Atos 22
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 Polə swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba də à nyɩna-ba! Á cʋga kʋ tə, à nə jə, sə à swɩ̀n, à ma jon à tɩ̀àn!»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Máŋá tə, ba nì də, Polə yɩ Ebərə-ba sʋgʋ nə, ʋ ma swɩ̀n ba con, ba kʋ́ʋ̀ kwɛn ba kə sə̀gə̀ sə̀gə̀. Yá Polə dàń swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 «À mʋ̀ yɩ Zwifə, ba lʋrɩ nə Tarəsə nə, kʋ nə wulə Silisi lʋʋ nii tə wa. Mə tɩfarʋ kʋ tə, kʋ nə yɩ Zwerizalɛmə wa, nə ba kʋnɩ nə. Gamalɩɛlə yà nə yɩ à karnyɩna, ʋ nə kàrɩ̀ nə, sə à twá Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn nə nyɩna-ba tə nə zəni zəni. À yà jə yawala zənzən də Yɩɩ nyiən tə, ndə á də mama nə yɩ nətʋ tə zə̀n kʋ tə.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 À tətə fɩfɩn ba tə, ba nə wulə *Yuu-Tiu cwəŋə ka tə wa, à gʋ. À vwə bara də kana à kə bàń dìə̀.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə, də *nəkwɩna tə mama yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa. Ba tətə pɩn nə saga, sə à bɩrɩ Zwifə-ba nubɩa tə nə, ba nə wulə Damasə nə. À vəli kʋ tɩʋ təntə də saga təntə, tə nə pɩn nii nə, sə à vwa lɩ̀à tə, ba nə zʋa Zwezi cwəŋə tə wa, à ja bà Zwerizalɛmə, sə à pa, ba kə ba càn wa.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 À vəli cwəŋə tə wa, kʋ bà kʋ bwələ lugu fugə bələ, də à dàń yà bwələ Damasə. Kʋ máŋá tə wa, naa nədʋ də poni nəfarʋ nan yɩɩ nə. Kʋ pɩpɩlɩ kʋ kɩkarɩ nə.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 À tʋa tɩa, à ga nì kori, kʋ nə swɩ̀n à con, kʋ wʋ́: ‹Solə, Solə, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma fɩfɩn nə?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 À dàń ma le, à wʋ́: ‹N mʋ̀ nə yɩ wàà, Yuu-Tiu?› Ʋ ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹À mʋ̀ nə yɩ *Nazarɛtə Zwezi, n nə fɩfɩn.›
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Lɩ̀à tə, à mʋ̀ də ba nə twá duən tə, nɩ poni tə, yá ba nə wà lìù tə, ʋ nə swɩ̀n à con tə, kori nì.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 À dàń ma swɩ̀n, à wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə à dàń mɛ̀e, sə à fwa Yuu-Tiu?› Yuu-Tiu ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Zàn, n va Damasə, yá mə lá nə, ba wá swɩ̀n n con won tə mama, à nə pɩn nii, sə n fwa›.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 À yɩ́á yà kʋ́ʋ̀ ba won mama na, poni təntə nə pɩpɩlɩ tə yɩrɩ. Lɩ̀à tə, ba nə yɩn də nə tə nə jɩn à jɩɩn nə, ba van nə, à ma va à yí Damasə.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Bɛɛ don yɩn lá nə, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Ʋ yà zìlí Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, zəni zəni. Damasə Zwifə-ba mama yà swɩ̀n ʋ yozəŋə yoo.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Kʋ mʋ̀ bɛɛ təntə dàń twi ʋ yí nə, ʋ swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹À nubiu Solə, sə n yɩ́á tə pìí, tə na lá!› Kʋ máŋá tə tətə wa, à yɩ́á tə pórí. Yá à ga na wá.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ʋ dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ nə Zwifə-ba nɩbara-ba Yɩɩ nə tún mʋ́, sə n yəni ʋ fɩra tə, sə n na cɩ́gá tíú Zwezi, sə n nì sʋgʋ tə, ʋ tətə nii wa.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, n wá swɩ̀n ʋ yoo lɩ̀à tə mama yáá con. N wá bɩrɩ ba kʋ tə, n nə nɩ də kʋ tə, n nə nì tə.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Yá sɩ́ʋ́n nə, bɛ̀eɛ̀e nə n dàń kʋ́ʋ̀ dànɩ̀? Zàn yɩɩ nə, n bon Zwezi yɩrɩ tə, sə n pa ba lə mʋ́ nɩ́á wa, sə n cʋna tə durən tə ma sɩn tə nan›.»
