Lucas 19
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs BKJ
1 Zwezi yà twá Zweriko tɩʋ wa, ʋ lɛ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Bɛɛ don yà wulə lá, ba nə boŋə Zaswe. Ʋ yà yɩ lanpolɩnʋ yuu tíú, ʋ ga yɩ jɩjə tíú.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ʋ yà pɩ̀à, sə ʋ na lìù tə, ʋ nə yɩ Zwezi. Yá ʋ nə yɩ ləzwənkukuə, tə pɩn ʋ wàrɩ̀ Zwezi ʋ nɩ, lalʋʋ tə yà nə púə́ ʋ yuu nə yɩrɩ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Zaswe dàń ma dəri, ʋ va yáá cwəŋə tə yuu, Zwezi nə wá twá. Ʋ dɩ̀ tɩ̀ʋ́ yuu, sə ʋ ma wànɩ́ ʋ na Zwezi, ʋ nə wá lɛ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Zwezi nə twi, ʋ yí kʋ bwálɩ́ təntə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá yɩɩ nə, ʋ ga swɩ̀n Zaswe con, ʋ wʋ́: «Zaswe, cú tɩa lala! Kʋ mɛ, sə à zə̀n zʋrʋ n dìə̀ wa».
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zaswe dàń pìí lala, ʋ cú tɩa, ʋ ga ja Zwezi ʋ zʋ ʋ dìə̀ də pupwən.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Lɩ̀à tə mama nə nɩ kʋ nətʋ, ba ŋʋŋwɩn, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə zàn ʋ va ʋ zʋrʋ cʋna lìù wà tə dìə̀ wa».
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zaswe dàń ma fàrʋ́ ʋ yí *Yuu-Tiu yɩra, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu nə̀ń, à wá pa à jɩjə tə fan zʋra nə. À nə gɩgɩrɩ lìù, à jon ʋ won, à wá pìí à pa kʋ tíú tə, kʋ won tə nɛɛ banɩa».
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Zwezi ma swɩ̀n Zaswe con, ʋ wʋ́: «Zə̀n kʋ tə, Yɩɩ jon lɩ̀à tə, ba nə wulə dìə̀ təntə wa, ba cʋna wa. Zaswe də bɩrɩ də, ʋ yɩ *Abərahamə nàʋ́ cɩ́gá.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 *Ləzwənə-Biu tə yɩ ʋ twi, sə ʋ pɩ̀à, ʋ ga jon lɩ̀à tə, ba nə jén ba cʋna wa».
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ba nə wulə, ba cʋga tə yìə̀n təntə, Zwezi kʋ́ʋ̀ sɩsarɩ zwansɩsara, ʋ súrí lá. Ʋ bɩrʋ lɩ̀à tə, ba nə bʋŋa də, ʋ nə bwələ *Zwerizalɛmə, ʋ nə yí lá nə ʋ zwɛ̀e, Yɩɩ wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ʋ dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pabiu don nə vəli lʋʋ nii, kʋ nə ŋʋ́ná, sə ba pa wá pàrɩ̀, sə ʋ ga pìí ʋ bà.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Sə ʋ ga zɩgɩ lá nə, ʋ vìí ʋ pɩn, ʋ tʋ̀tʋ̀nà tə wa lɩ̀à fugə bà ʋ yáá nə. Ʋ tì sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ nədʋ, ʋ pa ba, ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: ‹Á ywələ də səbiu kʋ tə, də à ma pìí à bɩ̀àn›.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Yá ʋ lʋʋ nii lɩ̀à tə ba wá swə. Ba dàń ma twá ʋ də̀ń wa, ba tʋn lɩ̀à, ba wʋ́: ‹Nə ba bɛɛ wà tə pɩ̀à, sə ʋ yà nə pɩ̀ʋ́›.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ʋ pìí ʋ nan kʋ lʋʋ tə, ʋ bà ʋ pàrɩ̀ tə pɩ́rɩ́ kwa nə. Ʋ pa ba bon tʋ̀tʋ̀nà tə, ʋ nə pɩn səbiu tə, sə ʋ jə́n kʋ tə, ba nə nɩ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Təntən lìù tə fàrʋ́ ʋ yí, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú, à nɩ sɩ́án səbikʋlan fugə nywarɩ də sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ tə, n nə pɩn nə›.