Marcos 9

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu lɔ́yɔ mʋ tɔ́ɩsʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Akʋ bʋbʋ mlɩtɔ nfɩ bʋmóowu, yɔ́fʋn brɛ́á bawun ánɩ́ Bulu iwíegyí amʋ ɩna túmisʋ ɩbá.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Nkensíé ɔma a, Yesu lɛ́kpa Petro, Yakobo mʋa Yohane, mʋa amʋ́nyɔ bɔdʋ yɔ́ ɩbʋ kʋsʋ amʋ́ nkʋlɛ. Ɩnʋ Yesu lɛ́tsɛ amʋ́ ansɩ́tɔ́.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Mʋ atadɩɛ lɛdamlí futútúútú, ɩdɛ ogyá kpa. Tɔtɔ ma ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋá ɩbɛ́talɩ́ bwɛ́ mʋ́ ibófulí alɩ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ɩnʋ Elia mʋa Mose bɛlɛ ɩwɩ ɔwan, amʋ́a Yesu bʋdɛtɔɩ́.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, ɩbʋ alɛ́á abétsiá nfɩ. Ha ada abú asa. Fʋ́ klɛ́ kʋlɛ, Mose klɛ́ kʋlɛ, Elia ɛ́ klɛ́ kʋlɛ.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Ifú lɛhɩɛ kɩ́tá Petro mʋa mʋ aba ámʋ dʋbɩ. Mʋ́ sʋ omowun asʋ́n ánɩ́ ɔblɩ́ɩ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ɩnʋ agyinde kʋ lobobun amʋ́sʋ́, ɔmɛ kʋ lɛdalɩ tsu mʋ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ gyí mɩ́ Bí ɔdwɛpʋ́ nɩ́! Mlɩyaa asʋ amlɩnu mʋ asʋ́n!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Ɩnʋ bɛlakɩ, támɛ bʋmɛtrá wun ɔhaa dʋn Yesu nkʋlɛ.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Brɛ́á bʋdɛ ɩbʋ ámʋ kplɩ́ á, Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mábláa ɔhaa tɔ́á bayówun, yɔ́fʋn ɛkɛá Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ tsú afúlitɔ.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Asʋ́n ánfɩ lesin amʋ́ nwuntɔ, betsiá fɩ́tɛ́ aba bɛɛ, “Kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ánfɩ asɩ mɛ́?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bɛɛ, ilehián ánɩ́ Elia obéyinkí bá asa Kristo amʋ ɔbɛ́ba?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ɔlɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ igyi, ánɩ́ Elia obégyankpá bá bɛla tógyítɔ́ yáɩ́ wankláán. Mʋ́ ntogyi sʋ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɛ́n lɛ́blɩ́ tsú mɩ́ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ipian, ahá bɔ́sʋpáa mɩ?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Elia layínkí bá dodo. Ahá bɔbwɛ mʋ alɩá bʋdeklé, fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Brɛ́á beyinkí bowie akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ wá á, bowun ánɩ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bafia bomlí amʋ́, Mose mbla asunápʋ́ akʋ bʋdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ nwɛ́ɛn gyí.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bowun Yesu a, ɩlɔwa amʋ́ wánwan, bɛsrɩ́ yéfia mʋ, há mʋ ayɛ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ mlɩa amʋ́nyɔ mlɩdɛ́bɩtɩ́?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ɔdɔm amʋtɔ ɔkʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nɛkpa mɩ́ bí yínhɛ́ ba fʋ mbɛ́ɛ afʋtsa mʋ ɩlɔ. Ɔŋɛ laláhɛ lahá ɔtamatɔ́ɩ́.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Brégyíbrɛ́á ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɩba mʋsʋ á, ɩtɔwʋ́sʋ mʋ, fɩn mʋ dá ɔsʋlʋ́tɔ. Mʋ ɔnɔ́ tɔbwɛ́ afu, ɔtɔwɩ́ ayín, ɔtɛsɩ́nsɩn. Nɛbláa fʋ́ akasɩ́pʋ́ mbɛ́ɛ, bʋgyáa ɔŋɛ́ ámʋ lɛ mʋtɔ ha mɩ, támɛ bʋmɛtalɩ́.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abíá mlɩmá hógyi, alɩ́ nétsiá mlɩ wá yɔ́ nɩ́? Yɔ́fʋn ɔmɛnkɛ nnyá klʋn ha mlɩ? Mlɩkpa kebi ámʋ ba mɩ!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Bɛkpa kebi ámʋ ba Yesu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Yesu lɛ́fɩtɛ́ obí mʋ sɩ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú brɛ́ mɔmʋtɔ ɩlɔ ánfɩ lefi asɩ?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ɩtɔtswɩ mʋ wá ogyá mʋ́a ntsu aná fɛ́ɛ́tɔ́, itekleá ɩbɔ́mɔ mʋ, támɛ nɩ́ fɛ́talɩ́ bwɛ́ tɔkʋ tsú mʋ́ ɩwɩ á, wun anɩ nwɛ afʋgyi anɩ bʋalɛ.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Blɩ́ fʋdɛ fɛɛ, nɩ́ nɛ́talɩ́? Tógyítɔ́ lɔpɔn ha ohógyipʋ.