Lucas 20
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Dɩɩn don nə, Zwezi yà wulə ʋ kàrɩ̀ Yɩɩ sʋywáŋʋ́ tə, ʋ bɩrɩ lɩ̀à nə, *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də ba *nəkwɩna tə twi ba yí wá.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ba dàń swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Bɩrɩ nəba lìù tə nə ken dɩ̀àn n jɩɩn wa, n ma fwa yìə̀n tə tə, nə à yə̀ə́ wàà nə ken dɩ̀àn təntə n jɩɩn wa?»
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À də wá bwe aba yoo.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Á swɩ̀n, á bɩrɩ nə: Wàà nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa, sə ʋ lə lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə? Kʋ ya Yɩɩ, nə à yə̀ə́ ləzoni?»
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Kʋ pɩn ba dàń wulə ba tʋ́tʋ̀nɩ́ duən, ba ga swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Nə nə le, nə wʋ́: ‹Kʋ ya Yɩɩ nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa›, ʋ wá bwe nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á wà cɩ́gá ʋ sʋgʋ tə nə pɩn?›
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Yá nə nə swɩ̀n, nə wʋ́: ‹Kʋ yɩ ləzoni nə ken dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa›, lɩ̀à tə mama wá dɩlɩ nəba də kapana ba gʋ, lɩ̀à tə yə̀ə́ zəni ba waa con də, Zwan yɩ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ tə yɩrɩ».
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba le, ba wʋ́, ba yə̀rì lìù tə nə ken dɩ̀àn Zwan jɩɩn wa.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Zwezi də ma le ba, ʋ wʋ́: «À də bá swɩ̀n lìù tə, ʋ nə ken dɩ̀àn à jɩɩn wa, à ma fwa tə yìə̀n təntə».
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Kʋ kwa nə, Zwezi wulə ʋ sɩsarɩ zwansɩsara lalʋʋ tə con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don cwén divɛn tɩ̀án kárá. Ʋ tì ka ʋ yá də tʋtʋnvala duən, sə ba ywàń ka yuu, sə ʋ ga ŋwɩ́n ba də tɩ̀án tə bɩa vàn don. Kʋ bɛɛ tə dàń ga va lʋʋ nii don wa, sə ʋ dànɩ̀ lá.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Tɩ̀án tə bɩa tə bɩga máŋá tə, ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don tʋtʋnvala tə con, sə ba pa wá ʋ kárá tɩ̀án bɩa tə tori. Yá kárá tə tʋ̀tʋ̀nà tə mà tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə ba dɩŋa, ba dʋgʋ ba pa ʋ pìí ʋ vìí də jɩkʋrɩkɛ.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Kárá tə tíú tə kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don. Yá kárá tə tʋtʋnvala tə kʋ́ʋ̀ mà ʋ də ba twɩn wá, ba ga dɩŋa wá ʋ vìí tʋtʋ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Ʋ tə kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ batwa nii nyiən. Ba mà ʋ mʋ̀ tə, də ba pɩra wá, ba ga dɩŋa wá, ba pa ʋ vìí.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Kárá tə tíú dàń ma bwe ʋ tɩ̀àn won tə, ʋ nə kʋ́ʋ̀ wá fwa. Ʋ dàń ma bʋ́n ʋ waa con, ʋ wʋ́: ‹À wá tʋn à biswənə tə lá nə, dɩɩn don, ba wá zìlí à bìú tə mʋ̀›.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Yá máŋá tə, kárá tə tʋtʋnvala tə nə nɩ bìú tə, də ʋ bɩ̀àn, ba swɩ̀n duən con nə, ba wʋ́: ‹Á nəŋə, lìù tə nə wá tɩnɩ kárá tə. Nə gwɩa wá, sə kárá tə yà nə mʋ̀ nyiən›.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ba ma ja wá, ba dɩlɩ kárá tə kwa, ba ga gʋ wá».
