Lucas 16
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Jɩjə tíú don nə wulə ʋ yà jə lìù, ʋ nə ywàŋá ʋ tʋtʋnan yuu. Ba ma bà ba swɩ̀n ʋ con də, lìù tə, ʋ nə ywàŋá ʋ tʋtʋnan yuu, tə gɩgɩrɩ ʋ wiən tə.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Yuu tíú tə ma bon wá, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə, à nə̀ń n yuu wa? Bɩrɩ nə, n nə tʋn n tʋtʋŋɩ tə nətʋ, n nə kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ à tʋtʋnan tə yuu n ywàŋá tə yɩrɩ›.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Bɛɛ tə ma swɩ̀n ʋ tɩ̀àn con, ʋ wʋ́: ‹À yuu tíú tə wá dɩŋɩ nə à tʋtʋŋɩ tə wa. À dàń wá fwa nətə? À ba dɩ̀àn jə, sə à ma vara à də́, cavɩra ga wá ja nə, sə à lòrì, à də́.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 À yə̀ə́ kʋ tə, à nə wá fwa. Máŋá tə nə, à nə wá kwɩ̀n à bwálɩ́ tə nə, sə lɩ̀à wá ja nə, ba kə ba dìə̀ wa›.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ʋ dàń ma pa, ʋ yuu tíú jɩjɩŋa tə mama bà nədʋ nədʋ. Ʋ ma swɩ̀n təntən tíú tə con, ʋ wʋ́: ‹Bagalɩ nə wulə n mʋ̀ də à yuu tíú tə pwərə wa?›
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ʋ ma le wá, ʋ wʋ́: ‹Nʋga barikiə bíí›. Bɛɛ tə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Nə̀ń n jɩŋɩ sagɩ tə nə, jə̀ń tɩa lala, n pʋ́pʋ́nɩ́ barikiə finu›.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ʋ ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ don də con, ʋ wʋ́: ‹Sə n mʋ̀, bagalɩ nə wulə n yuu wa?› Ʋ də ma le, ʋ wʋ́: ‹Mɩna ganlwaran biənu›. Bɛɛ tə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Nə̀ń, n jɩŋɩ sagɩ tə, pʋ́pʋ́nɩ́ biənɩa.›
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kʋ mʋ̀ lìù təntə, ʋ nə ywàŋá tʋtʋnan tə yuu, ʋ nə yɩ ʋ nə tʋŋa kʋnkʋn yìə̀n tə, yuu tíú tə bʋ̀à ʋ nə, ʋ nə fwa kʋ swɩan təntə yɩrɩ. Kʋ yɩ cɩ́gá, lɩ̀à tə, ba nə yɩ lʋʋ kʋ tə nə tɩ ba, yə̀ə́ swɩan ba doni lɩ̀à tə, ba nə ya poni lɩ̀à».
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Zwezi ma súrí lá, ʋ wʋ́: «Yá à mʋ̀ nə swɩ̀n á con, à wʋ́: Á jana lʋʋ jɩjə ka tə, á ma pɩ̀à dabara. Máŋá tə wa, á wiən tə nə twí tə zwɛ̀e, sə ba wànɩ́ ba sɛ̀e aba dii tə wa, tə nə bá cʋ̀gà.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Lìù tə, ʋ nə yɩ pùə́ nədʋ tíú yobii wa, ʋ wá yà pùə́ nədʋ tíú yofaran tə də wa. Lìù tə, ʋ nə tʋŋa kʋnkʋn yìə̀n yobii wa, ʋ wá tʋn kʋnkʋn yìə̀n yofaran tə də wa.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Də á nə wà pùə́ nədʋ tɩ̀án yɩn á kʋnkʋn yìə̀n tətə, ka ja tʋn waa nə, wàà nə wá pa aba cɩ́gá cɩ́gá wozəŋə tə, naaa?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Də á nə wà pùə́ nədʋ tɩ̀án yɩn də lìù don jɩjə wiən, wàà nə wá pa aba jɩjə wiən tə, tə nə yɩ á təntɩan nyiən?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Tʋtʋnbiu tə̀lə́, ʋ nə wàá ʋ tʋŋa, ʋ pɩn yun tɩ̀án bələ nə. Ʋ nə fwa kʋ, ʋ wá sóní ʋ don, ʋ ga dʋ́n ʋ don. Ʋ wá sɛ̀e ʋ don nii, ʋ ga vɩ ʋ don nii. Á wàrɩ̀ á twá duən á tʋŋa á pɩn Yɩɩ, də tɩa yuu jɩjə nə».
