Lucas 20
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Dɩɩn don nə, Zwezi yà wulə ʋ kàrɩ̀ Yɩɩ sʋywáŋʋ́ tə, ʋ bɩrɩ lɩ̀à nə, *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də ba *nəkwɩna tə twi ba yí wá.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Ba dàń swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Bɩrɩ nəba lìù tə nə ken dɩ̀àn n jɩɩn wa, n ma fwa yìə̀n tə tə, nə à yə̀ə́ wàà nə ken dɩ̀àn təntə n jɩɩn wa?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À də wá bwe aba yoo.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Á swɩ̀n, á bɩrɩ nə: Wàà nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa, sə ʋ lə lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə? Kʋ ya Yɩɩ, nə à yə̀ə́ ləzoni?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kʋ pɩn ba dàń wulə ba tʋ́tʋ̀nɩ́ duən, ba ga swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Nə nə le, nə wʋ́: ‹Kʋ ya Yɩɩ nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa›, ʋ wá bwe nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á wà cɩ́gá ʋ sʋgʋ tə nə pɩn?›
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Yá nə nə swɩ̀n, nə wʋ́: ‹Kʋ yɩ ləzoni nə ken dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa›, lɩ̀à tə mama wá dɩlɩ nəba də kapana ba gʋ, lɩ̀à tə yə̀ə́ zəni ba waa con də, Zwan yɩ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ tə yɩrɩ».
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba le, ba wʋ́, ba yə̀rì lìù tə nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Zwezi də ma le ba, ʋ wʋ́: «À də bá swɩ̀n lìù tə, ʋ nə ken dɩ̀àn à jɩɩn wa, à ma fwa tə yìə̀n təntə».
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Kʋ kwa nə, Zwezi wulə ʋ sɩsarɩ zwansɩsara lalʋʋ tə con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don cwén divɛn tɩ̀án kárá. Ʋ tì ka ʋ yá də tʋtʋnvala duən, sə ba ywàń ka yuu, sə ʋ ga ŋwɩ́n ba də tɩ̀án tə bɩa vàn don. Kʋ bɛɛ tə dàń ga va lʋʋ nii don wa, sə ʋ dànɩ̀ lá.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Tɩ̀án tə bɩa tə bɩga máŋá tə, ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don tʋtʋnvala tə con, sə ba pa wá ʋ kárá tɩ̀án bɩa tə tori. Yá kárá tə tʋ̀tʋ̀nà tə mà tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə ba dɩŋa, ba dʋgʋ ba pa ʋ pìí ʋ vìí də jɩkʋrɩkɛ.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Kárá tə tíú tə kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don. Yá kárá tə tʋtʋnvala tə kʋ́ʋ̀ mà ʋ də ba twɩn wá, ba ga dɩŋa wá ʋ vìí tʋtʋ.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Ʋ tə kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ batwa nii nyiən. Ba mà ʋ mʋ̀ tə, də ba pɩra wá, ba ga dɩŋa wá, ba pa ʋ vìí.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Kárá tə tíú dàń ma bwe ʋ tɩ̀àn won tə, ʋ nə kʋ́ʋ̀ wá fwa. Ʋ dàń ma bʋ́n ʋ waa con, ʋ wʋ́: ‹À wá tʋn à biswənə tə lá nə, dɩɩn don, ba wá zìlí à bìú tə mʋ̀›.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Yá máŋá tə, kárá tə tʋtʋnvala tə nə nɩ bìú tə, də ʋ bɩ̀àn, ba swɩ̀n duən con nə, ba wʋ́: ‹Á nəŋə, lìù tə nə wá tɩnɩ kárá tə. Nə gwɩa wá, sə kárá tə yà nə mʋ̀ nyiən›.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ba ma ja wá, ba dɩlɩ kárá tə kwa, ba ga gʋ wá».
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Kʋ yɩ ʋ wá va ʋ kárá tə wa, ʋ gʋ tʋtʋnvala tə mama, ʋ ga tì kárá tə, ʋ kə lɩ̀à duən jɩ̀àn wa».