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Yuu tíú tə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹N yɩ tʋtʋnzəŋu, n ga sɛ̀e à nii də pùə́ nədʋ. N tʋn zəni wiən tə wa, tə nə ba funə jə zənzən. Kʋ mʋ̀ tə yɩrɩ, à pɩn mʋ́ cwəŋə, sə n də́ pàrɩ̀ à tɩan fugə yuu wa›.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bələ nii lìù tə də fàrʋ́ ʋ yí lá nə, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú, à nɩ sɩ́án səbikʋlan bonu nywarɩ, à súrí kʋ tə nə, n nə pɩn nə tə›.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Yuu tíú tə ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ də con, ʋ wʋ́: ‹N mʋ̀, à pɩn n də cwəŋə, sə n də́ pàrɩ̀ à tɩan bonu yuu wa›.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Tʋ̀tʋ̀nà tə wa lìù don mʋ̀ fàrʋ́ ʋ yí, ʋ ga wʋ́: ‹Yuu tíú nə̀ń, n sɩ́án səbikʋlʋ tə nə. À tì kʋ à ja va, à pəpəni à sə̀gə̀ gànʋ̀ nii nə.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 N fən yà jə nə, n nə yɩ lìù tə, n yoo nə dà tə yɩrɩ. N yɩ lìù tə, n nə tì kʋ tə, n nə wà tún, n ga ce kʋ tə, n nə wà dwì›. Ʋ yuu tíú tə ma le wá, ʋ wʋ́:
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 ‹N yɩ tʋtʋnkʋkwɩʋn. À wá twá n nii sʋ̀ràn tə nə, à ma bʋ̀rɩ̀ n bʋ̀rà. N n yə̀ə́ də, à yɩ lìù tə, à yoo nə dà, də à tì kʋ tə, à nə wà tún, à ga ce kʋ tə, à nə wà dwì.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn, n wà à səbiu tə jɩŋɩ, n pa baywələ nə? À nə twi nətən, à yà wá jon kʋ də kʋ yuu nywarɩ›.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ʋ dàń ma swɩ̀n lɩ̀à tə con, ba nə wulə lá, ʋ wʋ́: ‹Á joŋə sɩ́án səbikʋlʋ nədʋ tə ʋ con, á pa lìù tə nə jə sɩ́án səbikʋlan fugə tə nə›.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ba dàń ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: ‹Yuu tíú, sə ʋ nə də́ yáá ʋ jə sɩ́án səbikʋlan fugə!›
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 ‹À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Ba wá pa lìù tə nə, ʋ nə jə. Yá lìù tə, ʋ nə ba jə, ba wá jon mancɩn tə, də ʋ nə jə.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Á mʋ̀, á jana à dʋŋa tə, ba nə ba pɩ̀à, sə à də́ pàrɩ̀ ba yuu wa, á ja bà yəbə. Á gwɩa ba à yɩ́á yuu!› »
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Zwezi nə swɩ̀n nətʋ kwa nə, ʋ zàn ʋ wulə lɩ̀à tə yáá, ʋ vələ *Zwerizalɛmə.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ʋ nə bwələ Bɛtəfazwe də Betani tɩan də paan tə nii nə, ba nə boŋə ‹*oliviye tɩ̀án paan› tə, ʋ lɩ ʋ karbɩa tə wa lɩ̀à bələ, ʋ tʋn yáá,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á vələ tɩʋ tə nə wulə yáá. Á nə vəli, á yí lá, á wá na bɩnabiə. Bɩ̀nà təntə, ka nə vwə lá, lìù tə wà ka yuu jə̀ń. Á kʋ̀rà ka á ja bà yəbə.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Lìù nə bwe aba, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə, á pɩ̀à, sə á ja ka á ma fwa?› Á swɩ̀án kʋ tíú tə con də, kʋ ya *Yuu-Tiu nə pɩ̀à ka».
