Tiago 5
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Ɩwɩ anyapʋ́, mlɩsu amlɩsʋra okitikíti, tsúfɛ́ ipian kpɔnkpɔntɩ ɩbá mlɩsʋ.
1 Escutem, agora, ricos! Chorem e lamentem, por causa das desgraças que virão sobre vocês.
2 Séi ánfɩ á, mlɩ atonyahɛ́ fɛ́ɛ́ laplɔ́. Atɛ́plɛ bawɩ́ mlɩ atati.
2 As suas riquezas apodreceram, e as suas roupas foram comidas pelas traças.
3 Mlɩ sika atɔ́ ɛ́ ɩlakpɔ́ɩ́, wɩ́ nkanʋ. Mʋ́ nkanʋ ámʋ obégyi mlɩ ɩwɩ adánsɩɛ, yíntá mlɩ ɔyʋlʋ́ʋ fɛ́ alɩá ogyá teyíntá atɔ́. Mlɩlakle atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ yáɩ́ kpaalɩ, brɛ́ ánfɩ ɔyɩ́ ɩbá bɔmɔ ɔnɔ́ ánfɩ.
3 O seu ouro e a sua prata estão enferrujados, e essa ferrugem será testemunha contra vocês e há de devorar, como fogo, o corpo de vocês. Nestes tempos do fim, vocês ajuntaram tesouros.
4 Mlɩkaɩn ánɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ mlɩlɔ́bɔ ɩpa, bɔyɔ agyʋ́má mlɩ ndɔtɔ, támɛ mlɩlékiná amʋ́ ɩkɔ ka ámʋ isú latʋ́ Bulu, túmi fɛ́ɛ́ Owíe amʋ.
4 Eis que o salário dos trabalhadores que fizeram a colheita nos campos de vocês e que foi retido com fraude está clamando; e o clamor dos que fizeram a colheita chegou aos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Mlɩlatsíá ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ, gyi nkpa mʋ́a ɔdwɛ pʋ́wá nfɔ fɛ́ nnantswie há mlɩ ɔmɔkɛ́.
5 Vocês têm tido uma vida de luxo e de prazeres sobre a terra; têm engordado em dia de matança.
6 Mlɩlahá ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa ɩpɔ́n, mɔ́ mʋ, ɔmɛprɩ́ɩ ɩwɩ.
6 Vocês têm condenado e matado o justo, sem que ele ofereça resistência.
7 Apíó aba, mlɩnya klʋn tsia gyo anɩ Wíe Yesu Kristo ɩbá. Mlɩkɩ alɩá ɔdɔtɔpʋ tenyá klʋn tsíá gyo nyankpʋ gyankpapʋ mʋ́a tráhɛ, pʋ́ alɩá otetsíá gyo brɛ́á ɔsʋlʋ́ʋ amʋ ɩbɛ́ha atɔ pɔpwɛ bówie wóyí.
7 Portanto, irmãos, sejam pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador aguarda com paciência o precioso fruto da terra, até receber as primeiras e as últimas chuvas.
8 — ausente —
8 Sejam também vocês pacientes e fortaleçam o seu coração, pois a vinda do Senhor está próxima.
9 — ausente —
9 Irmãos, não se queixem uns dos outros, para que vocês não sejam julgados. Eis que o juiz está às portas.
10 Apíó, mlɩpʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bɛblɩ́ Bulu asʋ́n ámʋ bwɛ mlɩ atosuánhɛ. Bowun asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, támɛ benya klʋn.
10 Irmãos, tomem como exemplo de sofrimento e de paciência os profetas, que falaram em nome do Senhor.
11 Mlɩkɩ alɩá anɩtobú amʋ́. Itsú alɩá botomi amʋ́ asʋn wunhɛtɔ sʋ. Mlɩkaɩn Hiob ɛ́ ɩwɩ asʋ́nsʋ́. Alɩá olotomi mʋ asʋn wunhɛtɔ. Ɩ́nɩ sʋ Bulu lóyulá mʋ mʋ́ ɔma. Lɛ́lɛ́, Bulu bʋ awɩtɔlɛ. Otowun ahá nwɛ.
