Romanos 4

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Séi á, amansʋ anɩ Yudafɔ abɛ́blɩ́ tsú anɩ náin Abraham ɩwɩ? Ntɔ olowun tsu Bulu aháhɔ asʋ́n ánfɩ ɩwɩ?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Nɩ́ yilébwɛ sʋ́ Abraham légyí asʋ Bulu ansɩ́tɔ́ á, mʋ́mʋ́ ɔbʋ tɔ́á ɔbɔ́pʋtsú ɩwɩ, támɛ megyí Bulu ansɩ́tɔ́.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Nkálɩ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́? Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Abraham lɔ́hɔ Bulu gyi. Mʋ́ sʋ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Nɩ́ ɔkʋ ɔyɔ́ agyʋ́má á, bʋtɛká mʋ ɩkɔ. Megyí atokiehɛ́ ɩkɔká ámʋ gyí. Igyi tɔ́á ilehián ánɩ́ obénya tsú mʋ agyʋ́má yɔtɔ́.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Támɛ megyí ahá bwɛhɛ́ sʋ, mboún amʋ́ hógyi sʋ́ Bulu totsú amʋ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa. Tsúfɛ́ Bulu tɛ́há lakpan abwɛpʋ́ ánɩ́ bɔhɔ mʋ gyi bʋtegyi asʋ mʋ ansɩ́tɔ́.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Owíe Dawid lɛ́blɩ́ oyúla asʋ́n ánfɩ kɛ́n dodo. Ɔlɔtɔɩ́ tsú ahá ánɩ́ Bulu mɛ́kɩ amʋ́ bwɛhɛ́ asa olotsu amʋ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa ɩwɩ. Ɔlɔwanlɩ́n mʋ́ wá Bulu asʋn ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ,
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Bulu layúlá ahá ánɩ́ alasí amʋ́ lakpan kíé amʋ́,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Ahá ámʋ́ʋ́ Bulu lasí amʋ́ lakpan kíé amʋ́, ɔmɛ́ɛtrá kaɩ́n mʋ́sʋ́ ámʋ bégyi ɔdwɛ!”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Keté atɩ́npʋ nkʋlɛ bʋ́ ɔdwɛgyí anfɩ́ Owíe Dawid dɛ́ mʋ́ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ánfɩ? Ó-o! Ahá ámʋ́ʋ́ bʋmɛtɩn keté ámʋ ɛ́ bʋbʋ mʋ́tɔ́. Kaɩn ánɩ́ anɩlakla asʋankʋ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ. Anɩa, “Abraham lɔ́hɔ Bulu gyi. Mʋ́ sʋ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa.”
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Brɛ́ mɔmʋ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa? Ɔlɛtɩn keté asa lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ! Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa dodoodo.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Ɔma-ɔma asa ɔlɛbɛtɩn keté pʋ́hɩ́ɛ mʋ nsʋ. Ilosuná ánɩ́ mʋ hógyi sʋ́ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa. Ɩ́nɩ sʋ ogyi fɛ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmɛtɩn keté, támɛ bɔhɔ Bulu gyi, Bulu lótsu amʋ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa ámʋ. Mʋ́ sʋ ogyi amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔsɩ́ nɩ́.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Ogyi keté atɩ́npʋ amʋ ɛ́ ɔsɩ́. Tsúfɛ́ megyí amʋ́ ketétɩ́ɩn sʋ, mboún amʋ́ Buluhógyi sʋ. Fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Abraham lɔ́hɔ Bulu gyi asa bɛtɩn mʋ keté ámʋ.