Lucas 19
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Zwezi yà twá Zweriko tɩʋ wa, ʋ lɛ.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Bɛɛ don yà wulə lá, ba nə boŋə Zaswe. Ʋ yà yɩ lanpolɩnʋ yuu tíú, ʋ ga yɩ jɩjə tíú.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ʋ yà pɩ̀à, sə ʋ na lìù tə, ʋ nə yɩ Zwezi. Yá ʋ nə yɩ ləzwənkukuə, tə pɩn ʋ wàrɩ̀ Zwezi ʋ nɩ, lalʋʋ tə yà nə púə́ ʋ yuu nə yɩrɩ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Zaswe dàń ma dəri, ʋ va yáá cwəŋə tə yuu, Zwezi nə wá twá. Ʋ dɩ̀ tɩ̀ʋ́ yuu, sə ʋ ma wànɩ́ ʋ na Zwezi, ʋ nə wá lɛ.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Zwezi nə twi, ʋ yí kʋ bwálɩ́ təntə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá yɩɩ nə, ʋ ga swɩ̀n Zaswe con, ʋ wʋ́: «Zaswe, cú tɩa lala! Kʋ mɛ, sə à zə̀n zʋrʋ n dìə̀ wa».
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zaswe dàń pìí lala, ʋ cú tɩa, ʋ ga ja Zwezi ʋ zʋ ʋ dìə̀ də pupwən.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Lɩ̀à tə mama nə nɩ kʋ nətʋ, ba ŋʋŋwɩn, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə zàn ʋ va ʋ zʋrʋ cʋna lìù wà tə dìə̀ wa».
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zaswe dàń ma fàrʋ́ ʋ yí *Yuu-Tiu yɩra, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu nə̀ń, à wá pa à jɩjə tə fan zʋra nə. À nə gɩgɩrɩ lìù, à jon ʋ won, à wá pìí à pa kʋ tíú tə, kʋ won tə nɛɛ banɩa».
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Zwezi ma swɩ̀n Zaswe con, ʋ wʋ́: «Zə̀n kʋ tə, Yɩɩ jon lɩ̀à tə, ba nə wulə dìə̀ təntə wa, ba cʋna wa. Zaswe də bɩrɩ də, ʋ yɩ *Abərahamə nàʋ́ cɩ́gá.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 *Ləzwənə-Biu tə yɩ ʋ twi, sə ʋ pɩ̀à, ʋ ga jon lɩ̀à tə, ba nə jén ba cʋna wa».
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ba nə wulə, ba cʋga tə yìə̀n təntə, Zwezi kʋ́ʋ̀ sɩsarɩ zwansɩsara, ʋ súrí lá. Ʋ bɩrʋ lɩ̀à tə, ba nə bʋŋa də, ʋ nə bwələ *Zwerizalɛmə, ʋ nə yí lá nə ʋ zwɛ̀e, Yɩɩ wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ʋ dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pabiu don nə vəli lʋʋ nii, kʋ nə ŋʋ́ná, sə ba pa wá pàrɩ̀, sə ʋ ga pìí ʋ bà.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Sə ʋ ga zɩgɩ lá nə, ʋ vìí ʋ pɩn, ʋ tʋ̀tʋ̀nà tə wa lɩ̀à fugə bà ʋ yáá nə. Ʋ tì sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ nədʋ, ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: ‹Á ywələ də səbiu kʋ tə, də à ma pìí à bɩ̀àn›.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Yá ʋ lʋʋ nii lɩ̀à tə ba wá swə. Ba dàń ma twá ʋ də̀ń wa, ba tʋn lɩ̀à, ba wʋ́: ‹Nə ba bɛɛ wà tə pɩ̀à, sə ʋ yà nə pɩ̀ʋ́›.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ʋ pìí ʋ nan kʋ lʋʋ tə, ʋ bà ʋ pàrɩ̀ tə pɩ́rɩ́ kwa nə. Ʋ pa ba bon tʋ̀tʋ̀nà tə, ʋ nə pɩn səbiu tə, sə ʋ jə́n kʋ tə, ba nə nɩ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Təntən lìù tə fàrʋ́ ʋ yí, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú, à nɩ sɩ́án səbikʋlan fugə nywarɩ də sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ tə, n nə pɩn nə›.