Lucas 20
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 Dɩɩn don nə, Zwezi yà wulə ʋ kàrɩ̀ Yɩɩ sʋywáŋʋ́ tə, ʋ bɩrɩ lɩ̀à nə, *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də ba *nəkwɩna tə twi ba yí wá.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ba dàń swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Bɩrɩ nəba lìù tə nə ken dɩ̀àn n jɩɩn wa, n ma fwa yìə̀n tə tə, nə à yə̀ə́ wàà nə ken dɩ̀àn təntə n jɩɩn wa?»
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À də wá bwe aba yoo.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Á swɩ̀n, á bɩrɩ nə: Wàà nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa, sə ʋ lə lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə? Kʋ ya Yɩɩ, nə à yə̀ə́ ləzoni?»
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kʋ pɩn ba dàń wulə ba tʋ́tʋ̀nɩ́ duən, ba ga swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Nə nə le, nə wʋ́: ‹Kʋ ya Yɩɩ nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa›, ʋ wá bwe nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á wà cɩ́gá ʋ sʋgʋ tə nə pɩn?›
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Yá nə nə swɩ̀n, nə wʋ́: ‹Kʋ yɩ ləzoni nə ken dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa›, lɩ̀à tə mama wá dɩlɩ nəba də kapana ba gʋ, lɩ̀à tə yə̀ə́ zəni ba waa con də, Zwan yɩ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ tə yɩrɩ».
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba le, ba wʋ́, ba yə̀rì lìù tə nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Zwezi də ma le ba, ʋ wʋ́: «À də bá swɩ̀n lìù tə, ʋ nə ken dɩ̀àn à jɩɩn wa, à ma fwa tə yìə̀n təntə».
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Kʋ kwa nə, Zwezi wulə ʋ sɩsarɩ zwansɩsara lalʋʋ tə con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don cwén divɛn tɩ̀án kárá. Ʋ tì ka ʋ yá də tʋtʋnvala duən, sə ba ywàń ka yuu, sə ʋ ga ŋwɩ́n ba də tɩ̀án tə bɩa vàn don. Kʋ bɛɛ tə dàń ga va lʋʋ nii don wa, sə ʋ dànɩ̀ lá.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Tɩ̀án tə bɩa tə bɩga máŋá tə, ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don tʋtʋnvala tə con, sə ba pa wá ʋ kárá tɩ̀án bɩa tə tori. Yá kárá tə tʋ̀tʋ̀nà tə mà tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə ba dɩŋa, ba dʋgʋ ba pa ʋ pìí ʋ vìí də jɩkʋrɩkɛ.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Kárá tə tíú tə kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don. Yá kárá tə tʋtʋnvala tə kʋ́ʋ̀ mà ʋ də ba twɩn wá, ba ga dɩŋa wá ʋ vìí tʋtʋ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Ʋ tə kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ batwa nii nyiən. Ba mà ʋ mʋ̀ tə, də ba pɩra wá, ba ga dɩŋa wá, ba pa ʋ vìí.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Kárá tə tíú dàń ma bwe ʋ tɩ̀àn won tə, ʋ nə kʋ́ʋ̀ wá fwa. Ʋ dàń ma bʋ́n ʋ waa con, ʋ wʋ́: ‹À wá tʋn à biswənə tə lá nə, dɩɩn don, ba wá zìlí à bìú tə mʋ̀›.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Yá máŋá tə, kárá tə tʋtʋnvala tə nə nɩ bìú tə, də ʋ bɩ̀àn, ba swɩ̀n duən con nə, ba wʋ́: ‹Á nəŋə, lìù tə nə wá tɩnɩ kárá tə. Nə gwɩa wá, sə kárá tə yà nə mʋ̀ nyiən›.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ba ma ja wá, ba dɩlɩ kárá tə kwa, ba ga gʋ wá».
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Kʋ yɩ ʋ wá va ʋ kárá tə wa, ʋ gʋ tʋtʋnvala tə mama, ʋ ga tì kárá tə, ʋ kə lɩ̀à duən jɩ̀àn wa».