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Polə kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À pìí à bà *Zwerizalɛmə wa, yá à dàń yà wulə à jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Kʋ fwa ndə yiviru nə tì nə, Yɩɩ ga bɩrɩ nə won.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 À nɩ *Yuu-Tiu də ʋ swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Bɩbarɩ n bà, n lɛ n nan Zwerizalɛmə wa lala, ba bá jon n sʋ̀ràn tə, n nə swɩ̀n n bɩrɩ à yuu wa›.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Yá à dàń swɩ̀n, à wʋ́: ‹Yuu-Tiu, ba tətə yə̀ə́ zəni də, à yà twá Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, à vəli, à ma pɩ̀à ba, sə à pa ba kə ba bàń dìə̀, də à pa ba mà lɩ̀à tə, ba nə keni ba waa n nə.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Máŋá tə wa, ba nə gʋa n *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Etɩyɛnə, ʋ nə swɩ̀n n sʋgʋ tə, à tətə yɩn lá nə. À ken à nii ba kwa, à ga jon lɩ̀à tə, ba nə gʋa wá ganan, à ja tə nə›.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ʋ dàń ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Vəli, n yɩ à tʋŋa mʋ́ yɩŋʋnɩ dwíí tə, ba nə tà Zwifə-ba tə, con›.»
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Lɩ̀à tə cʋgʋ wá, wuuu, kʋ va kʋ yí Polə sʋgʋ təntə yuu wa. Ba dàń zɩ̀n ba kwərə yɩɩ nə, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Á gwɩa kʋ mʋ̀ bɛɛ wà tə yiri tə! Kʋ wà mɛ, sə á yá wá á pa ʋ mɩɩ sìí lʋʋ wa!»
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ba bubwi, ba lɩ ba ganan, ba dɩlɩ, ba dʋga, ba ga pɛ̀e purən, ba mɩ́ yɩɩ nə.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Pamana yuu tíú tə pɩn nii, sə ba kə Polə pamana sàń tə wa, sə ba ga fɩrɩ wá də kafɩʋ, sə ʋ swɩ̀n won tə, kʋ nə pɩn, ba bubwi nətʋ ʋ yuu wa.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Yá máŋá tə wa, ba nə vwə wá, sə ba mà, Polə swɩ̀n pamana bíí yuu tíú tə con, ʋ yà nə wulə lá, ʋ wʋ́: «N jə nii, sə n mà *Romə-ba bìú, ba nə tə wà ʋ bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀, naaa?»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Tə sʋ̀ràn təntə pɩn, pamana bíí yuu tíú tə va ʋ tún tə nii ʋ yuu tíú tə con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ tə yɩ Romə-ba bìú, bɛ̀eɛ̀e nə n dàń wá fwa?»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Pamana yuu tíú tə dàń ma bà, ʋ swɩ̀n Polə con, ʋ wʋ́: «Swɩ̀n à con də, n nə yɩ Romə-ba bìú». Polə ma le wá, ʋ wʋ́: «Awo, à yɩ Romə-ba bìú».
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Pamana yuu tíú tə ma súrí lá nə, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ yɩ səbifarʋ nə à ŋwɩ́n, sə à ma jì Romə-ba bìú». Polə də ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ yɩ Romə-ba nə lʋrɩ nə».
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Lala də lɩ̀à tə, ba yà nə mɛ, sə ba mà Polə ba pa, ʋ swɩ̀n tə pìí, ba kə ba kwa. Fən dàń yà zʋa pamana yuu tíú tə, də ʋ nə lwarɩ də, Polə yɩ Romə-ba bìú, ʋ nə pɩn ba vwa wá tə yɩrɩ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Kʋ tɩpʋrɩ nə, ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ lwarɩ cɩ́gá mama won tə, kʋ nə pɩn *Zwifə-ba bubwi ʋ yuu wa, ʋ pɩn ba kʋ̀rɩ̀ Polə. Ʋ dàń ga pa nii, sə Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə də Zwifə-ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə, bà duən yáá nə. Kʋ kwa nə, ʋ pɩn Polə cú, ʋ ga zɩgɩ wá ba tətəŋi wa.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.