Lucas 10
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Kʋ kwa nə, *Yuu-Tiu kúrí bara duən sapwɩtwa də fugə də bələ, ʋ tʋn bələ bələ ʋ yáá. Ʋ tʋn ba tɩan tə mɛ wa də bwálá tə mɛ, ʋ tətə yà nə mɛ, sə ʋ va lá.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Kárá tə wiən tə bɩga zənzən, yá wocərə ba dáá, sə ba kə tə dìə̀ wa. Á lorə kárá tə tíú, sə ʋ tʋn wocərə ʋ súrí lá, sə ba kə ʋ wiən tə dìə̀ wa.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 À tʋŋa aba cwəŋə yuu, ndə pabii nə buyurən tətəŋi wa.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Á dànà ká tì səbiu, nə à yə̀ə́ lɔ̀ɔ̀ nə à yə̀ə́ natʋra! Á dànà ká zɩgɩ cwəŋə yuu, á jʋn lìù.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Á nə zʋa sàń wa, sə á dí yáá á swɩ̀n, á wʋ́: ‹Yɩɩ bɩcan sìə́ tə wá yà də aba›.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Də lìù nə wulə sàń təntə wa, ʋ nə pɩ̀à, sə Yɩɩ pa bɩcan sìə́, á bɩcan sìə́ sʋgʋ tə wá yà də kʋ tíú. Kʋ nə tà kʋ mʋ̀, sə á kwɩ̀n á bɩcan sìə́ sʋgʋ tə.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Sàń tə tɩ̀án nə sɛ̀e aba, á yana kʋ sàń tə wa, á də́, á ga nyʋ kʋ tə, ba nə pɩn aba lá, tʋ̀tʋ̀nʋ̀ nə mɛ, sə ʋ də́ ʋ ŋwɩ́rán tə yɩrɩ. Á dànà ká twá dii wa á va!
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Á nə zʋa tɩʋ wa, ba ga sɛ̀e aba, sə á də́ kʋ tə, ba nə pɩn aba.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Á zwɩ̀á kʋ tɩʋ tə tɩ̀án yayɩŋa yayɩran, á ga swɩ̀n ba con də, máŋá bwələ, sə Yɩɩ də́ ʋ pàrɩ̀ tə lɩ̀à mama yuu wa.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Yá máŋá tə, á nə zʋa tɩʋ wa, ba ga wà aba sɛ̀e, á naŋa coŋi yuu, á ga swɩ̀n:
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‹Nə pi purən tə nə marʋ nə nɛɛ nə, á tɩʋ tə wa, nə kəni á yuu wa. Yá á nə mɛ, sə á lwarɩ zəni də, máŋá boli, sə Yɩɩ də́ ʋ pàrɩ̀ tə á yuu wa›.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con nə də, bʋ̀rà tə bʋ̀rʋ̀ dɩɩn nə, Sodɔmə tɩʋ càn tə bá yí kʋ mʋ̀ tɩʋ təntə».
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Zwezi ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yomɩlan tə tə nə fwa á pwərə wa, yiri yà nə fwa Tirə də Sidon tɩan tə wa, tə tɩan təntə lɩ̀à yà wá zʋ pucʋnɩ ganan, ba ga pɩ̀rɩ̀ ba yɩra də tʋ̀nʋ̀. Kʋ nətʋ bɩrɩ də, ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, càn wá tʋ á mʋ̀ Korazɩn tɩ̀án yuu wa! Kʋ mʋ̀ nə pɩn, càn wá tʋ á mʋ̀ Bɛtəsayɩda tɩ̀án yuu wa!
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, bʋ̀rà bʋ̀rʋ̀ dɩɩn nə, Tirə lɩ̀à də Sidon tɩ̀án càn tə ba yí á mʋ̀ tɩ̀án bələ təntə lɩ̀à.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Sə á mʋ̀ Kapɛrənayimə tɩ̀án, á bʋŋa də, á yuu wá dwen yɩɩ nə, naaa? Abada! Á wá cú á yí tɩga bwálɩ́».
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Ʋ kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə cʋgʋ á sʋgʋ, kʋ tíú cʋgʋ à sʋgʋ. Lìù tə, ʋ nə vɩga aba, kʋ tíú vɩga à də. Yá lìù tə, ʋ nə vɩga nə, kʋ tíú vɩga lìù tə, ʋ nə tʋn nə».
