Marcos 15
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ɔyɩ kɛhɛ nyankɩ-nyankɩ a, Yudafɔ ahandɛ-ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ befia kɩtá agywɩɩn. Akʋ bʋgyi, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ atráhɛ. Ɩnʋ bɛha bɛklɩ́ɩ Yesu, pʋ́ mʋ yɔ́wa Pilato ɩbɩtɔ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Yudafɔ owíe amʋ nɩ?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ɩnʋ igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛka asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká Yesusʋ.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Mʋ́ sʋ Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Kɩ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔá baká dɩ́nká fʋ́sʋ́, fʋma mʋ́ ɔnɔ́ lɛ́?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Támɛ Yesu mɛlɛ asʋansʋ ɔnɔ́. Mʋ sʋ ɩlɔwa Pilato wánwan.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Katsʋn Nkɛ kugyíkʋtɔ á, igyi ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Pilato amándɩ́ɛ́ ánɩ́ obési obu adɩpʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá amʋ́ onutó bʋdeklé há amʋ́.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Baraba mʋa mʋ aba bʋda obu alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmásʋ́, kpokiti lɛ́da, bɔmɔ ɔha mʋ́tɔ́.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bɔyɔ Pilato wá yóbwií ɩpa há mʋ bɛɛ, osíi obu ɔdɩpʋ́ ɔkʋlɛ ha amʋ́ alɩ ámʋ́ʋ́ otetsíá bwɛ́ há amʋ́ ámʋ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Mʋ́ʋ́ Pilato lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdéklé mlɩaa, nsíi Yudafɔ Owíe anfɩ ha mlɩ lóó?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ alɩ, tsúfɛ́ olowun ánɩ́ Yesu ɩwɩ olu sʋ́ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bakɩ́tá mʋ ba mʋ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha ɔdɔm amʋ ɔnɔ́ bɛɛ, bʋkókoli Pilato, osi Baraba mboún ha amʋ́.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilato lɛ́trá fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mbwɛ́ɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́tɩ mlɩaa, Yudafɔ Owíe amʋ?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilato lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Tsitsa mɔmʋ alabwɛ́?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pilato dékléá ɔbɔ́bwɛ ɔdɔm amʋ apɛ́ há amʋ́. Mʋ́ sʋ olesi Baraba há amʋ́, ɔlɛha mʋ ɩsá akɔpʋ́ bɛpɩtɩ́ Yesu mplɩ, ɔlɔpʋ mʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkpa Yesu ya ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ wóyítɔ́. Bɛtɩ amʋ́ aba ɩsá akɔpʋ́ atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́, bɛda Yesu ɔbʋn.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Bɔpʋ ligá pɛpɛ kʋ wá mʋ, bɔlʋ obungyo-awu, bwɛ́ mʋ́ owíepa bun mʋ nwun.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ɩnʋ bɔbwɛ mʋ ahinlá, bɛtɩ mʋ bɛɛ, “Yudafɔ Owíe, fʋ́ nkpasʋ ɔnlɩnsʋ!” Bɔtswɩ opé!
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ɩnʋ bɔpʋ oyí sísi mʋ nwuntɔ, tutúu atsʋnɔ́ wʋ́lɩ́ mʋ, dá akpawunu mʋ ansɩ́tɔ́.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Bɔbwɛ mʋ ahinlá tá á, bɔwɔɩ́ amʋ́ ligá pɛpɛ amʋ, yínkía mʋ onutó atadɩɛ wá mʋ, bɛkpa mʋ dálɩ bɛyɛ́da mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Befia Kireneyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon, ogyi Aleksandro mʋa Rufo ɔsɩ́. Otsú abú asɩ ɔbá, bɛka mʋ hɩ́ɛ́ bɛɛ, ɔsʋ́ra oyikpalíhɛ amʋ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Mʋ́ʋ́ bɛkpa Yesu ya ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Golgota. Mʋ́ asɩ gyí, “Nwun Okokobi Otsiákpá.”
