Atos 22
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Polə swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba də à nyɩna-ba! Á cʋga kʋ tə, à nə jə, sə à swɩ̀n, à ma jon à tɩ̀àn!»
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Máŋá tə, ba nì də, Polə yɩ Ebərə-ba sʋgʋ nə, ʋ ma swɩ̀n ba con, ba kʋ́ʋ̀ kwɛn ba kə sə̀gə̀ sə̀gə̀. Yá Polə dàń swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «À mʋ̀ yɩ Zwifə, ba lʋrɩ nə Tarəsə nə, kʋ nə wulə Silisi lʋʋ nii tə wa. Mə tɩfarʋ kʋ tə, kʋ nə yɩ Zwerizalɛmə wa, nə ba kʋnɩ nə. Gamalɩɛlə yà nə yɩ à karnyɩna, ʋ nə kàrɩ̀ nə, sə à twá Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn nə nyɩna-ba tə nə zəni zəni. À yà jə yawala zənzən də Yɩɩ nyiən tə, ndə á də mama nə yɩ nətʋ tə zə̀n kʋ tə.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 À tətə fɩfɩn ba tə, ba nə wulə *Yuu-Tiu cwəŋə ka tə wa, à gʋ. À vwə bara də kana à kə bàń dìə̀.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə, də *nəkwɩna tə mama yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa. Ba tətə pɩn nə saga, sə à bɩrɩ Zwifə-ba nubɩa tə nə, ba nə wulə Damasə nə. À vəli kʋ tɩʋ təntə də saga təntə, tə nə pɩn nii nə, sə à vwa lɩ̀à tə, ba nə zʋa Zwezi cwəŋə tə wa, à ja bà Zwerizalɛmə, sə à pa, ba kə ba càn wa.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 À vəli cwəŋə tə wa, kʋ bà kʋ bwələ lugu fugə bələ, də à dàń yà bwələ Damasə. Kʋ máŋá tə wa, naa nədʋ də poni nəfarʋ nan yɩɩ nə. Kʋ pɩpɩlɩ kʋ kɩkarɩ nə.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 À tʋa tɩa, à ga nì kori, kʋ nə swɩ̀n à con, kʋ wʋ́: ‹Solə, Solə, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma fɩfɩn nə?›
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 À dàń ma le, à wʋ́: ‹N mʋ̀ nə yɩ wàà, Yuu-Tiu?› Ʋ ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹À mʋ̀ nə yɩ *Nazarɛtə Zwezi, n nə fɩfɩn.›
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Lɩ̀à tə, à mʋ̀ də ba nə twá duən tə, nɩ poni tə, yá ba nə wà lìù tə, ʋ nə swɩ̀n à con tə, kori nì.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 À dàń ma swɩ̀n, à wʋ́: ‹Bɛ̀eɛ̀e nə à dàń mɛ̀e, sə à fwa Yuu-Tiu?› Yuu-Tiu ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Zàn, n va Damasə, yá mə lá nə, ba wá swɩ̀n n con won tə mama, à nə pɩn nii, sə n fwa›.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 À yɩ́á yà kʋ́ʋ̀ ba won mama na, poni təntə nə pɩpɩlɩ tə yɩrɩ. Lɩ̀à tə, ba nə yɩn də nə tə nə jɩn à jɩɩn nə, ba van nə, à ma va à yí Damasə.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Bɛɛ don yɩn lá nə, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Ʋ yà zìlí Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, zəni zəni. Damasə Zwifə-ba mama yà swɩ̀n ʋ yozəŋə yoo.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Kʋ mʋ̀ bɛɛ təntə dàń twi ʋ yí nə, ʋ swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹À nubiu Solə, sə n yɩ́á tə pìí, tə na lá!› Kʋ máŋá tə tətə wa, à yɩ́á tə pórí. Yá à ga na wá.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ʋ dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ nə Zwifə-ba nɩbara-ba Yɩɩ nə tún mʋ́, sə n yəni ʋ fɩra tə, sə n na cɩ́gá tíú Zwezi, sə n nì sʋgʋ tə, ʋ tətə nii wa.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, n wá swɩ̀n ʋ yoo lɩ̀à tə mama yáá con. N wá bɩrɩ ba kʋ tə, n nə nɩ də kʋ tə, n nə nì tə.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yá sɩ́ʋ́n nə, bɛ̀eɛ̀e nə n dàń kʋ́ʋ̀ dànɩ̀? Zàn yɩɩ nə, n bon Zwezi yɩrɩ tə, sə n pa ba lə mʋ́ nɩ́á wa, sə n cʋna tə durən tə ma sɩn tə nan›.»
