Lucas 15
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Lanpolɩna tə, də lɩ̀à tə duən tə, ba nə yɩ cʋna lɩ̀à, tə mama fàrʋ́ ba yí Zwezi yɩra, sə ba cʋgʋ ʋ sʋgʋ.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 *Farɩzɩan-ba də *Zwifə-ba Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə ŋʋŋwɩn, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə də cʋna lɩ̀à sɛ̀e ba wulə duən nə, ʋ ga də́ də ba».
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Zwezi dàń ma sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə, ʋ ma sɩsarɩ ba, ʋ wʋ́:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «Bɛ̀eɛ̀e nə á bʋŋa yoo kʋ tə yuu wa? Bɛɛ nə jə pee bíí, yá tə wa nədʋ ga jén. Ʋ wá yá tə sapwɩnɩa də fugə də nʋgʋ tə duən tə gaʋ tə wa. Ʋ dàń ga va ʋ pɩ̀à ka tə, ka nə jén tə, wuuu ʋ va ʋ na ka.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ʋ dàń nə nɩ ka, ʋ pùə́ poli, ʋ tì ka ʋ kə ʋ para wa, ʋ ja va ʋ sàń nə.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Máŋá tə wa, ʋ nə yí ʋ sàń nə, ʋ wá bon ʋ dabara də ʋ yɩra lɩ̀à, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Á fwa pupwən, ndə à mʋ̀ nə, à nə nɩ à piə tə, ka nə yà jén tə yɩrɩ›.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Mə nətʋ nə, à swɩ̀n á con nə, də pupwən wá yà Yɩɩ sàń nə, də cʋna lìù nədʋ nə nə vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna tə. Kʋ dwən lɩ̀à sapwɩnɩa də fugə də nʋgʋ, ba nə bʋŋa, də ba yɩ cɩ́gá tɩ̀án, ba nə ba bʋŋa də ba mɛ, sə ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna tə».
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kan nə ja cɩnɩa səbikʋlan fugə, nədʋ ga jén yoo. Ʋ dàń sʋrʋ cànʋ́, ʋ zwarʋ dìə̀ tə, ʋ ga pɩ̀à kʋ zəni, ʋ na.
8 Jesus continuou:
9 Ʋ nə twi, ʋ bà ʋ na kʋ, ʋ bon ʋ budonən, də ʋ yɩra lɩ̀à, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Á yana pupwən wa də nə, à nə nɩ à səbikʋlʋ tə, kʋ nə jén tə yɩrɩ!›.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Mə kʋ nətʋ tə nə, à swɩ̀n á con nə, də Yɩɩ *malɩkɛ yàá na pupwən zənzən Yɩɩ *sàń nə, də cʋna lìù nədʋ nə vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna».
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don jə bɩa bələ.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ba wa nəmaa tíú tə swɩ̀n ʋ nyɩna tə con, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna, pa nə n jɩjə tori tə, à nə mɛ, sə à na›. Ʋ nyɩna tə ma tàrà ʋ jɩjə wiən tə ʋ pa ʋ bɩa bələ tə nə.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Kʋ nə fwa dɩan bələ, ba nəmaa tíú tə yə̀ ʋ tori tə, ʋ də́ ʋ ga nan, ʋ va lʋʋ, kʋ nə ŋʋ́ná. Kʋ mʋ̀ bwálɩ́ tə wa nə, ʋ cʋ̀gʋ̀ ʋ jɩjə tə mama mɩɩ kʋkwɩʋn tə wa, ʋ nə tì ʋ tɩ̀àn ʋ kə.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Máŋá tə wa, ʋ nə cʋ̀gʋ̀ ʋ jɩjə tə mɛ ʋ zwɛ̀e, niən nəfarʋ twi, tə tʋ lʋʋ təntə wa, yá ʋ dàń kʋ́ʋ̀ ba won mama jə.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Ʋ dàń ma va, ʋ pɩ̀à tʋtʋŋɩ tɩʋ tə lìù don con. Kʋ tíú ma tì wá, ʋ pa ʋ va ʋ kárɩ́ wa, ʋ pa ʋ cɩ̀ ʋ twərən nə.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ʋ yà swə, sə ʋ twá ʋ də́ twərən tə wodirən tə, yá lìù mama ga ba tə wá pɩn.