Lucas 14
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 *Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn don nə, Zwezi vəli *Farɩzɩan-ba yuu tíú don sàń, sə ʋ də́ wodiu. Yá ba yɩ́á ga wulə ʋ yuu wa.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Bɛɛ don, yayɩgʋ nə yàá fʋlɩ wá, zɩga Zwezi yáá con nə.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Zwezi ma bwe Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə də Farɩzɩan-ba, ʋ wʋ́: «Nə Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, pɩn cwəŋə, nə à yə̀ə́ kʋ wà pɩn cwəŋə, sə ba zwɛ̀e yayɩgʋ nə sìə́ dɩɩn nə?»
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Yá ba taŋɩ ba nii. Zwezi dàń ma jə wá ʋ zwɛ̀e ʋ yayɩgʋ tə, ʋ ga pa ʋ vìí.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ʋ dàń swɩ̀n ba con nə, ʋ wʋ́: «Á lìù bìú, nə à yə̀ə́ ʋ naʋ nə, tʋa vəli wa sìə́ dɩɩn nə, kʋ tíú yàá lɩ kʋ lala. Nə à yə̀ə́, kʋ tà nətʋ?»
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ba wà wànɩ́ wá ba le kʋ yoo tə yuu wa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Zwezi nɩ nətʋ lɩ̀à tə, ba nə twi diŋə tə nə, kúrí bwálá ba jəni. Ʋ dàń ma sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə, ʋ ma swɩ̀n ba mama tə con, ʋ wʋ́:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 «Də lìù nə bon mʋ́ ʋ fúrú vwiu cànà wa, dàn ká va n jə̀ń ləzwənfaran yijaa nə. Ba wàá ləzwənfarʋ don ba boŋə, ʋ nə dwən mʋ́.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Yá dìə̀ tə tíú, ʋ nə bon á mɛ bələ tə, wàá ʋ twi, ʋ swɩ̀n n con, ʋ wʋ́: ‹Zàn n yá bwálɩ́ tə, n pa kʋ tíú nə›. Kʋ máŋá tə wa, kʋ wá yà kaŋʋ kʋ pa mʋ́, sə n zàn də cavɩra, n va n jə̀ń kwa con nə.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Kʋ mʋ̀ tə yɩrɩ nə, ba nə bon mʋ́ diŋə, sə n va jə̀ń kwa con, sə máŋá tə wa, lìù tə, ʋ nə bon mʋ́, nə wá bà, sə ʋ swɩ̀n n con nə, ʋ wʋ́: ‹À dabɛɛ, bàá, dɩ̀ yuu con bwálɩ́ nəzəŋu nə!› Kʋ mʋ̀ tə kwa nə, kʋ wá yà dun kʋ pa mʋ́ lɩ̀à tə mɛ yáá con, n də ba nə də́.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Lìù tə mama, ʋ nə wá zɩ̀n ʋ tɩ̀àn yɩɩ nə, ʋ wá cú. Yá lìù tə, ʋ nə wá mun ʋ tɩ̀àn, yuu wá kə yɩɩ nə».
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Zwezi dàń ga swɩ̀n lìù tə con, ʋ nə bon wá diŋə tə, ʋ wʋ́: «Máŋá tə, n nə bon diŋə, kʋ nə swə kʋ yɩ yɩcaʋ, nə à yə̀ə́ dədəni, dàn ká bon n dabara, nə à yə̀ə́ n nubɩa, nə à yə̀ə́ n dìə̀ lɩ̀à, nə à yə̀ə́ n səpuni jɩjə lɩ̀à. Də n nə bon ba, ba də wá wànɩ́ mʋ́ ba bon. Yá ba wá twá nətʋ, ba ma ŋwɩ́n mʋ́.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Yá n dàń nə fwa cànà wodiu, sə n bon zʋra, də ləzwənkɩkaran, də gwanan, də lilirən.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 N pùə́ wá poli, ba nə bá wànɩ́ tə ba ŋwɩ́n yɩrɩ. Yɩɩ nə wá ŋwɩ́n mʋ́ máŋá tə wa, ba tə, ba nə yɩ cɩ́gá tɩ̀án tə nə wá bwin ba nan».
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Tə yìə̀n təntə kwa nə, lìù tə, ba nə bon tə wa lìù don swɩ̀n Zwezi con, ʋ wʋ́: «Pupwən wulə də lìù tə, ʋ nə wá də́ wodirən cànà Yɩɩ pàrɩ̀ tə wa!»