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Polə kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À pìí à bà *Zwerizalɛmə wa, yá à dàń yà wulə à jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Kʋ fwa ndə yiviru nə tì nə, Yɩɩ ga bɩrɩ nə won.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 À nɩ *Yuu-Tiu də ʋ swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Bɩbarɩ n bà, n lɛ n nan Zwerizalɛmə wa lala, ba bá jon n sʋ̀ràn tə, n nə swɩ̀n n bɩrɩ à yuu wa›.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Yá à dàń swɩ̀n, à wʋ́: ‹Yuu-Tiu, ba tətə yə̀ə́ zəni də, à yà twá Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, à vəli, à ma pɩ̀à ba, sə à pa ba kə ba bàń dìə̀, də à pa ba mà lɩ̀à tə, ba nə keni ba waa n nə.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Máŋá tə wa, ba nə gʋa n *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Etɩyɛnə, ʋ nə swɩ̀n n sʋgʋ tə, à tətə yɩn lá nə. À ken à nii ba kwa, à ga jon lɩ̀à tə, ba nə gʋa wá ganan, à ja tə nə›.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ʋ dàń ma swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: ‹Vəli, n yɩ à tʋŋa mʋ́ yɩŋʋnɩ dwíí tə, ba nə tà Zwifə-ba tə, con›.»
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Lɩ̀à tə cʋgʋ wá, wuuu, kʋ va kʋ yí Polə sʋgʋ təntə yuu wa. Ba dàń zɩ̀n ba kwərə yɩɩ nə, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Á gwɩa kʋ mʋ̀ bɛɛ wà tə yiri tə! Kʋ wà mɛ, sə á yá wá á pa ʋ mɩɩ sìí lʋʋ wa!»
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ba bubwi, ba lɩ ba ganan, ba dɩlɩ, ba dʋga, ba ga pɛ̀e purən, ba mɩ́ yɩɩ nə.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Pamana yuu tíú tə pɩn nii, sə ba kə Polə pamana sàń tə wa, sə ba ga fɩrɩ wá də kafɩʋ, sə ʋ swɩ̀n won tə, kʋ nə pɩn, ba bubwi nətʋ ʋ yuu wa.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Yá máŋá tə wa, ba nə vwə wá, sə ba mà, Polə swɩ̀n pamana bíí yuu tíú tə con, ʋ yà nə wulə lá, ʋ wʋ́: «N jə nii, sə n mà *Romə-ba bìú, ba nə tə wà ʋ bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀, naaa?»
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tə sʋ̀ràn təntə pɩn, pamana bíí yuu tíú tə va ʋ tún tə nii ʋ yuu tíú tə con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ tə yɩ Romə-ba bìú, bɛ̀eɛ̀e nə n dàń wá fwa?»
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Pamana yuu tíú tə dàń ma bà, ʋ swɩ̀n Polə con, ʋ wʋ́: «Swɩ̀n à con də, n nə yɩ Romə-ba bìú». Polə ma le wá, ʋ wʋ́: «Awo, à yɩ Romə-ba bìú».
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Pamana yuu tíú tə ma súrí lá nə, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ yɩ səbifarʋ nə à ŋwɩ́n, sə à ma jì Romə-ba bìú». Polə də ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ yɩ Romə-ba nə lʋrɩ nə».
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Lala də lɩ̀à tə, ba yà nə mɛ, sə ba mà Polə ba pa, ʋ swɩ̀n tə pìí, ba kə ba kwa. Fən dàń yà zʋa pamana yuu tíú tə, də ʋ nə lwarɩ də, Polə yɩ Romə-ba bìú, ʋ nə pɩn ba vwa wá tə yɩrɩ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kʋ tɩpʋrɩ nə, ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ lwarɩ cɩ́gá mama won tə, kʋ nə pɩn *Zwifə-ba bubwi ʋ yuu wa, ʋ pɩn ba kʋ̀rɩ̀ Polə. Ʋ dàń ga pa nii, sə Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə də Zwifə-ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə, bà duən yáá nə. Kʋ kwa nə, ʋ pɩn Polə cú, ʋ ga zɩgɩ wá ba tətəŋi wa.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.