Lucas 16
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Jɩjə tíú don nə wulə ʋ yà jə lìù, ʋ nə ywàŋá ʋ tʋtʋnan yuu. Ba ma bà ba swɩ̀n ʋ con də, lìù tə, ʋ nə ywàŋá ʋ tʋtʋnan yuu, tə gɩgɩrɩ ʋ wiən tə.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Yuu tíú tə ma bon wá, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə, à nə̀ń n yuu wa? Bɩrɩ nə, n nə tʋn n tʋtʋŋɩ tə nətʋ, n nə kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ à tʋtʋnan tə yuu n ywàŋá tə yɩrɩ›.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Bɛɛ tə ma swɩ̀n ʋ tɩ̀àn con, ʋ wʋ́: ‹À yuu tíú tə wá dɩŋɩ nə à tʋtʋŋɩ tə wa. À dàń wá fwa nətə? À ba dɩ̀àn jə, sə à ma vara à də́, cavɩra ga wá ja nə, sə à lòrì, à də́.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 À yə̀ə́ kʋ tə, à nə wá fwa. Máŋá tə nə, à nə wá kwɩ̀n à bwálɩ́ tə nə, sə lɩ̀à wá ja nə, ba kə ba dìə̀ wa›.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Ʋ dàń ma pa, ʋ yuu tíú jɩjɩŋa tə mama bà nədʋ nədʋ. Ʋ ma swɩ̀n təntən tíú tə con, ʋ wʋ́: ‹Bagalɩ nə wulə n mʋ̀ də à yuu tíú tə pwərə wa?›
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Ʋ ma le wá, ʋ wʋ́: ‹Nʋga barikiə bíí›. Bɛɛ tə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Nə̀ń n jɩŋɩ sagɩ tə nə, jə̀ń tɩa lala, n pʋ́pʋ́nɩ́ barikiə finu›.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Ʋ ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ don də con, ʋ wʋ́: ‹Sə n mʋ̀, bagalɩ nə wulə n yuu wa?› Ʋ də ma le, ʋ wʋ́: ‹Mɩna ganlwaran biənu›. Bɛɛ tə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Nə̀ń, n jɩŋɩ sagɩ tə, pʋ́pʋ́nɩ́ biənɩa.›
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kʋ mʋ̀ lìù təntə, ʋ nə ywàŋá tʋtʋnan tə yuu, ʋ nə yɩ ʋ nə tʋŋa kʋnkʋn yìə̀n tə, yuu tíú tə bʋ̀à ʋ nə, ʋ nə fwa kʋ swɩan təntə yɩrɩ. Kʋ yɩ cɩ́gá, lɩ̀à tə, ba nə yɩ lʋʋ kʋ tə nə tɩ ba, yə̀ə́ swɩan ba doni lɩ̀à tə, ba nə ya poni lɩ̀à».
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Zwezi ma súrí lá, ʋ wʋ́: «Yá à mʋ̀ nə swɩ̀n á con, à wʋ́: Á jana lʋʋ jɩjə ka tə, á ma pɩ̀à dabara. Máŋá tə wa, á wiən tə nə twí tə zwɛ̀e, sə ba wànɩ́ ba sɛ̀e aba dii tə wa, tə nə bá cʋ̀gà.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Lìù tə, ʋ nə yɩ pùə́ nədʋ tíú yobii wa, ʋ wá yà pùə́ nədʋ tíú yofaran tə də wa. Lìù tə, ʋ nə tʋŋa kʋnkʋn yìə̀n yobii wa, ʋ wá tʋn kʋnkʋn yìə̀n yofaran tə də wa.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Də á nə wà pùə́ nədʋ tɩ̀án yɩn á kʋnkʋn yìə̀n tətə, ka ja tʋn waa nə, wàà nə wá pa aba cɩ́gá cɩ́gá wozəŋə tə, naaa?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Də á nə wà pùə́ nədʋ tɩ̀án yɩn də lìù don jɩjə wiən, wàà nə wá pa aba jɩjə wiən tə, tə nə yɩ á təntɩan nyiən?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Tʋtʋnbiu tə̀lə́, ʋ nə wàá ʋ tʋŋa, ʋ pɩn yun tɩ̀án bələ nə. Ʋ nə fwa kʋ, ʋ wá sóní ʋ don, ʋ ga dʋ́n ʋ don. Ʋ wá sɛ̀e ʋ don nii, ʋ ga vɩ ʋ don nii. Á wàrɩ̀ á twá duən á tʋŋa á pɩn Yɩɩ, də tɩa yuu jɩjə nə».
