Tiago 5
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI
1 Ɩwɩ anyapʋ́, mlɩsu amlɩsʋra okitikíti, tsúfɛ́ ipian kpɔnkpɔntɩ ɩbá mlɩsʋ.
1 Ouçam agora vocês, ricos! Chorem e lamentem-se, tendo em vista a miséria que lhes sobrevirá.
2 Séi ánfɩ á, mlɩ atonyahɛ́ fɛ́ɛ́ laplɔ́. Atɛ́plɛ bawɩ́ mlɩ atati.
2 A riqueza de vocês apodreceu, e as traças corroeram as suas roupas.
3 Mlɩ sika atɔ́ ɛ́ ɩlakpɔ́ɩ́, wɩ́ nkanʋ. Mʋ́ nkanʋ ámʋ obégyi mlɩ ɩwɩ adánsɩɛ, yíntá mlɩ ɔyʋlʋ́ʋ fɛ́ alɩá ogyá teyíntá atɔ́. Mlɩlakle atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ yáɩ́ kpaalɩ, brɛ́ ánfɩ ɔyɩ́ ɩbá bɔmɔ ɔnɔ́ ánfɩ.
3 O ouro e a prata de vocês enferrujaram, e a ferrugem deles testemunhará contra vocês e como fogo lhes devorará a carne. Vocês acumularam bens nestes últimos dias.
4 Mlɩkaɩn ánɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ mlɩlɔ́bɔ ɩpa, bɔyɔ agyʋ́má mlɩ ndɔtɔ, támɛ mlɩlékiná amʋ́ ɩkɔ ka ámʋ isú latʋ́ Bulu, túmi fɛ́ɛ́ Owíe amʋ.
4 Vejam, o salário dos trabalhadores que ceifaram os seus campos, e que por vocês foi retido com fraude, está clamando contra vocês. O lamento dos ceifeiros chegou aos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Mlɩlatsíá ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ, gyi nkpa mʋ́a ɔdwɛ pʋ́wá nfɔ fɛ́ nnantswie há mlɩ ɔmɔkɛ́.
5 Vocês viveram luxuosamente na terra, desfrutando prazeres, e fartaram-se de comida em dia de abate.
6 Mlɩlahá ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa ɩpɔ́n, mɔ́ mʋ, ɔmɛprɩ́ɩ ɩwɩ.
6 Vocês têm condenado e matado o justo, sem que ele ofereça resistência.
7 Apíó aba, mlɩnya klʋn tsia gyo anɩ Wíe Yesu Kristo ɩbá. Mlɩkɩ alɩá ɔdɔtɔpʋ tenyá klʋn tsíá gyo nyankpʋ gyankpapʋ mʋ́a tráhɛ, pʋ́ alɩá otetsíá gyo brɛ́á ɔsʋlʋ́ʋ amʋ ɩbɛ́ha atɔ pɔpwɛ bówie wóyí.
7 Portanto, irmãos, sejam pacientes até a vinda do Senhor. Vejam como o agricultor aguarda que a terra produza a preciosa colheita e como espera com paciência até virem as chuvas do outono e da primavera.
8 — ausente —
8 Sejam também pacientes e fortaleçam o coração, pois a vinda do Senhor está próxima.
9 — ausente —
9 Irmãos, não se queixem uns dos outros, para que não sejam julgados. O Juiz já está às portas!
10 Apíó, mlɩpʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bɛblɩ́ Bulu asʋ́n ámʋ bwɛ mlɩ atosuánhɛ. Bowun asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, támɛ benya klʋn.
10 Irmãos, tenham os profetas que falaram em nome do Senhor como exemplo de paciência diante do sofrimento.
11 Mlɩkɩ alɩá anɩtobú amʋ́. Itsú alɩá botomi amʋ́ asʋn wunhɛtɔ sʋ. Mlɩkaɩn Hiob ɛ́ ɩwɩ asʋ́nsʋ́. Alɩá olotomi mʋ asʋn wunhɛtɔ. Ɩ́nɩ sʋ Bulu lóyulá mʋ mʋ́ ɔma. Lɛ́lɛ́, Bulu bʋ awɩtɔlɛ. Otowun ahá nwɛ.
