩan tə, ba nə yàá də́ dipɛn tə, kʋ nə ba sabwarɩ kəni, tə twi tə yí. Kʋ təntən dɩɩn tə nə nə, ba mɛ, sə ba gʋ pabii, ba ma fwa *Pakə cànà tə wodiu.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Zwezi dàń ma tʋn Piyɛrə də Zwan, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á vələ, á tanɩ wodiu tə, á pa nəba, sə nə də́».
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ba ma bwe wá, ba wʋ́: «Yə̀n nə n pɩ̀à, sə nə tanɩ kʋ mʋ̀ wodiu təntə?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Zwezi swɩ̀n ba con nə, ʋ wʋ́: «Á cʋga zəni! Máŋá tə wa, á nə wá zʋ tɩʋ tə wa, á wá jə́rí bɛɛ don, ʋ nə zɩŋa nɩ́á kwàrá. Á wá pú kʋ bɛɛ tə nə, á zʋ sàń tə wa, ʋ nə zwɩ.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Á ga swɩ̀n dìə̀ tə tíú con, ʋ wʋ́: ‹Karnyɩna bwe, sə ʋ jə́n dìə̀ tə, ʋ də ʋ karbɩa tə nə wá də́ Pakə cànà wodiu ka wà tə, wa yə̀n?›
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ʋ dàń wá bɩrɩ aba dəyuu dìə̀ nəfarʋ don, də kʋ wa zɩla. Mə lá nə, á wá tanɩ Pakə cànà wodiu tə».
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ʋ karbɩa tə dàń ma va, ba na tə yìə̀n tə mama, ndə Zwezi nə man, ʋ bɩrɩ ba nətʋ. Ba dàń ga kə Pakə cànà wodiu tə sírí lá nə.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Cànà tə wodiu diŋə máŋá yí, Zwezi də ʋ *tʋntʋna tə dàń twi ba jə̀ń duən nə, sə ba wulə ba də́.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «À sóní zəni, sə nə mama tə kə duən nə, nə də́ *Pakə cànà wodiu kʋ tə, də à càn máŋá tə wà yí.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Yá à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: À kʋ́ʋ̀ bá pìí à də́ kʋ tə, kʋ ja vələ máŋá tə, ba nə wá nì kʋ cànà təntə də̀ń, Yɩɩ pàrɩ̀ tə wa».
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ʋ dàń ma tì wùrú zʋŋa tə, ʋ kə ʋ con, ʋ ga kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e. Kʋ kwa nə, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á joŋə á nyʋ, á tàrà duən!
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: À kʋ́ʋ̀ bá nyʋ divɛn də aba, kʋ nə zɩgɩ sɩ́ʋ́n, kʋ ja vələ máŋá tə, Yɩɩ nə wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə».
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Kʋ kwa nə, ʋ tì dipɛn tə, ʋ kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e kʋ yɩrɩ. Kʋ kwa nə, ʋ fʋa fʋa kʋ, ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ à yɩra tə nə, kʋ nə pɩn aba. Á dàń fwa kʋ nətʋ tə, á ma lìí à yoo».
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ba nə dí ba zwɛ̀e, máŋá tə wa, Zwezi kʋ́ʋ̀ tì divɛn wùrú zʋŋa wa, ʋ fwa nətʋ, də ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Divɛn kʋ tə wùrú zʋŋa ka tə wa nə yɩ à jana tə, tə nə yɩ Yɩɩ *nimarʋ dʋ̀n tə, tə nə wá nan á yɩrɩ».
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á ywàŋá, lìù tə, ʋ nə wá ja nə, ʋ pa tə, wulə də nə, wodiu kʋ tə yuu wa.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 *Ləzwənə-Biu tə mɛ, sə ʋ vìí, ndə kʋ nə mɛ nətʋ, yá kʋ wá yà càn kʋ pa lìù tə nə, ʋ nə wá ja wá, ʋ pa».