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Yá Zwezi ywàń ba yéé wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á wàrɩ̀ sʋgʋ kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə də̀ń á nì.
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Lìù tə mama, ʋ nə wá tʋ kʋ yuu wa, ʋ wá nyʋnyʋgʋ ʋ tɩ̀àn kʋ nə. Yá kʋ kapan tə nə kʋ́ʋ̀ tʋa lìù yuu wa, də kʋ wá tɩtaga wá!»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Kʋ máŋá təntə wa, *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩan tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə yà pɩ̀à, sə ba ja Zwezi, ba yà yə̀ə́ də, zwansɩsara tə yɩ ʋ ma swɩ̀n ba mʋ̀ con yɩrɩ. Ba yà pɩ̀à, ba fwa kʋ nətʋ tə, yá lalʋʋ tə fən yà ga jə ba.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 *Zwifə-ba Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə də Yɩɩ *joŋwana yun tɩan dàń yà wulə ba mɩnɩ Zwezi. Ba twá tɩa ba yə̀ lɩ̀à, ba tʋn ʋ nə. Ba lɩ̀à tə tì ba tɩ̀àn ba fwa ndə ləzwənzəŋə nə. Ba pɩ̀à ba twá bwiə nə, ba ma ja Zwezi, ba kə lɩ̀à tə jɩɩn, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rʋ̀, sə ba pa wá yáá tíú tə, pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə lɩ ʋ tún.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ba lɩ̀à tə bwe Zwezi, ba swɩ̀n, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə yə̀ə́ də, sʋgʋ tə, kʋ nə naŋa n nii, də kàrà tə, n nə kàrɩ̀, tə yɩ cɩ́gá. N ba ləzwənə yii dəri, n yáá nə tə̀lə́ də dun tə, ləzoni nə jə yɩrɩ. Yá n ga bɩrɩ Yɩɩ cwəŋə də cɩ́gá.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Yɩɩ *nii pɩn cwəŋə, sə nə ŋwɩ́n, nə à yə̀ə́, sə nə dàn ká ŋwɩ́n lanpoo, nə pa *Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Yá Zwezi yà lwarɩ ba swɩan tə, ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «Á pɩan nə cɩnɩa səbikʋlʋ yəbə! Wàà yuu də ʋ yɩrɩ nə ba pʋ́pʋ́nɩ́ yəbə?» Ba ma le, ba wʋ́: «Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə».
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Ʋ dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Mə á ŋwɩ́án kʋ tə nə yɩ Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nyiən, á pa wá, sə á ga ŋwɩ́n kʋ tə nə yɩ Yɩɩ nyiən, á pa Yɩɩ də nə!»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ba kʋ́ʋ̀ wà wànɩ́ yoo ba pìí ba swɩ̀n, ʋ con. Lalʋʋ tə yáá nə, ba púə́ ba nii, kʋ nə dɩ̀gà ba yun wa yɩrɩ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 *Sadɩsɩan-ba wa lɩ̀à duən twi Zwezi con. Mə ba mʋ̀ nə wʋ́ lìù ba tɩ, ʋ pìí ʋ bwin ʋ naŋa tə. Ba twi ba bwe wá, ba wʋ́:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 «Karnyɩna, kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ *nii nə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə ka tə ʋ pa nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛɛ nə tɩga, ʋ yá ʋ kan nə, yá ʋ də ʋ kan tə wà bìú lʋrɩ, ʋ nyánʋ́ mɛ, sə ʋ tì kadənu tə. Ʋ lʋra bɩa ʋ nə, ʋ ma tún dwíí ʋ pa ʋ zʋnʋ tə nə tɩga tə nə›.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Yá nubɩa barpɛ duən yà nə wulə. Ba nəkwɩa tíú tə ma swe kan, ʋ tɩ ʋ yá wá, də ʋ wà bìú ʋ nə lʋrɩ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Bələ tíú tə də tì kan tə ʋ tɩ, də ʋ də wà ba bìú duən nə jə.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Batwa nii nyiən tə də tì kan tə ʋ tɩ, də ʋ də wà ba bìú jə. Kʋ nətʋ tə fwa ba nubɩa barpɛ tə mɛ yɩra. Ba mama tɩga də ba lìù nədʋ ba bìú jə də kadənu tə.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Kʋ kwa nə, kan tə də twi ʋ bà ʋ tɩ.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Máŋá tə wa, tɩga nə wá bwin ba nan, ba nubɩa barpɛ tə wàà dàń nə wá ja kan tə, ʋ ma fwa ʋ kan? Ba mama barpɛ tə yəni kan tə, ndə ba kan nə lʋʋ wa».
