2 Crônicas 18
nkr (NKR) vs VC
1 Jehoshaphat se daane lava mmao ma de hagadubu i daho dangada, gai ia ne hagaheloongoi ange gi Ahab i hiidinga dono hai bodu ange gi dahi ana damaa hine.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Dua huu hanu ngadau gai ia ne hano e hagadaahao gi daho Ahab i Samaria. Gai Ahab ga daa hanu ssiibi ma kaau lagolago e hagadubu ai ia ma dangada ne loomai madali ia, gai Ahab ga hagammahi ange Jehoshaphat gi hano madali ia e hebagi ange gi Ramoth i Gilead.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Gai Ahab, de hodooligi o Israel ne ssili ange gi Jehoshaphat de hodooligi o Judah, “Koe e maua i de hano madali au e hebagi ange gi Ramoth i Gilead?”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Aagai Jehoshaphat ga hai ange gi de hodooligi o Israel, “Siilia ange i mua gi Tagi Maolunga gi iloo ai be aahee ana muna.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Gai de hodooligi o Israel ga hagabuni e haalau pelaabisi, ga ssili ange gi gilaadeu, “Ga hulo gidaadeu e hebagi ange gi Ramoth i Gilead be deai?”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Aagai Jehoshaphat ne ssili ange hogi, “E deai ange nei donu se pelaabisi o Tagi Maolunga i kinei adaau e maua i de ssili ange aagena?”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Gai de hodooligi o Israel ne hai ange gi Jehoshaphat, “E dahi ange daane adaau e maua i de hai ia gi saalaa gi iloo lodo o Tagi Maolunga, dono ingoo go Micaiah, tama daane a Imlah; aagai au e kino i de ia, go hiidinga ia e dee haihai donu ga tala mai dahi mee danuaa gi de au, gai go mee baubau donu huu.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Gai de hodooligi o Israel ga hagahi dahi dagi ga hai ange, “Hagamoolau hannoo gaamai Micaiah, tama daane a Imlah.”
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Gai de hodooligi o Israel ma Jehoshaphat, de hodooligi o Judah, ne kahu i olaau malo hodooligi ma e nnoho ai i honga luoolaau nohoanga hodooligi, i de mommee hili huamanu i gaogao de haitoga o de buibui o Samaria; gai denga pelaabisi alodahi e pasa pelaabisi i olaau mada i mua.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Gai Zedekiah, tama daane a Kenaanah, ne hai hanu hanga manu i denga iron, ga hai ange, “E hagadaba Tagi Maolunga, ‘Koe e hebagi ange naa gi denga daane Syria i hanga nei ga daa gilaadeu gu odi i de maakau.’ ”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Gai denga pelaabisi ange laa alodahi ne pasa pelaabisi hogi, ga hai ange, “Hannoo hebagi ange gi Ramoth i Gilead, gai koe e kii naa donu; go hiidinga Tagi Maolunga e dugu adu naa donu goe gi hagadee kii ina de mommee laa.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Gai taane ne hano laa e hagahia Micaiah ne hai ange gi de ia, “Tilo, denga pelaabisi alodahi gu tala pelaabisi bolo de hodooligi e kii naa i de hebagi. Gai koe daalaa hogi gi bei alaadeu muna.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Aagai Micaiah ga hai ange, “Au e hagatoo donu i de mouli o Tagi Maolunga, bolo be aahee naa huu muna a dogu Maadua e tala mai gi de au, gai aalaa hogi agu muna e tala.”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Gai ga dae mai huu ia gi daho de hodooligi, gai de hodooligi ga ssili ange gi de ia, “Micaiah, e danuaa taadeu hulo e hebagi ange gi Ramoth i Gilead be deai?”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Aagai de hodooligi ga hai ange gi de ia, “Gu hia naa hanonga aagu ne hai adu ai koe gi daalaa mai donu huu gi de au de muna abodonu i de ingoo o Tagi Maolunga?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Gai Micaiah ga hai ange, “Au ne gidee de gau Israel alodahi e mavaevae saele i honga denga mounga, bei dagodo o denga ssiibi e deai selaadeu dangada hagaloosi; gai Tagi Maolunga ne hai mai, ‘De gau nei e deai donu selaadeu dagi; haia gilaadeu gi aahe gi olaadeu hale i de baba.’ ”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Gai de hodooligi o Israel ga hai ange gi Jehoshaphat, “Tee daalaa adu e au bolo ia e deai donu sana tala pelaabisi dahi mee danuaa i de au, go mee baubau donu huu?”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Gai Micaiah ne hai ange hogi, “Deenei ai, goodou hagalaangona muna a Tagi Maolunga: au ne gidee Tagi Maolunga e noho i honga dono nohoanga hodooligi, gai denga hagabuulinga o de langi e tuu i dono baasi madau ma dono baasi masui.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Gai Tagi Maolunga ne ssili ange, ‘Goai e maua i de hano e usuusu ina ange Ahab de hodooligi o Israel, gi hano gi hebagi ange gi Ramoth i Gilead, gi magau ai ia i kilaa?’