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 *Farɩzɩan-ba tə, ba nə swə səbiu tə, cʋgʋ Zwezi sʋ̀ràn tə, ba ga zàn ba wulə ba mʋŋa wá.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Zwezi ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yɩ lɩ̀à tə, á nə bɩrɩ á tɩ̀àn də, á yɩ cɩ́gá tɩ̀án ləzoni yáá con, yá Yɩɩ yə̀ə́ á bɩcan tə waa tə. Kʋ tə kʋ nə jə funə ləzoni yáá con nə, ya wopʋ̀pʋ̀nʋ̀ Yɩɩ yáá con nə.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Kʋ jɩjʋ nə, kʋ yà yɩ Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə saga tə, də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà saga tə yà nə tʋŋa. Kʋ twi kʋ zɩgɩ Zwan nə. Kʋ kwa nə, ba swɩ̀n sʋywáŋʋ́, ba wʋ́, Yɩɩ wá də́ ʋ pàrɩ̀ tə, yá lìù də mama ya ʋ kəni dɩ̀àn, sə Yɩɩ də́ pàrɩ̀ ʋ yuu wa.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Lanworu tə də tɩa wàá tə jén mwálɩ́ mwálɩ́, yá won ga wàrɩ̀ Yɩɩ nii tə mancɩn də kʋ cʋ̀gà.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Lìù tə mama, ʋ nə dʋgʋ ʋ kan, ʋ ga swe ʋ don, ʋ fwa bacwan. Yá lìù tə, ʋ nə swe kan tə, ʋ barɩ nə dʋgʋ, ʋ də fwa bacwan».
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Zwezi ma sɩsarɩ, ʋ wʋ́: «Jɩjə tíú don nə yɩn lá, ʋ nə zwɩ gansɩan mwin, də gankɩkalan nəpon tə dɩɩn mama. Ʋ yà wulə ywánɩ́ wa, ʋ ga də́ kʋ tə, kʋ nə ziən.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Lalaŋʋ don də yɩn lá, ba nə boŋə Lazarə, ʋ yɩra nə súə́ də nʋran. Ʋ yà tə́gə́ jɩjə tíú tə dìə̀ mimii nə.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ʋ yàá pɩ̀à, sə ʋ də́ womunə tə, tə nə naŋa wodiu tabɩlʋ tə yuu nə, tə twɩ. Kʋ nə dwən nətʋ, kukuri twi, tə dàlɩ̀ ʋ yɩra nʋran tə.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Dɩɩn don nə, zʋrʋ tə twi ʋ tɩ, yá *malɩkɛ tì wá, tə ja va Yɩɩ *sàń, *Abərahamə səpuni nə. Jɩjə tíú tə də twi ʋ tɩ, ba ma gùrì wá.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Jɩjə tíú tə wulə, ʋ də́ càn zənzən tɩga bwálɩ́ tə nə. Ʋ zɩ̀n ʋ yáá ʋ kə yɩɩ, ʋ ga na Lazarə, ʋ jə̀ə́ yɩŋʋnɩ Abərahamə səpuni nə.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ʋ dàń ma mà nii, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna Abərahamə dəri à yinəgə, à nə də́ càn zənzən mən tətə wa yɩrɩ. Tʋn Lazarə, sə ʋ kə ʋ jɩfʋa nii nɩ́á wa, ʋ ma zùrì à nəndəli›.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Yá Abərahamə dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À bìú, lìí n tɩ̀àn də, n nɩ wiən zənzən n tɩa yuu yanʋ tə wa. Yá Lazarə mʋ̀ ya lìù tə, ʋ nə dí càn də càn ʋ mɩɩ tə wa. Sɩ́ʋ́n nə, ʋ bɩcan dàń zùrì, n mʋ̀ ga wulə càn wa.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Kʋ tə nə dwən tətə, woru nəfarʋ wulə nə də aba pwərə wa. Yá lɩ̀à tə, ba nə pɩ̀à, sə ba zɩgɩ á con, ba bà nə con kʋ wàrɩ̀. Nə də ga wàrɩ̀ á con nə vəli›.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Jɩjə tíú tə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À lòrì mʋ́, à nyɩna, sə n tʋn Lazarə à nyɩna dìə̀ wa nə.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 À ja nubɩa bonu lá nə. Tʋn Lazarə, sə ʋ va ʋ swɩ̀n ba con, sə ba də dàn ká bà càn bwálɩ́ kʋ tə nə›.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abərahamə ma le, ʋ wʋ́: ‹N nubɩa tə jə Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə saga tə, də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà saga tə. Ba mɛ, sə ba twá sʋgʋ tə nii nə, kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ saga tə wa›.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Jɩjə tíú tə swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Kʋ cɩcɩ wà yí, à nyɩna Abərahamə. Lìù dàń nə pìí ʋ nan tɩga con nə, ʋ va ʋ yí ba, ba wá vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna›.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Yá Abərahamə tə swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Də ba nə bá sɛ̀e Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə saga tə nii, də Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà saga tə nii, ba bá sɛ̀e lìù don də nii, də kʋ tíú nə swə, sə ʋ nan tɩga wa də›.»
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.