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Karbɩa tə vəli, ba na bɩ̀nà tə ndə Zwezi nə swɩ̀n nətʋ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ba nə wulə ba kʋ̀rɩ̀ bɩ̀nà tə, ka tɩ̀án bwe ba, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á kʋ̀rɩ̀ bɩnabiə ka tə?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ba ma le, ba wʋ́: «Kʋ yɩ Yuu-Tiu nə pɩ̀à ka».
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ba dàń ma ja bɩnabiə tə, ba va Zwezi con. Ba lɩ ba ganan, ba tún ka tàŋá wa. Ba dàń pa Zwezi dɩ̀ ʋ jə̀ə́ tə yuu wa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Bɩnabiə tə nə zàn də Zwezi ka vìrí, máŋá tə wa, lɩ̀à tə làrɩ̀ ba ganan cwəŋə tə wa.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Zwezi nan oliviye tɩ̀án paan tə yuu ʋ zìní ʋ cú, ʋ ba ʋ bwələ Zwerizalɛmə nə. Kʋ máŋá tə wa, ʋ karbɩa tə yà dáá zənzən, ba ga sú də pupwən zənzən, ba zɩ̀n ba kwərə, ba ma bwɩ Yɩɩ nə yomɩlan tə mama yɩrɩ, ba nə nɩ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ba yà bwɩ Yɩɩ nə, ba wʋ́:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 *Farɩzɩan-ba wa lɩ̀à duən, ba də yà nə wulə kʋ lalʋʋ tə wa, swɩ̀n Zwezi con, ba wʋ́: «Karnyɩna, swɩ̀n n karbɩa tə con, sə ba pú ba nii».
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Də ba nə swə ba pú ba nii, kʋ ba kwɛ̀e, kapana tə nə wá fwa kʋ zuzugu təntə».
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Máŋá tə nə, Zwezi nə bwələ *Zwerizalɛmə tə, ʋ nə nɩ kʋ ʋ zwɛ̀e, ʋ kwi kʋ lɩ̀à tə yɩrɩ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́:
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 «Á mʋ̀ Zwerizalɛmə tɩ̀án, á yà wàá zə̀n dɩɩn kʋ tə yəni, á ma lwarɩ yìə̀n tə, á nə wá twá tə nə, á ma na bɩcan sìə́! Yá sɩ́ʋ́n nə, tə yìə̀n təntə sə̀gə̀ á yáá nə. Á yɩ́á wàrɩ̀ tə tə nɩ!
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Dɩan wá bà, tə tʋ á yun wa, n dʋŋa wá kʋ̀ bʋran ba kɩkarɩ aba, ba wá kəkəli aba ba kə tətəŋi wa, ba ga pú á yun nə tɩa mama.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ba wá cʋ̀gʋ̀ aba mɩ́ámɩ́án, ba ga pupugu Zwerizalɛmə tə, də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə kʋ wa. Ba bá yá kapan nədʋ, kʋ pə̀ń kʋ don yuu wa, á tɩʋ tə wa. Tə yìə̀n tə mɛ wá yí, á nə wà lwarɩ máŋá tə, Yɩɩ nə twi, sə ʋ san aba tə yɩrɩ!»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Zwezi zʋa *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ dəwoo tə wa, ʋ dɩŋɩ baywələ lá nə,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 ʋ ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ wʋ́: ‹À dìə̀ tə mɛ, sə ka yà yɩjʋnɩ dìə̀›. Yá á mʋ̀ janɩ ka, á ma fwa ŋwɩna yisəgə bwálɩ́».
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Zwezi yà kàrɩ̀ dɩɩn mama Yɩɩ dìə̀ tə wa. Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də lɩ̀à tə, ba nə yɩ lalʋʋ tə yáá tɩ̀án tə, yà pɩ̀à cwəŋə, sə ba pa ba gʋ Zwezi.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Yá ba yà yə̀rì kʋ tə, ba nə wá fwa, lalʋʋ tə lɩ̀à tə mama nə yà fin ba yɩ́á ba kəni ʋ sʋ̀ràn tə con yɩrɩ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.