Romanos 14

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mlɩhɔ mlɩ aba Akristofɔá bʋma ɔwʋnlɩ́n hógyitɔ wa mlɩtɔ. Nɩ́ bɛɛ tɔkʋ bʋ alɛ́ ntɛ́ɛ ɩma alɛ a, mlɩmágyi amʋ́ nwɛ́ɛn.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Ɔkʋ lóhogyi ánɩ́ ɔbʋ ɔkpa gyi tógyítɔ́, támɛ ɔkʋ ɛ́ hógyi ɔnɔ́ ɩma ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ ɔtamagyi iye.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Ɔkpa má ɩnʋá ɔhá ánɩ́ otegyi tógyítɔ́ ɔbɛ́lɛ ɔhá ánɩ́ ɔtamagyi tɔkʋ ɩlá. Alɩ kɛ́n ɔhá ánɩ́ ɔtamagyi tɔkʋ ɛ́ ɔmálɛ ɔhá ánɩ́ otegyi tógyítɔ́ ɩlá nɩ́. Tsúfɛ́ Bulu lahɔ amʋ́.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Fʋ́gyí ma ánɩ́ fɛ́ha ɔkʋ osúmbi pɔ́n? Mʋ wie nkʋlɛ pɛ́ bʋ́ʋ ɔkpa ánɩ́ ɔbɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, otsie wankláán ntɛ́ɛ ometsie wankláán. Ɔbɛ́talɩ́ tsíá wankláán, tsúfɛ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ há mʋ obétsiá wankláán.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Ɔkʋ ɔbɛ́talɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ɛkɛ kʋ dʋn mʋ́ aba, ɔkʋ ɛ́ ɔbɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ nkɛ ámʋ fɛ́ɛ́ igyi kʋlɛ. Ɔhagyíɔha ɔyɔ́ mʋ klʋntɔ wankláán, otsu mʋ́á ɩbʋ alɛ́.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Nɩ́ ɔkʋ ɔlɛ́ ɛkɛ ɔkʋ ɔbɛ́ɛ igyi ɛkɛ yílé á, ɔdɛ mʋ́sʋ́ gyí pʋtsú Bulu fʋ́á. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tegyi tógyítɔ́ á, ɔdɛ mʋ́ gyí pʋtsú anɩ Wíe fʋ́á. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tamagyi iye a, mʋ ɛ́ ɔdɛ mʋ́ kisí pʋ́tsú anɩ Wíe fʋ́á. Tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋtɛdá Bulu ɩpán mʋ́sʋ́.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Anɩtɔ ɔhaa métsíe nkpa há mʋ ɩwɩ, anɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ móowu há mʋ ɩwɩ.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Nɩ́ anɩtsie nkpa á, anɩtsie ha anɩ Wíe. Awú ɛ́ á, anɩlawú há mʋ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩlawú o, anɩtsie nkpa o, anɩ Wíe bʋ́ anɩ.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Tsúfɛ́ Kristo lówu, yínkí kʋ́sʋ́ ba nkpatɔ, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ akɩankpapʋ pʋ́ awupʋ́ fɛ́ɛ́ Owíe.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ɩ́nɩ sʋ imehián ánɩ́ fɛ́ha fʋ́ bá ɩpɔ́n ntɛ́ɛ fɛ́kɩ fʋ́ bá ansɩ́tɔ́ kótíkótí. Tsúfɛ́ anɩ fɛ́ɛ́ abɛ́yɛ́lɩɩ́ Bulu ansɩ́tɔ́, obégyi anɩtɔ okugyíɔkʋ asʋ́n.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Anɩ Wíe Bulu ɔbɛ́ɛ,
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Mʋ́ sʋ anɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɛ́lɛ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ Bulu ansɩ́tɔ́.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Mʋ́ sʋ mlɩha asi aba ɩlá lɛ. Mboún abwɛ́ɛ agywɩɩn ánɩ́ anɩmɔ́ɔbwɛ tɔtɔá ɩbɛ́ha anɩ bá ɔkʋkʋ mɛ́ɛsrɛɩ́ ntɛ́ɛ dɩda.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Séi ɩ́nɩá namlí Okristoyin sʋ nabɩ́ ánɩ́ atogyihɛ kʋkʋ má ɩnʋá mʋ ɩwɩ mɛtɩn. Támɛ nɩ́ Kristoyin ɔkʋ lóhógyi ánɩ́ tɔkʋ ɩwɩ mɛtɩn a, mʋ́mʋ́ mʋ wá mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Nɩ́ fʋ́tegyi tɔkʋ, ɩdɛ fʋ́ bá háan a, mʋ́mʋ́ fʋ́ bwɛhɛ́ mɛdɛ́ ɔdwɛ suná. Máha fʋ́ atogyihɛ ɩha fʋ́ bá ánɩ́ Kristo lówu há mʋ ɔfwɩ.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Mʋ́ sʋ máha tɔ́á fʋyin ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ ɩbwɛ tsitsa ahá ansɩ́tɔ́.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Tsúfɛ́ Bulu iwíegyí ámʋ imegyí atogyihɛ ntɛ́ɛ atonuhɛ asʋ́n, mboún yilébwɛ, iwilwii pʋ́ ansigyí ánɩ́ itsú Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋtɔ asʋ́n igyi.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Ɔhagyíɔha ánɩ́ otosúm Kristo ɔkpa ánfɩsʋ á, mʋ asʋ́n tegyi Bulu ansɩ́. Ahá ɛ́ bʋtobú mʋ.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Ɩ́nɩ sʋ mlɩha anɩ ansɩ́ ɩpɛ tɔ́á ɩbɔ́pʋ iwilwii ba, ɩbɔ́wa apíó aba ɔwʋnlɩ́n hógyitɔsʋ brégyíbrɛ́.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Máyintá Bulu gyumagyihɛ fʋ́ atogyihɛ sʋ. Ɔkpa bʋ ɩnʋá abɛ́talɩ́ gyi tógyítɔ́, támɛ nɩ́ ɔkʋ dɛ́ tɔ́á ɩbɛ́ha mʋ ba ɔbɔ́bwɛ lakpan bwɛ mʋ́ á, ɩma alɛ.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Nɩ́ ɔkʋ tamagyi iye kʋ, ntɛ́ɛ nu ntá ntɛ́ɛ bwɛ́ tɔ́á ɩbɛ́ha mʋ ba ɔbɛ́dɩda á, ɩbʋ alɛ́.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Mʋ́ sʋ tógyítɔ́á fohogyi tsu ntobí ánfɩ ɩwɩ á, ha mʋ́ ɩbwɛ fʋ́á fʋ́ Bulunyɔ nsɩnɛ́ asʋ́n. Nɩ́ ɔkʋ opúni mɛdɛ́ mʋ tsií mʋ bwɛhɛ́sʋ́ á, mʋ́mʋ́ ɔkláa lawá mʋ ogyá.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Támɛ nɩ́ mʋ klʋn mɛdɩ́ mʋ asɩ mʋ atogyihɛ kʋ gyí sʋ, ogyi mʋ́ á, Bulu lahá mʋ ɩpɔ́n dodoodo. Tsúfɛ́ mʋ atɔ́ ámʋ gyí mɛlɩ́ɩ́ hógyisʋ. Tógyítɔ́á ɔha mɔ́pʋ hógyi bwɛ́ igyi lakpan.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.