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ʋ dàń ma jə̀ń ʋ bʋ́n ʋ càn tə yuu wa, ʋ ga swɩ̀n ʋ tɩ̀àn con nə, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna tʋ̀tʋ̀nà tə mama də́ wodirən ba gɛ, yá à ga tɩ də niən yəbə!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 À wá pìí à va à nyɩna tə con, à ga wá swɩ̀n ʋ con, à wʋ́: À nyɩna, à cʋ̀gʋ̀ Yɩɩ nə, à ma cʋ̀gʋ̀ n də nə.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 À kʋ́ʋ̀ wà mɛ, sə n ywàń nə ndə n bìú nə. N dàń tì nə, n ma fwa ndə n tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə don nə.›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ʋ dàń ma tʋ cwəŋə wa, ʋ pìí ʋ bɩ̀àn ʋ nyɩna tə con.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Bìú tə dàń ma swɩ̀n ʋ con nə, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna, à cʋ̀gʋ̀ Yɩɩ nə, à ma cʋ̀gʋ̀ n də nə. À kʋ́ʋ̀ wà mɛ, sə n ja nə n bon n bìú›.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Yá ʋ nyɩna tə swɩ̀n ʋ tʋ̀tʋ̀nà con, ʋ wʋ́: ‹Á jana gànʋ̀ tə kʋ zəni, nə dwən tə duən tə mama, á ja bà lala, á ma zʋ wá. Á kənə jɩfɩlɩ ʋ jɩfʋa nə də natʋra ʋ nɛɛ nə.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Á jana napwala tə, nə nə kʋnɩ, kʋ tún nʋga tə, á ja bà á gʋ. Nə fwa pupwən diŋə.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 À bìú tə, á nə na, yà tɩga, yá ʋ dàń pìí ʋ bwin ʋ nan tɩan wa, ʋ yà jén, yá à pìí à na wá›. Ba dàń ma wulə ba fwa pupwən diŋə.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Kʋ máŋá təntə wa, də kʋ bɛɛ tə bìú nəkwɩa tə wulə kárɩ́ wa. Máŋá tə, ʋ nə pìí, ʋ bà ʋ bwələ sàń, ʋ nì gwaran kori, ba ga sɛ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Máŋá tə, ʋ yí sàń, ʋ bon ʋ nyɩna tə tʋtʋnbiu tə don ʋ bwe, sə ʋ na kʋ tə nə fwa tə də̀ń.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Tʋtʋnbiu tə ma le wá, ʋ wʋ́: ‹N nyánʋ́ tə nə pìí ʋ bà. N nyɩna ma pa, ba gʋ napwala tə, nə nə kʋnɩ ka jɩgɩ tə, ʋ nə pìí ʋ na ʋ bìú tə də ʋ yɩra zurə yɩrɩ›.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Bìú nəkwɩa tə lɩŋa ma zàn, ʋ ga vɩ, sə ʋ zʋ dìə̀ tə wa. Ʋ nyɩna ma nan, sə ʋ ja wá, ʋ ja zʋ.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Yá bìú tə le ʋ nyɩna, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna, cʋgʋ yəbə! Bɩna kapʋpʋ nə, à tʋŋa à pɩn mʋ́. Yá à ga wà n nii vɩ yoo nədʋ wa. Yá n ga wà nə bʋna tətə də pɩn, sə à ma fwa pupwən diŋə, sə à də à dabara də́.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Yá máŋá tə, n bìú wà tə nə pìí ʋ bà, ʋ mʋ̀ tə, ʋ nə dí n jɩjə tə mama ʋ zwɛ̀e də kacwara, mə ʋ mʋ̀ tə nə nə n pa, ba gʋ napwala tə, ka nə ja nʋga tə ba pa!›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Ʋ nyɩna tə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À bìú, n wulə máŋá mama də nə. Yá kʋ tə mama à nə ja yɩ n mʋ̀ nyiən.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Yá nə mɛ, sə nə fwa pupwən diŋə. N nyánʋ́ tə, n nə na tə, yà tɩga. Yá ʋ ma pìí ʋ bwin ʋ nan tɩan wa. Ʋ yà jén, yá à ga pìí à na wá!› »
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.