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Kʋ yɩ ʋ wá va ʋ kárá tə wa, ʋ gʋ tʋtʋnvala tə mama, ʋ ga tì kárá tə, ʋ kə lɩ̀à duən jɩ̀àn wa».
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Yá Zwezi ywàń ba yéé wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á wàrɩ̀ sʋgʋ kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə də̀ń á nì.
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Lìù tə mama, ʋ nə wá tʋ kʋ yuu wa, ʋ wá nyʋnyʋgʋ ʋ tɩ̀àn kʋ nə. Yá kʋ kapan tə nə kʋ́ʋ̀ tʋa lìù yuu wa, də kʋ wá tɩtaga wá!»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Kʋ máŋá təntə wa, *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩan tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə yà pɩ̀à, sə ba ja Zwezi, ba yà yə̀ə́ də, zwansɩsara tə yɩ ʋ ma swɩ̀n ba mʋ̀ con yɩrɩ. Ba yà pɩ̀à, ba fwa kʋ nətʋ tə, yá lalʋʋ tə fən yà ga jə ba.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 *Zwifə-ba Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə də Yɩɩ *joŋwana yun tɩan dàń yà wulə ba mɩnɩ Zwezi. Ba twá tɩa ba yə̀ lɩ̀à, ba tʋn ʋ nə. Ba lɩ̀à tə tì ba tɩ̀àn ba fwa ndə ləzwənzəŋə nə. Ba pɩ̀à ba twá bwiə nə, ba ma ja Zwezi, ba kə lɩ̀à tə jɩɩn, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rʋ̀, sə ba pa wá yáá tíú tə, pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə lɩ ʋ tún.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ba lɩ̀à tə bwe Zwezi, ba swɩ̀n, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə yə̀ə́ də, sʋgʋ tə, kʋ nə naŋa n nii, də kàrà tə, n nə kàrɩ̀, tə yɩ cɩ́gá. N ba ləzwənə yii dəri, n yáá nə tə̀lə́ də dun tə, ləzoni nə jə yɩrɩ. Yá n ga bɩrɩ Yɩɩ cwəŋə də cɩ́gá.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Yɩɩ *nii pɩn cwəŋə, sə nə ŋwɩ́n, nə à yə̀ə́, sə nə dàn ká ŋwɩ́n lanpoo, nə pa *Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə?»
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Yá Zwezi yà lwarɩ ba swɩan tə, ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 «Á pɩan nə cɩnɩa səbikʋlʋ yəbə! Wàà yuu də ʋ yɩrɩ nə ba pʋ́pʋ́nɩ́ yəbə?» Ba ma le, ba wʋ́: «Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə».
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Ʋ dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Mə á ŋwɩ́án kʋ tə nə yɩ Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nyiən, á pa wá, sə á ga ŋwɩ́n kʋ tə nə yɩ Yɩɩ nyiən, á pa Yɩɩ də nə!»
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ba kʋ́ʋ̀ wà wànɩ́ yoo ba pìí ba swɩ̀n, ʋ con. Lalʋʋ tə yáá nə, ba púə́ ba nii, kʋ nə dɩ̀gà ba yun wa yɩrɩ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 *Sadɩsɩan-ba wa lɩ̀à duən twi Zwezi con. Mə ba mʋ̀ nə wʋ́ lìù ba tɩ, ʋ pìí ʋ bwin ʋ naŋa tə. Ba twi ba bwe wá, ba wʋ́:
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 «Karnyɩna, kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ *nii nə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə ka tə ʋ pa nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛɛ nə tɩga, ʋ yá ʋ kan nə, yá ʋ də ʋ kan tə wà bìú lʋrɩ, ʋ nyánʋ́ mɛ, sə ʋ tì kadənu tə. Ʋ lʋra bɩa ʋ nə, ʋ ma tún dwíí ʋ pa ʋ zʋnʋ tə nə tɩga tə nə›.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Yá nubɩa barpɛ duən yà nə wulə. Ba nəkwɩa tíú tə ma swe kan, ʋ tɩ ʋ yá wá, də ʋ wà bìú ʋ nə lʋrɩ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Bələ tíú tə də tì kan tə ʋ tɩ, də ʋ də wà ba bìú duən nə jə.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Batwa nii nyiən tə də tì kan tə ʋ tɩ, də ʋ də wà ba bìú jə. Kʋ nətʋ tə fwa ba nubɩa barpɛ tə mɛ yɩra. Ba mama tɩga də ba lìù nədʋ ba bìú jə də kadənu tə.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Kʋ kwa nə, kan tə də twi ʋ bà ʋ tɩ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Máŋá tə wa, tɩga nə wá bwin ba nan, ba nubɩa barpɛ tə wàà dàń nə wá ja kan tə, ʋ ma fwa ʋ kan? Ba mama barpɛ tə yəni kan tə, ndə ba kan nə lʋʋ wa».
