Marcos 14
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ilesi nkenyɔ́ Yudafɔ abʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ pʋ́ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ kɩ́tá Yesu ŋáintɔ, mɔ́ mʋ kokooko.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Támɛ bɛblɩ́ bɛɛ, “Megyí Katsʋn Nkɛ ánfɩtɔ abɔ́mɔ mʋ, mɛ́nɩ kpokiti mɛ́ɛda ɔmá ámʋtɔ.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Brɛ́á Yesu bʋ Betania wúlutɔ, Simon ɔkʋá alalɔ́ ɩlɔ pɛpɛ kɩ wóyítɔ́ ɔdɛ atɔ́ gyí a, ɔtsɩ ɔkʋ lɛ́ba ɩnʋ; ɔdɛ prɛntʋa wankláán kʋá ofobí fánfán ánɩ́ ɩbʋ ibíá bʋ mʋ́tɔ́. Oletií mʋ́ ɔnɔ́, ɔlɛtsɛɩ́ ofobí ámʋ wʋ́lɩ́ Yesu nwuntɔ.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Akʋ bʋbʋ ɩnʋá ɩmɔwa amʋ́ ɔdwɛ. Bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ ɔdɛ ofobí ánfɩ yintá?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Tɛkɩ abɛ́talɩ́ fɛ́ ofobí fánfán ánfɩ, mʋ́ ibíá bɔ́dʋn ɔbakʋ́lɛ ofi ɔkʋlɛ ɩkɔká ánfɩ, pʋ́há ahiánfɔ.” Bɛhɩɛ wá ɩyɩn wá ɔtsɩ ámʋ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Támɛ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi mʋ! Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ háan? Ɩtɔ yilé alabwɛ́ há mɩ́.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ahiánfɔ bétsiá mlɩ wá ekekegyíɛkɛ. Brégyíbrɛ́á mlɩdéklé a, mlɛ́talɩ́ wá awɩtɔlɛ há amʋ́, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩtɔ yɔ́.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Alabwɛ́ mʋ́á ɔbɛ́talɩ́ pʋ́lá mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ yáɩ́ há mɩ́ opulákɛ́.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, bɛ́blɩ́ tɔ́ ánfɩ ɔtsɩ ánfɩ labwɛ́ ánfɩ pʋ́káɩ́n mʋsʋ.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Mʋ́ ɔma a, mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda Iskariot lóyówun Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ, mɛ́nɩ ɔbɛ́lɛ Yesu há amʋ́.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Brɛ́á bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɛhɩɛ wá amʋ́ ɔdwɛ. Bɛhɩɛ mʋ asɩ ánɩ́ bɛ́ka mʋ ɩkɔ. Mʋ́ sʋ olodunká ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ lɛ́ Yesu há amʋ́.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋá bʋtɔmɔ́ Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ akúfa lɔ́fʋn. Yesu akasɩ́pʋ́ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, obu mɔmʋtɔ ayɛla ha fʋ, afʋgyi Katsʋn Nkɛtɔ atogyihɛ amʋ?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɔwa amʋ́tɔ́ abanyɔ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ Yerusalem wúlutɔ, mléfia oyin ɔkʋá ɔsʋ ntsu-ɔlɔ́, mlɩbuo mʋ.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Wóyí oduátɔ́ obówie á, mlɩfɩtɛ wóyí mʋ wie amʋ mlɩaa, ‘Nkʋ́nʋ́ afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá bʋ, ánɩ́ mɩ́a mɩ́ akasɩ́pʋ́ abɛ́ba begyi Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Obósuná mlɩ abansʋ́rʋ yílé kʋá balá mʋ́tɔ́ yáɩ́. Mlɩbwɛ atɔ́ ámʋ yaɩ ɩnʋ.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bɔyɔ wúlu amʋtɔ á, bowun tógyítɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́, bɔbwɛ Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ yáɩ́ ɩnʋ.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Brɛ́á nsaɩntɔ deklúun a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛba ɩnʋ.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Atɔ́ ámʋ ogyíkpá a, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛá mɩ́a mʋnyɔ ɩbɩ da ɔlɛpɛtɔ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han akasɩ́pʋ́ amʋ. Mʋ́ sʋ befi asɩ bʋdɛ mʋ fɩtɛ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ bɛɛ, “Mɩ́ nɩ́ lóó?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ahá dúanyɔ ánfɩtɔ ɔkʋlɛá mɩ́a mʋnyɔ ɩbɩ da ɔlɛpɛtɔ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há nɩ́.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nówu fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n tswɩ, támɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɔgyɔ́wɩ nɩ́. Nɩ́ bʋmetepí kwɩ́ɩ́ mʋ kʋ́ráá á, tɛkɩ ɩbʋ alɛ́ há mʋ.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ ámʋ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, ɔlɛda Bulu ɩpán, bíábía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ, mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ nɩ.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ɩnʋ olotsu ntá-ɛwɛ, ɔlɛda Bulu ɩpán, pʋ́há amʋ́ fɛ́ɛ́ bonu.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ obugya nɩ. Mʋ́ Bulu dɛ́pʋsí mʋ ntam ánɩ́ alaká há ahásʋ nɩ́. Bɛ́tsɛɩ́ mʋ́ wʋ́lɩ́ asɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔ lakpan sʋ. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ obugya nɩ.”|src="CN01803B.tif" size="span" loc="MRK14:22-26" copy="David C. Cook Foundation" ref="Marko 14:24"
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mmɛ́ɛtrá nu wáɩn-abí ntá ánfɩ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá nónu mʋ́ pɔ́pwɛ Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Benya wá ɩlʋ dá Bulu ɩpán tá alɩ, bɛnatɩ́ yɔ́ Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ fɛ́ɛ́ mléyinkí mɩ́ ɔma. Tsúfɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Nɛ́da akúfa ɔkpapʋ́ ámʋ lɛ́dá, mʋ akúfa bɛ́dasáɩ́n.’