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Bɔpʋ afá kʋá ɩtɛba ɩwɩɔsɩn asɩ wá ntátɔ́ tin Yesu ɔnɔ́ bɛɛ onúu, támɛ omonu.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ tá á, beye mʋ atadɩɛtɔ. Ɩnʋ bɔtswɩ abi pʋ́kɩ ɔhagyíɔha ogyíkpá.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ɩbɔ́bwɛ fɛ́ nyankɩ dokwebátɔ́ bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tɔ́á sʋá bʋdɛ mʋ da mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ dɩ́nká mʋ awunso bɛɛ, “Yudafɔ Owíe.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ɩnʋ atsʋ́npʋ bɔkpʋkpʋ́ʋ nwuntɔ, blɩ́ mʋ ɩwɩ abususʋ bɛɛ, “Yɛ́ɛ fʋ́ fɛɛ, fɛ́talɩ́ bwíé Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ, lápwɛ́ mʋ nkɛnsá owítɔ́ nɩ́?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Hɔ fʋ́ ɩwɩ, afʋkplɩ tsu oyí ámʋsʋ akɩ!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ ɛ́ bɔbwɛ mʋ ahinlá bɛɛ, “Ɔlɔhɔ ahá nkpa, támɛ ɔmɛtálɩ́ hɔ mʋ ɩwɩ.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Nɩ́ mʋgyí Israelfɔ owíe, Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli) a, ɔkplɩ́ɩ tsu oyí ámʋsʋ awun, ahɔ mʋ gyi!”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Brɛ́á dódúanyɔ lɛda á, owí lɛta ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ fɛ́ɛ́ alɩɩ yɔ́fʋn ntʋ́pwɛ dɔsatɔ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Dɔsa ámʋtɔ a, Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Eloi, Eloi, Lama Sabaktani?” Mʋ́ asɩ gyí, “Mɩ́ Bulu, mɩ́ Bulu, ntogyi sʋ́ fakpá mɩ́ ɔma?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ahá amʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bonu asʋ́n ánfɩ, bɛblɩ́ bɛɛ, “Mlɩnu, ɔdɛ Elia kpolí.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋ lɛ́srɩ́ tsú ɔsapɔ, pʋ́dá ntá ɔdáɩtɔ, pʋ́yi oyísʋ́, tsú mʋ́ fʋ́a pʋ́tin mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, onúu. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɩɩ akɩ bɛɛ, Elia ɔbɛ́ba bɛsɩɛɩ́ mʋ lɛ́ oyí ámʋsʋ?”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ɩnʋ Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɔlɛlɛ ɔŋɛ́.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ɩnʋnʋ Bulu lɛ́balɩ́ tatiá bɔpʋká ɔtswɛ́kpa obu ámʋtɔ anyɔ, tsú awunso beyi asɩ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛá ɔlɩɩ́ Yesu ansɩ́tɔ́ ɔdɛkɩ́ɩ lówun alɩá Yesu lɛ́lɛ ɔŋɛ́ tráhɛ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ “Lɛ́lɛ́, Bulu mʋ Bi oyin ánfɩ gyí!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Atsɩ akʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ ɩfʋ́ntɔ́ bʋdɛkɩ́ɩ sɩsɩ́. Amʋ́tɔ́ akʋ gyí, Magdalayintse Maria, Salome pʋ́ Maria ánɩ́ ɔlɔkwɩɩ́ Yakobo mʋa mʋ gyama Yosef.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Amʋ́ ɛ́ betsiá buo Yesu, tsíá kɩ mʋsʋ brɛ́á ɔbʋ Galilea. Atsɩ tsɔtsɔɔtsɔ akʋá bobuo mʋ ba Yerusalem ɛ́ bʋbʋ ɩnʋ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Ɛkɛ ámʋ igyi ɛkɛá Yudafɔ bʋtɔpʋ́lá ɩwɩ asa bʋtegyi amʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Brɛ́á owí dɛpɔ́ɔn a,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Arimateayin Yosef lɔ́wa ɩklʋn yɔ́ Pilato wá yɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, osíi Yesu fúli ha mʋ amʋpula. Yudafɔ asʋ́n ogyípʋ́ ogyi, bʋtobú mʋ. Mʋ ɛ́ ɔdɛ Bulu iwíegyí ámʋ ɔkpa kɩ́ɩ.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ɩlɔwa Pilato wánwan ánɩ́ Yesu lawúna wu. Mʋ́ sʋ ɔlɛtɩ mʋ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ, fɩ́tɛ́ mʋ nɩ́ olowu ɩlawá ɔpá.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lótsulá mʋ́sʋ́ á, Pilato lési fúli amʋ há Yosef.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Mʋ́ʋ́ Yosef lɔ́hɔ ɔhráda, ɔlɔyɔ yɛ́sɩɛɩ́ Yesu lɛ́ oyí ámʋsʋ, kɩ́klɩ mʋ wá ɔhráda ámʋtɔ, tsú mʋ yópulá ɔbɔ́ kʋá bɛda bʋtátɔ́, olemináa ibwi yíléyílé kʋ tin ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́. Bopulá Yesu ɔbɔ́ kʋá bɛda bʋtátɔ́.|src="DN00494b.tif" size="span" loc="MRK15:42-16:8" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marko 15:46"
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Magdalayintse Maria mʋa Yosef mʋ yin Maria bowun Yesu opulákpá.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.