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Yá Zwezi ywàń ba yéé wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á wàrɩ̀ sʋgʋ kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə də̀ń á nì.
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Lìù tə mama, ʋ nə wá tʋ kʋ yuu wa, ʋ wá nyʋnyʋgʋ ʋ tɩ̀àn kʋ nə. Yá kʋ kapan tə nə kʋ́ʋ̀ tʋa lìù yuu wa, də kʋ wá tɩtaga wá!»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Kʋ máŋá təntə wa, *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩan tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə yà pɩ̀à, sə ba ja Zwezi, ba yà yə̀ə́ də, zwansɩsara tə yɩ ʋ ma swɩ̀n ba mʋ̀ con yɩrɩ. Ba yà pɩ̀à, ba fwa kʋ nətʋ tə, yá lalʋʋ tə fən yà ga jə ba.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 *Zwifə-ba Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə də Yɩɩ *joŋwana yun tɩan dàń yà wulə ba mɩnɩ Zwezi. Ba twá tɩa ba yə̀ lɩ̀à, ba tʋn ʋ nə. Ba lɩ̀à tə tì ba tɩ̀àn ba fwa ndə ləzwənzəŋə nə. Ba pɩ̀à ba twá bwiə nə, ba ma ja Zwezi, ba kə lɩ̀à tə jɩɩn, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rʋ̀, sə ba pa wá yáá tíú tə, pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə lɩ ʋ tún.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Ba lɩ̀à tə bwe Zwezi, ba swɩ̀n, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə yə̀ə́ də, sʋgʋ tə, kʋ nə naŋa n nii, də kàrà tə, n nə kàrɩ̀, tə yɩ cɩ́gá. N ba ləzwənə yii dəri, n yáá nə tə̀lə́ də dun tə, ləzoni nə jə yɩrɩ. Yá n ga bɩrɩ Yɩɩ cwəŋə də cɩ́gá.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Yɩɩ *nii pɩn cwəŋə, sə nə ŋwɩ́n, nə à yə̀ə́, sə nə dàn ká ŋwɩ́n lanpoo, nə pa *Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə?»
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Yá Zwezi yà lwarɩ ba swɩan tə, ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 «Á pɩan nə cɩnɩa səbikʋlʋ yəbə! Wàà yuu də ʋ yɩrɩ nə ba pʋ́pʋ́nɩ́ yəbə?» Ba ma le, ba wʋ́: «Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə».
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Ʋ dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Mə á ŋwɩ́án kʋ tə nə yɩ Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nyiən, á pa wá, sə á ga ŋwɩ́n kʋ tə nə yɩ Yɩɩ nyiən, á pa Yɩɩ də nə!»
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ba kʋ́ʋ̀ wà wànɩ́ yoo ba pìí ba swɩ̀n, ʋ con. Lalʋʋ tə yáá nə, ba púə́ ba nii, kʋ nə dɩ̀gà ba yun wa yɩrɩ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 *Sadɩsɩan-ba wa lɩ̀à duən twi Zwezi con. Mə ba mʋ̀ nə wʋ́ lìù ba tɩ, ʋ pìí ʋ bwin ʋ naŋa tə. Ba twi ba bwe wá, ba wʋ́:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 «Karnyɩna, kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ *nii nə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə ka tə ʋ pa nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛɛ nə tɩga, ʋ yá ʋ kan nə, yá ʋ də ʋ kan tə wà bìú lʋrɩ, ʋ nyánʋ́ mɛ, sə ʋ tì kadənu tə. Ʋ lʋra bɩa ʋ nə, ʋ ma tún dwíí ʋ pa ʋ zʋnʋ tə nə tɩga tə nə›.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Yá nubɩa barpɛ duən yà nə wulə. Ba nəkwɩa tíú tə ma swe kan, ʋ tɩ ʋ yá wá, də ʋ wà bìú ʋ nə lʋrɩ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Bələ tíú tə də tì kan tə ʋ tɩ, də ʋ də wà ba bìú duən nə jə.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Batwa nii nyiən tə də tì kan tə ʋ tɩ, də ʋ də wà ba bìú jə. Kʋ nətʋ tə fwa ba nubɩa barpɛ tə mɛ yɩra. Ba mama tɩga də ba lìù nədʋ ba bìú jə də kadənu tə.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Kʋ kwa nə, kan tə də twi ʋ bà ʋ tɩ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Máŋá tə wa, tɩga nə wá bwin ba nan, ba nubɩa barpɛ tə wàà dàń nə wá ja kan tə, ʋ ma fwa ʋ kan? Ba mama barpɛ tə yəni kan tə, ndə ba kan nə lʋʋ wa».