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ba dàń ma wulə ba bwe duən, sə ba jə́n, wàà nə wá fwa kʋ yoo təntə ba wa.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Zwezi karbɩa tʋ́tʋ̀nɩ́ duən, sə ba jə́n, ba wa nə mɛ, sə ʋ jə̀ń ba mama yuu wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, tʋ́tʋ̀ná dàń twi, tə tʋ ba tətəŋi wa.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Zwezi swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Pɛ̀egá də́ dɩ̀àn ba lʋʋ dwíə́ tə mama yuu wa. Yá ba boŋə lʋʋ pabɩa mʋ̀ ‹lɩ̀à tə, ba nə fwa zəni›.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Yá kʋ wà mɛ, sə kʋ ya nətʋ á mʋ̀ con. Lìù tə, ʋ nə yɩ ləzwənfarʋ á wa, mɛ, sə ʋ ya ndə bisɩmabiə nə. Yá lìù tə, ʋ nə tɩ aba, mɛ, sə ʋ ya ndə lìù tə nə, ʋ nə tʋŋa ʋ pɩn aba.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Lìù tə, ba nə tuŋə wodiu, ba pɩn, ʋ də́, də ʋ tə, ʋ mʋ̀ nə nə tuŋə kʋ, ba wàà nə dwə ʋ don? Kʋ tà lìù tə, ʋ nə də́ tə, naaa? Á wa nə, à mʋ̀ Zwezi, à yɩ ndə lìù tə nə, ʋ nə tʋŋa, ʋ pɩn aba.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Á yɩ lɩ̀à tə, á nə yɩ də nə, dɩɩn mama à càn tə də máŋá tə wa, yìə̀n nə yugu nə, sə tə pa à tʋn yokʋkwɩʋn.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 À swə, sə á də də́ kʋ pàrɩ̀ təntə, ndə à nyɩna nə pɩn, sə à də də́ kʋ nətʋ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Á wá də́ cànà də nə, à pàrɩ̀ dìə̀ tə wa. Á wá jə̀ń padaran yun á bʋ̀rɩ̀ *Yɩzərayɛlə dwíə́ dəkurən fugə bələ tə bʋ̀rà».
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Zwezi swɩ̀n Simon Piyɛrə con, ʋ wʋ́: «Simon, Simon, cʋgʋ! *Sɩtana lòrì cwəŋə, sə ʋ zɩzaga aba, ndə ba nə zɩzaga wobɩa, sə ba lɩ tə də tə wopulə duən wa.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Yá à dàń jʋn Yɩɩ à pa mʋ́, sə n waa tə, n nə ken Yɩɩ nə tə, dàn ká jén. Máŋá tə wa, n nə wá pìí n bà à con, sə n dàn n nubɩa jɩ̀àn».
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Simon Piyɛrə le wá, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, à ken à sírí, sə à zʋ bàń dìə̀ də mʋ́, sə à tɩ də mʋ́».
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Piyɛrə, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: N wá tɛn də, n yə̀rì nə zə̀n, nɛɛ batwa, də cəbɩʋ tə wà kwi».
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Zwezi swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Də à yà nə tʋn aba, à ga swɩ̀n də, á dànà ká tì səbiu, nə à yə̀ə́ lɔ̀ɔ̀, nə à yə̀ə́ natʋra, bɛ̀eɛ̀e yà nə mùrì aba?» Ba ma le wá, ba wʋ́: «Won mama wà nəba mùrì».
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ le, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, sə lìù tə, ʋ nə jə səbiu, sə ʋ tì, sə lìù tə, ʋ nə jə lɔ̀ɔ̀, sə ʋ tì, sə lìù tə, ʋ nə ba lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ jə, sə kʋ tíú yə̀ ʋ gandarʋ, ʋ də́ yáá, ʋ ma yə̀ lagʋrɩ sɩ̀ʋ́.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Kʋ mɛ, sə kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa nii ma sú, tə tʋn à yɩra: ‹Ba gàlɩ̀ wá, ba ma cen yolwanfwana nii nə›. Cɩ́gá, kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ à yuu wa, tə bɩ̀àn, sə kʋ jì».
