Marcos 14

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ilesi nkenyɔ́ Yudafɔ abʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ pʋ́ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ kɩ́tá Yesu ŋáintɔ, mɔ́ mʋ kokooko.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Támɛ bɛblɩ́ bɛɛ, “Megyí Katsʋn Nkɛ ánfɩtɔ abɔ́mɔ mʋ, mɛ́nɩ kpokiti mɛ́ɛda ɔmá ámʋtɔ.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Brɛ́á Yesu bʋ Betania wúlutɔ, Simon ɔkʋá alalɔ́ ɩlɔ pɛpɛ kɩ wóyítɔ́ ɔdɛ atɔ́ gyí a, ɔtsɩ ɔkʋ lɛ́ba ɩnʋ; ɔdɛ prɛntʋa wankláán kʋá ofobí fánfán ánɩ́ ɩbʋ ibíá bʋ mʋ́tɔ́. Oletií mʋ́ ɔnɔ́, ɔlɛtsɛɩ́ ofobí ámʋ wʋ́lɩ́ Yesu nwuntɔ.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Akʋ bʋbʋ ɩnʋá ɩmɔwa amʋ́ ɔdwɛ. Bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ ɔdɛ ofobí ánfɩ yintá?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Tɛkɩ abɛ́talɩ́ fɛ́ ofobí fánfán ánfɩ, mʋ́ ibíá bɔ́dʋn ɔbakʋ́lɛ ofi ɔkʋlɛ ɩkɔká ánfɩ, pʋ́há ahiánfɔ.” Bɛhɩɛ wá ɩyɩn wá ɔtsɩ ámʋ.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Támɛ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi mʋ! Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ háan? Ɩtɔ yilé alabwɛ́ há mɩ́.
6 Mas Jesus disse:
7 Ahiánfɔ bétsiá mlɩ wá ekekegyíɛkɛ. Brégyíbrɛ́á mlɩdéklé a, mlɛ́talɩ́ wá awɩtɔlɛ há amʋ́, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩtɔ yɔ́.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Alabwɛ́ mʋ́á ɔbɛ́talɩ́ pʋ́lá mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ yáɩ́ há mɩ́ opulákɛ́.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, bɛ́blɩ́ tɔ́ ánfɩ ɔtsɩ ánfɩ labwɛ́ ánfɩ pʋ́káɩ́n mʋsʋ.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Mʋ́ ɔma a, mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda Iskariot lóyówun Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ, mɛ́nɩ ɔbɛ́lɛ Yesu há amʋ́.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Brɛ́á bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɛhɩɛ wá amʋ́ ɔdwɛ. Bɛhɩɛ mʋ asɩ ánɩ́ bɛ́ka mʋ ɩkɔ. Mʋ́ sʋ olodunká ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ lɛ́ Yesu há amʋ́.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋá bʋtɔmɔ́ Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ akúfa lɔ́fʋn. Yesu akasɩ́pʋ́ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, obu mɔmʋtɔ ayɛla ha fʋ, afʋgyi Katsʋn Nkɛtɔ atogyihɛ amʋ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɔwa amʋ́tɔ́ abanyɔ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ Yerusalem wúlutɔ, mléfia oyin ɔkʋá ɔsʋ ntsu-ɔlɔ́, mlɩbuo mʋ.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Wóyí oduátɔ́ obówie á, mlɩfɩtɛ wóyí mʋ wie amʋ mlɩaa, ‘Nkʋ́nʋ́ afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá bʋ, ánɩ́ mɩ́a mɩ́ akasɩ́pʋ́ abɛ́ba begyi Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Obósuná mlɩ abansʋ́rʋ yílé kʋá balá mʋ́tɔ́ yáɩ́. Mlɩbwɛ atɔ́ ámʋ yaɩ ɩnʋ.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bɔyɔ wúlu amʋtɔ á, bowun tógyítɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́, bɔbwɛ Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ yáɩ́ ɩnʋ.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Brɛ́á nsaɩntɔ deklúun a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛba ɩnʋ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Atɔ́ ámʋ ogyíkpá a, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛá mɩ́a mʋnyɔ ɩbɩ da ɔlɛpɛtɔ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han akasɩ́pʋ́ amʋ. Mʋ́ sʋ befi asɩ bʋdɛ mʋ fɩtɛ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ bɛɛ, “Mɩ́ nɩ́ lóó?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ahá dúanyɔ ánfɩtɔ ɔkʋlɛá mɩ́a mʋnyɔ ɩbɩ da ɔlɛpɛtɔ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há nɩ́.
