1 Tessalonicenses 2
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Nə nubɩa-ba, á tətə yə̀ə́ kʋ zəni də, nə nə twi á con tə, kʋ wà tʋtʋ yɩn.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Á yəni də, nə dí càn də ba fɩfɩn nəba Filipə nə, kʋ tə wà dàn. Kʋ kwa nə, nə nyɩna Yɩɩ pɩn fən kʋ́ʋ̀ ba nəba jə, sə nə swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə, nə bɩrɩ aba də, yìə̀n nə swə tə zɩga, sə tə cɩ̀ kʋ yáá nə də.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Nə kwìə̀ tə, nə nə kwè lɩ̀à tə nə wà kʋnkʋn, nə à yə̀ə́ pubʋnkʋkwɩʋn sʋ̀ràn, nə twá nə ma kwè ba. Yá nə wà sírí ken, sə nə pa ba jén.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Yɩɩ dàń nə nɩ də, nə mɛ, sə ʋ pa nəba sʋywáŋʋ́ tə, ʋ ma pa kʋ nəba. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə dàń nə swɩ̀n kʋ tà, sə nə ma poli ləzoni pwìí, kʋ ya, sə nə ma poli Yɩɩ pùə́. Ʋ mʋ̀ nə yə̀ə́ nə pubʋŋɩ tə də̀ń, nə lù nətʋ.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ndə á nə yə̀ə́ kʋ nətʋ, nə tə wà gɩgara sʋ̀ràn swɩ̀n á con mama, nə ga tə wà sʋ̀ràn swɩ̀n, sə nə ma pɩ̀à səbɩa. Yɩɩ yə̀ə́ yoo təntə zəni.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Nə wà pɩ̀à, sə nə na dun ləzoni yáá con, kʋ nə yɩ á mʋ̀ yáá con, nə à yə̀ə́ ba duən yáá con. Yá nə yà ga nə ya Zwezi-*Kərisə *tʋntʋna tə, nə yà wàá dɩ̀àn nə də́ á yuu wa.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Kʋ ga wà nətʋ yɩn. Nə waa yɩn bwànɩ̀ á yuu wa máŋá tə wa, nə nə yɩn á con, ndə nuu nə ywàŋá ʋ bɩa yuu nətʋ.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Nə wʋbwanʋ təntə nə pɩn nə wà sóní, sə nə swɩ̀n Yɩɩ sʋywáŋʋ́ tə cɩcɩ nə bɩrɩ aba. Nə sóní də, kʋ nə yɩ tɩan də, sə nə sɛ̀e nə tɩ á yɩrɩ. Kʋ nətʋ tə bɩrɩ də, á yoo cà kʋ pa nəba.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Nə nubɩa-ba, á dàń wàá á tɩ̀àn á lìí tʋtʋncaran tə, nə nə yàá tʋn, də gwarʋ tə kʋ nə yàá yí nəba yoo. Nə yàá tʋn tɩtɩn də yɩcaʋ, sə kʋ pa nə dàn ká ya á lìù mama yuu zɩlɩ. Yá nə swɩ̀n Yɩɩ sʋywáŋʋ́ tə nə bɩrɩ aba.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Nə yɩn də á mʋ̀ lɩ̀à tə, á nə keni á waa Zwezi nə wuuu, nə bɩrɩ aba də, nə yɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ Yɩɩ nə tɩ, nə yɩ cɩ́gá tɩ̀án Yɩɩ yáá con. Yoo mama yà tə̀lə́ nə yuu wa, lìù nə wàá nə nii nə ʋ caga kʋ yɩrɩ. Á mʋ̀ nɩ kʋ tə, nə nə yɩn, Yɩɩ də ga na kʋ.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Á yə̀ə́ də, kʋ tə, nə nə tʋn də á lìù mama, kʋ ya ndə nyɩna də ʋ bɩa nə.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Nə kwè aba, nə pa á bɩcanɩ zùrì. Nə zɩgɩ dɩ̀àn nə lòrì aba, sə á yà lɩ̀à tə, á nə mɛ, də Yɩɩ kúrí aba, sə á twá á ya ʋ pàrɩ̀ tə wa, də ʋ dun tə wa.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Nə nə swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə á con, á ken á waa kʋ nə ndə Yɩɩ sʋgʋ nə. Á wà kʋ cɩ́gá pɩn ndə ləzoni sʋgʋ nə. Kʋ cɩ́gá ga ya Yɩɩ sʋgʋ tə, kʋ nə tʋŋa á mʋ̀ lɩ̀à tə, á nə ken á waa Zwezi nə bɩcanɩ wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə kəni Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e wuuu.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Nə nubɩa-ba, á də yɩ ndə Kərisə lɩ̀à púlə́ tə nə yɩ nətʋ, tə nə wulə *Zwide nagwanaa wa, tə də Zwezi-Kərisə nə vwə duən yɩra. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, á tətə dwíí tɩ̀án tə ma kə càn á nə, ndə *Zwifə-ba də nə ken càn ba nə nətʋ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Mə ba mʋ̀ nə gʋa *Yuu-Tiu Zwezi də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà tə, ba ga fɩfɩn nəba. Ba mʋ̀ ba Yɩɩ pùə́ poli, ba ga ya lìù mama dʋŋʋ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ba mʋ̀ nə kəni dɩ̀àn ba cɩ̀ nə nə, sə nə dàn ká swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə nə bɩrɩ lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba, sə kʋ jon ba ba cʋna tə wa. Ba fwa nətʋ, ba ma súrí ba cʋna tə wuuu. Yɩɩ bʋ̀rà tə dàń twi kʋ ja ba, də máŋá don wa.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Nə nubɩa-ba, nə mʋ̀ də á mʋ̀ pwɛ̀e nə yá duən, máŋá mancɩn wa. Nə kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ duən nə, yá nə bɩcanɩ ga tə bʋŋa á yoo wuuu. Á fɩra jɩn nəba zənzən! Yá nə yà sóní, sə nə pìí nə na aba nə yɩ́á wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə dàń ma bɩbarɩ, sə kʋ yoo təntə wànɩ́ kʋ tʋn.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Nə yà pɩ̀à, sə nə pìí nə bà á con. À mʋ̀ Polə də́də́n, sə à bà á con, kʋ nɛɛ cé duən, yá *Sɩtana cɩ̀ nə yáá nə, kʋ wà wànɩ́.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Nə jə yala nə wulə pupwən wa á yɩrɩ. Máŋá tə wa, nə *Yuu-Tiu nə wá pìí ʋ bà, á wá ya ndə dun yupuu nə, ʋ nə wá pa nəba.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Á mʋ̀ cɩ́gá nə ya nə dun də nə pupwən.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.