Marcos 9

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu lɔ́yɔ mʋ tɔ́ɩsʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Akʋ bʋbʋ mlɩtɔ nfɩ bʋmóowu, yɔ́fʋn brɛ́á bawun ánɩ́ Bulu iwíegyí amʋ ɩna túmisʋ ɩbá.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Nkensíé ɔma a, Yesu lɛ́kpa Petro, Yakobo mʋa Yohane, mʋa amʋ́nyɔ bɔdʋ yɔ́ ɩbʋ kʋsʋ amʋ́ nkʋlɛ. Ɩnʋ Yesu lɛ́tsɛ amʋ́ ansɩ́tɔ́.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Mʋ atadɩɛ lɛdamlí futútúútú, ɩdɛ ogyá kpa. Tɔtɔ ma ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋá ɩbɛ́talɩ́ bwɛ́ mʋ́ ibófulí alɩ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ɩnʋ Elia mʋa Mose bɛlɛ ɩwɩ ɔwan, amʋ́a Yesu bʋdɛtɔɩ́.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, ɩbʋ alɛ́á abétsiá nfɩ. Ha ada abú asa. Fʋ́ klɛ́ kʋlɛ, Mose klɛ́ kʋlɛ, Elia ɛ́ klɛ́ kʋlɛ.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Ifú lɛhɩɛ kɩ́tá Petro mʋa mʋ aba ámʋ dʋbɩ. Mʋ́ sʋ omowun asʋ́n ánɩ́ ɔblɩ́ɩ.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Ɩnʋ agyinde kʋ lobobun amʋ́sʋ́, ɔmɛ kʋ lɛdalɩ tsu mʋ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ gyí mɩ́ Bí ɔdwɛpʋ́ nɩ́! Mlɩyaa asʋ amlɩnu mʋ asʋ́n!”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ɩnʋ bɛlakɩ, támɛ bʋmɛtrá wun ɔhaa dʋn Yesu nkʋlɛ.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Brɛ́á bʋdɛ ɩbʋ ámʋ kplɩ́ á, Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mábláa ɔhaa tɔ́á bayówun, yɔ́fʋn ɛkɛá Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ tsú afúlitɔ.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Asʋ́n ánfɩ lesin amʋ́ nwuntɔ, betsiá fɩ́tɛ́ aba bɛɛ, “Kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ánfɩ asɩ mɛ́?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bɛɛ, ilehián ánɩ́ Elia obéyinkí bá asa Kristo amʋ ɔbɛ́ba?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɔlɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ igyi, ánɩ́ Elia obégyankpá bá bɛla tógyítɔ́ yáɩ́ wankláán. Mʋ́ ntogyi sʋ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɛ́n lɛ́blɩ́ tsú mɩ́ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ipian, ahá bɔ́sʋpáa mɩ?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Elia layínkí bá dodo. Ahá bɔbwɛ mʋ alɩá bʋdeklé, fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Brɛ́á beyinkí bowie akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ wá á, bowun ánɩ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bafia bomlí amʋ́, Mose mbla asunápʋ́ akʋ bʋdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ nwɛ́ɛn gyí.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bowun Yesu a, ɩlɔwa amʋ́ wánwan, bɛsrɩ́ yéfia mʋ, há mʋ ayɛ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ mlɩa amʋ́nyɔ mlɩdɛ́bɩtɩ́?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ɔdɔm amʋtɔ ɔkʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nɛkpa mɩ́ bí yínhɛ́ ba fʋ mbɛ́ɛ afʋtsa mʋ ɩlɔ. Ɔŋɛ laláhɛ lahá ɔtamatɔ́ɩ́.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Brégyíbrɛ́á ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɩba mʋsʋ á, ɩtɔwʋ́sʋ mʋ, fɩn mʋ dá ɔsʋlʋ́tɔ. Mʋ ɔnɔ́ tɔbwɛ́ afu, ɔtɔwɩ́ ayín, ɔtɛsɩ́nsɩn. Nɛbláa fʋ́ akasɩ́pʋ́ mbɛ́ɛ, bʋgyáa ɔŋɛ́ ámʋ lɛ mʋtɔ ha mɩ, támɛ bʋmɛtalɩ́.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abíá mlɩmá hógyi, alɩ́ nétsiá mlɩ wá yɔ́ nɩ́? Yɔ́fʋn ɔmɛnkɛ nnyá klʋn ha mlɩ? Mlɩkpa kebi ámʋ ba mɩ!”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Bɛkpa kebi ámʋ ba Yesu.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yesu lɛ́fɩtɛ́ obí mʋ sɩ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú brɛ́ mɔmʋtɔ ɩlɔ ánfɩ lefi asɩ?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Ɩtɔtswɩ mʋ wá ogyá mʋ́a ntsu aná fɛ́ɛ́tɔ́, itekleá ɩbɔ́mɔ mʋ, támɛ nɩ́ fɛ́talɩ́ bwɛ́ tɔkʋ tsú mʋ́ ɩwɩ á, wun anɩ nwɛ afʋgyi anɩ bʋalɛ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Blɩ́ fʋdɛ fɛɛ, nɩ́ nɛ́talɩ́? Tógyítɔ́ lɔpɔn ha ohógyipʋ.