1 Coríntios 4
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Lɩ̀à tə dàń mɛ, sə ba jələ nəba ndə Zwezi-*Kərisə tʋ̀tʋ̀nà nə, ba nə ywàŋá ʋ tʋtʋŋɩ tə yuu, sə nə tʋn də ʋ cɩ́gá tə, kʋ yà nə sə̀gə̀.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Də ba nə pɩn tʋtʋŋɩ lìù nə, sə ʋ ywàń kʋ yuu won tə, ba nə pɩ̀à, sə ʋ fwa, kʋ mʋ̀ nə yɩ, sə ʋ tʋn kʋ tʋtʋŋɩ təntə də pùə́ nədʋ.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Də kʋ nə yɩ à mʋ̀ Polə con nə, á nə swə, sə á bʋ̀rɩ̀ à bʋ̀rà də, kʋ ba nə yɩ̀. Nə à yə̀ə́ ləzoni tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà nə swə, ba bʋ̀rɩ̀ à bʋ̀rà də, kʋ ba nə yɩ̀. À tətə ga ba à tɩ̀àn bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 Kʋ pɩ̀à kʋ bɩrɩ də, yoo tə̀lə́ à pubʋŋa wa. Kʋ nətʋ tə dàń nə ba bɩrɩ də, à wá jì cɩ́gá tíú Yɩɩ yáá con. *Yuu-Tiu nə wàá à bʋ̀rà ʋ bʋ̀rɩ̀.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, á dànà ká bʋ̀rɩ̀ lìù mama bʋ̀rà ʋ tʋtʋŋɩ yuu wa, də kʋ máŋá tə wà yí. Á dàná də Yuu-Tiu pìí ʋ twi. Ʋ mʋ̀ nə wá lɩ wiən tə mama, tə nə sə̀gə̀, yikunu wa, ʋ kə poni wa. Kʋ tə ləzoni tə nə bʋŋa ba waa con, ʋ wá lɩ kʋ ʋ bɩrɩ. Kʋ dɩɩn təntə nə, Yɩɩ wá bʋ lìù mama nə, ʋ tʋtʋŋɩ tə yɩrɩ, ʋ nə fwa.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 À nubɩa-ba, à swɩ̀n kʋ nətʋ tə à mʋ̀ də Apɔlɔsə yuu wa, sə kʋ wànɩ́ kʋ pa aba kwìə̀. À pɩ̀à, sə á twá də nəba, á ma sɛ̀e kʋ tə, kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ tə cɩcɩ nii. Sə á lìù mama dàn ká tì lìù, ʋ zɩgɩ ʋ yɩra, ʋ ma fwa fwiə, á ga muŋə lìù don.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 Won mama tə̀lə́, kʋ nə bɩrɩ də, n dwə n duən tə. Won tə mama n nə jə, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn kʋ mʋ̀. Də kʋ nə yɩ, Yɩɩ nə pɩn mʋ́ tə wiən təntə mama, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma pɩn dun n tɩ̀àn nə, ndə kʋ tà Yɩɩ nə pɩn mʋ́ tə?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 Awo, á bʋŋa də, á manwarɩ á jə wiən tə mama, yá won mama wà aba mùrì. Á manwarɩ á jì jɩjə tɩ̀án Yɩɩ cwəŋə tə wa. Á manwarɩ á yɩ pɛ̀egá, yá nə mʋ̀ ga tà pɛ̀egá. Kʋ yà yɩ yozəŋu, də cɩ́gá mama, á nə ya pɛ̀egá Yɩɩ yáá con, sə nə də twá á dwanɩ nə, nə də́ kʋ pàrɩ̀ təntə.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 À bʋŋa də, nə mʋ̀ jigə mumun lɩ̀à lʋʋ mama wa, də *malɩkɛ yáá con, də ləzoni yáá con. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à bʋŋa də, Yɩɩ ken nə mʋ̀ lɩ̀à tə, nə nə yɩ Zwezi-Kərisə *tʋntʋna tə, lɩ̀à tə mama kwa wa. Nə yɩ ndə lɩ̀à tə nə, bʋ̀rà nə jɩn nəba, ba nə mɛ, sə ba cʋ̀gʋ̀ nəba.