Lucas 19
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Zwezi yà twá Zweriko tɩʋ wa, ʋ lɛ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Bɛɛ don yà wulə lá, ba nə boŋə Zaswe. Ʋ yà yɩ lanpolɩnʋ yuu tíú, ʋ ga yɩ jɩjə tíú.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ʋ yà pɩ̀à, sə ʋ na lìù tə, ʋ nə yɩ Zwezi. Yá ʋ nə yɩ ləzwənkukuə, tə pɩn ʋ wàrɩ̀ Zwezi ʋ nɩ, lalʋʋ tə yà nə púə́ ʋ yuu nə yɩrɩ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Zaswe dàń ma dəri, ʋ va yáá cwəŋə tə yuu, Zwezi nə wá twá. Ʋ dɩ̀ tɩ̀ʋ́ yuu, sə ʋ ma wànɩ́ ʋ na Zwezi, ʋ nə wá lɛ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Zwezi nə twi, ʋ yí kʋ bwálɩ́ təntə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá yɩɩ nə, ʋ ga swɩ̀n Zaswe con, ʋ wʋ́: «Zaswe, cú tɩa lala! Kʋ mɛ, sə à zə̀n zʋrʋ n dìə̀ wa».
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zaswe dàń pìí lala, ʋ cú tɩa, ʋ ga ja Zwezi ʋ zʋ ʋ dìə̀ də pupwən.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Lɩ̀à tə mama nə nɩ kʋ nətʋ, ba ŋʋŋwɩn, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə zàn ʋ va ʋ zʋrʋ cʋna lìù wà tə dìə̀ wa».
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zaswe dàń ma fàrʋ́ ʋ yí *Yuu-Tiu yɩra, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu nə̀ń, à wá pa à jɩjə tə fan zʋra nə. À nə gɩgɩrɩ lìù, à jon ʋ won, à wá pìí à pa kʋ tíú tə, kʋ won tə nɛɛ banɩa».
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Zwezi ma swɩ̀n Zaswe con, ʋ wʋ́: «Zə̀n kʋ tə, Yɩɩ jon lɩ̀à tə, ba nə wulə dìə̀ təntə wa, ba cʋna wa. Zaswe də bɩrɩ də, ʋ yɩ *Abərahamə nàʋ́ cɩ́gá.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 *Ləzwənə-Biu tə yɩ ʋ twi, sə ʋ pɩ̀à, ʋ ga jon lɩ̀à tə, ba nə jén ba cʋna wa».
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ba nə wulə, ba cʋga tə yìə̀n təntə, Zwezi kʋ́ʋ̀ sɩsarɩ zwansɩsara, ʋ súrí lá. Ʋ bɩrʋ lɩ̀à tə, ba nə bʋŋa də, ʋ nə bwələ *Zwerizalɛmə, ʋ nə yí lá nə ʋ zwɛ̀e, Yɩɩ wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ʋ dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pabiu don nə vəli lʋʋ nii, kʋ nə ŋʋ́ná, sə ba pa wá pàrɩ̀, sə ʋ ga pìí ʋ bà.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Sə ʋ ga zɩgɩ lá nə, ʋ vìí ʋ pɩn, ʋ tʋ̀tʋ̀nà tə wa lɩ̀à fugə bà ʋ yáá nə. Ʋ tì sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ nədʋ, ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: ‹Á ywələ də səbiu kʋ tə, də à ma pìí à bɩ̀àn›.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Yá ʋ lʋʋ nii lɩ̀à tə ba wá swə. Ba dàń ma twá ʋ də̀ń wa, ba tʋn lɩ̀à, ba wʋ́: ‹Nə ba bɛɛ wà tə pɩ̀à, sə ʋ yà nə pɩ̀ʋ́›.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Ʋ pìí ʋ nan kʋ lʋʋ tə, ʋ bà ʋ pàrɩ̀ tə pɩ́rɩ́ kwa nə. Ʋ pa ba bon tʋ̀tʋ̀nà tə, ʋ nə pɩn səbiu tə, sə ʋ jə́n kʋ tə, ba nə nɩ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Təntən lìù tə fàrʋ́ ʋ yí, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú, à nɩ sɩ́án səbikʋlan fugə nywarɩ də sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ tə, n nə pɩn nə›.