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Támɛ nɩ́ Bulu ɔkʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ á, négya mlɩ nkpá yɔ́ Galilea ɔmátɔ́.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ beyinkí fʋ́ ɔmá kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ mméeyinkí ɛkɛkɛɛkɛ.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Onyenɩ, asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ tse nyɔ á, fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ɩnʋ Petro lɛ́fɩn yabi yi ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ lowu igyi kʋ́ráá á, mméekiná fʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Boyówie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Getsemane. Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsia nfɩ, nɔyɔ́bɔ mpáɩ.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ɔlɛkpa Petro mʋa Yakobo pʋ́ Yohane buo ɩwɩ. Ɩnʋ asʋ́n lɛhɩɛ́ han mʋ, mʋ ansɩ́ lɛpɛ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ háan. Ideklé mɔ mɩ́. Mlɩtsia nfɩ, amlɩgyo.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí, ɔlɛda akpawunu kókóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ á, ha brɛ́ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ.”
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Abba Mɩ́ Sɩ́, fʋtɛtálɩ́ bwɛ́ tógyítɔ́. Ha ntá-ɛwɛ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ! Támɛ megyí tɔ́á ndeklé, mboún mʋ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́!”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Oleyinkí bá akasɩ́pʋ́ amʋ wá bowun ánɩ́ bʋdɛdɩdɩ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Simon, fʋdɛdɩdɩ? Fʋmɛtalɩ́ gyo dɔnhwɩ́rɩ kʋlɛ kpán?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Mlɩgyo amlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ. Tsúfɛ́ ɔŋɛ́ ámʋ déklé, támɛ nyankpʋsa lɔ́pɔn.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ɔlɛtrá yɔ́bɔ mpáɩ, bláa Bulu asʋn kua kʋlɛ amʋ kɛ́n.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ɔlɛtrá yinkí ba bowun ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋtráa bʋdɛdɩdɩ, tsúfɛ́ dɩdɩ́ dɛ amʋ́ bʋ. Bʋmɛtalɩ́ bláa mʋ asʋansʋ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Brɛ́á ɔlɛba otse saasɩ a, ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlatráa si mlɩda mlɩdɛ́ ɔkpʋ́nʋ́ da? Itsía alɩ ngya! Brɛ́ ámʋ lafʋn ánɩ́ bɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mlɩkʋsʋ ayɔ. Mlɩkɩ, ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mɩ́ lɛ há ámʋ ná á!”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu ɔnɔ́ mesi asa akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda lóbowie ɩnʋ. Ɔdɔm ánɩ́ bʋdɛ ndayí pʋ́ nkpotí bʋbuo mʋ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ lɔ́wa amʋ́.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yuda amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ Yesu há ámʋ lɛ́bláa ɔdɔm amʋ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nɛ́latá pútá ámʋ gyí ɔhá ámʋ nɩ. Mlɩkɩta mʋ kínkíínkín, amlɩkpa mʋ natɩ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ laa yɔ́ Yesu wá, yókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́!” Ɔlɛlatá mʋ pútá.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ɩnʋ ahá ámʋ bɛnatɩ́ tʋ́ Yesu, kɩ́tá mʋ kínkíínkín.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Támɛ ɩnʋ alɩɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́tswɩ mʋ ɔdayí kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmbi ɔkʋ ɩsʋ lɛ́.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ogyo otswapʋ́ ngyi, sʋ́ mlɩlatsú nkpotí pʋ́ ndayí mlɛbá mɩ́ ɔkɩtákpá?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ntsie mlɩ wá Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ ekekegyíɛkɛ, ndɛ mlɩ atɔ́ suná, mlɩmɛ́kɩtá mɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɩ́nɩ lahá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩlaba mʋ́tɔ́.