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 *Farɩzɩan-ba tə, ba nə swə səbiu tə, cʋgʋ Zwezi sʋ̀ràn tə, ba ga zàn ba wulə ba mʋŋa wá.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Zwezi ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yɩ lɩ̀à tə, á nə bɩrɩ á tɩ̀àn də, á yɩ cɩ́gá tɩ̀án ləzoni yáá con, yá Yɩɩ yə̀ə́ á bɩcan tə waa tə. Kʋ tə kʋ nə jə funə ləzoni yáá con nə, ya wopʋ̀pʋ̀nʋ̀ Yɩɩ yáá con nə.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Kʋ jɩjʋ nə, kʋ yà yɩ Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə saga tə, də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà saga tə yà nə tʋŋa. Kʋ twi kʋ zɩgɩ Zwan nə. Kʋ kwa nə, ba swɩ̀n sʋywáŋʋ́, ba wʋ́, Yɩɩ wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə, yá lìù də mama ya ʋ kəni dɩ̀àn, sə Yɩɩ də́ pàrɩ̀ ʋ yuu wa.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Lanworu tə də tɩa wàá tə jén mwálɩ́ mwálɩ́, yá won ga wàrɩ̀ Yɩɩ nii tə mancɩn də kʋ cʋ̀gà.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Lìù tə mama, ʋ nə dʋgʋ ʋ kan, ʋ ga swe ʋ don, ʋ fwa bacwan. Yá lìù tə, ʋ nə swe kan tə, ʋ barɩ nə dʋgʋ, ʋ də fwa bacwan».
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Zwezi ma sɩsarɩ, ʋ wʋ́: «Jɩjə tíú don nə yɩn lá, ʋ nə zwɩ gansɩan mwin, də gankɩkalan nəpon tə dɩɩn mama. Ʋ yà wulə ywánɩ́ wa, ʋ ga də́ kʋ tə, kʋ nə ziən.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Lalaŋʋ don də yɩn lá, ba nə boŋə Lazarə, ʋ yɩra nə súə́ də nʋran. Ʋ yà tə́gə́ jɩjə tíú tə dìə̀ mimii nə.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Ʋ yàá pɩ̀à, sə ʋ də́ womunə tə, tə nə naŋa wodiu tabɩlʋ tə yuu nə, tə twɩ. Kʋ nə dwən nətʋ, kukuri twi, tə dàlɩ̀ ʋ yɩra nʋran tə.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Dɩɩn don nə, zʋrʋ tə twi ʋ tɩ, yá *malɩkɛ tì wá, tə ja va Yɩɩ *sàń, *Abərahamə səpuni nə. Jɩjə tíú tə də twi ʋ tɩ, ba ma gùrì wá.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Jɩjə tíú tə wulə, ʋ də́ càn zənzən tɩga bwálɩ́ tə nə. Ʋ zɩ̀n ʋ yáá ʋ kə yɩɩ, ʋ ga na Lazarə, ʋ jə̀ə́ yɩŋʋnɩ Abərahamə səpuni nə.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ʋ dàń ma mà nii, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna Abərahamə dəri à yinəgə, à nə də́ càn zənzən mən tətə wa yɩrɩ. Tʋn Lazarə, sə ʋ kə ʋ jɩfʋa nii nɩ́á wa, ʋ ma zùrì à nəndəli›.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Yá Abərahamə dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À bìú, lìí n tɩ̀àn də, n nɩ wiən zənzən n tɩa yuu yanʋ tə wa. Yá Lazarə mʋ̀ ya lìù tə, ʋ nə dí càn də càn ʋ mɩɩ tə wa. Sɩ́ʋ́n nə, ʋ bɩcan dàń zùrì, n mʋ̀ ga wulə càn wa.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Kʋ tə nə dwən tətə, woru nəfarʋ wulə nə də aba pwərə wa. Yá lɩ̀à tə, ba nə pɩ̀à, sə ba zɩgɩ á con, ba bà nə con kʋ wàrɩ̀. Nə də ga wàrɩ̀ á con nə vəli›.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Jɩjə tíú tə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À lòrì mʋ́, à nyɩna, sə n tʋn Lazarə à nyɩna dìə̀ wa nə.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 À ja nubɩa bonu lá nə. Tʋn Lazarə, sə ʋ va ʋ swɩ̀n ba con, sə ba də dàn ká bà càn bwálɩ́ kʋ tə nə›.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Abərahamə ma le, ʋ wʋ́: ‹N nubɩa tə jə Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə saga tə, də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà saga tə. Ba mɛ, sə ba twá sʋgʋ tə nii nə, kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ saga tə wa›.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Jɩjə tíú tə swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Kʋ cɩcɩ wà yí, à nyɩna Abərahamə. Lìù dàń nə pìí ʋ nan tɩga con nə, ʋ va ʋ yí ba, ba wá vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna›.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Yá Abərahamə tə swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Də ba nə bá sɛ̀e Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə saga tə nii, də Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà saga tə nii, ba bá sɛ̀e lìù don də nii, də kʋ tíú nə swə, sə ʋ nan tɩga wa də›.»
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.