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Karbɩa tə le, ba wʋ́: «*Yuu-Tiu, nə̀ń lagʋrɩ sɩ̀án bələ». Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Kʋ mɛ nətʋ».
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Kʋ kwa nə, Zwezi nan, ndə ʋ dɩan mɛ nə fwa nətʋ tə, ʋ va *oliviye tɩ̀án paan tə yuu wa. Ʋ karbɩa tə ga púə́ ʋ kwa.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Máŋá tə wa, ʋ nə vəli, ʋ yí kʋ bwálɩ́ təntə, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á lòrì Yɩɩ, sə ʋ san aba, sə *Sɩtana dàn ká wànɩ́ aba, ʋ də́də́n, sə ʋ yigu, ʋ pa á tʋn yokʋkwɩʋn».
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ʋ dàń ga fàrʋ́ ʋ nan kwa, ʋ va yáá mancɩn, ndə lìù ka dɩlɩ kapan, kʋ va kʋ tʋ bwálɩ́ nə, ʋ tʋ ʋ nadwana yuu, ʋ ga lòrì Yɩɩ.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Ʋ dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nyɩna, də n nə pɩ̀à kʋ, pa, sə yacara tətə twiən tə yá nə. Yá à pɩ̀à, sə n mʋ̀ puswənə nə tʋn, sə à mʋ̀ nyiən tə ga kwɛ̀e».
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 *Malɩka dàń ma zàn Yɩɩ *sàń nə, ka bà ka nan Zwezi nə, ka cú ka dàn ʋ jɩ̀àn.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Zwezi pùə́ cʋ̀gʋ̀ zənzən. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ lòrì Yɩɩ də dɩ̀àn zənzən. Ʋ tɩlʋŋʋ palɩ ndə jana nə, kʋ loni, kʋ twɩ tɩa.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ʋ nə lòrì Yɩɩ ʋ zwɛ̀e, ʋ zàn ʋ pìí ʋ bà ʋ karbɩa tə con. Yá ʋ twi, də ba pwìí cʋ̀gʋ̀. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba tə́gə́ ba dwɛ̀e.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á dwɛ̀e? Á zaŋa, á ga lòrì Yɩɩ, sə Sɩtana dàn ká wànɩ́ aba ʋ də́də́n, sə ʋ yigu, sə ʋ pa, á tʋn yokʋkwɩʋn».
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Zwezi nə wulə ʋ swɩ̀n, máŋá tə wa, də nə̀ń lɩ̀à nə ba bɩ̀àn. Lìù tə, ba nə boŋə Zwidasə, ʋ də nə yɩ Zwezi karbɩa fugə bələ tə wa, lìù don, yà nə wulə ba yáá, ʋ vəli. Ʋ fàrʋ́ ʋ yí Zwezi yɩra, sə ʋ kʋkwalɩ wá.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Zwezi dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Mə kʋ wá twá kʋkwalʋ nə, n ma ja *Ləzwənə-Biu n pa!»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Lɩ̀à tə nə wulə də Zwezi tə, nə na yoo tə, kʋ nə bɩ̀àn, ba swɩ̀n, ba wʋ́: «*Yuu-Tiu, nə wá za də lagʋrɩ sɩ̀án, naaa?»
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ba wa lìù don ma cʋ̀rɩ́ lagʋrɩ sɩ̀ʋ́, ʋ ma za *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tʋ̀tʋ̀nʋ̀ jɩzən zɩɩn, ʋ gwəŋə.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Zwezi dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á yágá, kʋ mɛ nətʋ!» Ʋ ma dwen bɛɛ tə zɩɩn tə nə, ʋ ga zùrì kʋ.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Kʋ kwa nə, Zwezi swɩ̀n Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ *dìə̀ lɩ̀à tə nə cɩ̀ ka nə tə yun tɩ̀án tə, də Zwifə-ba *nəkwɩna tə con, ba nə twi, sə ba ja wá tə, ʋ wʋ́: «Á twi də lagʋrɩ sɩ̀án də dangwələn, sə á ma ja à nə, ndə à yɩ ŋwɩ̀àn tə, à nə gwɩ lɩ̀à.