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Bulu lɛ́hɩɛ Abraham mʋa mʋ abí-aná ánɩ́ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ ɩbɔ́bwɛ amʋ́ klɛ́. Megyí bɛɛ Abraham légyi Mose mblasʋ, sʋ Bulu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ. Támɛ ɩ́nɩá ɔlɔhɔ Bulu gyi, Bulu ɛ́ lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́ sʋ.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Nɩ́ ahá ánɩ́ bʋdɛ Mose Mbla ámʋtɔ obégyi Bulu atɔ́ á, mʋ́mʋ́ ɔha Bulu hógyi igyi kpaalɩ. Bulu nhɩhɩɛ́ há ɔha ɛ́ ma labi kʋkʋ.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Tsúfɛ́ Bulu ɔblɔ́ mbla ámʋ tɛtɩ́. Támɛ nɩ́ mbla má ɩnʋ á, mblatʋn ɛ́ ɩma ɩnʋ.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Mʋ́ alɩ sʋ ɩna hógyisʋ ahá bɛ́talɩ́ nyá atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há amʋ́. Atokiehɛ́ ámʋ́ʋ́ ɔbɔ́pʋhá Abraham abí-aná ámʋ ɩbɛ́da amʋ́ ɩbɩ. Megyí ahá ánɩ́ bʋtegyi mblasʋ nkʋlɛ bʋ́, támɛ ahá ánɩ́ bɔhɔ Bulu gyi fɛ́ Abraham ɛ́. Tsúfɛ́ Abraham gyí anɩ fɛ́ɛ́ ɔsɩ́.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Napʋ́ fʋ́ bwɛ́ ɔmá tsɔtsɔɔtsɔ ɔsɩ́ ámʋ. Abraham gyí anɩ fɛ́ɛ́ ɔsɩ́ Bulu ansɩ́tɔ́.” Tsúfɛ́ olohogyi ánɩ́ Bulu tɛ́há awupʋ́ nkpa, ɔtɛhá tɔ́á ɩma ɩnʋ yáɩ́ ɩtɛba mʋ́tɔ́ fɛ́ tɔ́á ɩbʋ ɩnʋ yáɩ́.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Brɛ́á tɔtɔ má ɩnʋá Abraham ɔbɔ́pʋ mʋ ansɩ́ dɩ́nká mʋ́sʋ́ á, ɔlɔhɔ Bulu gyi ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ mʋ ɔmá tsɔtsɔɔtsɔ ɔsɩ́ alɩ ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ yáɩ́ ámʋ. Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ abí-aná bɛ́klɛɩ́ fɛ́ ntsrakpabi.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Abraham lahɔ nfí lafakʋlɛ (100). Mʋ́ sʋ aladan tsʋn kwɩɩ́sʋ́. Alɩ kɛ́n mʋ ka Sara ɛ́ ɔkwɩɩ́púni lawú, ɔmɛ́ɛtrá kwɩɩ́ nɩ́. Oyin ɩ́nɩ fɛ́ɛ́, támɛ ɔmɛkpa mʋ hógyi ɔma.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, omegyi nwɛ́ɛn ɔbɛ́ɛ, ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ mʋ amʋ ɩmɛ́ɛba mʋ́tɔ́. Mboún ɔlɛkɩtá mʋ hógyitɔ kínkíínkín, ɔlɛkanfʋ́ Bulu mʋ́ sʋ.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Tsúfɛ́ ɔhɩ́ɛ́ oyin ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ bwɛ́ ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ alahɩ́ɛ́ há mʋ amʋ.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Mʋ hógyi anfɩ sʋ́ Bulu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋ asʋ́n da ɔkpa nɩ́.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Megyí mʋ nkʋlɛ sʋ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa.”
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Anɩ ɛ́, anɩ sʋ bɔwanlɩ́n mʋ́. Nɩ́ anɩlɔ́hɔ Bulu gyi a, obótsu anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa. Mʋgyí ɔhá ánɩ́ ɔlɔkʋsʋ́a anɩ Wíe Yesu tsú afúlitɔ.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Anɩ lakpan sʋ́ Bulu lɛ́ha bɛlɛ mʋ há bɔmɔ mʋ. Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ, mɛ́nɩ obótsu anɩ ɛ́ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.