11 Eis que consideramos felizes os que foram perseverantes. Vocês ouviram a respeito da paciência de Jó e sabem como o Senhor fez com que tudo acabasse bem; porque o Senhor é cheio de misericórdia e compaixão.
12 Mɩ́ apíó, ndeklé mbɛ́ɛ mlɩbɩ́ɩ wankláán ánɩ́ mlɩmátánʋ ɔsʋ́sʋ́ ntɛ́ɛ ɔsʋlʋ́ʋ, ntɛ́ɛ ká tɔtɔɔtɔ. Mlɩ “Iin!” ɩbwɛ́ɛ “Iin!” mlɩ “Ó-o!” ɛ́ ɩbwɛ́ɛ “Ó-o!” mɛ́nɩ Bulu mɛ́ɛha mlɩ pɔ́n.
12 Acima de tudo, meus irmãos, não jurem nem pelo céu, nem pela terra, nem por outra coisa qualquer, mas que o “sim” de vocês seja “sim”, e que o “não” de vocês seja “não”, para que vocês não incorram em condenação.
13 Nɩ́ ɔkʋ dɛ́ ipian wúun mlɩtɔ á, okókoli Bulu. Nɩ́ ansɩ́ dɛ ɔkʋ gyí ɛ́ á, ɔwáa ɩlʋ kanfʋ Bulu.
13 Alguém de vocês está sofrendo? Faça oração. Alguém está alegre? Cante louvores.
14 Nɩ́ ɔkʋ dɛ́lɔ mlɩtɔ á, ɔtɩ́ɩ ɔpasua ahandɛ abʋba bokokóli Bulu, abʋkpa mʋ ofobí anɩ Wíe ɩdátɔ.
14 Alguém de vocês está doente? Chame os presbíteros da igreja, e estes façam oração sobre ele, ungindo-o com óleo, em nome do Senhor.
15 Nɩ́ bokókóli anɩ Wíe hógyitɔ á, ɔbɛ́tsa mʋ ɩlɔ, ɔbɔ́kʋsʋ́. Nɩ́ alabwɛ́ lakpan kʋ á, Bulu obési mʋ́ fɛ́ɛ́ kíé mʋ.
15 E a oração da fé salvará o enfermo, e o Senhor o levantará. E, se houver cometido pecados, estes lhe serão perdoados.
16 Mʋ́ alɩ sʋ mlɩlɛ mlɩ lakpan blɩ, amlɩkokoli Bulu ha aba, mɛ́nɩ ɔbɛ́tsa mlɩ ɩlɔ. Ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mpáɩ tɔwá ogyá. Ɩtɔyɔ́ agyʋ́má wankláán.
16 Portanto, confessem os seus pecados uns aos outros e orem uns pelos outros, para que vocês sejam curados. Muito pode, por sua eficácia, a súplica do justo.
17 Nyankpʋsa Elia ɛ́ gyí fɛ́ mɩ́a fʋnyɔ. Olokokóli Bulu kínkíínkín ánɩ́ nyankpʋ mátswíe. Lɛ́lɛ́ imotswie nfinsa mʋ́a ɩfʋn.
17 Elias era homem semelhante a nós, sujeito aos mesmos sentimentos, e orou com fervor para que não chovesse sobre a terra, e, por três anos e seis meses, não choveu.
18 Ɔlɛlakʋ́lɩ́ mʋ ánɩ́ itswíe. Lɛ́lɛ́ nyankpʋ létií, ɩlɛha atɔ́ lɛlawá alɛ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
18 Depois, orou de novo, e então o céu deu chuva, e a terra produziu os seus frutos.
19 Mɩ́ apíó, nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ɔdɩda hógyitɔ á, ɔkʋ ɔsánkia mʋ ba.
19 Meus irmãos, se alguém entre vocês se desviar da verdade, e alguém o converter,
20 Mlɩbɩ ánɩ́ ɔhá ámʋ lalɛ́ ɔkláa tsú lowu ánɩ́ tɛkɩ obówutɔ. Mʋ́ sʋ Bulu obési mʋ lakpan tsɔtsɔɔtsɔ kíé mʋ.
20 saibam que aquele que converte o pecador do seu caminho errado salvará da morte a alma dele e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.