Marcos 15
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Ɔyɩ kɛhɛ nyankɩ-nyankɩ a, Yudafɔ ahandɛ-ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ befia kɩtá agywɩɩn. Akʋ bʋgyi, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ atráhɛ. Ɩnʋ bɛha bɛklɩ́ɩ Yesu, pʋ́ mʋ yɔ́wa Pilato ɩbɩtɔ.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Yudafɔ owíe amʋ nɩ?”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ɩnʋ igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛka asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká Yesusʋ.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Mʋ́ sʋ Pilato lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Kɩ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔá baká dɩ́nká fʋ́sʋ́, fʋma mʋ́ ɔnɔ́ lɛ́?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Támɛ Yesu mɛlɛ asʋansʋ ɔnɔ́. Mʋ sʋ ɩlɔwa Pilato wánwan.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Katsʋn Nkɛ kugyíkʋtɔ á, igyi ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Pilato amándɩ́ɛ́ ánɩ́ obési obu adɩpʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá amʋ́ onutó bʋdeklé há amʋ́.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Baraba mʋa mʋ aba bʋda obu alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔmásʋ́, kpokiti lɛ́da, bɔmɔ ɔha mʋ́tɔ́.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ɔdɔm amʋ́ʋ́ bɔyɔ Pilato wá yóbwií ɩpa há mʋ bɛɛ, osíi obu ɔdɩpʋ́ ɔkʋlɛ ha amʋ́ alɩ ámʋ́ʋ́ otetsíá bwɛ́ há amʋ́ ámʋ.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Mʋ́ʋ́ Pilato lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdéklé mlɩaa, nsíi Yudafɔ Owíe anfɩ ha mlɩ lóó?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ alɩ, tsúfɛ́ olowun ánɩ́ Yesu ɩwɩ olu sʋ́ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bakɩ́tá mʋ ba mʋ.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha ɔdɔm amʋ ɔnɔ́ bɛɛ, bʋkókoli Pilato, osi Baraba mboún ha amʋ́.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pilato lɛ́trá fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mbwɛ́ɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́tɩ mlɩaa, Yudafɔ Owíe amʋ?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilato lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Tsitsa mɔmʋ alabwɛ́?”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Pilato dékléá ɔbɔ́bwɛ ɔdɔm amʋ apɛ́ há amʋ́. Mʋ́ sʋ olesi Baraba há amʋ́, ɔlɛha mʋ ɩsá akɔpʋ́ bɛpɩtɩ́ Yesu mplɩ, ɔlɔpʋ mʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́da mʋ manta oyikpalíhɛsʋ.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɛkpa Yesu ya ɔmásʋ́ ogyípʋ́ amʋ wóyítɔ́. Bɛtɩ amʋ́ aba ɩsá akɔpʋ́ atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́, bɛda Yesu ɔbʋn.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Bɔpʋ ligá pɛpɛ kʋ wá mʋ, bɔlʋ obungyo-awu, bwɛ́ mʋ́ owíepa bun mʋ nwun.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Ɩnʋ bɔbwɛ mʋ ahinlá, bɛtɩ mʋ bɛɛ, “Yudafɔ Owíe, fʋ́ nkpasʋ ɔnlɩnsʋ!” Bɔtswɩ opé!
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ɩnʋ bɔpʋ oyí sísi mʋ nwuntɔ, tutúu atsʋnɔ́ wʋ́lɩ́ mʋ, dá akpawunu mʋ ansɩ́tɔ́.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Bɔbwɛ mʋ ahinlá tá á, bɔwɔɩ́ amʋ́ ligá pɛpɛ amʋ, yínkía mʋ onutó atadɩɛ wá mʋ, bɛkpa mʋ dálɩ bɛyɛ́da mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Befia Kireneyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon, ogyi Aleksandro mʋa Rufo ɔsɩ́. Otsú abú asɩ ɔbá, bɛka mʋ hɩ́ɛ́ bɛɛ, ɔsʋ́ra oyikpalíhɛ amʋ.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Mʋ́ʋ́ bɛkpa Yesu ya ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Golgota. Mʋ́ asɩ gyí, “Nwun Okokobi Otsiákpá.”
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Bɔpʋ afá kʋá ɩtɛba ɩwɩɔsɩn asɩ wá ntátɔ́ tin Yesu ɔnɔ́ bɛɛ onúu, támɛ omonu.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ tá á, beye mʋ atadɩɛtɔ. Ɩnʋ bɔtswɩ abi pʋ́kɩ ɔhagyíɔha ogyíkpá.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Ɩbɔ́bwɛ fɛ́ nyankɩ dokwebátɔ́ bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tɔ́á sʋá bʋdɛ mʋ da mántá oyikpalíhɛ amʋsʋ dɩ́nká mʋ awunso bɛɛ, “Yudafɔ Owíe.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ɩnʋ atsʋ́npʋ bɔkpʋkpʋ́ʋ nwuntɔ, blɩ́ mʋ ɩwɩ abususʋ bɛɛ, “Yɛ́ɛ fʋ́ fɛɛ, fɛ́talɩ́ bwíé Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ, lápwɛ́ mʋ nkɛnsá owítɔ́ nɩ́?