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ba karbɩa sapwɩtwa də fugə də bələ tə, Zwezi nə tʋn tə, pìí ba bà də ba súə́ də pupwən, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «*Yuu-Tiu, ba *zinə də tətə sɛ̀e nə nii, də nə nə twá n yɩrɩ tə nə, nə ma pɩn tə nii».
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «À nɩ *Sɩtana ʋ tʋa tɩa, ndə dwà pɩpɩlʋ nə.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Á cʋga: À pɩn aba nii, sə á va dɩŋa də nɩŋa yun wa, sə á ga tɩtaga dʋŋʋ tə də ba dɩ̀àn tə mama. Yá won tə̀lə́, kʋ nə wá fwa aba yoo.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Á yana pupwən wa, á yɩra nə pʋ́pʋ́nɩ́ sagɩ tə wa Yɩɩ *sàń nə yɩrɩ. Á nə dànà ká pa, á pwìí poli, zinə nə sɛ̀e á nii yɩrɩ».
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Kʋ máŋá təntə wa, Yɩɩ-*Siŋu tə pɩn Zwezi sú də pupwən, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nyɩna tə, n nə tɩ lanworu də tɩa. À kəni n lɛ̀eɛ̀e. N bɩrɩ yìə̀n tətə lɩ̀à tə nə, ba nə mun ba tɩ̀àn. Yá n ga sə̀gə̀ tə ba tə nə bʋŋa də, ba yɩ wʋbʋŋa də yənu tɩ̀án yáá nə. À nyɩna, n mʋ̀ cɩ́gá nə swə, sə nətʋ tə tʋn.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 À nyɩna Yɩɩ ken wiən tə mama à jɩɩn wa. Lìù mama yə̀rì Yɩɩ-Biu tə, də kʋ nə tà à nyɩna Yɩɩ tə. Lìù də mama ma yə̀rì à nyɩna Yɩɩ tə, də kʋ nə tà Yɩɩ-Biu tə, də lìù tə, Yɩɩ-Biu tə nə swə, sə ʋ súrí ʋ yɩ́á ʋ bɩrɩ wá».
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Kʋ kwa nə, Zwezi pìí ʋ vəvəri ʋ yáá, ʋ kə ʋ karbɩa tə con, ʋ ma ga swɩ̀n ba cɩcɩ con nə, ʋ wʋ́: «Á mʋ̀ dàń yɩ pupwən lɩ̀à, kʋ tə á nə na yɩrɩ.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con nə də, Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà, ba nə dáá, də pɛ̀egá sóní, sə ba na kʋ tə, á nə na, yá ba ga wà kʋ nɩ. Ba sóní, sə ba nì kʋ tə, á nə nə̀ń. Yá ba ga wà kʋ nì».
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Yɩɩ nii *yənu tíú don dàń ma zàn, ʋ bwe Zwezi yoo don, sə ʋ ma ja ʋ də̀ń nə, ʋ wʋ́: «Karnyɩna, bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à fwa, sə à ma na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con?»
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Zwezi ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə Yɩɩ swɩ̀n ʋ *nii tə wa, ʋ nə pɩn *Moyizə? N nə̀ń kʋ nətə, də n nə kàrɩ̀ kʋ?»
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Ʋ ma le, ʋ wʋ́: «N mɛ, sə n sóní *Yuu-Tiu, ʋ nə yɩ n Yɩɩ, də n waa mama. N sóní kʋ tə nə ziən, kʋ pa Yɩɩ nə. N bʋ́n Yɩɩ yoo máŋá mama. N kə n kajaŋa tə mama n pɩn Yɩɩ nə. Yá n tə mɛ, sə n sóní n yɩra lìù ndə n nə swə n tətə nətʋ».
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «N le zəni! N nə fwa nətʋ, n wá na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con».