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Gai dahi hagasaalunga ne humai ga duu i mada luu mada o Tagi Maolunga, ga hai ange, ‘Go au e hano e usuusu ina ange ia.’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Ia ne hai ange, ‘Au e hano naa ga hai gi se hagasaalunga hadu muna i lodo ngudu o ono pelaabisi alodahi.’
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Gai tilo, Tagi Maolunga gu gaavange dahi hagasaalunga hadu muna gi lodo ngudu o oo pelaabisi nei. Tagi Maolunga gu hagamodu e gaavadu dahi hai ngadaa gi de goe.”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Gai Zedekiah, tama daane a Kenaanah, ne hano ga hagaili de galaahuu o Micaiah, ga ssili ange, “Go hee ne hano aagena de Hagasaalunga o Tagi Maolunga, ne sao mai laa i ogu daha ga basa adu gi de goe?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Gai Micaiah ga hai ange, “Tilo, koe e gidee naa i de laangi oou e hano ai e mmuni i dahi aabi i lodo.”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Gai de hodooligi o Israel ga hagadaba, “Boogia Micaiah hagaahea gi daho Amon, tagi o de aduhale, aama daho Joash, tama daane a de hodooligi,
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 ma gi hai ange, ‘E hagadaba de hodooligi: haaoa taane nei gi lo te hale pono, gai haangai ina ange donu huu ia i hanu momo pelaoaa ma vai, ga dae ai gi dogu ahe mai i de hebagi i de noho baba.’ ”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Gai Micaiah ga hai ange, “Noo koe e ahe mai i de hebagi i de baba, gai Tagi Maolunga tee tala ana muna i ogu daha.” Ia ne hai ange hogi gi dangada, “Dangada alodahi, goodou nnoho mai hagalaangona agu muna!”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Gai de hodooligi o Israel ma Jehoshaphat, de hodooligi o Judah ne hulo gi Ramoth i Gilead.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Gai de hodooligi o Israel ne hai ange gi Jehoshaphat, “Au e hai naa gi deai dangada e madea mai i dogu hano ai gi de hebagi, aagai koe gahu i oo malo hodooligi.” Gai de hodooligi o Israel ne hai gi dee madea ia ga hano ai gi de hebagi.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Gai de hodooligi o Syria ne hai ange gi dagi o denga hada hebagi, “Goodou aude hebagi ange gi hanu dangada gee, e dee hilihili be gilaadeu e baageaa aabe e mmahi, gai go de hodooligi donu huu o Israel oodou e hebagi ange aagena.”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Gai de masavaa huu o dagi o denga hada hebagi ne gidee ai Jehoshaphat, gai gilaadeu ga hagataba, “Deenaa donu de hodooligi o Israel.” Gai gilaadeu ga loomai e hebagi ange gi de ia; aagai Jehoshaphat ga oo. Gai Tagi Maolunga ga bale ange ia; gai de Maadua ne hai gilaadeu gi hulo gee mai i ono daha.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Gai de masavaa huu o dagi o denga hada hebagi ne gidee ai bolo ia e dee go de hodooligi o Israel, gai gilaadeu ga tee doolohi ia.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Aagai dahi daane ne ngadi tili donu huu dahi dao o dana mee hholu gi lo te moana, gai tao laa ne hano ga velo de hodooligi o Israel, i magavaa o denga baalanga o dono malo hebagi ma de mee e buibui ai ono hadahada. Gai de hodooligi ne hai ange gi taane e baalea dono hada hebagi, “Hagammene dua gaavee gee au i de mommee o de hebagi, i hiidinga au gu lagohia.”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Gai ne hai de hebagi i de laangi laa alodahi, gai de hodooligi o Israel e hannagi ange gi dahi mee i lo tono hada ma e huli ange ai gi de gau Syria ga dae ai gi de ahiahi. Gai ia ne magau i de masavaa ne danu ai de laa.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.