Atos 22
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Polə swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba də à nyɩna-ba! Á cʋga kʋ tə, à nə jə, sə à swɩ̀n, à ma jon à tɩ̀àn!»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Máŋá tə, ba nì də, Polə yɩ Ebərə-ba sʋgʋ nə, ʋ ma swɩ̀n ba con, ba kʋ́ʋ̀ kwɛn ba kə sə̀gə̀ sə̀gə̀. Yá Polə dàń swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «À mʋ̀ yɩ Zwifə, ba lʋrɩ nə Tarəsə nə, kʋ nə wulə Silisi lʋʋ nii tə wa. Mə tɩfarʋ kʋ tə, kʋ nə yɩ Zwerizalɛmə wa, nə ba kʋnɩ nə. Gamalɩɛlə yà nə yɩ à karnyɩna, ʋ nə kàrɩ̀ nə, sə à twá Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn nə nyɩna-ba tə nə zəni zəni. À yà jə yawala zənzən də Yɩɩ nyiən tə, ndə á də mama nə yɩ nətʋ tə zə̀n kʋ tə.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 À tətə fɩfɩn ba tə, ba nə wulə *Yuu-Tiu cwəŋə ka tə wa, à gʋ. À vwə bara də kana à kə bàń dìə̀.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə, də *nəkwɩna tə mama yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa. Ba tətə pɩn nə saga, sə à bɩrɩ Zwifə-ba nubɩa tə nə, ba nə wulə Damasə nə. À vəli kʋ tɩʋ təntə də saga təntə, tə nə pɩn nii nə, sə à vwa lɩ̀à tə, ba nə zʋa Zwezi cwəŋə tə wa, à ja bà Zwerizalɛmə, sə à pa, ba kə ba càn wa.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 À vəli cwəŋə tə wa, kʋ bà kʋ bwələ lugu fugə bələ, də à dàń yà bwələ Damasə. Kʋ máŋá tə wa, naa nədʋ də poni nəfarʋ nan yɩɩ nə. Kʋ pɩpɩlɩ kʋ kɩkarɩ nə.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 À tʋa tɩa, à ga nì kori, kʋ nə swɩ̀n à con, kʋ wʋ́: ‹Solə, Solə, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma fɩfɩn nə?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 À dàń ma le, à wʋ́: ‹N mʋ̀ nə yɩ wàà, Yuu-Tiu?› Ʋ ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹À mʋ̀ nə yɩ *Nazarɛtə Zwezi, n nə fɩfɩn.›
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Lɩ̀à tə, à mʋ̀ də ba nə twá duən tə, nɩ poni tə, yá ba nə wà lìù tə, ʋ nə swɩ̀n à con tə, kori nì.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 À dàń ma swɩ̀n, à wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə à dàń mɛ̀e, sə à fwa Yuu-Tiu?› Yuu-Tiu ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Zàn, n va Damasə, yá mə lá nə, ba wá swɩ̀n n con won tə mama, à nə pɩn nii, sə n fwa›.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 À yɩ́á yà kʋ́ʋ̀ ba won mama na, poni təntə nə pɩpɩlɩ tə yɩrɩ. Lɩ̀à tə, ba nə yɩn də nə tə nə jɩn à jɩɩn nə, ba van nə, à ma va à yí Damasə.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Bɛɛ don yɩn lá nə, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Ʋ yà zìlí Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, zəni zəni. Damasə Zwifə-ba mama yà swɩ̀n ʋ yozəŋə yoo.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Kʋ mʋ̀ bɛɛ təntə dàń twi ʋ yí nə, ʋ swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹À nubiu Solə, sə n yɩ́á tə pìí, tə na lá!› Kʋ máŋá tə tətə wa, à yɩ́á tə pórí. Yá à ga na wá.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ʋ dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ nə Zwifə-ba nɩbara-ba Yɩɩ nə tún mʋ́, sə n yəni ʋ fɩra tə, sə n na cɩ́gá tíú Zwezi, sə n nì sʋgʋ tə, ʋ tətə nii wa.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, n wá swɩ̀n ʋ yoo lɩ̀à tə mama yáá con. N wá bɩrɩ ba kʋ tə, n nə nɩ də kʋ tə, n nə nì tə.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Yá sɩ́ʋ́n nə, bɛ̀eɛ̀e nə n dàń kʋ́ʋ̀ dànɩ̀? Zàn yɩɩ nə, n bon Zwezi yɩrɩ tə, sə n pa ba lə mʋ́ nɩ́á wa, sə n cʋna tə durən tə ma sɩn tə nan›.»
