Lucas 14
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 *Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn don nə, Zwezi vəli *Farɩzɩan-ba yuu tíú don sàń, sə ʋ də́ wodiu. Yá ba yɩ́á ga wulə ʋ yuu wa.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Bɛɛ don, yayɩgʋ nə yàá fʋlɩ wá, zɩga Zwezi yáá con nə.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Zwezi ma bwe Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə də Farɩzɩan-ba, ʋ wʋ́: «Nə Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, pɩn cwəŋə, nə à yə̀ə́ kʋ wà pɩn cwəŋə, sə ba zwɛ̀e yayɩgʋ nə sìə́ dɩɩn nə?»
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Yá ba taŋɩ ba nii. Zwezi dàń ma jə wá ʋ zwɛ̀e ʋ yayɩgʋ tə, ʋ ga pa ʋ vìí.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ʋ dàń swɩ̀n ba con nə, ʋ wʋ́: «Á lìù bìú, nə à yə̀ə́ ʋ naʋ nə, tʋa vəli wa sìə́ dɩɩn nə, kʋ tíú yàá lɩ kʋ lala. Nə à yə̀ə́, kʋ tà nətʋ?»
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ba wà wànɩ́ wá ba le kʋ yoo tə yuu wa.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Zwezi nɩ nətʋ lɩ̀à tə, ba nə twi diŋə tə nə, kúrí bwálá ba jəni. Ʋ dàń ma sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə, ʋ ma swɩ̀n ba mama tə con, ʋ wʋ́:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 «Də lìù nə bon mʋ́ ʋ fúrú vwiu cànà wa, dàn ká va n jə̀ń ləzwənfaran yijaa nə. Ba wàá ləzwənfarʋ don ba boŋə, ʋ nə dwən mʋ́.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Yá dìə̀ tə tíú, ʋ nə bon á mɛ bələ tə, wàá ʋ twi, ʋ swɩ̀n n con, ʋ wʋ́: ‹Zàn n yá bwálɩ́ tə, n pa kʋ tíú nə›. Kʋ máŋá tə wa, kʋ wá yà kaŋʋ kʋ pa mʋ́, sə n zàn də cavɩra, n va n jə̀ń kwa con nə.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Kʋ mʋ̀ tə yɩrɩ nə, ba nə bon mʋ́ diŋə, sə n va jə̀ń kwa con, sə máŋá tə wa, lìù tə, ʋ nə bon mʋ́, nə wá bà, sə ʋ swɩ̀n n con nə, ʋ wʋ́: ‹À dabɛɛ, bàá, dɩ̀ yuu con bwálɩ́ nəzəŋu nə!› Kʋ mʋ̀ tə kwa nə, kʋ wá yà dun kʋ pa mʋ́ lɩ̀à tə mɛ yáá con, n də ba nə də́.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Lìù tə mama, ʋ nə wá zɩ̀n ʋ tɩ̀àn yɩɩ nə, ʋ wá cú. Yá lìù tə, ʋ nə wá mun ʋ tɩ̀àn, yuu wá kə yɩɩ nə».
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Zwezi dàń ga swɩ̀n lìù tə con, ʋ nə bon wá diŋə tə, ʋ wʋ́: «Máŋá tə, n nə bon diŋə, kʋ nə swə kʋ yɩ yɩcaʋ, nə à yə̀ə́ dədəni, dàn ká bon n dabara, nə à yə̀ə́ n nubɩa, nə à yə̀ə́ n dìə̀ lɩ̀à, nə à yə̀ə́ n səpuni jɩjə lɩ̀à. Də n nə bon ba, ba də wá wànɩ́ mʋ́ ba bon. Yá ba wá twá nətʋ, ba ma ŋwɩ́n mʋ́.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Yá n dàń nə fwa cànà wodiu, sə n bon zʋra, də ləzwənkɩkaran, də gwanan, də lilirən.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 N pùə́ wá poli, ba nə bá wànɩ́ tə ba ŋwɩ́n yɩrɩ. Yɩɩ nə wá ŋwɩ́n mʋ́ máŋá tə wa, ba tə, ba nə yɩ cɩ́gá tɩ̀án tə nə wá bwin ba nan».
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Tə yìə̀n təntə kwa nə, lìù tə, ba nə bon tə wa lìù don swɩ̀n Zwezi con, ʋ wʋ́: «Pupwən wulə də lìù tə, ʋ nə wá də́ wodirən cànà Yɩɩ pàrɩ̀ tə wa!»