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ɩnʋ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ sí mʋ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ilesi ɔyasubi ɔkʋá ɔlɔwa ligá nkʋlɛ. Bɛkɩtá mʋ,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 támɛ ɔlɔkɔlɩ, sí mʋ ligá ámʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ, pʋ́ yayá srɩ́.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Bɛkpa Yesu ya Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wóyí. Igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ bafia ɩnʋ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Petro lɛ́pɛtɩ́ buo amʋ́ ɔma tsútsúútsú, alɩɩ yówie wóyítɔ́ ɩnʋ. Ɩnʋ oleyétsiá ɩnʋ asúmpʋ́ wá, ɔdɛ ogyá núu.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ɩnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ atráhɛ fɛ́ɛ́ bodunká ahá ánɩ́ bɛ́ka asʋ́n dɩ́nká Yesusʋ, mɛ́nɩ bɛ́lɩɩ́ amʋ́ asʋn blɩ́hɛ́sʋ mɔ́ mʋ, támɛ bʋmenya.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Tsúfɛ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔwa afunu dɩ́nká mʋsʋ, támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lɔtsʋn ɔtsan.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ɩnʋ akʋ bɔkʋsʋ́ ká asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ bɛɛ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Anɩlónuá ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nóbwie Bulu ɔtswɛ́kpa anfɩ bapʋ́ ɩbɩ yi anfɩ, támɛ nkɛnsá ɔma a, nɛ́layi pɔ́pwɛá megyí nyankpʋsa ɔbɔ́pʋ ɩbɩ yi mʋ́.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Támɛ amʋ́ ɛ́ amʋ́ ɔnɔ́ mɔbwɛ kʋlɛ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ɩnʋ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɔnɔ́ lɛ́? Fʋma asʋansʋ blɩ́ pʋ́lɛ́ fʋ́ ɩwɩ?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Támɛ Yesu mɛ́lɛ asʋansʋ ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́trá fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu ámʋ́ʋ́ bʋtɛkánfʋ́ ámʋ mʋ Bi gyí fʋ́? Fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli amʋ) nɩ?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ee! Mɩ́ nɩ́! Mlówun ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ntsie Bulu Otúmípʋ gyɔpɩsʋ ánfɩ ndɩn nwʋlʋ́táasʋ tsú ɔsʋ́sʋ́ nɛbá.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́kɩtá mʋ atadɩɛ bálɩ́ mʋ́ kɩaan. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Adánsɩɛ mɔmʋ anɩtráa anɩgyó?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Mlɩlanú abususʋ ánɩ́ alablɩ́. Nkálɩ gyí mlɩ agywɩɩn?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Amʋ́tɔ́ akʋ bɔwa atsʋnɔ́ tutúu wʋlɩ́ mʋ bɩ. Bɔpʋ atɔ́ tin mʋ ansíbi, bɔfʋlɩ́ mʋ atswɛ, bláa mʋ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́, suna anɩ ɔhá ánɩ́ ɔlɔfʋlɩ́ fʋ́ ɩtswɛ!” Ɩnʋ agyópʋ amʋ ɛ́ bɛdadáa mʋ asʋtɔ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Petro lési otsie wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ osúmbi tsɩ́hɛ́ ɔkʋ lɛ́ba.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Brɛ́á olowun Petro tsie ɔdɛ ogyá núu a, ɔlɛkɩ mʋ díín. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a Yesu Nasaretyin amʋ nyɔ ná.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Támɛ Petro lɔ́swɩɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín tɔtɔ tsú asʋ́n ánfɩ fʋdɛblɩ́ ánfɩ ɩwɩ!” Ɔlɛnatɩ́ yɛ́lɩɩ́ ɔkpa ɔnɔ́, ɩnʋ batɛ lɔ́bʋn.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Osúmbi tsɩ́hɛ́ ámʋ lɛ́trá yɔ́tʋ mʋ ɩnʋ, ɔlɔwa ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ bláa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ gyí oyin ánfɩ.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Támɛ Petro lɛ́trá swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ɩnʋ Petro lɔ́wa ntam kakáa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Nɛká tógyítɔ́, mmeyín oyin ánfɩ mlɩdɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ánfɩ.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ɩnʋ batɛ lɔ́bɔn otse nyɔɔsɩ. Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɔ́swɩɩ́ tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ tse nyɔ.” ámʋsʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛkpa isú yi, hɩ́ɛ́ sú woo.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.