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Zwezi sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə, ʋ swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don ken diŋə nəfarʋ, ʋ ga bon lɩ̀à zənzən.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Wodiu tə diŋə máŋá wa, ʋ tʋn ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀, sə ʋ swɩ̀n lɩ̀à tə con, ʋ nə bon tə, ʋ wʋ́: ‹Á bɩ̀àn sɩ́ʋ́n, wiən tə mɛ sírí ken›.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Yá ba ladʋa mama lwàń ʋ nii də, ʋ bá bà bɛɛ tə con nə. Təntən bɛɛ tə swɩ̀n tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə con, ʋ wʋ́: ‹À nɩ kárá yá kʋ mɛ, sə à va à na ka. À lòrì mʋ́, sə n yá nə, à ba wànɩ́›.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ʋ don də swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹À yə̀ nɩan fugə, à ga vələ, sə à də́də́n tə. À lòrì mʋ́, sə n yá nə, à ba wànɩ́›.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ʋ don də kʋ́ʋ̀ ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À dàń nə swe sɩ́ʋ́n. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à wàrɩ̀ lá à vəli›.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə ma pìí ʋ va ʋ yuu tíú tə con, ʋ pa wá ba nə le nətʋ. Dìə̀ tíú tə lɩŋa zàn, ʋ ga swɩ̀n ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə con, ʋ wʋ́: ‹Vəli lala tɩʋ tə cwəŋə yuu, də kanporu wa, sə n ja zʋra də ləzwənkɩkaran, də lilirən, də gwanan, n ja bà›.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kʋ nə kɛ̀eń mancɩn, tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə twi, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Yuu tíú, nə twá n nii tə nə, yá bwálɩ́ tə ga lá›.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Yuu tíú tə ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə con, ʋ wʋ́: ‹Vəli gaʋ coŋi yuu dabwaran yɩra nə, sə n kálɩ́ lɩ̀à tə, sə ba zʋ, sə à dìə̀ tə sú.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Lɩ̀à tə, ba nə dí yáá, ba bon tə nədʋa də bá də́ à wodiu tə!› »
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Lalʋʋ púə́ Zwezi kwa cwəŋə yuu. Ʋ ma pìí ʋ vəvəri, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Lìù tə, ʋ nə twi à con, kʋ tíú mɛ, sə ʋ lɩ ʋ nuu, də ʋ nyɩna, də ʋ kan, də ʋ bìsɩ́ná, də ʋ nubɩa, də ʋ nakwana, də ʋ tə təntɩan mɩɩ tə sonu yoo ʋ waa. Kʋ nə tà nətʋ, ʋ bá yà à karbiu.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Lìù tə, ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ ya à karbiu, kʋ tíú mɛ, sə ʋ sɛ̀e ʋ də́ càn də nə. Kʋ càn təntə yɩn də ʋ nə tɩga dagarʋ yuu wa.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Də á lìù nə pɩ̀à, sə ʋ lwà bə́rə́ naa, kʋ dɩ̀ ban ban, kʋ tíú mɛ, sə ʋ jə̀ń tɩa ʋ dí yáá, ʋ pɩ̀à dìə̀ tə səbiu nii, sə ʋ ga jə́n, də ʋ nə ja səbiu kʋ yí, sə ʋ ma lwà ka ʋ zwɛ̀e.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Kʋ nə tà kʋ mʋ̀, ʋ nə dɩga ka də̀ń, ʋ ga wà zwɛ̀e. Ba dàń tə mɛ, ba nə wá na kʋ nətʋ, wá mʋn kʋ tíú,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 də ba swɩ̀n, ba wʋ́: ‹Bɛɛ wà tə dɩga ʋ dìə̀ də̀ń, ʋ ga wà zwɛ̀e›.»
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pɩ̀ʋ́ don nə pɩ̀à, sə ʋ va ʋ ta ʋ don pɩ̀ʋ́. Ʋ dàń dí yáá ʋ jə̀ń, ʋ bʋ́n ʋ jə́n, də ʋ nə wàá pamana mʋ̀rʋ̀ fugə, ʋ ma tɛ ʋ dʋŋʋ tə pamana mʋ̀rʋ̀ sapʋa.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ʋ nɩ də, ʋ wàrɩ̀, ʋ wá tʋn lɩ̀à, sə ba pa kori pɩ̀ʋ́ tə don tə nə də, ʋ tə ba bwələ, sə sìə́ ya ba pwərə wa».
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ nətʋ tə nə, á lìù mama wàrɩ̀ à karbiu ʋ yanɩ, də kʋ tíú nə wà vɩ ʋ wiən tə mɛ, ʋ nə jə».
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 «Nakwan ya won, kʋ nə ziən. Yá ka nyɩŋa nə nan, ba kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ ka ba pɩn ka pìí ka janɩ nyɩŋa.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Ka kʋ́ʋ̀ ba ziən, ka pa tɩa də nə, ka ma kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ kárá wa ka kəni, sə kárá tə wiən bɩ zəni. Ka dàń ya ba wá dʋgʋ kàrá wa. Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.