Marcos 9

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesu lɔ́yɔ mʋ tɔ́ɩsʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Akʋ bʋbʋ mlɩtɔ nfɩ bʋmóowu, yɔ́fʋn brɛ́á bawun ánɩ́ Bulu iwíegyí amʋ ɩna túmisʋ ɩbá.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Nkensíé ɔma a, Yesu lɛ́kpa Petro, Yakobo mʋa Yohane, mʋa amʋ́nyɔ bɔdʋ yɔ́ ɩbʋ kʋsʋ amʋ́ nkʋlɛ. Ɩnʋ Yesu lɛ́tsɛ amʋ́ ansɩ́tɔ́.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Mʋ atadɩɛ lɛdamlí futútúútú, ɩdɛ ogyá kpa. Tɔtɔ ma ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋá ɩbɛ́talɩ́ bwɛ́ mʋ́ ibófulí alɩ.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ɩnʋ Elia mʋa Mose bɛlɛ ɩwɩ ɔwan, amʋ́a Yesu bʋdɛtɔɩ́.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, ɩbʋ alɛ́á abétsiá nfɩ. Ha ada abú asa. Fʋ́ klɛ́ kʋlɛ, Mose klɛ́ kʋlɛ, Elia ɛ́ klɛ́ kʋlɛ.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ifú lɛhɩɛ kɩ́tá Petro mʋa mʋ aba ámʋ dʋbɩ. Mʋ́ sʋ omowun asʋ́n ánɩ́ ɔblɩ́ɩ.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Ɩnʋ agyinde kʋ lobobun amʋ́sʋ́, ɔmɛ kʋ lɛdalɩ tsu mʋ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ gyí mɩ́ Bí ɔdwɛpʋ́ nɩ́! Mlɩyaa asʋ amlɩnu mʋ asʋ́n!”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ɩnʋ bɛlakɩ, támɛ bʋmɛtrá wun ɔhaa dʋn Yesu nkʋlɛ.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Brɛ́á bʋdɛ ɩbʋ ámʋ kplɩ́ á, Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mábláa ɔhaa tɔ́á bayówun, yɔ́fʋn ɛkɛá Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ tsú afúlitɔ.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Asʋ́n ánfɩ lesin amʋ́ nwuntɔ, betsiá fɩ́tɛ́ aba bɛɛ, “Kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ánfɩ asɩ mɛ́?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bɛɛ, ilehián ánɩ́ Elia obéyinkí bá asa Kristo amʋ ɔbɛ́ba?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɔlɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ igyi, ánɩ́ Elia obégyankpá bá bɛla tógyítɔ́ yáɩ́ wankláán. Mʋ́ ntogyi sʋ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ kɛ́n lɛ́blɩ́ tsú mɩ́ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ipian, ahá bɔ́sʋpáa mɩ?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Elia layínkí bá dodo. Ahá bɔbwɛ mʋ alɩá bʋdeklé, fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Brɛ́á beyinkí bowie akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ wá á, bowun ánɩ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bafia bomlí amʋ́, Mose mbla asunápʋ́ akʋ bʋdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ nwɛ́ɛn gyí.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bowun Yesu a, ɩlɔwa amʋ́ wánwan, bɛsrɩ́ yéfia mʋ, há mʋ ayɛ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ mlɩa amʋ́nyɔ mlɩdɛ́bɩtɩ́?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ɔdɔm amʋtɔ ɔkʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nɛkpa mɩ́ bí yínhɛ́ ba fʋ mbɛ́ɛ afʋtsa mʋ ɩlɔ. Ɔŋɛ laláhɛ lahá ɔtamatɔ́ɩ́.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Brégyíbrɛ́á ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɩba mʋsʋ á, ɩtɔwʋ́sʋ mʋ, fɩn mʋ dá ɔsʋlʋ́tɔ. Mʋ ɔnɔ́ tɔbwɛ́ afu, ɔtɔwɩ́ ayín, ɔtɛsɩ́nsɩn. Nɛbláa fʋ́ akasɩ́pʋ́ mbɛ́ɛ, bʋgyáa ɔŋɛ́ ámʋ lɛ mʋtɔ ha mɩ, támɛ bʋmɛtalɩ́.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abíá mlɩmá hógyi, alɩ́ nétsiá mlɩ wá yɔ́ nɩ́? Yɔ́fʋn ɔmɛnkɛ nnyá klʋn ha mlɩ? Mlɩkpa kebi ámʋ ba mɩ!”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Bɛkpa kebi ámʋ ba Yesu.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Yesu lɛ́fɩtɛ́ obí mʋ sɩ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú brɛ́ mɔmʋtɔ ɩlɔ ánfɩ lefi asɩ?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Ɩtɔtswɩ mʋ wá ogyá mʋ́a ntsu aná fɛ́ɛ́tɔ́, itekleá ɩbɔ́mɔ mʋ, támɛ nɩ́ fɛ́talɩ́ bwɛ́ tɔkʋ tsú mʋ́ ɩwɩ á, wun anɩ nwɛ afʋgyi anɩ bʋalɛ.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Blɩ́ fʋdɛ fɛɛ, nɩ́ nɛ́talɩ́? Tógyítɔ́ lɔpɔn ha ohógyipʋ.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Ɩnʋ obí mʋ sɩ ámʋ lɔ́kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nohogyi, támɛ mɩ́ hógyi mɔtsɔ́. Gyi mɩ bʋalɛ, mɩ́ hógyi imoní!”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Brɛ́á Yesu lówun ánɩ́ ɔdɔm amʋ bʋtráa bʋsrɩ́ bɛbá á, ɔlɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ ɔdandʋbiabía mʋ́a ɩsʋtín ɔŋɛ́, dalɩ kebi ámʋtɔ. Mátrá wie mʋtɔ ɛkɛkɛɛkɛ!”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɔ́sʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɩlɛtrá wʋsʋ́ʋ mʋ nyányányányáa, ɩlɛdalɩ mʋtɔ. Ɔŋɛ́ lɛta mʋ. Mʋ́ sʋ ahá ámʋtɔ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Alawú.”
