Romanos 14
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ
1 Mlɩhɔ mlɩ aba Akristofɔá bʋma ɔwʋnlɩ́n hógyitɔ wa mlɩtɔ. Nɩ́ bɛɛ tɔkʋ bʋ alɛ́ ntɛ́ɛ ɩma alɛ a, mlɩmágyi amʋ́ nwɛ́ɛn.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Ɔkʋ lóhogyi ánɩ́ ɔbʋ ɔkpa gyi tógyítɔ́, támɛ ɔkʋ ɛ́ hógyi ɔnɔ́ ɩma ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ ɔtamagyi iye.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 Ɔkpa má ɩnʋá ɔhá ánɩ́ otegyi tógyítɔ́ ɔbɛ́lɛ ɔhá ánɩ́ ɔtamagyi tɔkʋ ɩlá. Alɩ kɛ́n ɔhá ánɩ́ ɔtamagyi tɔkʋ ɛ́ ɔmálɛ ɔhá ánɩ́ otegyi tógyítɔ́ ɩlá nɩ́. Tsúfɛ́ Bulu lahɔ amʋ́.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 Fʋ́gyí ma ánɩ́ fɛ́ha ɔkʋ osúmbi pɔ́n? Mʋ wie nkʋlɛ pɛ́ bʋ́ʋ ɔkpa ánɩ́ ɔbɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, otsie wankláán ntɛ́ɛ ometsie wankláán. Ɔbɛ́talɩ́ tsíá wankláán, tsúfɛ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ há mʋ obétsiá wankláán.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Ɔkʋ ɔbɛ́talɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ɛkɛ kʋ dʋn mʋ́ aba, ɔkʋ ɛ́ ɔbɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ nkɛ ámʋ fɛ́ɛ́ igyi kʋlɛ. Ɔhagyíɔha ɔyɔ́ mʋ klʋntɔ wankláán, otsu mʋ́á ɩbʋ alɛ́.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Nɩ́ ɔkʋ ɔlɛ́ ɛkɛ ɔkʋ ɔbɛ́ɛ igyi ɛkɛ yílé á, ɔdɛ mʋ́sʋ́ gyí pʋtsú Bulu fʋ́á. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tegyi tógyítɔ́ á, ɔdɛ mʋ́ gyí pʋtsú anɩ Wíe fʋ́á. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tamagyi iye a, mʋ ɛ́ ɔdɛ mʋ́ kisí pʋ́tsú anɩ Wíe fʋ́á. Tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋtɛdá Bulu ɩpán mʋ́sʋ́.
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Anɩtɔ ɔhaa métsíe nkpa há mʋ ɩwɩ, anɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ móowu há mʋ ɩwɩ.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 Nɩ́ anɩtsie nkpa á, anɩtsie ha anɩ Wíe. Awú ɛ́ á, anɩlawú há mʋ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩlawú o, anɩtsie nkpa o, anɩ Wíe bʋ́ anɩ.
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 Tsúfɛ́ Kristo lówu, yínkí kʋ́sʋ́ ba nkpatɔ, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ akɩankpapʋ pʋ́ awupʋ́ fɛ́ɛ́ Owíe.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ɩ́nɩ sʋ imehián ánɩ́ fɛ́ha fʋ́ bá ɩpɔ́n ntɛ́ɛ fɛ́kɩ fʋ́ bá ansɩ́tɔ́ kótíkótí. Tsúfɛ́ anɩ fɛ́ɛ́ abɛ́yɛ́lɩɩ́ Bulu ansɩ́tɔ́, obégyi anɩtɔ okugyíɔkʋ asʋ́n.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Anɩ Wíe Bulu ɔbɛ́ɛ,
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Mʋ́ sʋ anɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɛ́lɛ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ Bulu ansɩ́tɔ́.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Mʋ́ sʋ mlɩha asi aba ɩlá lɛ. Mboún abwɛ́ɛ agywɩɩn ánɩ́ anɩmɔ́ɔbwɛ tɔtɔá ɩbɛ́ha anɩ bá ɔkʋkʋ mɛ́ɛsrɛɩ́ ntɛ́ɛ dɩda.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 Séi ɩ́nɩá namlí Okristoyin sʋ nabɩ́ ánɩ́ atogyihɛ kʋkʋ má ɩnʋá mʋ ɩwɩ mɛtɩn. Támɛ nɩ́ Kristoyin ɔkʋ lóhógyi ánɩ́ tɔkʋ ɩwɩ mɛtɩn a, mʋ́mʋ́ mʋ wá mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Nɩ́ fʋ́tegyi tɔkʋ, ɩdɛ fʋ́ bá háan a, mʋ́mʋ́ fʋ́ bwɛhɛ́ mɛdɛ́ ɔdwɛ suná. Máha fʋ́ atogyihɛ ɩha fʋ́ bá ánɩ́ Kristo lówu há mʋ ɔfwɩ.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Mʋ́ sʋ máha tɔ́á fʋyin ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ ɩbwɛ tsitsa ahá ansɩ́tɔ́.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 Tsúfɛ́ Bulu iwíegyí ámʋ imegyí atogyihɛ ntɛ́ɛ atonuhɛ asʋ́n, mboún yilébwɛ, iwilwii pʋ́ ansigyí ánɩ́ itsú Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋtɔ asʋ́n igyi.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Ɔhagyíɔha ánɩ́ otosúm Kristo ɔkpa ánfɩsʋ á, mʋ asʋ́n tegyi Bulu ansɩ́. Ahá ɛ́ bʋtobú mʋ.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 Ɩ́nɩ sʋ mlɩha anɩ ansɩ́ ɩpɛ tɔ́á ɩbɔ́pʋ iwilwii ba, ɩbɔ́wa apíó aba ɔwʋnlɩ́n hógyitɔsʋ brégyíbrɛ́.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Máyintá Bulu gyumagyihɛ fʋ́ atogyihɛ sʋ. Ɔkpa bʋ ɩnʋá abɛ́talɩ́ gyi tógyítɔ́, támɛ nɩ́ ɔkʋ dɛ́ tɔ́á ɩbɛ́ha mʋ ba ɔbɔ́bwɛ lakpan bwɛ mʋ́ á, ɩma alɛ.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 Nɩ́ ɔkʋ tamagyi iye kʋ, ntɛ́ɛ nu ntá ntɛ́ɛ bwɛ́ tɔ́á ɩbɛ́ha mʋ ba ɔbɛ́dɩda á, ɩbʋ alɛ́.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Mʋ́ sʋ tógyítɔ́á fohogyi tsu ntobí ánfɩ ɩwɩ á, ha mʋ́ ɩbwɛ fʋ́á fʋ́ Bulunyɔ nsɩnɛ́ asʋ́n. Nɩ́ ɔkʋ opúni mɛdɛ́ mʋ tsií mʋ bwɛhɛ́sʋ́ á, mʋ́mʋ́ ɔkláa lawá mʋ ogyá.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Támɛ nɩ́ mʋ klʋn mɛdɩ́ mʋ asɩ mʋ atogyihɛ kʋ gyí sʋ, ogyi mʋ́ á, Bulu lahá mʋ ɩpɔ́n dodoodo. Tsúfɛ́ mʋ atɔ́ ámʋ gyí mɛlɩ́ɩ́ hógyisʋ. Tógyítɔ́á ɔha mɔ́pʋ hógyi bwɛ́ igyi lakpan.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.