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Polə kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À pìí à bà *Zwerizalɛmə wa, yá à dàń yà wulə à jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Kʋ fwa ndə yiviru nə tì nə, Yɩɩ ga bɩrɩ nə won.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 À nɩ *Yuu-Tiu də ʋ swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Bɩbarɩ n bà, n lɛ n nan Zwerizalɛmə wa lala, ba bá jon n sʋ̀ràn tə, n nə swɩ̀n n bɩrɩ à yuu wa›.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Yá à dàń swɩ̀n, à wʋ́: ‹Yuu-Tiu, ba tətə yə̀ə́ zəni də, à yà twá Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, à vəli, à ma pɩ̀à ba, sə à pa ba kə ba bàń dìə̀, də à pa ba mà lɩ̀à tə, ba nə keni ba waa n nə.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Máŋá tə wa, ba nə gʋa n *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Etɩyɛnə, ʋ nə swɩ̀n n sʋgʋ tə, à tətə yɩn lá nə. À ken à nii ba kwa, à ga jon lɩ̀à tə, ba nə gʋa wá ganan, à ja tə nə›.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Ʋ dàń ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Vəli, n yɩ à tʋŋa mʋ́ yɩŋʋnɩ dwíí tə, ba nə tà Zwifə-ba tə, con›.»
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Lɩ̀à tə cʋgʋ wá, wuuu, kʋ va kʋ yí Polə sʋgʋ təntə yuu wa. Ba dàń zɩ̀n ba kwərə yɩɩ nə, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Á gwɩa kʋ mʋ̀ bɛɛ wà tə yiri tə! Kʋ wà mɛ, sə á yá wá á pa ʋ mɩɩ sìí lʋʋ wa!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ba bubwi, ba lɩ ba ganan, ba dɩlɩ, ba dʋga, ba ga pɛ̀e purən, ba mɩ́ yɩɩ nə.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Pamana yuu tíú tə pɩn nii, sə ba kə Polə pamana sàń tə wa, sə ba ga fɩrɩ wá də kafɩʋ, sə ʋ swɩ̀n won tə, kʋ nə pɩn, ba bubwi nətʋ ʋ yuu wa.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Yá máŋá tə wa, ba nə vwə wá, sə ba mà, Polə swɩ̀n pamana bíí yuu tíú tə con, ʋ yà nə wulə lá, ʋ wʋ́: «N jə nii, sə n mà *Romə-ba bìú, ba nə tə wà ʋ bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀, naaa?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Tə sʋ̀ràn təntə pɩn, pamana bíí yuu tíú tə va ʋ tún tə nii ʋ yuu tíú tə con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ tə yɩ Romə-ba bìú, bɛ̀eɛ̀e nə n dàń wá fwa?»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Pamana yuu tíú tə dàń ma bà, ʋ swɩ̀n Polə con, ʋ wʋ́: «Swɩ̀n à con də, n nə yɩ Romə-ba bìú». Polə ma le wá, ʋ wʋ́: «Awo, à yɩ Romə-ba bìú».
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Pamana yuu tíú tə ma súrí lá nə, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ yɩ səbifarʋ nə à ŋwɩ́n, sə à ma jì Romə-ba bìú». Polə də ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ yɩ Romə-ba nə lʋrɩ nə».
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Lala də lɩ̀à tə, ba yà nə mɛ, sə ba mà Polə ba pa, ʋ swɩ̀n tə pìí, ba kə ba kwa. Fən dàń yà zʋa pamana yuu tíú tə, də ʋ nə lwarɩ də, Polə yɩ Romə-ba bìú, ʋ nə pɩn ba vwa wá tə yɩrɩ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Kʋ tɩpʋrɩ nə, ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ lwarɩ cɩ́gá mama won tə, kʋ nə pɩn *Zwifə-ba bubwi ʋ yuu wa, ʋ pɩn ba kʋ̀rɩ̀ Polə. Ʋ dàń ga pa nii, sə Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə də Zwifə-ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə, bà duən yáá nə. Kʋ kwa nə, ʋ pɩn Polə cú, ʋ ga zɩgɩ wá ba tətəŋi wa.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.