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Hɔ fʋ́ ɩwɩ, afʋkplɩ tsu oyí ámʋsʋ akɩ!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ ɛ́ bɔbwɛ mʋ ahinlá bɛɛ, “Ɔlɔhɔ ahá nkpa, támɛ ɔmɛtálɩ́ hɔ mʋ ɩwɩ.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Nɩ́ mʋgyí Israelfɔ owíe, Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli) a, ɔkplɩ́ɩ tsu oyí ámʋsʋ awun, ahɔ mʋ gyi!”
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Brɛ́á dódúanyɔ lɛda á, owí lɛta ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ fɛ́ɛ́ alɩɩ yɔ́fʋn ntʋ́pwɛ dɔsatɔ.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Dɔsa ámʋtɔ a, Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Eloi, Eloi, Lama Sabaktani?” Mʋ́ asɩ gyí, “Mɩ́ Bulu, mɩ́ Bulu, ntogyi sʋ́ fakpá mɩ́ ɔma?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ahá amʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bonu asʋ́n ánfɩ, bɛblɩ́ bɛɛ, “Mlɩnu, ɔdɛ Elia kpolí.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋ lɛ́srɩ́ tsú ɔsapɔ, pʋ́dá ntá ɔdáɩtɔ, pʋ́yi oyísʋ́, tsú mʋ́ fʋ́a pʋ́tin mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, onúu. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɩɩ akɩ bɛɛ, Elia ɔbɛ́ba bɛsɩɛɩ́ mʋ lɛ́ oyí ámʋsʋ?”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Ɩnʋ Yesu lɔ́kplʋn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɔlɛlɛ ɔŋɛ́.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ɩnʋnʋ Bulu lɛ́balɩ́ tatiá bɔpʋká ɔtswɛ́kpa obu ámʋtɔ anyɔ, tsú awunso beyi asɩ.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛá ɔlɩɩ́ Yesu ansɩ́tɔ́ ɔdɛkɩ́ɩ lówun alɩá Yesu lɛ́lɛ ɔŋɛ́ tráhɛ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ “Lɛ́lɛ́, Bulu mʋ Bi oyin ánfɩ gyí!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Atsɩ akʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ ɩfʋ́ntɔ́ bʋdɛkɩ́ɩ sɩsɩ́. Amʋ́tɔ́ akʋ gyí, Magdalayintse Maria, Salome pʋ́ Maria ánɩ́ ɔlɔkwɩɩ́ Yakobo mʋa mʋ gyama Yosef.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Amʋ́ ɛ́ betsiá buo Yesu, tsíá kɩ mʋsʋ brɛ́á ɔbʋ Galilea. Atsɩ tsɔtsɔɔtsɔ akʋá bobuo mʋ ba Yerusalem ɛ́ bʋbʋ ɩnʋ.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Ɛkɛ ámʋ igyi ɛkɛá Yudafɔ bʋtɔpʋ́lá ɩwɩ asa bʋtegyi amʋ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Brɛ́á owí dɛpɔ́ɔn a,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Arimateayin Yosef lɔ́wa ɩklʋn yɔ́ Pilato wá yɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, osíi Yesu fúli ha mʋ amʋpula. Yudafɔ asʋ́n ogyípʋ́ ogyi, bʋtobú mʋ. Mʋ ɛ́ ɔdɛ Bulu iwíegyí ámʋ ɔkpa kɩ́ɩ.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ɩlɔwa Pilato wánwan ánɩ́ Yesu lawúna wu. Mʋ́ sʋ ɔlɛtɩ mʋ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ, fɩ́tɛ́ mʋ nɩ́ olowu ɩlawá ɔpá.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lótsulá mʋ́sʋ́ á, Pilato lési fúli amʋ há Yosef.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Mʋ́ʋ́ Yosef lɔ́hɔ ɔhráda, ɔlɔyɔ yɛ́sɩɛɩ́ Yesu lɛ́ oyí ámʋsʋ, kɩ́klɩ mʋ wá ɔhráda ámʋtɔ, tsú mʋ yópulá ɔbɔ́ kʋá bɛda bʋtátɔ́, olemináa ibwi yíléyílé kʋ tin ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́. Bopulá Yesu ɔbɔ́ kʋá bɛda bʋtátɔ́.|src="DN00494b.tif" size="span" loc="MRK15:42-16:8" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marko 15:46"
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Magdalayintse Maria mʋa Yosef mʋ yin Maria bowun Yesu opulákpá.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.