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Yuu tíú tə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹N yɩ tʋtʋnzəŋu, n ga sɛ̀e à nii də pùə́ nədʋ. N tʋn zəni wiən tə wa, tə nə ba funə jə zənzən. Kʋ mʋ̀ tə yɩrɩ, à pɩn mʋ́ cwəŋə, sə n də́ pàrɩ̀ à tɩan fugə yuu wa›.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Bələ nii lìù tə də fàrʋ́ ʋ yí lá nə, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú, à nɩ sɩ́án səbikʋlan bonu nywarɩ, à súrí kʋ tə nə, n nə pɩn nə tə›.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Yuu tíú tə ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ də con, ʋ wʋ́: ‹N mʋ̀, à pɩn n də cwəŋə, sə n də́ pàrɩ̀ à tɩan bonu yuu wa›.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Tʋ̀tʋ̀nà tə wa lìù don mʋ̀ fàrʋ́ ʋ yí, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú nə̀ń, n sɩ́án səbikʋlʋ tə nə. À tì kʋ à ja va, à pəpəni à sə̀gə̀ gànʋ̀ nii nə.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 N fən yà jə nə, n nə yɩ lìù tə, n yoo nə dà tə yɩrɩ. N yɩ lìù tə, n nə tì kʋ tə, n nə wà tún, n ga ce kʋ tə, n nə wà dwì›. Ʋ yuu tíú tə ma le wá, ʋ wʋ́:
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 ‹N yɩ tʋtʋnkʋkwɩʋn. À wá twá n nii sʋ̀ràn tə nə, à ma bʋ̀rɩ̀ n bʋ̀rà. N n yə̀ə́ də, à yɩ lìù tə, à yoo nə dà, də à tì kʋ tə, à nə wà tún, à ga ce kʋ tə, à nə wà dwì.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn, n wà à səbiu tə jɩŋɩ, n pa baywələ nə? À nə twi nətən, à yà wá jon kʋ də kʋ yuu nywarɩ›.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ʋ dàń ma swɩ̀n lɩ̀à tə con, ba nə wulə lá, ʋ wʋ́: ‹Á joŋə sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ tə ʋ con, á pa lìù tə nə jə sɩ́án səbikʋlan fugə tə nə›.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ba dàń ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: ‹Yuu tíú, sə ʋ nə də́ yáá ʋ jə sɩ́án səbikʋlan fugə!›
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 ‹À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Ba wá pa lìù tə nə, ʋ nə jə. Yá lìù tə, ʋ nə ba jə, ba wá jon mancɩn tə, də ʋ nə jə.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Á mʋ̀, á jana à dʋŋa tə, ba nə ba pɩ̀à, sə à də́ pàrɩ̀ ba yuu wa, á ja bà yəbə. Á gwɩa ba à yɩ́á yuu!› »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Zwezi nə swɩ̀n nətʋ kwa nə, ʋ zàn ʋ wulə lɩ̀à tə yáá, ʋ vələ *Zwerizalɛmə.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ʋ nə bwələ Bɛtəfazwe də Betani tɩan də paan tə nii nə, ba nə boŋə ‹*oliviye tɩ̀án paan› tə, ʋ lɩ ʋ karbɩa tə wa lɩ̀à bələ, ʋ tʋn yáá,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á vələ tɩʋ tə nə wulə yáá. Á nə vəli, á yí lá, á wá na bɩnabiə. Bɩ̀nà təntə, ka nə vwə lá, lìù tə wà ka yuu jə̀ń. Á kʋ̀rà ka á ja bà yəbə.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Lìù nə bwe aba, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə, á pɩ̀à, sə á ja ka á ma fwa?› Á swɩ̀án kʋ tíú tə con də, kʋ ya *Yuu-Tiu nə pɩ̀à ka».