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Bara tə də kana tə nə wulə zə̀n tə, ba swe duən.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Yá lɩ̀à tə nə kúrí, sə ba yà də Yɩɩ *sàń nə, ba ka bwin tə kwa nə kʋ́ʋ̀ bá swe duən.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ba kʋ́ʋ̀ bá tɩ. Ba wá yà ndə *malɩkɛ nə. Ba wá yà Yɩɩ bɩa. Ʋ lɩ ba tɩan wa, ʋ kə mɩɩ wá.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Yɩɩ dí yáá, ʋ bɩrɩ *Moyizə nə də, tɩga wàá ba bwin ba naŋa máŋá tə wa, ʋ nə swɩ̀n ʋ con kasɔɔ lanworu tə wa. Moyizə bon Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ ləzoni *Yuu-Tiu Yɩɩ tə, nə nɩbara *Abərahamə də *Yɩzakə də *Zwakɔbə nə jʋ̀nɩ̀.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Kʋ nətʋ bɩrɩ də, Yɩɩ yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa, Yɩɩ, ʋ tà tɩga Yɩɩ. Lɩ̀à tə mama, ba nə wulə də Yɩɩ, nə yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa ʋ yáá con yɩrɩ».
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yɩɩ nii yənu tɩ̀án tə wa lɩ̀à duən ma swɩ̀n, ba wʋ́: «Karnyɩna, n le zəni!»
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Lɩ̀à tə dàń ga pú ba nii, fən jə ba, sə ba kʋ́ʋ̀ bwe Zwezi yìə̀n duən.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Zwezi ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ kʋ wá twá nətə, lɩ̀à tə ma swɩ̀n də, *Kərisə yɩ pɩ̀ʋ́ *Davidə nàʋ́ cɩcɩ, naaa?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Pɩ̀ʋ́ Davidə tətə pʋ́pʋ́nɩ́ ʋ gwaran sagɩ tə wa, ʋ wʋ́:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 də à ma kəni n dʋŋa n nɛɛ də̀ń nə, sə n nɩŋa ba!» ›
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Də Davidə nə boŋə Kərisə ʋ ‹Yuu-Tiu›, kʋ dàń wá twá nətʋ, kʋ pa Davidə yuu tíú pìí ʋ yà ʋ nàʋ́?»
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Lɩ̀à tə mama nə wulə ba cʋga Zwezi, máŋá tə wa, ʋ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 «Á cɩa á tɩ̀àn nə də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə. Ba mʋ̀ nə swə, sə ba zʋ gandaran, ba ga jijiri, ba ga swə, sə ba jʋn ba jə́rə́ bwálá wa. Ba twá lá, ba kúrí gwələ tə, ba nə nan zəni *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa. Ba jəni bwálá nəzəŋə nə, diŋə nəfaran wa.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ba vɩrɩ kadənə wiən, ba ga fwa yɩjʋnɩ, ba ba zwɛ̀e, ləzoni yáá con, sə ba ma bɩrɩ də, ba yɩ ləzwənzəŋə. Yɩɩ wá bʋ̀rɩ̀ ba bʋ̀rà, ʋ ga cʋ̀gà ba mɩ́ámɩ́án».
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.