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 À yà wulə də aba dɩɩn mama, Zwifə-ba Yɩɩ dìə̀ tə wa, á ga wà nə jɩn. Yá máŋá kʋ tə yɩ á mʋ̀, də lìù tə, ʋ nə yɩ yikunu pɩ̀ʋ́ tə nyiən».
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ba nə jɩn Zwezi, ba ja wá, ba va *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə dìə̀ wa. Piyɛrə púə́ ba kwa yɩŋʋna.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Ba ken mən, ba jə̀ə́ tə yáá, Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə kàrá tətəŋi wa. Piyɛrə də twá ʋ jə̀ə́ ba tətəŋi wa lá.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Tʋtʋnbʋa don nə nɩ wá, mən tə yáá nə, ʋ ywàń wá zən, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛɛ wà tə də yɩn də Zwezi!»
56 — ausente —
57 Yá Piyɛrə tɛn, ʋ wʋ́: «À nakʋa, à yə̀rì wá!»
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Kʋ nə fwa mancɩn, bɛɛ don də nə kʋ́ʋ̀ ʋ nɩ wá, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «N də wulə ba lɩ̀à tə wa». Piyɛrə ma le bɛɛ tə, ʋ wʋ́: «À twá à tə̀lə́ ba wa!»
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Kʋ nə lɛ ndə lugu nədʋ nə, lìù don də tə zɩgɩ dɩ̀àn, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, bɛɛ wà tə də yɩ Galile tíú. Ʋ də yɩn də Zwezi».
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Piyɛrə le, ʋ wʋ́: «À dabɛɛ, à yə̀rì kʋ tə, n nə swɩ̀n!» Kʋ máŋá tə wa, ʋ nə wulə ʋ swɩ̀n, də cəbɩʋ kwi.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 *Yuu-Tiu pìí ʋ vəvəri, ʋ ywàń Piyɛrə. Piyɛrə dàń lìí kʋ tə, Yuu-Tiu nə swɩ̀n ʋ con nə, ʋ wʋ́: «Zə̀n, də cəbɩʋ tə nə wà kwi, n wá tɛn nɛɛ batwa də, n yə̀rì nə».
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Piyɛrə dàń nan, ʋ ga kwi yinənkurə.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Bara tə nə jə Zwezi tə wulə ba mʋŋa wá də ba mà.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ba yàá pú ʋ yɩ́á nə, ba ga bwe wá, ba wʋ́: «Lwarɩ lìù tə, ʋ nə mà mʋ́!»
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ba swɩ̀n sʋ̀ràn duən, tə nə twɩn Yɩɩ, ba pa wá.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Tɩa nə twi ka pʋrɩ, máŋá tə wa, *Zwifə-ba *nəkwɩna, də Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə twi, ba kun duən nə, ba ga pa ba ja Zwezi, ba ja bà ba yun tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə yáá con.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ba swɩ̀n, ba wʋ́: «Swɩ̀n nə con də, n nə yɩ *Kərisə». Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À nə swɩ̀n kʋ á con, á bá pa kʋ cɩ́gá.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 À ma nə bwe aba bwiə nədʋ, á bá le nə.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Kʋ nə zɩgɩ sɩ́ʋ́n, *Ləzwənə-Biu tə wá jə̀ń Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, jɩzən vàn nə».
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ba mama tə dàń ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, n yɩ Yɩɩ-Biu?» Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À yɩ wá, ndə á nə swɩ̀n nətʋ».
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ba dàń ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Nə kʋ́ʋ̀ ba lɩ̀à pɩ̀à, sə ba bɩrɩ nəba yoo don. Nə tətə nì kʋ ʋ nii wa».
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.