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Karbɩa tə vəli, ba na bɩ̀nà tə ndə Zwezi nə swɩ̀n nətʋ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Ba nə wulə ba kʋ̀rɩ̀ bɩ̀nà tə, ka tɩ̀án bwe ba, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á kʋ̀rɩ̀ bɩnabiə ka tə?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ba ma le, ba wʋ́: «Kʋ yɩ Yuu-Tiu nə pɩ̀à ka».
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ba dàń ma ja bɩnabiə tə, ba va Zwezi con. Ba lɩ ba ganan, ba tún ka tàŋá wa. Ba dàń pa Zwezi dɩ̀ ʋ jə̀ə́ tə yuu wa.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Bɩnabiə tə nə zàn də Zwezi ka vìrí, máŋá tə wa, lɩ̀à tə làrɩ̀ ba ganan cwəŋə tə wa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Zwezi nan oliviye tɩ̀án paan tə yuu ʋ zìní ʋ cú, ʋ ba ʋ bwələ Zwerizalɛmə nə. Kʋ máŋá tə wa, ʋ karbɩa tə yà dáá zənzən, ba ga sú də pupwən zənzən, ba zɩ̀n ba kwərə, ba ma bwɩ Yɩɩ nə yomɩlan tə mama yɩrɩ, ba nə nɩ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ba yà bwɩ Yɩɩ nə, ba wʋ́:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 *Farɩzɩan-ba wa lɩ̀à duən, ba də yà nə wulə kʋ lalʋʋ tə wa, swɩ̀n Zwezi con, ba wʋ́: «Karnyɩna, swɩ̀n n karbɩa tə con, sə ba pú ba nii».
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Də ba nə swə ba pú ba nii, kʋ ba kwɛ̀e, kapana tə nə wá fwa kʋ zuzugu təntə».
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Máŋá tə nə, Zwezi nə bwələ *Zwerizalɛmə tə, ʋ nə nɩ kʋ ʋ zwɛ̀e, ʋ kwi kʋ lɩ̀à tə yɩrɩ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 «Á mʋ̀ Zwerizalɛmə tɩ̀án, á yà wàá zə̀n dɩɩn kʋ tə yəni, á ma lwarɩ yìə̀n tə, á nə wá twá tə nə, á ma na bɩcan sìə́! Yá sɩ́ʋ́n nə, tə yìə̀n təntə sə̀gə̀ á yáá nə. Á yɩ́á wàrɩ̀ tə tə nɩ!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Dɩan wá bà, tə tʋ á yun wa, n dʋŋa wá kʋ̀ bʋran ba kɩkarɩ aba, ba wá kəkəli aba ba kə tətəŋi wa, ba ga pú á yun nə tɩa mama.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ba wá cʋ̀gʋ̀ aba mɩ́ámɩ́án, ba ga pupugu Zwerizalɛmə tə, də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə kʋ wa. Ba bá yá kapan nədʋ, kʋ pə̀ń kʋ don yuu wa, á tɩʋ tə wa. Tə yìə̀n tə mɛ wá yí, á nə wà lwarɩ máŋá tə, Yɩɩ nə twi, sə ʋ san aba tə yɩrɩ!»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Zwezi zʋa *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ dəwoo tə wa, ʋ dɩŋɩ baywələ lá nə,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ wʋ́: ‹À dìə̀ tə mɛ, sə ka yà yɩjʋnɩ dìə̀›. Yá á mʋ̀ janɩ ka, á ma fwa ŋwɩna yisəgə bwálɩ́».
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Zwezi yà kàrɩ̀ dɩɩn mama Yɩɩ dìə̀ tə wa. Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də lɩ̀à tə, ba nə yɩ lalʋʋ tə yáá tɩ̀án tə, yà pɩ̀à cwəŋə, sə ba pa ba gʋ Zwezi.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Yá ba yà yə̀rì kʋ tə, ba nə wá fwa, lalʋʋ tə lɩ̀à tə mama nə yà fin ba yɩ́á ba kəni ʋ sʋ̀ràn tə con yɩrɩ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.