Lucas 15
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NAA
1 Lanpolɩna tə, də lɩ̀à tə duən tə, ba nə yɩ cʋna lɩ̀à, tə mama fàrʋ́ ba yí Zwezi yɩra, sə ba cʋgʋ ʋ sʋgʋ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 *Farɩzɩan-ba də *Zwifə-ba Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə ŋʋŋwɩn, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə də cʋna lɩ̀à sɛ̀e ba wulə duən nə, ʋ ga də́ də ba».
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Zwezi dàń ma sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə, ʋ ma sɩsarɩ ba, ʋ wʋ́:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Bɛ̀eɛ̀e nə á bʋŋa yoo kʋ tə yuu wa? Bɛɛ nə jə pee bíí, yá tə wa nədʋ ga jén. Ʋ wá yá tə sapwɩnɩa də fugə də nʋgʋ tə duən tə gaʋ tə wa. Ʋ dàń ga va ʋ pɩ̀à ka tə, ka nə jén tə, wuuu ʋ va ʋ na ka.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ʋ dàń nə nɩ ka, ʋ pùə́ poli, ʋ tì ka ʋ kə ʋ para wa, ʋ ja va ʋ sàń nə.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Máŋá tə wa, ʋ nə yí ʋ sàń nə, ʋ wá bon ʋ dabara də ʋ yɩra lɩ̀à, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Á fwa pupwən, ndə à mʋ̀ nə, à nə nɩ à piə tə, ka nə yà jén tə yɩrɩ›.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Mə nətʋ nə, à swɩ̀n á con nə, də pupwən wá yà Yɩɩ sàń nə, də cʋna lìù nədʋ nə nə vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna tə. Kʋ dwən lɩ̀à sapwɩnɩa də fugə də nʋgʋ, ba nə bʋŋa, də ba yɩ cɩ́gá tɩ̀án, ba nə ba bʋŋa də ba mɛ, sə ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna tə».
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kan nə ja cɩnɩa səbikʋlan fugə, nədʋ ga jén yoo. Ʋ dàń sʋrʋ cànʋ́, ʋ zwarʋ dìə̀ tə, ʋ ga pɩ̀à kʋ zəni, ʋ na.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ʋ nə twi, ʋ bà ʋ na kʋ, ʋ bon ʋ budonən, də ʋ yɩra lɩ̀à, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Á yana pupwən wa də nə, à nə nɩ à səbikʋlʋ tə, kʋ nə jén tə yɩrɩ!›.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Mə kʋ nətʋ tə nə, à swɩ̀n á con nə, də Yɩɩ *malɩkɛ yàá na pupwən zənzən Yɩɩ *sàń nə, də cʋna lìù nədʋ nə vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna».
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don jə bɩa bələ.
11 Jesus continuou:
12 Ba wa nəmaa tíú tə swɩ̀n ʋ nyɩna tə con, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna, pa nə n jɩjə tori tə, à nə mɛ, sə à na›. Ʋ nyɩna tə ma tàrà ʋ jɩjə wiən tə ʋ pa ʋ bɩa bələ tə nə.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Kʋ nə fwa dɩan bələ, ba nəmaa tíú tə yə̀ ʋ tori tə, ʋ də́ ʋ ga nan, ʋ va lʋʋ, kʋ nə ŋʋ́ná. Kʋ mʋ̀ bwálɩ́ tə wa nə, ʋ cʋ̀gʋ̀ ʋ jɩjə tə mama mɩɩ kʋkwɩʋn tə wa, ʋ nə tì ʋ tɩ̀àn ʋ kə.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Máŋá tə wa, ʋ nə cʋ̀gʋ̀ ʋ jɩjə tə mɛ ʋ zwɛ̀e, niən nəfarʋ twi, tə tʋ lʋʋ təntə wa, yá ʋ dàń kʋ́ʋ̀ ba won mama jə.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ʋ dàń ma va, ʋ pɩ̀à tʋtʋŋɩ tɩʋ tə lìù don con. Kʋ tíú ma tì wá, ʋ pa ʋ va ʋ kárɩ́ wa, ʋ pa ʋ cɩ̀ ʋ twərən nə.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ʋ yà swə, sə ʋ twá ʋ də́ twərən tə wodirən tə, yá lìù mama ga ba tə wá pɩn.