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Ɩnʋ obí mʋ sɩ ámʋ lɔ́kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nohogyi, támɛ mɩ́ hógyi mɔtsɔ́. Gyi mɩ bʋalɛ, mɩ́ hógyi imoní!”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Brɛ́á Yesu lówun ánɩ́ ɔdɔm amʋ bʋtráa bʋsrɩ́ bɛbá á, ɔlɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ ɔdandʋbiabía mʋ́a ɩsʋtín ɔŋɛ́, dalɩ kebi ámʋtɔ. Mátrá wie mʋtɔ ɛkɛkɛɛkɛ!”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɔ́sʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɩlɛtrá wʋsʋ́ʋ mʋ nyányányányáa, ɩlɛdalɩ mʋtɔ. Ɔŋɛ́ lɛta mʋ. Mʋ́ sʋ ahá ámʋtɔ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Alawú.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Támɛ Yesu lɛ́kɩtá mʋ ɩbɩ tsú mʋ fʋ́á, ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Mʋ́ ɔma, brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ nkʋlɛ bʋbʋ wóyítɔ́ a, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ anɩ mʋ́ anɩmɛ́talɩ́ gya ɔŋɛ laláhɛ amʋ dálɩ kebi ámʋtɔ?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ odu mʋ́ á, nkɛ́tɩ mpáɩ pɛ́ mlɛ́talɩ́ pʋ́gya mʋ́.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛnatɩ́ ɩnʋ á, bɔtsʋn Galilea ɔsʋlʋ́sʋ, támɛ Yesu mékléá ɔhaa ɔbɩ́ɩ ɔtɩ́nɛ́á mʋbʋ.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Tsúfɛ́ ɔdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ atɔ́ suná ɔbɛ́ɛ, “Bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há adʋ́n bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ ɛkɛ sáásɩ́.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmonu mʋ́ asɩ, ifú ɛ́ dɛ amʋ́ ánɩ́ bɛfɩtɛ́ mʋ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Bɛba Kapernaum wúlutɔ. Brɛ́á bowie wóyítɔ́ á, Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nwɛ́ɛn mlɩdégyí ɔkpatɔ?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Bɛkpa ɔnɔ́ bun mʋ́sʋ́, tsúfɛ́ ɩhandɛ bʋdɛprɩ́ɩ.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yesu létsiá asɩ, ɔlɛtɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ dékléá ɔbɔ́bwɛ mlɩ nkpá ogyápʋ a, ɔbwɛ́ɛ mʋ ɩwɩ ɔma ogyápʋ pʋ́ mlɩ fɛ́ɛ́ osúmpʋ́.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ɩnʋ ɔlɛkpa kebi ɔkʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́, látá mʋ pútá, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ kebiá ogyi alɩ mɩ́ dátɔ́ lahɔ mɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔhɔ mɩ á, megyí mɩ́ ɔlɔhɔ, mboún ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yohane lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, anɩlówun oyin ɔkʋ dɛ́pʋ fʋ́ dá gya ɔŋɛ laláhɛ, anɩlɛ́ka mʋ tin, tsúfɛ́ ɔma anɩtɔ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmáka mʋ itin! Tsúfɛ́ ɔhaa má ɩnʋá ɔbɔ́bwɛ ofúla mɩ́ dátɔ́, láblɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋn laláhɛ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔmɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ buo anɩ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ ɔkʋ ɔhá mlɩ ntsu-owebi mlonu, mɩ́ dá ánɩ́ ɩdɩn mlɩsʋ sʋ á, ɔmɔ́ɔhʋlɩ́ɩ mʋ ɩpán.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Nɩ́ ɔkʋ lɛ́ha ahá ánfɩ bʋmɔkʋ́dan mɩ́sʋ́ hógyitɔ ánfɩtɔ ɔkʋ lɔ́bwɛ lakpan á, nɩ́ bɛda nfúókwɛbʋ síán mʋ ɔmɛtɔ, tswɩ mʋ wá ɔpʋtɔ pó á, ɩbʋ alɛ́ dʋn.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Nɩ́ fʋ́ nsíbi tɛ́há fʋ́tɔbwɛ́ lakpan á, loti mʋ́ lɛ. Ɩbʋ alɛ́á fɔ́pʋ nsibi kʋlɛ wíé Bulu iwíegyí ámʋtɔ, dʋn ánɩ́ fɔ́pʋ ansibi anyɔ wíé ɩsʋbɩtɩ́ ogyá ánɩ́ ɩtamaduntɔ.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Ɔtɩ́nɛ́á ɩnʋ anyambi bʋtamawú, ɩnʋ ogyá ɛ́ ɩtamadun.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Tsúfɛ́ bɔ́pʋ ogyá tɩn ɔhagyíɔha ɩwɩ, fɛ́ alɩá bʋtɔpʋ́ nfɔ́lɩ tɩn afɔdɩɛ ɩwɩ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Nfɔ́lɩ bʋ ɔdwɛ, támɛ nɩ́ ɩtá ɔdwɛ á, ntɔ bɛ́lapʋ́wá mʋ́ ɔdwɛ?
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.