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Ɩnʋ obí mʋ sɩ ámʋ lɔ́kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nohogyi, támɛ mɩ́ hógyi mɔtsɔ́. Gyi mɩ bʋalɛ, mɩ́ hógyi imoní!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Brɛ́á Yesu lówun ánɩ́ ɔdɔm amʋ bʋtráa bʋsrɩ́ bɛbá á, ɔlɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ ɔdandʋbiabía mʋ́a ɩsʋtín ɔŋɛ́, dalɩ kebi ámʋtɔ. Mátrá wie mʋtɔ ɛkɛkɛɛkɛ!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɔ́sʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɩlɛtrá wʋsʋ́ʋ mʋ nyányányányáa, ɩlɛdalɩ mʋtɔ. Ɔŋɛ́ lɛta mʋ. Mʋ́ sʋ ahá ámʋtɔ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Alawú.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Támɛ Yesu lɛ́kɩtá mʋ ɩbɩ tsú mʋ fʋ́á, ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Mʋ́ ɔma, brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ nkʋlɛ bʋbʋ wóyítɔ́ a, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ anɩ mʋ́ anɩmɛ́talɩ́ gya ɔŋɛ laláhɛ amʋ dálɩ kebi ámʋtɔ?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ odu mʋ́ á, nkɛ́tɩ mpáɩ pɛ́ mlɛ́talɩ́ pʋ́gya mʋ́.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛnatɩ́ ɩnʋ á, bɔtsʋn Galilea ɔsʋlʋ́sʋ, támɛ Yesu mékléá ɔhaa ɔbɩ́ɩ ɔtɩ́nɛ́á mʋbʋ.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Tsúfɛ́ ɔdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ atɔ́ suná ɔbɛ́ɛ, “Bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há adʋ́n bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ ɛkɛ sáásɩ́.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmonu mʋ́ asɩ, ifú ɛ́ dɛ amʋ́ ánɩ́ bɛfɩtɛ́ mʋ.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Bɛba Kapernaum wúlutɔ. Brɛ́á bowie wóyítɔ́ á, Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nwɛ́ɛn mlɩdégyí ɔkpatɔ?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Bɛkpa ɔnɔ́ bun mʋ́sʋ́, tsúfɛ́ ɩhandɛ bʋdɛprɩ́ɩ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Yesu létsiá asɩ, ɔlɛtɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ dékléá ɔbɔ́bwɛ mlɩ nkpá ogyápʋ a, ɔbwɛ́ɛ mʋ ɩwɩ ɔma ogyápʋ pʋ́ mlɩ fɛ́ɛ́ osúmpʋ́.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ɩnʋ ɔlɛkpa kebi ɔkʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́, látá mʋ pútá, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ kebiá ogyi alɩ mɩ́ dátɔ́ lahɔ mɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔhɔ mɩ á, megyí mɩ́ ɔlɔhɔ, mboún ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yohane lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, anɩlówun oyin ɔkʋ dɛ́pʋ fʋ́ dá gya ɔŋɛ laláhɛ, anɩlɛ́ka mʋ tin, tsúfɛ́ ɔma anɩtɔ.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmáka mʋ itin! Tsúfɛ́ ɔhaa má ɩnʋá ɔbɔ́bwɛ ofúla mɩ́ dátɔ́, láblɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋn laláhɛ.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔmɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ buo anɩ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ ɔkʋ ɔhá mlɩ ntsu-owebi mlonu, mɩ́ dá ánɩ́ ɩdɩn mlɩsʋ sʋ á, ɔmɔ́ɔhʋlɩ́ɩ mʋ ɩpán.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Nɩ́ ɔkʋ lɛ́ha ahá ánfɩ bʋmɔkʋ́dan mɩ́sʋ́ hógyitɔ ánfɩtɔ ɔkʋ lɔ́bwɛ lakpan á, nɩ́ bɛda nfúókwɛbʋ síán mʋ ɔmɛtɔ, tswɩ mʋ wá ɔpʋtɔ pó á, ɩbʋ alɛ́ dʋn.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Nɩ́ fʋ́ nsíbi tɛ́há fʋ́tɔbwɛ́ lakpan á, loti mʋ́ lɛ. Ɩbʋ alɛ́á fɔ́pʋ nsibi kʋlɛ wíé Bulu iwíegyí ámʋtɔ, dʋn ánɩ́ fɔ́pʋ ansibi anyɔ wíé ɩsʋbɩtɩ́ ogyá ánɩ́ ɩtamaduntɔ.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Ɔtɩ́nɛ́á ɩnʋ anyambi bʋtamawú, ɩnʋ ogyá ɛ́ ɩtamadun.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 “Tsúfɛ́ bɔ́pʋ ogyá tɩn ɔhagyíɔha ɩwɩ, fɛ́ alɩá bʋtɔpʋ́ nfɔ́lɩ tɩn afɔdɩɛ ɩwɩ.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 “Nfɔ́lɩ bʋ ɔdwɛ, támɛ nɩ́ ɩtá ɔdwɛ á, ntɔ bɛ́lapʋ́wá mʋ́ ɔdwɛ?
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.