Romanos 4
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Séi á, amansʋ anɩ Yudafɔ abɛ́blɩ́ tsú anɩ náin Abraham ɩwɩ? Ntɔ olowun tsu Bulu aháhɔ asʋ́n ánfɩ ɩwɩ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nɩ́ yilébwɛ sʋ́ Abraham légyí asʋ Bulu ansɩ́tɔ́ á, mʋ́mʋ́ ɔbʋ tɔ́á ɔbɔ́pʋtsú ɩwɩ, támɛ megyí Bulu ansɩ́tɔ́.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Nkálɩ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́? Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Abraham lɔ́hɔ Bulu gyi. Mʋ́ sʋ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nɩ́ ɔkʋ ɔyɔ́ agyʋ́má á, bʋtɛká mʋ ɩkɔ. Megyí atokiehɛ́ ɩkɔká ámʋ gyí. Igyi tɔ́á ilehián ánɩ́ obénya tsú mʋ agyʋ́má yɔtɔ́.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Támɛ megyí ahá bwɛhɛ́ sʋ, mboún amʋ́ hógyi sʋ́ Bulu totsú amʋ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa. Tsúfɛ́ Bulu tɛ́há lakpan abwɛpʋ́ ánɩ́ bɔhɔ mʋ gyi bʋtegyi asʋ mʋ ansɩ́tɔ́.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Owíe Dawid lɛ́blɩ́ oyúla asʋ́n ánfɩ kɛ́n dodo. Ɔlɔtɔɩ́ tsú ahá ánɩ́ Bulu mɛ́kɩ amʋ́ bwɛhɛ́ asa olotsu amʋ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa ɩwɩ. Ɔlɔwanlɩ́n mʋ́ wá Bulu asʋn ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Bulu layúlá ahá ánɩ́ alasí amʋ́ lakpan kíé amʋ́,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ahá ámʋ́ʋ́ Bulu lasí amʋ́ lakpan kíé amʋ́, ɔmɛ́ɛtrá kaɩ́n mʋ́sʋ́ ámʋ bégyi ɔdwɛ!”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Keté atɩ́npʋ nkʋlɛ bʋ́ ɔdwɛgyí anfɩ́ Owíe Dawid dɛ́ mʋ́ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ánfɩ? Ó-o! Ahá ámʋ́ʋ́ bʋmɛtɩn keté ámʋ ɛ́ bʋbʋ mʋ́tɔ́. Kaɩn ánɩ́ anɩlakla asʋankʋ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ. Anɩa, “Abraham lɔ́hɔ Bulu gyi. Mʋ́ sʋ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Brɛ́ mɔmʋ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa? Ɔlɛtɩn keté asa lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ! Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa dodoodo.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Ɔma-ɔma asa ɔlɛbɛtɩn keté pʋ́hɩ́ɛ mʋ nsʋ. Ilosuná ánɩ́ mʋ hógyi sʋ́ Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa. Ɩ́nɩ sʋ ogyi fɛ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmɛtɩn keté, támɛ bɔhɔ Bulu gyi, Bulu lótsu amʋ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa ámʋ. Mʋ́ sʋ ogyi amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔsɩ́ nɩ́.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Ogyi keté atɩ́npʋ amʋ ɛ́ ɔsɩ́. Tsúfɛ́ megyí amʋ́ ketétɩ́ɩn sʋ, mboún amʋ́ Buluhógyi sʋ. Fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Abraham lɔ́hɔ Bulu gyi asa bɛtɩn mʋ keté ámʋ.