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Bara tə də kana tə nə wulə zə̀n tə, ba swe duən.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Yá lɩ̀à tə nə kúrí, sə ba yà də Yɩɩ *sàń nə, ba ka bwin tə kwa nə kʋ́ʋ̀ bá swe duən.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Ba kʋ́ʋ̀ bá tɩ. Ba wá yà ndə *malɩkɛ nə. Ba wá yà Yɩɩ bɩa. Ʋ lɩ ba tɩan wa, ʋ kə mɩɩ wá.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Yɩɩ dí yáá, ʋ bɩrɩ *Moyizə nə də, tɩga wàá ba bwin ba naŋa máŋá tə wa, ʋ nə swɩ̀n ʋ con kasɔɔ lanworu tə wa. Moyizə bon Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ ləzoni *Yuu-Tiu Yɩɩ tə, nə nɩbara *Abərahamə də *Yɩzakə də *Zwakɔbə nə jʋ̀nɩ̀.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kʋ nətʋ bɩrɩ də, Yɩɩ yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa, Yɩɩ, ʋ tà tɩga Yɩɩ. Lɩ̀à tə mama, ba nə wulə də Yɩɩ, nə yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa ʋ yáá con yɩrɩ».
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yɩɩ nii yənu tɩ̀án tə wa lɩ̀à duən ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Karnyɩna, n le zəni!»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Lɩ̀à tə dàń ga pú ba nii, fən jə ba, sə ba kʋ́ʋ̀ bwe Zwezi yìə̀n duən.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Zwezi ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ kʋ wá twá nətə, lɩ̀à tə ma swɩ̀n də, *Kərisə yɩ pɩ̀ʋ́ *Davidə nàʋ́ cɩcɩ, naaa?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Pɩ̀ʋ́ Davidə tətə pʋ́pʋ́nɩ́ ʋ gwaran sagɩ tə wa, ʋ wʋ́:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 də à ma kəni n dʋŋa n nɛɛ də̀ń nə, sə n nɩŋa ba!» ›
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Də Davidə nə boŋə Kərisə ʋ ‹Yuu-Tiu›, kʋ dàń wá twá nətʋ, kʋ pa Davidə yuu tíú pìí ʋ yà ʋ nàʋ́?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Lɩ̀à tə mama nə wulə ba cʋga Zwezi, máŋá tə wa, ʋ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Á cɩa á tɩ̀àn nə də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə. Ba mʋ̀ nə swə, sə ba zʋ gandaran, ba ga jijiri, ba ga swə, sə ba jʋn ba jə́rə́ bwálá wa. Ba twá lá, ba kúrí gwələ tə, ba nə nan zəni *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa. Ba jəni bwálá nəzəŋə nə, diŋə nəfaran wa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Ba vɩrɩ kadənə wiən, ba ga fwa yɩjʋnɩ, ba ba zwɛ̀e, ləzoni yáá con, sə ba ma bɩrɩ də, ba yɩ ləzwənzəŋə. Yɩɩ wá bʋ̀rɩ̀ ba bʋ̀rà, ʋ ga cʋ̀gà ba mɩ́ámɩ́án».
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.