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Bara tə də kana tə nə wulə zə̀n tə, ba swe duən.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Yá lɩ̀à tə nə kúrí, sə ba yà də Yɩɩ *sàń nə, ba ka bwin tə kwa nə kʋ́ʋ̀ bá swe duən.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ba kʋ́ʋ̀ bá tɩ. Ba wá yà ndə *malɩkɛ nə. Ba wá yà Yɩɩ bɩa. Ʋ lɩ ba tɩan wa, ʋ kə mɩɩ wá.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Yɩɩ dí yáá, ʋ bɩrɩ *Moyizə nə də, tɩga wàá ba bwin ba naŋa máŋá tə wa, ʋ nə swɩ̀n ʋ con kasɔɔ lanworu tə wa. Moyizə bon Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ ləzoni *Yuu-Tiu Yɩɩ tə, nə nɩbara *Abərahamə də *Yɩzakə də *Zwakɔbə nə jʋ̀nɩ̀.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Kʋ nətʋ bɩrɩ də, Yɩɩ yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa, Yɩɩ, ʋ tà tɩga Yɩɩ. Lɩ̀à tə mama, ba nə wulə də Yɩɩ, nə yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa ʋ yáá con yɩrɩ».
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Yɩɩ nii yənu tɩ̀án tə wa lɩ̀à duən ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Karnyɩna, n le zəni!»
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Lɩ̀à tə dàń ga pú ba nii, fən jə ba, sə ba kʋ́ʋ̀ bwe Zwezi yìə̀n duən.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Zwezi ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ kʋ wá twá nətə, lɩ̀à tə ma swɩ̀n də, *Kərisə yɩ pɩ̀ʋ́ *Davidə nàʋ́ cɩcɩ, naaa?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Pɩ̀ʋ́ Davidə tətə pʋ́pʋ́nɩ́ ʋ gwaran sagɩ tə wa, ʋ wʋ́:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 də à ma kəni n dʋŋa n nɛɛ də̀ń nə, sə n nɩŋa ba!» ›
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Də Davidə nə boŋə Kərisə ʋ ‹Yuu-Tiu›, kʋ dàń wá twá nətʋ, kʋ pa Davidə yuu tíú pìí ʋ yà ʋ nàʋ́?»
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Lɩ̀à tə mama nə wulə ba cʋga Zwezi, máŋá tə wa, ʋ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 «Á cɩa á tɩ̀àn nə də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə. Ba mʋ̀ nə swə, sə ba zʋ gandaran, ba ga jijiri, ba ga swə, sə ba jʋn ba jə́rə́ bwálá wa. Ba twá lá, ba kúrí gwələ tə, ba nə nan zəni *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa. Ba jəni bwálá nəzəŋə nə, diŋə nəfaran wa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ba vɩrɩ kadənə wiən, ba ga fwa yɩjʋnɩ, ba ba zwɛ̀e, ləzoni yáá con, sə ba ma bɩrɩ də, ba yɩ ləzwənzəŋə. Yɩɩ wá bʋ̀rɩ̀ ba bʋ̀rà, ʋ ga cʋ̀gà ba mɩ́ámɩ́án».
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.