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Yá Yɩɩ nii yənu tíú tə yà tə pɩ̀à, sə ʋ pa cɩ́gá ʋ tɩ̀àn nə. Ʋ dàń ma bwe Zwezi, ʋ wʋ́: «Wàà nə yɩ à yɩra lìù?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Zwezi ma le də zwansɩsara, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don nan *Zwerizalɛmə, ʋ cwí Zweriko. Máŋá tə wa, ʋ nə wulə cwəŋə tə wa, ʋ vəli, də nə̀ń, ŋwɩ̀nà, ba nə gwɩ lɩ̀à nə, ba fan, ba tʋ ʋ yuu wa, ba vɩra wá, ba lɩ ʋ ganan, ba mà wá, ba ga kɛ̀eń ba yá wá, ʋ bɛlʋ ʋ tə́gə́.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Kʋ zàn kʋ tʋ kʋ mɛ, də *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwanʋ don də twá cwəŋə təntə ʋ cwí Zweriko. Máŋá tə wa, ʋ nə nɩ bɛɛ tə, ʋ lwə ʋ twá cwəŋə tə vàn nə ʋ lɛ ʋ vìí.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 *Levitə dwíí tə wa lìù don də kʋ́ʋ̀ twí, ʋ bà ʋ yí kʋ bwálɩ́ tə. Ʋ nə nɩ bɛɛ tə ʋ zwɛ̀e, ʋ lwə ʋ twá cwəŋə tə vàn don, ʋ kɛ̀eń ʋ vìí.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Yá Samari tə wa lìù don, ʋ də nə vələ ʋ cwəŋə, də twá bwálɩ́ təntə ʋ lɛ. Ʋ də ma va ʋ yí bɛɛ tə, ba nə mà tə yɩra. Máŋá tə wa, ʋ nə nɩ wá ʋ yinəgə jɩn wá zənzən.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Ʋ kwɛn ʋ fàrʋ́ ʋ yí lá, ʋ lwá divɛn də nʋga ʋ nʋran tə yuu wa. Ʋ vwa tə də gantwan. Kʋ kwa nə, ʋ tì wá, ʋ kə ʋ tətə wodɩʋ yuu wa. Ʋ ja vu, ʋ tún vərə yipaa bwálɩ́ nə. Ʋ ywàń ʋ yuu nə.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Kʋ tɩpʋrʋ nə, ʋ lɩ cɩnɩa səbikʋlan bələ, ʋ pa yipaa bwálɩ́ tə tíú nə, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Ywàń, bɛɛ wà tə yuu nə. À nə pìí à bà máŋá tə wa, à wá ŋwɩ́n mʋ́ kʋ tə, n nə cʋ̀gʋ̀ ʋ yɩra à kwa nə›.»
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Zwezi ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ waa con, sə ba batwa tə wa lá, wàà nə ya bɛɛ tə, ʋ nə tʋa ŋʋ̀nà tə tətəŋi wa, yɩra lìù?»
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Yɩɩ nii yənu tíú tə ma le, ʋ wʋ́: «Kʋ yɩ lìù tə, ʋ nə dəri bɛɛ tə yinəgə zənzən». Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ con nə, ʋ wʋ́: «Mə n də vəli n tʋn nətʋ!»
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Máŋá tə, Zwezi də ʋ karbɩa tə nə pìí ba zʋ cwəŋə, ba vəli ʋ zʋ tɩʋ don wa. Kan, ʋ yɩrɩ nə Marətə ma ja ba zəni ʋ sàń nə.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Kan tə yà ja nyánʋ́, ba ma boŋə Mari. Mari mʋ̀ yà jə̀ə́ Zwezi nɛɛ nə, ʋ cʋga kʋ tə, ʋ nə kàrɩ̀ ba.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Yá Marətə mʋ̀ yà wulə ʋ tʋŋa zənzən. Ʋ ma nan, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, kʋ ba mʋ́ yoo fwa də, à nyánʋ́ tə nə yá à cɩcɩ ʋ pa à tʋŋa tʋtʋnan tə mama? Swɩ̀n ʋ con, sə ʋ zàn ʋ san nə».
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Yuu-Tiu ma le wá, ʋ wʋ́: «Marətə, Marətə, twara ja mʋ́, n ga wʋwalɩ n tɩ̀àn. N wulə yɩɩ nə, n kəkəri wiən nə dáá yɩra.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Yá won nədʋ nə jə də̀ń. Mari mʋ̀ kúrí kʋ tə, kʋ nə ziən, kʋ nə wàrɩ̀ kʋ joŋə ʋ con».
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.