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Yuu tíú tə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹N yɩ tʋtʋnzəŋu, n ga sɛ̀e à nii də pùə́ nədʋ. N tʋn zəni wiən tə wa, tə nə ba funə jə zənzən. Kʋ mʋ̀ tə yɩrɩ, à pɩn mʋ́ cwəŋə, sə n də́ pàrɩ̀ à tɩan fugə yuu wa›.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Bələ nii lìù tə də fàrʋ́ ʋ yí lá nə, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú, à nɩ sɩ́án səbikʋlan bonu nywarɩ, à súrí kʋ tə nə, n nə pɩn nə tə›.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Yuu tíú tə ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ də con, ʋ wʋ́: ‹N mʋ̀, à pɩn n də cwəŋə, sə n də́ pàrɩ̀ à tɩan bonu yuu wa›.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Tʋ̀tʋ̀nà tə wa lìù don mʋ̀ fàrʋ́ ʋ yí, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú nə̀ń, n sɩ́án səbikʋlʋ tə nə. À tì kʋ à ja va, à pəpəni à sə̀gə̀ gànʋ̀ nii nə.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 N fən yà jə nə, n nə yɩ lìù tə, n yoo nə dà tə yɩrɩ. N yɩ lìù tə, n nə tì kʋ tə, n nə wà tún, n ga ce kʋ tə, n nə wà dwì›. Ʋ yuu tíú tə ma le wá, ʋ wʋ́:
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 ‹N yɩ tʋtʋnkʋkwɩʋn. À wá twá n nii sʋ̀ràn tə nə, à ma bʋ̀rɩ̀ n bʋ̀rà. N n yə̀ə́ də, à yɩ lìù tə, à yoo nə dà, də à tì kʋ tə, à nə wà tún, à ga ce kʋ tə, à nə wà dwì.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn, n wà à səbiu tə jɩŋɩ, n pa baywələ nə? À nə twi nətən, à yà wá jon kʋ də kʋ yuu nywarɩ›.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Ʋ dàń ma swɩ̀n lɩ̀à tə con, ba nə wulə lá, ʋ wʋ́: ‹Á joŋə sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ tə ʋ con, á pa lìù tə nə jə sɩ́án səbikʋlan fugə tə nə›.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Ba dàń ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: ‹Yuu tíú, sə ʋ nə də́ yáá ʋ jə sɩ́án səbikʋlan fugə!›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 ‹À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Ba wá pa lìù tə nə, ʋ nə jə. Yá lìù tə, ʋ nə ba jə, ba wá jon mancɩn tə, də ʋ nə jə.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Á mʋ̀, á jana à dʋŋa tə, ba nə ba pɩ̀à, sə à də́ pàrɩ̀ ba yuu wa, á ja bà yəbə. Á gwɩa ba à yɩ́á yuu!› »
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Zwezi nə swɩ̀n nətʋ kwa nə, ʋ zàn ʋ wulə lɩ̀à tə yáá, ʋ vələ *Zwerizalɛmə.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ʋ nə bwələ Bɛtəfazwe də Betani tɩan də paan tə nii nə, ba nə boŋə ‹*oliviye tɩ̀án paan› tə, ʋ lɩ ʋ karbɩa tə wa lɩ̀à bələ, ʋ tʋn yáá,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á vələ tɩʋ tə nə wulə yáá. Á nə vəli, á yí lá, á wá na bɩnabiə. Bɩ̀nà təntə, ka nə vwə lá, lìù tə wà ka yuu jə̀ń. Á kʋ̀rà ka á ja bà yəbə.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Lìù nə bwe aba, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə, á pɩ̀à, sə á ja ka á ma fwa?› Á swɩ̀án kʋ tíú tə con də, kʋ ya *Yuu-Tiu nə pɩ̀à ka».
