Marcos 15

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɔyɩ kɛhɛ nyankɩ-nyankɩ a, Yudafɔ ahandɛ-ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ befia kɩtá agywɩɩn. Akʋ bʋgyi, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ atráhɛ. Ɩnʋ bɛha bɛklɩ́ɩ Yesu, pʋ́ mʋ yɔ́wa Pilato ɩbɩtɔ.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Yudafɔ owíe amʋ nɩ?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ɩnʋ igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛka asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká Yesusʋ.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Mʋ́ sʋ Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Kɩ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔá baká dɩ́nká fʋ́sʋ́, fʋma mʋ́ ɔnɔ́ lɛ́?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Támɛ Yesu mɛlɛ asʋansʋ ɔnɔ́. Mʋ sʋ ɩlɔwa Pilato wánwan.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Katsʋn Nkɛ kugyíkʋtɔ á, igyi ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Pilato amándɩ́ɛ́ ánɩ́ obési obu adɩpʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá amʋ́ onutó bʋdeklé há amʋ́.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Baraba mʋa mʋ aba bʋda obu alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmásʋ́, kpokiti lɛ́da, bɔmɔ ɔha mʋ́tɔ́.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bɔyɔ Pilato wá yóbwií ɩpa há mʋ bɛɛ, osíi obu ɔdɩpʋ́ ɔkʋlɛ ha amʋ́ alɩ ámʋ́ʋ́ otetsíá bwɛ́ há amʋ́ ámʋ.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Mʋ́ʋ́ Pilato lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdéklé mlɩaa, nsíi Yudafɔ Owíe anfɩ ha mlɩ lóó?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ alɩ, tsúfɛ́ olowun ánɩ́ Yesu ɩwɩ olu sʋ́ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bakɩ́tá mʋ ba mʋ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha ɔdɔm amʋ ɔnɔ́ bɛɛ, bʋkókoli Pilato, osi Baraba mboún ha amʋ́.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilato lɛ́trá fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mbwɛ́ɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́tɩ mlɩaa, Yudafɔ Owíe amʋ?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilato lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Tsitsa mɔmʋ alabwɛ́?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilato dékléá ɔbɔ́bwɛ ɔdɔm amʋ apɛ́ há amʋ́. Mʋ́ sʋ olesi Baraba há amʋ́, ɔlɛha mʋ ɩsá akɔpʋ́ bɛpɩtɩ́ Yesu mplɩ, ɔlɔpʋ mʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkpa Yesu ya ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ wóyítɔ́. Bɛtɩ amʋ́ aba ɩsá akɔpʋ́ atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́, bɛda Yesu ɔbʋn.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Bɔpʋ ligá pɛpɛ kʋ wá mʋ, bɔlʋ obungyo-awu, bwɛ́ mʋ́ owíepa bun mʋ nwun.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ɩnʋ bɔbwɛ mʋ ahinlá, bɛtɩ mʋ bɛɛ, “Yudafɔ Owíe, fʋ́ nkpasʋ ɔnlɩnsʋ!” Bɔtswɩ opé!
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ɩnʋ bɔpʋ oyí sísi mʋ nwuntɔ, tutúu atsʋnɔ́ wʋ́lɩ́ mʋ, dá akpawunu mʋ ansɩ́tɔ́.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Bɔbwɛ mʋ ahinlá tá á, bɔwɔɩ́ amʋ́ ligá pɛpɛ amʋ, yínkía mʋ onutó atadɩɛ wá mʋ, bɛkpa mʋ dálɩ bɛyɛ́da mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Befia Kireneyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon, ogyi Aleksandro mʋa Rufo ɔsɩ́. Otsú abú asɩ ɔbá, bɛka mʋ hɩ́ɛ́ bɛɛ, ɔsʋ́ra oyikpalíhɛ amʋ.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Mʋ́ʋ́ bɛkpa Yesu ya ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Golgota. Mʋ́ asɩ gyí, “Nwun Okokobi Otsiákpá.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Bɔpʋ afá kʋá ɩtɛba ɩwɩɔsɩn asɩ wá ntátɔ́ tin Yesu ɔnɔ́ bɛɛ onúu, támɛ omonu.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ tá á, beye mʋ atadɩɛtɔ. Ɩnʋ bɔtswɩ abi pʋ́kɩ ɔhagyíɔha ogyíkpá.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ɩbɔ́bwɛ fɛ́ nyankɩ dokwebátɔ́ bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Mʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tɔ́á sʋá bʋdɛ mʋ da mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ dɩ́nká mʋ awunso bɛɛ, “Yudafɔ Owíe.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 — ausente —