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ʋ dàń ma jə̀ń ʋ bʋ́n ʋ càn tə yuu wa, ʋ ga swɩ̀n ʋ tɩ̀àn con nə, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna tʋ̀tʋ̀nà tə mama də́ wodirən ba gɛ, yá à ga tɩ də niən yəbə!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 À wá pìí à va à nyɩna tə con, à ga wá swɩ̀n ʋ con, à wʋ́: À nyɩna, à cʋ̀gʋ̀ Yɩɩ nə, à ma cʋ̀gʋ̀ n də nə.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 À kʋ́ʋ̀ wà mɛ, sə n ywàń nə ndə n bìú nə. N dàń tì nə, n ma fwa ndə n tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə don nə.›
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ʋ dàń ma tʋ cwəŋə wa, ʋ pìí ʋ bɩ̀àn ʋ nyɩna tə con.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Bìú tə dàń ma swɩ̀n ʋ con nə, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna, à cʋ̀gʋ̀ Yɩɩ nə, à ma cʋ̀gʋ̀ n də nə. À kʋ́ʋ̀ wà mɛ, sə n ja nə n bon n bìú›.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Yá ʋ nyɩna tə swɩ̀n ʋ tʋ̀tʋ̀nà con, ʋ wʋ́: ‹Á jana gànʋ̀ tə kʋ zəni, nə dwən tə duən tə mama, á ja bà lala, á ma zʋ wá. Á kənə jɩfɩlɩ ʋ jɩfʋa nə də natʋra ʋ nɛɛ nə.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Á jana napwala tə, nə nə kʋnɩ, kʋ tún nʋga tə, á ja bà á gʋ. Nə fwa pupwən diŋə.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 À bìú tə, á nə na, yà tɩga, yá ʋ dàń pìí ʋ bwin ʋ nan tɩan wa, ʋ yà jén, yá à pìí à na wá›. Ba dàń ma wulə ba fwa pupwən diŋə.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Kʋ máŋá təntə wa, də kʋ bɛɛ tə bìú nəkwɩa tə wulə kárɩ́ wa. Máŋá tə, ʋ nə pìí, ʋ bà ʋ bwələ sàń, ʋ nì gwaran kori, ba ga sɛ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Máŋá tə, ʋ yí sàń, ʋ bon ʋ nyɩna tə tʋtʋnbiu tə don ʋ bwe, sə ʋ na kʋ tə nə fwa tə də̀ń.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Tʋtʋnbiu tə ma le wá, ʋ wʋ́: ‹N nyánʋ́ tə nə pìí ʋ bà. N nyɩna ma pa, ba gʋ napwala tə, nə nə kʋnɩ ka jɩgɩ tə, ʋ nə pìí ʋ na ʋ bìú tə də ʋ yɩra zurə yɩrɩ›.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Bìú nəkwɩa tə lɩŋa ma zàn, ʋ ga vɩ, sə ʋ zʋ dìə̀ tə wa. Ʋ nyɩna ma nan, sə ʋ ja wá, ʋ ja zʋ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Yá bìú tə le ʋ nyɩna, ʋ wʋ́: ‹À nyɩna, cʋgʋ yəbə! Bɩna kapʋpʋ nə, à tʋŋa à pɩn mʋ́. Yá à ga wà n nii vɩ yoo nədʋ wa. Yá n ga wà nə bʋna tətə də pɩn, sə à ma fwa pupwən diŋə, sə à də à dabara də́.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Yá máŋá tə, n bìú wà tə nə pìí ʋ bà, ʋ mʋ̀ tə, ʋ nə dí n jɩjə tə mama ʋ zwɛ̀e də kacwara, mə ʋ mʋ̀ tə nə nə n pa, ba gʋ napwala tə, ka nə ja nʋga tə ba pa!›
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Ʋ nyɩna tə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À bìú, n wulə máŋá mama də nə. Yá kʋ tə mama à nə ja yɩ n mʋ̀ nyiən.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Yá nə mɛ, sə nə fwa pupwən diŋə. N nyánʋ́ tə, n nə na tə, yà tɩga. Yá ʋ ma pìí ʋ bwin ʋ nan tɩan wa. Ʋ yà jén, yá à ga pìí à na wá!› »
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.