Romanos 14
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Mlɩhɔ mlɩ aba Akristofɔá bʋma ɔwʋnlɩ́n hógyitɔ wa mlɩtɔ. Nɩ́ bɛɛ tɔkʋ bʋ alɛ́ ntɛ́ɛ ɩma alɛ a, mlɩmágyi amʋ́ nwɛ́ɛn.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Ɔkʋ lóhogyi ánɩ́ ɔbʋ ɔkpa gyi tógyítɔ́, támɛ ɔkʋ ɛ́ hógyi ɔnɔ́ ɩma ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ ɔtamagyi iye.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Ɔkpa má ɩnʋá ɔhá ánɩ́ otegyi tógyítɔ́ ɔbɛ́lɛ ɔhá ánɩ́ ɔtamagyi tɔkʋ ɩlá. Alɩ kɛ́n ɔhá ánɩ́ ɔtamagyi tɔkʋ ɛ́ ɔmálɛ ɔhá ánɩ́ otegyi tógyítɔ́ ɩlá nɩ́. Tsúfɛ́ Bulu lahɔ amʋ́.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Fʋ́gyí ma ánɩ́ fɛ́ha ɔkʋ osúmbi pɔ́n? Mʋ wie nkʋlɛ pɛ́ bʋ́ʋ ɔkpa ánɩ́ ɔbɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, otsie wankláán ntɛ́ɛ ometsie wankláán. Ɔbɛ́talɩ́ tsíá wankláán, tsúfɛ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ há mʋ obétsiá wankláán.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Ɔkʋ ɔbɛ́talɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ɛkɛ kʋ dʋn mʋ́ aba, ɔkʋ ɛ́ ɔbɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ nkɛ ámʋ fɛ́ɛ́ igyi kʋlɛ. Ɔhagyíɔha ɔyɔ́ mʋ klʋntɔ wankláán, otsu mʋ́á ɩbʋ alɛ́.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Nɩ́ ɔkʋ ɔlɛ́ ɛkɛ ɔkʋ ɔbɛ́ɛ igyi ɛkɛ yílé á, ɔdɛ mʋ́sʋ́ gyí pʋtsú Bulu fʋ́á. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tegyi tógyítɔ́ á, ɔdɛ mʋ́ gyí pʋtsú anɩ Wíe fʋ́á. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tamagyi iye a, mʋ ɛ́ ɔdɛ mʋ́ kisí pʋ́tsú anɩ Wíe fʋ́á. Tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋtɛdá Bulu ɩpán mʋ́sʋ́.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Anɩtɔ ɔhaa métsíe nkpa há mʋ ɩwɩ, anɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ móowu há mʋ ɩwɩ.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Nɩ́ anɩtsie nkpa á, anɩtsie ha anɩ Wíe. Awú ɛ́ á, anɩlawú há mʋ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩlawú o, anɩtsie nkpa o, anɩ Wíe bʋ́ anɩ.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Tsúfɛ́ Kristo lówu, yínkí kʋ́sʋ́ ba nkpatɔ, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ akɩankpapʋ pʋ́ awupʋ́ fɛ́ɛ́ Owíe.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Ɩ́nɩ sʋ imehián ánɩ́ fɛ́ha fʋ́ bá ɩpɔ́n ntɛ́ɛ fɛ́kɩ fʋ́ bá ansɩ́tɔ́ kótíkótí. Tsúfɛ́ anɩ fɛ́ɛ́ abɛ́yɛ́lɩɩ́ Bulu ansɩ́tɔ́, obégyi anɩtɔ okugyíɔkʋ asʋ́n.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Anɩ Wíe Bulu ɔbɛ́ɛ,
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Mʋ́ sʋ anɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɛ́lɛ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ Bulu ansɩ́tɔ́.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Mʋ́ sʋ mlɩha asi aba ɩlá lɛ. Mboún abwɛ́ɛ agywɩɩn ánɩ́ anɩmɔ́ɔbwɛ tɔtɔá ɩbɛ́ha anɩ bá ɔkʋkʋ mɛ́ɛsrɛɩ́ ntɛ́ɛ dɩda.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Séi ɩ́nɩá namlí Okristoyin sʋ nabɩ́ ánɩ́ atogyihɛ kʋkʋ má ɩnʋá mʋ ɩwɩ mɛtɩn. Támɛ nɩ́ Kristoyin ɔkʋ lóhógyi ánɩ́ tɔkʋ ɩwɩ mɛtɩn a, mʋ́mʋ́ mʋ wá mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Nɩ́ fʋ́tegyi tɔkʋ, ɩdɛ fʋ́ bá háan a, mʋ́mʋ́ fʋ́ bwɛhɛ́ mɛdɛ́ ɔdwɛ suná. Máha fʋ́ atogyihɛ ɩha fʋ́ bá ánɩ́ Kristo lówu há mʋ ɔfwɩ.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Mʋ́ sʋ máha tɔ́á fʋyin ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ ɩbwɛ tsitsa ahá ansɩ́tɔ́.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Tsúfɛ́ Bulu iwíegyí ámʋ imegyí atogyihɛ ntɛ́ɛ atonuhɛ asʋ́n, mboún yilébwɛ, iwilwii pʋ́ ansigyí ánɩ́ itsú Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋtɔ asʋ́n igyi.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Ɔhagyíɔha ánɩ́ otosúm Kristo ɔkpa ánfɩsʋ á, mʋ asʋ́n tegyi Bulu ansɩ́. Ahá ɛ́ bʋtobú mʋ.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Ɩ́nɩ sʋ mlɩha anɩ ansɩ́ ɩpɛ tɔ́á ɩbɔ́pʋ iwilwii ba, ɩbɔ́wa apíó aba ɔwʋnlɩ́n hógyitɔsʋ brégyíbrɛ́.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Máyintá Bulu gyumagyihɛ fʋ́ atogyihɛ sʋ. Ɔkpa bʋ ɩnʋá abɛ́talɩ́ gyi tógyítɔ́, támɛ nɩ́ ɔkʋ dɛ́ tɔ́á ɩbɛ́ha mʋ ba ɔbɔ́bwɛ lakpan bwɛ mʋ́ á, ɩma alɛ.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Nɩ́ ɔkʋ tamagyi iye kʋ, ntɛ́ɛ nu ntá ntɛ́ɛ bwɛ́ tɔ́á ɩbɛ́ha mʋ ba ɔbɛ́dɩda á, ɩbʋ alɛ́.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Mʋ́ sʋ tógyítɔ́á fohogyi tsu ntobí ánfɩ ɩwɩ á, ha mʋ́ ɩbwɛ fʋ́á fʋ́ Bulunyɔ nsɩnɛ́ asʋ́n. Nɩ́ ɔkʋ opúni mɛdɛ́ mʋ tsií mʋ bwɛhɛ́sʋ́ á, mʋ́mʋ́ ɔkláa lawá mʋ ogyá.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Támɛ nɩ́ mʋ klʋn mɛdɩ́ mʋ asɩ mʋ atogyihɛ kʋ gyí sʋ, ogyi mʋ́ á, Bulu lahá mʋ ɩpɔ́n dodoodo. Tsúfɛ́ mʋ atɔ́ ámʋ gyí mɛlɩ́ɩ́ hógyisʋ. Tógyítɔ́á ɔha mɔ́pʋ hógyi bwɛ́ igyi lakpan.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.