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Támɛ Yesu lɛ́kɩtá mʋ ɩbɩ tsú mʋ fʋ́á, ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mʋ́ ɔma, brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ nkʋlɛ bʋbʋ wóyítɔ́ a, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ anɩ mʋ́ anɩmɛ́talɩ́ gya ɔŋɛ laláhɛ amʋ dálɩ kebi ámʋtɔ?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ odu mʋ́ á, nkɛ́tɩ mpáɩ pɛ́ mlɛ́talɩ́ pʋ́gya mʋ́.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛnatɩ́ ɩnʋ á, bɔtsʋn Galilea ɔsʋlʋ́sʋ, támɛ Yesu mékléá ɔhaa ɔbɩ́ɩ ɔtɩ́nɛ́á mʋbʋ.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Tsúfɛ́ ɔdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ atɔ́ suná ɔbɛ́ɛ, “Bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há adʋ́n bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ ɛkɛ sáásɩ́.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmonu mʋ́ asɩ, ifú ɛ́ dɛ amʋ́ ánɩ́ bɛfɩtɛ́ mʋ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Bɛba Kapernaum wúlutɔ. Brɛ́á bowie wóyítɔ́ á, Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ nwɛ́ɛn mlɩdégyí ɔkpatɔ?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Bɛkpa ɔnɔ́ bun mʋ́sʋ́, tsúfɛ́ ɩhandɛ bʋdɛprɩ́ɩ.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Yesu létsiá asɩ, ɔlɛtɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ dékléá ɔbɔ́bwɛ mlɩ nkpá ogyápʋ a, ɔbwɛ́ɛ mʋ ɩwɩ ɔma ogyápʋ pʋ́ mlɩ fɛ́ɛ́ osúmpʋ́.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ɩnʋ ɔlɛkpa kebi ɔkʋ bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́, látá mʋ pútá, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ kebiá ogyi alɩ mɩ́ dátɔ́ lahɔ mɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔhɔ mɩ á, megyí mɩ́ ɔlɔhɔ, mboún ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Yohane lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, anɩlówun oyin ɔkʋ dɛ́pʋ fʋ́ dá gya ɔŋɛ laláhɛ, anɩlɛ́ka mʋ tin, tsúfɛ́ ɔma anɩtɔ.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmáka mʋ itin! Tsúfɛ́ ɔhaa má ɩnʋá ɔbɔ́bwɛ ofúla mɩ́ dátɔ́, láblɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋn laláhɛ.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔmɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ buo anɩ.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ ɔkʋ ɔhá mlɩ ntsu-owebi mlonu, mɩ́ dá ánɩ́ ɩdɩn mlɩsʋ sʋ á, ɔmɔ́ɔhʋlɩ́ɩ mʋ ɩpán.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 “Nɩ́ ɔkʋ lɛ́ha ahá ánfɩ bʋmɔkʋ́dan mɩ́sʋ́ hógyitɔ ánfɩtɔ ɔkʋ lɔ́bwɛ lakpan á, nɩ́ bɛda nfúókwɛbʋ síán mʋ ɔmɛtɔ, tswɩ mʋ wá ɔpʋtɔ pó á, ɩbʋ alɛ́ dʋn.
42 E qualquer que escandalizar um
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Nɩ́ fʋ́ nsíbi tɛ́há fʋ́tɔbwɛ́ lakpan á, loti mʋ́ lɛ. Ɩbʋ alɛ́á fɔ́pʋ nsibi kʋlɛ wíé Bulu iwíegyí ámʋtɔ, dʋn ánɩ́ fɔ́pʋ ansibi anyɔ wíé ɩsʋbɩtɩ́ ogyá ánɩ́ ɩtamaduntɔ.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Ɔtɩ́nɛ́á ɩnʋ anyambi bʋtamawú, ɩnʋ ogyá ɛ́ ɩtamadun.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “Tsúfɛ́ bɔ́pʋ ogyá tɩn ɔhagyíɔha ɩwɩ, fɛ́ alɩá bʋtɔpʋ́ nfɔ́lɩ tɩn afɔdɩɛ ɩwɩ.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Nfɔ́lɩ bʋ ɔdwɛ, támɛ nɩ́ ɩtá ɔdwɛ á, ntɔ bɛ́lapʋ́wá mʋ́ ɔdwɛ?
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.