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Nə mʋ̀ yɩ ləyərən Zwezi-Kərisə yɩrɩ, yá á mʋ̀ yɩ yənu tɩ̀án Zwezi-Kərisə yoo wa. Nə mʋ̀ yɩ labwana, yá á mʋ̀ yɩ dɩ̀àn tɩ̀án. Lɩ̀à pɩn dun á mʋ̀ nə, yá ba ba dun pɩn nə mʋ̀ nə.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Də zə̀n mama, nə mʋ̀ yɩ niən də nanyʋnɩ nə jə nəba. Nə mʋ̀ nə ba gànʋ̀ də jə, lɩ̀à də ga mà nəba, nə twá lá nə nə ywaŋa.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Nə yàá tʋn jɩ̀àn tʋtʋnan, nə yɩra cɛ zəni. Ba nə twɩn nəba, nə tə yàá lòrì Yɩɩ, sə ʋ fwa zəni kʋ tɩ̀án yuu wa. Ba nə fɩfɩn nəba, nə yàá pɩ́nɩ́ kʋ nə wɛɛ con.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 Də ba nə dí tɩjaŋa, ba kə nə nii nə, kʋ yɩ nə yàá zùrì ba bɩcanɩ, sə nə pìí nə kə duən yuu. Lɩ̀à tə, ba nə yɩ lʋʋ nə kəni cwəŋə nə mʋ̀ yáá con, nə yɩ lɩ̀à tə, ba wɛɛ nə nan nəba, nə yɩ ndə ywərən nə, ba nə yàá lwé pùrə́ yuu wa. Halɩ, kʋ ja bà kʋ yí zə̀n.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Kʋ yɩ yoo nə, à dí yáá à swɩ̀n á con, à tuŋə lá. Á mʋ̀ nə yɩ lɩ̀à tə, á nə ya à bɩa tə, à nə swə. Kʋ tà à pʋ́pʋ́nɩ́ yìə̀n tə tə, sə à ma kə cavɩra á nə.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Də á nə swə, á jə lɩ̀à duən zənzən, kʋ tɩ̀án nə bɩrɩ aba Zwezi-Kərisə cwəŋə tə wa, á nyɩna mʋ̀ tə yɩ nədʋ. À mʋ̀ nə yɩ á nyɩna Zwezi-Kərisə cwəŋə tə wa. Kʋ twá də, à mʋ̀ nə nə dí yáá, à swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə á con, á ma kə á wɛɛ kʋ nə.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 À dàń kwè aba, sə á fwa ndə à nə.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, à tʋŋa à biswənə Timote, ʋ nə twá *Yuu-Tiu cwəŋə tə də pùə́ nədʋ. À tʋŋa wá, sə ʋ bà ʋ pìí ʋ lìí aba kʋ tə, à nə yɩ Zwezi-Kərisə cwəŋə tə wa. Kʋ tə, ʋ nə wá kàrɩ̀ aba, də kʋ tə, à nə kàrɩ̀ Kərisə lɩ̀à púlə́ tə bwálá mama wa, yɩ nədʋ.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Á wa lɩ̀à duən wulə ba fwa fwiə, ndə kʋ yɩ à kʋ́ʋ̀ bá pìí à bà á con.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Yá də kʋ nə yɩ Yuu-Tiu fɩra, à wá bà á con sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n. Máŋá tə wa, à nə wá yí á con, kʋ kʋ́ʋ̀ bá ya ba níə́ sʋ̀ràn tə nə, à wá lwarɩ. À dàń wá lwarɩ, də ba cɩ́gá nə jə dɩ̀àn.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 Də Yɩɩ nə də́ pàrɩ̀ lìù yuu wa, Yɩɩ dɩ̀àn tə də tʋŋa də wá, kʋ tà nii sʋ̀ràn cɩcɩ.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Bɛ̀eɛ̀e won nə, á dàń pɩ̀à? Á pɩ̀à də, máŋá tə wa, à nə bɩ̀àn á con, sə à ja kafɩʋ à bà à ma fɩrɩ aba naaa? Nə à yə̀ə́, á pɩ̀à də, à nə bɩ̀àn, sə à bà də sonu də bɩcabwanʋ?
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.