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Karbɩa tə vəli, ba na bɩ̀nà tə ndə Zwezi nə swɩ̀n nətʋ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ba nə wulə ba kʋ̀rɩ̀ bɩ̀nà tə, ka tɩ̀án bwe ba, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á kʋ̀rɩ̀ bɩnabiə ka tə?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ba ma le, ba wʋ́: «Kʋ yɩ Yuu-Tiu nə pɩ̀à ka».
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ba dàń ma ja bɩnabiə tə, ba va Zwezi con. Ba lɩ ba ganan, ba tún ka tàŋá wa. Ba dàń pa Zwezi dɩ̀ ʋ jə̀ə́ tə yuu wa.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Bɩnabiə tə nə zàn də Zwezi ka vìrí, máŋá tə wa, lɩ̀à tə làrɩ̀ ba ganan cwəŋə tə wa.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Zwezi nan oliviye tɩ̀án paan tə yuu ʋ zìní ʋ cú, ʋ ba ʋ bwələ Zwerizalɛmə nə. Kʋ máŋá tə wa, ʋ karbɩa tə yà dáá zənzən, ba ga sú də pupwən zənzən, ba zɩ̀n ba kwərə, ba ma bwɩ Yɩɩ nə yomɩlan tə mama yɩrɩ, ba nə nɩ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Ba yà bwɩ Yɩɩ nə, ba wʋ́:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 *Farɩzɩan-ba wa lɩ̀à duən, ba də yà nə wulə kʋ lalʋʋ tə wa, swɩ̀n Zwezi con, ba wʋ́: «Karnyɩna, swɩ̀n n karbɩa tə con, sə ba pú ba nii».
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Də ba nə swə ba pú ba nii, kʋ ba kwɛ̀e, kapana tə nə wá fwa kʋ zuzugu təntə».
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Máŋá tə nə, Zwezi nə bwələ *Zwerizalɛmə tə, ʋ nə nɩ kʋ ʋ zwɛ̀e, ʋ kwi kʋ lɩ̀à tə yɩrɩ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́:
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 «Á mʋ̀ Zwerizalɛmə tɩ̀án, á yà wàá zə̀n dɩɩn kʋ tə yəni, á ma lwarɩ yìə̀n tə, á nə wá twá tə nə, á ma na bɩcan sìə́! Yá sɩ́ʋ́n nə, tə yìə̀n təntə sə̀gə̀ á yáá nə. Á yɩ́á wàrɩ̀ tə tə nɩ!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Dɩan wá bà, tə tʋ á yun wa, n dʋŋa wá kʋ̀ bʋran ba kɩkarɩ aba, ba wá kəkəli aba ba kə tətəŋi wa, ba ga pú á yun nə tɩa mama.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Ba wá cʋ̀gʋ̀ aba mɩ́ámɩ́án, ba ga pupugu Zwerizalɛmə tə, də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə kʋ wa. Ba bá yá kapan nədʋ, kʋ pə̀ń kʋ don yuu wa, á tɩʋ tə wa. Tə yìə̀n tə mɛ wá yí, á nə wà lwarɩ máŋá tə, Yɩɩ nə twi, sə ʋ san aba tə yɩrɩ!»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Zwezi zʋa *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ dəwoo tə wa, ʋ dɩŋɩ baywələ lá nə,
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ wʋ́: ‹À dìə̀ tə mɛ, sə ka yà yɩjʋnɩ dìə̀›. Yá á mʋ̀ janɩ ka, á ma fwa ŋwɩna yisəgə bwálɩ́».
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Zwezi yà kàrɩ̀ dɩɩn mama Yɩɩ dìə̀ tə wa. Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də lɩ̀à tə, ba nə yɩ lalʋʋ tə yáá tɩ̀án tə, yà pɩ̀à cwəŋə, sə ba pa ba gʋ Zwezi.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Yá ba yà yə̀rì kʋ tə, ba nə wá fwa, lalʋʋ tə lɩ̀à tə mama nə yà fin ba yɩ́á ba kəni ʋ sʋ̀ràn tə con yɩrɩ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.