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ɩnʋ atsʋ́npʋ bɔkpʋkpʋ́ʋ nwuntɔ, blɩ́ mʋ ɩwɩ abususʋ bɛɛ, “Yɛ́ɛ fʋ́ fɛɛ, fɛ́talɩ́ bwíé Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ, lápwɛ́ mʋ nkɛnsá owítɔ́ nɩ́?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Hɔ fʋ́ ɩwɩ, afʋkplɩ tsu oyí ámʋsʋ akɩ!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ ɛ́ bɔbwɛ mʋ ahinlá bɛɛ, “Ɔlɔhɔ ahá nkpa, támɛ ɔmɛtálɩ́ hɔ mʋ ɩwɩ.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Nɩ́ mʋgyí Israelfɔ owíe, Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli) a, ɔkplɩ́ɩ tsu oyí ámʋsʋ awun, ahɔ mʋ gyi!”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Brɛ́á dódúanyɔ lɛda á, owí lɛta ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ fɛ́ɛ́ alɩɩ yɔ́fʋn ntʋ́pwɛ dɔsatɔ.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Dɔsa ámʋtɔ a, Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Eloi, Eloi, Lama Sabaktani?” Mʋ́ asɩ gyí, “Mɩ́ Bulu, mɩ́ Bulu, ntogyi sʋ́ fakpá mɩ́ ɔma?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ahá amʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bonu asʋ́n ánfɩ, bɛblɩ́ bɛɛ, “Mlɩnu, ɔdɛ Elia kpolí.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋ lɛ́srɩ́ tsú ɔsapɔ, pʋ́dá ntá ɔdáɩtɔ, pʋ́yi oyísʋ́, tsú mʋ́ fʋ́a pʋ́tin mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, onúu. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɩɩ akɩ bɛɛ, Elia ɔbɛ́ba bɛsɩɛɩ́ mʋ lɛ́ oyí ámʋsʋ?”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ɩnʋ Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɔlɛlɛ ɔŋɛ́.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ɩnʋnʋ Bulu lɛ́balɩ́ tatiá bɔpʋká ɔtswɛ́kpa obu ámʋtɔ anyɔ, tsú awunso beyi asɩ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛá ɔlɩɩ́ Yesu ansɩ́tɔ́ ɔdɛkɩ́ɩ lówun alɩá Yesu lɛ́lɛ ɔŋɛ́ tráhɛ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ “Lɛ́lɛ́, Bulu mʋ Bi oyin ánfɩ gyí!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Atsɩ akʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ ɩfʋ́ntɔ́ bʋdɛkɩ́ɩ sɩsɩ́. Amʋ́tɔ́ akʋ gyí, Magdalayintse Maria, Salome pʋ́ Maria ánɩ́ ɔlɔkwɩɩ́ Yakobo mʋa mʋ gyama Yosef.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Amʋ́ ɛ́ betsiá buo Yesu, tsíá kɩ mʋsʋ brɛ́á ɔbʋ Galilea. Atsɩ tsɔtsɔɔtsɔ akʋá bobuo mʋ ba Yerusalem ɛ́ bʋbʋ ɩnʋ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ɛkɛ ámʋ igyi ɛkɛá Yudafɔ bʋtɔpʋ́lá ɩwɩ asa bʋtegyi amʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Brɛ́á owí dɛpɔ́ɔn a,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Arimateayin Yosef lɔ́wa ɩklʋn yɔ́ Pilato wá yɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, osíi Yesu fúli ha mʋ amʋpula. Yudafɔ asʋ́n ogyípʋ́ ogyi, bʋtobú mʋ. Mʋ ɛ́ ɔdɛ Bulu iwíegyí ámʋ ɔkpa kɩ́ɩ.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ɩlɔwa Pilato wánwan ánɩ́ Yesu lawúna wu. Mʋ́ sʋ ɔlɛtɩ mʋ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ, fɩ́tɛ́ mʋ nɩ́ olowu ɩlawá ɔpá.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lótsulá mʋ́sʋ́ á, Pilato lési fúli amʋ há Yosef.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Mʋ́ʋ́ Yosef lɔ́hɔ ɔhráda, ɔlɔyɔ yɛ́sɩɛɩ́ Yesu lɛ́ oyí ámʋsʋ, kɩ́klɩ mʋ wá ɔhráda ámʋtɔ, tsú mʋ yópulá ɔbɔ́ kʋá bɛda bʋtátɔ́, olemináa ibwi yíléyílé kʋ tin ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́. Bopulá Yesu ɔbɔ́ kʋá bɛda bʋtátɔ́.|src="DN00494b.tif" size="span" loc="MRK15:42-16:8" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marko 15:46"
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Magdalayintse Maria mʋa Yosef mʋ yin Maria bowun Yesu opulákpá.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.