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Zwezi sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə, ʋ swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don ken diŋə nəfarʋ, ʋ ga bon lɩ̀à zənzən.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Wodiu tə diŋə máŋá wa, ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀, sə ʋ swɩ̀n lɩ̀à tə con, ʋ nə bon tə, ʋ wʋ́: ‹Á bɩ̀àn sɩ́ʋ́n, wiən tə mɛ sírí ken›.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Yá ba ladʋa mama lwàń ʋ nii də, ʋ bá bà bɛɛ tə con nə. Təntən bɛɛ tə swɩ̀n tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə con, ʋ wʋ́: ‹À nɩ kárá yá kʋ mɛ, sə à va à na ka. À lòrì mʋ́, sə n yá nə, à ba wànɩ́›.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ʋ don də swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹À yə̀ nɩan fugə, à ga vələ, sə à də́də́n tə. À lòrì mʋ́, sə n yá nə, à ba wànɩ́›.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ʋ don də kʋ́ʋ̀ ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À dàń nə swe sɩ́ʋ́n. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à wàrɩ̀ lá à vəli›.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə ma pìí ʋ va ʋ yuu tíú tə con, ʋ pa wá ba nə le nətʋ. Dìə̀ tíú tə lɩŋa zàn, ʋ ga swɩ̀n ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə con, ʋ wʋ́: ‹Vəli lala tɩʋ tə cwəŋə yuu, də kanporu wa, sə n ja zʋra də ləzwənkɩkaran, də lilirən, də gwanan, n ja bà›.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Kʋ nə kɛ̀eń mancɩn, tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə twi, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Yuu tíú, nə twá n nii tə nə, yá bwálɩ́ tə ga lá›.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Yuu tíú tə ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə con, ʋ wʋ́: ‹Vəli gaʋ coŋi yuu dabwaran yɩra nə, sə n kálɩ́ lɩ̀à tə, sə ba zʋ, sə à dìə̀ tə sú.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Lɩ̀à tə, ba nə dí yáá, ba bon tə nədʋa də bá də́ à wodiu tə!› »
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Lalʋʋ púə́ Zwezi kwa cwəŋə yuu. Ʋ ma pìí ʋ vəvəri, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 «Lìù tə, ʋ nə twi à con, kʋ tíú mɛ, sə ʋ lɩ ʋ nuu, də ʋ nyɩna, də ʋ kan, də ʋ bìsɩ́ná, də ʋ nubɩa, də ʋ nakwana, də ʋ tə təntɩan mɩɩ tə sonu yoo ʋ waa. Kʋ nə tà nətʋ, ʋ bá yà à karbiu.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Lìù tə, ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ ya à karbiu, kʋ tíú mɛ, sə ʋ sɛ̀e ʋ də́ càn də nə. Kʋ càn təntə yɩn də ʋ nə tɩga dagarʋ yuu wa.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Də á lìù nə pɩ̀à, sə ʋ lwà bə́rə́ naa, kʋ dɩ̀ ban ban, kʋ tíú mɛ, sə ʋ jə̀ń tɩa ʋ dí yáá, ʋ pɩ̀à dìə̀ tə səbiu nii, sə ʋ ga jə́n, də ʋ nə ja səbiu kʋ yí, sə ʋ ma lwà ka ʋ zwɛ̀e.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Kʋ nə tà kʋ mʋ̀, ʋ nə dɩga ka də̀ń, ʋ ga wà zwɛ̀e. Ba dàń tə mɛ, ba nə wá na kʋ nətʋ, wá mʋn kʋ tíú,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 də ba swɩ̀n, ba wʋ́: ‹Bɛɛ wà tə dɩga ʋ dìə̀ də̀ń, ʋ ga wà zwɛ̀e›.»
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pɩ̀ʋ́ don nə pɩ̀à, sə ʋ va ʋ ta ʋ don pɩ̀ʋ́. Ʋ dàń dí yáá ʋ jə̀ń, ʋ bʋ́n ʋ jə́n, də ʋ nə wàá pamana mʋ̀rʋ̀ fugə, ʋ ma tɛ ʋ dʋŋʋ tə pamana mʋ̀rʋ̀ sapʋa.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ʋ nɩ də, ʋ wàrɩ̀, ʋ wá tʋn lɩ̀à, sə ba pa kori pɩ̀ʋ́ tə don tə nə də, ʋ tə ba bwələ, sə sìə́ ya ba pwərə wa».
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ nətʋ tə nə, á lìù mama wàrɩ̀ à karbiu ʋ yanɩ, də kʋ tíú nə wà vɩ ʋ wiən tə mɛ, ʋ nə jə».
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 «Nakwan ya won, kʋ nə ziən. Yá ka nyɩŋa nə nan, ba kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ ka ba pɩn ka pìí ka janɩ nyɩŋa.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ka kʋ́ʋ̀ ba ziən, ka pa tɩa də nə, ka ma kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ kárá wa ka kəni, sə kárá tə wiən bɩ zəni. Ka dàń ya ba wá dʋgʋ kàrá wa. Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.