Tiago 5
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC
1 Ɩwɩ anyapʋ́, mlɩsu amlɩsʋra okitikíti, tsúfɛ́ ipian kpɔnkpɔntɩ ɩbá mlɩsʋ.
1 Eia, pois, agora vós, ricos, chorai e pranteai por vossas misérias, que sobre vós hão de vir.
2 Séi ánfɩ á, mlɩ atonyahɛ́ fɛ́ɛ́ laplɔ́. Atɛ́plɛ bawɩ́ mlɩ atati.
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão comidas da traça.
3 Mlɩ sika atɔ́ ɛ́ ɩlakpɔ́ɩ́, wɩ́ nkanʋ. Mʋ́ nkanʋ ámʋ obégyi mlɩ ɩwɩ adánsɩɛ, yíntá mlɩ ɔyʋlʋ́ʋ fɛ́ alɩá ogyá teyíntá atɔ́. Mlɩlakle atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ yáɩ́ kpaalɩ, brɛ́ ánfɩ ɔyɩ́ ɩbá bɔmɔ ɔnɔ́ ánfɩ.
3 O vosso ouro e a vossa prata se enferrujaram; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós e comerá como fogo a vossa carne. Entesourastes para os últimos dias.
4 Mlɩkaɩn ánɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ mlɩlɔ́bɔ ɩpa, bɔyɔ agyʋ́má mlɩ ndɔtɔ, támɛ mlɩlékiná amʋ́ ɩkɔ ka ámʋ isú latʋ́ Bulu, túmi fɛ́ɛ́ Owíe amʋ.
4 Eis que o salário dos trabalhadores que ceifaram as vossas terras e que por vós foi diminuído clama; e os clamores dos que ceifaram entraram nos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Mlɩlatsíá ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ, gyi nkpa mʋ́a ɔdwɛ pʋ́wá nfɔ fɛ́ nnantswie há mlɩ ɔmɔkɛ́.
5 Deliciosamente, vivestes sobre a terra, e vos deleitastes, e cevastes o vosso coração, como num dia de matança.
6 Mlɩlahá ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa ɩpɔ́n, mɔ́ mʋ, ɔmɛprɩ́ɩ ɩwɩ.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resistiu.
7 Apíó aba, mlɩnya klʋn tsia gyo anɩ Wíe Yesu Kristo ɩbá. Mlɩkɩ alɩá ɔdɔtɔpʋ tenyá klʋn tsíá gyo nyankpʋ gyankpapʋ mʋ́a tráhɛ, pʋ́ alɩá otetsíá gyo brɛ́á ɔsʋlʋ́ʋ amʋ ɩbɛ́ha atɔ pɔpwɛ bówie wóyí.
7 Sede, pois, irmãos, pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba a chuva temporã e serôdia.
8 — ausente —
8 Sede vós também pacientes, fortalecei o vosso coração, porque já a vinda do Senhor está próxima.
9 — ausente —
9 Irmãos, não vos queixeis uns contra os outros, para que não sejais condenados. Eis que o juiz está à porta.
10 Apíó, mlɩpʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bɛblɩ́ Bulu asʋ́n ámʋ bwɛ mlɩ atosuánhɛ. Bowun asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, támɛ benya klʋn.
10 Meus irmãos, tomai por exemplo de aflição e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 Mlɩkɩ alɩá anɩtobú amʋ́. Itsú alɩá botomi amʋ́ asʋn wunhɛtɔ sʋ. Mlɩkaɩn Hiob ɛ́ ɩwɩ asʋ́nsʋ́. Alɩá olotomi mʋ asʋn wunhɛtɔ. Ɩ́nɩ sʋ Bulu lóyulá mʋ mʋ́ ɔma. Lɛ́lɛ́, Bulu bʋ awɩtɔlɛ. Otowun ahá nwɛ.
11 Eis que temos por bem-aventurados os que sofreram. Ouvistes qual foi a paciência de Jó e vistes o fim que o Senhor lhe deu; porque o Senhor é muito misericordioso e piedoso.
12 Mɩ́ apíó, ndeklé mbɛ́ɛ mlɩbɩ́ɩ wankláán ánɩ́ mlɩmátánʋ ɔsʋ́sʋ́ ntɛ́ɛ ɔsʋlʋ́ʋ, ntɛ́ɛ ká tɔtɔɔtɔ. Mlɩ “Iin!” ɩbwɛ́ɛ “Iin!” mlɩ “Ó-o!” ɛ́ ɩbwɛ́ɛ “Ó-o!” mɛ́nɩ Bulu mɛ́ɛha mlɩ pɔ́n.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis nem pelo céu nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; mas que a vossa palavra seja sim, sim e não, não, para que não caiais em condenação.
13 Nɩ́ ɔkʋ dɛ́ ipian wúun mlɩtɔ á, okókoli Bulu. Nɩ́ ansɩ́ dɛ ɔkʋ gyí ɛ́ á, ɔwáa ɩlʋ kanfʋ Bulu.
13 Está alguém entre vós aflito? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 Nɩ́ ɔkʋ dɛ́lɔ mlɩtɔ á, ɔtɩ́ɩ ɔpasua ahandɛ abʋba bokokóli Bulu, abʋkpa mʋ ofobí anɩ Wíe ɩdátɔ.
14 Está alguém entre vós doente? Chame os presbíteros da igreja, e orem sobre ele, ungindo-o com azeite em nome do Senhor;
15 Nɩ́ bokókóli anɩ Wíe hógyitɔ á, ɔbɛ́tsa mʋ ɩlɔ, ɔbɔ́kʋsʋ́. Nɩ́ alabwɛ́ lakpan kʋ á, Bulu obési mʋ́ fɛ́ɛ́ kíé mʋ.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Mʋ́ alɩ sʋ mlɩlɛ mlɩ lakpan blɩ, amlɩkokoli Bulu ha aba, mɛ́nɩ ɔbɛ́tsa mlɩ ɩlɔ. Ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mpáɩ tɔwá ogyá. Ɩtɔyɔ́ agyʋ́má wankláán.
16 Confessai as vossas culpas uns aos outros e orai uns pelos outros, para que sareis; a oração feita por um justo pode muito em seus efeitos.
17 Nyankpʋsa Elia ɛ́ gyí fɛ́ mɩ́a fʋnyɔ. Olokokóli Bulu kínkíínkín ánɩ́ nyankpʋ mátswíe. Lɛ́lɛ́ imotswie nfinsa mʋ́a ɩfʋn.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós e, orando, pediu que não chovesse, e, por três anos e seis meses, não choveu sobre a terra.
18 Ɔlɛlakʋ́lɩ́ mʋ ánɩ́ itswíe. Lɛ́lɛ́ nyankpʋ létií, ɩlɛha atɔ́ lɛlawá alɛ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
18 E orou outra vez, e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Mɩ́ apíó, nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ɔdɩda hógyitɔ á, ɔkʋ ɔsánkia mʋ ba.
19 Irmãos, se algum de entre vós se tem desviado da verdade, e alguém o converter,
20 Mlɩbɩ ánɩ́ ɔhá ámʋ lalɛ́ ɔkláa tsú lowu ánɩ́ tɛkɩ obówutɔ. Mʋ́ sʋ Bulu obési mʋ lakpan tsɔtsɔɔtsɔ kíé mʋ.
20 saiba que aquele que fizer converter do erro do seu caminho um pecador salvará da morte uma alma e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.