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Bulu lɛ́hɩɛ Abraham mʋa mʋ abí-aná ánɩ́ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ ɩbɔ́bwɛ amʋ́ klɛ́. Megyí bɛɛ Abraham légyi Mose mblasʋ, sʋ Bulu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ. Támɛ ɩ́nɩá ɔlɔhɔ Bulu gyi, Bulu ɛ́ lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́ sʋ.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Nɩ́ ahá ánɩ́ bʋdɛ Mose Mbla ámʋtɔ obégyi Bulu atɔ́ á, mʋ́mʋ́ ɔha Bulu hógyi igyi kpaalɩ. Bulu nhɩhɩɛ́ há ɔha ɛ́ ma labi kʋkʋ.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Tsúfɛ́ Bulu ɔblɔ́ mbla ámʋ tɛtɩ́. Támɛ nɩ́ mbla má ɩnʋ á, mblatʋn ɛ́ ɩma ɩnʋ.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Mʋ́ alɩ sʋ ɩna hógyisʋ ahá bɛ́talɩ́ nyá atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há amʋ́. Atokiehɛ́ ámʋ́ʋ́ ɔbɔ́pʋhá Abraham abí-aná ámʋ ɩbɛ́da amʋ́ ɩbɩ. Megyí ahá ánɩ́ bʋtegyi mblasʋ nkʋlɛ bʋ́, támɛ ahá ánɩ́ bɔhɔ Bulu gyi fɛ́ Abraham ɛ́. Tsúfɛ́ Abraham gyí anɩ fɛ́ɛ́ ɔsɩ́.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Napʋ́ fʋ́ bwɛ́ ɔmá tsɔtsɔɔtsɔ ɔsɩ́ ámʋ. Abraham gyí anɩ fɛ́ɛ́ ɔsɩ́ Bulu ansɩ́tɔ́.” Tsúfɛ́ olohogyi ánɩ́ Bulu tɛ́há awupʋ́ nkpa, ɔtɛhá tɔ́á ɩma ɩnʋ yáɩ́ ɩtɛba mʋ́tɔ́ fɛ́ tɔ́á ɩbʋ ɩnʋ yáɩ́.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Brɛ́á tɔtɔ má ɩnʋá Abraham ɔbɔ́pʋ mʋ ansɩ́ dɩ́nká mʋ́sʋ́ á, ɔlɔhɔ Bulu gyi ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ mʋ ɔmá tsɔtsɔɔtsɔ ɔsɩ́ alɩ ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ yáɩ́ ámʋ. Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ abí-aná bɛ́klɛɩ́ fɛ́ ntsrakpabi.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Abraham lahɔ nfí lafakʋlɛ (100). Mʋ́ sʋ aladan tsʋn kwɩɩ́sʋ́. Alɩ kɛ́n mʋ ka Sara ɛ́ ɔkwɩɩ́púni lawú, ɔmɛ́ɛtrá kwɩɩ́ nɩ́. Oyin ɩ́nɩ fɛ́ɛ́, támɛ ɔmɛkpa mʋ hógyi ɔma.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, omegyi nwɛ́ɛn ɔbɛ́ɛ, ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ mʋ amʋ ɩmɛ́ɛba mʋ́tɔ́. Mboún ɔlɛkɩtá mʋ hógyitɔ kínkíínkín, ɔlɛkanfʋ́ Bulu mʋ́ sʋ.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Tsúfɛ́ ɔhɩ́ɛ́ oyin ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ bwɛ́ ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ alahɩ́ɛ́ há mʋ amʋ.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Mʋ hógyi anfɩ sʋ́ Bulu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋ asʋ́n da ɔkpa nɩ́.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Megyí mʋ nkʋlɛ sʋ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Bulu lótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa.”
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Anɩ ɛ́, anɩ sʋ bɔwanlɩ́n mʋ́. Nɩ́ anɩlɔ́hɔ Bulu gyi a, obótsu anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa. Mʋgyí ɔhá ánɩ́ ɔlɔkʋsʋ́a anɩ Wíe Yesu tsú afúlitɔ.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Anɩ lakpan sʋ́ Bulu lɛ́ha bɛlɛ mʋ há bɔmɔ mʋ. Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ, mɛ́nɩ obótsu anɩ ɛ́ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.