11 Como vocês sabem, nós consideramos felizes aqueles que mostraram perseverança. Vocês ouviram falar sobre a paciência de Jó e viram o fim que o Senhor lhe proporcionou. O Senhor é cheio de compaixão e misericórdia.
12 Mɩ́ apíó, ndeklé mbɛ́ɛ mlɩbɩ́ɩ wankláán ánɩ́ mlɩmátánʋ ɔsʋ́sʋ́ ntɛ́ɛ ɔsʋlʋ́ʋ, ntɛ́ɛ ká tɔtɔɔtɔ. Mlɩ “Iin!” ɩbwɛ́ɛ “Iin!” mlɩ “Ó-o!” ɛ́ ɩbwɛ́ɛ “Ó-o!” mɛ́nɩ Bulu mɛ́ɛha mlɩ pɔ́n.
12 Sobretudo, meus irmãos, não jurem nem pelo céu, nem pela terra, nem por qualquer outra coisa. Seja o sim de vocês, sim, e o não, não, para que não caiam em condenação.
13 Nɩ́ ɔkʋ dɛ́ ipian wúun mlɩtɔ á, okókoli Bulu. Nɩ́ ansɩ́ dɛ ɔkʋ gyí ɛ́ á, ɔwáa ɩlʋ kanfʋ Bulu.
13 Entre vocês há alguém que está sofrendo? Que ele ore. Há alguém que se sente feliz? Que ele cante louvores.
14 Nɩ́ ɔkʋ dɛ́lɔ mlɩtɔ á, ɔtɩ́ɩ ɔpasua ahandɛ abʋba bokokóli Bulu, abʋkpa mʋ ofobí anɩ Wíe ɩdátɔ.
14 Entre vocês há alguém que está doente? Que ele mande chamar os presbíteros da igreja, para que estes orem sobre ele e o unjam com óleo, em nome do Senhor.
15 Nɩ́ bokókóli anɩ Wíe hógyitɔ á, ɔbɛ́tsa mʋ ɩlɔ, ɔbɔ́kʋsʋ́. Nɩ́ alabwɛ́ lakpan kʋ á, Bulu obési mʋ́ fɛ́ɛ́ kíé mʋ.
15 E a oração feita com fé curará o doente; o Senhor o levantará. E se houver cometido pecados, ele será perdoado.
16 Mʋ́ alɩ sʋ mlɩlɛ mlɩ lakpan blɩ, amlɩkokoli Bulu ha aba, mɛ́nɩ ɔbɛ́tsa mlɩ ɩlɔ. Ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mpáɩ tɔwá ogyá. Ɩtɔyɔ́ agyʋ́má wankláán.
16 Portanto, confessem os seus pecados uns aos outros e orem uns pelos outros para serem curados. A oração de um justo é poderosa e eficaz.
17 Nyankpʋsa Elia ɛ́ gyí fɛ́ mɩ́a fʋnyɔ. Olokokóli Bulu kínkíínkín ánɩ́ nyankpʋ mátswíe. Lɛ́lɛ́ imotswie nfinsa mʋ́a ɩfʋn.
17 Elias era humano como nós. Ele orou fervorosamente para que não chovesse, e não choveu sobre a terra durante três anos e meio.
18 Ɔlɛlakʋ́lɩ́ mʋ ánɩ́ itswíe. Lɛ́lɛ́ nyankpʋ létií, ɩlɛha atɔ́ lɛlawá alɛ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
18 Orou outra vez, e o céu enviou chuva, e a terra produziu os seus frutos.
19 Mɩ́ apíó, nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ɔdɩda hógyitɔ á, ɔkʋ ɔsánkia mʋ ba.
19 Meus irmãos, se algum de vocês se desviar da verdade e alguém o trouxer de volta,
20 Mlɩbɩ ánɩ́ ɔhá ámʋ lalɛ́ ɔkláa tsú lowu ánɩ́ tɛkɩ obówutɔ. Mʋ́ sʋ Bulu obési mʋ lakpan tsɔtsɔɔtsɔ kíé mʋ.
20 lembrem-se disso: Quem converte um pecador do erro do seu caminho, salvará a vida dessa pessoa e fará que muitíssimos pecados sejam perdoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.