20 Jesus respondeu:
21 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nówu fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n tswɩ, támɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɔgyɔ́wɩ nɩ́. Nɩ́ bʋmetepí kwɩ́ɩ́ mʋ kʋ́ráá á, tɛkɩ ɩbʋ alɛ́ há mʋ.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ ámʋ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, ɔlɛda Bulu ɩpán, bíábía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ, mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ nɩ.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Ɩnʋ olotsu ntá-ɛwɛ, ɔlɛda Bulu ɩpán, pʋ́há amʋ́ fɛ́ɛ́ bonu.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ obugya nɩ. Mʋ́ Bulu dɛ́pʋsí mʋ ntam ánɩ́ alaká há ahásʋ nɩ́. Bɛ́tsɛɩ́ mʋ́ wʋ́lɩ́ asɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔ lakpan sʋ. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ obugya nɩ.”|src="CN01803B.tif" size="span" loc="MRK14:22-26" copy="David C. Cook Foundation" ref="Marko 14:24"
24 Então lhes disse:
25 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mmɛ́ɛtrá nu wáɩn-abí ntá ánfɩ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá nónu mʋ́ pɔ́pwɛ Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Benya wá ɩlʋ dá Bulu ɩpán tá alɩ, bɛnatɩ́ yɔ́ Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ fɛ́ɛ́ mléyinkí mɩ́ ɔma. Tsúfɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Nɛ́da akúfa ɔkpapʋ́ ámʋ lɛ́dá, mʋ akúfa bɛ́dasáɩ́n.’
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Támɛ nɩ́ Bulu ɔkʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ á, négya mlɩ nkpá yɔ́ Galilea ɔmátɔ́.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ beyinkí fʋ́ ɔmá kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ mméeyinkí ɛkɛkɛɛkɛ.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Onyenɩ, asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ tse nyɔ á, fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ɩnʋ Petro lɛ́fɩn yabi yi ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ lowu igyi kʋ́ráá á, mméekiná fʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Boyówie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Getsemane. Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsia nfɩ, nɔyɔ́bɔ mpáɩ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Ɔlɛkpa Petro mʋa Yakobo pʋ́ Yohane buo ɩwɩ. Ɩnʋ asʋ́n lɛhɩɛ́ han mʋ, mʋ ansɩ́ lɛpɛ.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ háan. Ideklé mɔ mɩ́. Mlɩtsia nfɩ, amlɩgyo.”
34 E lhes disse:
35 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí, ɔlɛda akpawunu kókóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ á, ha brɛ́ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Abba Mɩ́ Sɩ́, fʋtɛtálɩ́ bwɛ́ tógyítɔ́. Ha ntá-ɛwɛ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ! Támɛ megyí tɔ́á ndeklé, mboún mʋ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́!”
36 E dizia:
37 Oleyinkí bá akasɩ́pʋ́ amʋ wá bowun ánɩ́ bʋdɛdɩdɩ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Simon, fʋdɛdɩdɩ? Fʋmɛtalɩ́ gyo dɔnhwɩ́rɩ kʋlɛ kpán?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Mlɩgyo amlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ. Tsúfɛ́ ɔŋɛ́ ámʋ déklé, támɛ nyankpʋsa lɔ́pɔn.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ɔlɛtrá yɔ́bɔ mpáɩ, bláa Bulu asʋn kua kʋlɛ amʋ kɛ́n.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Ɔlɛtrá yinkí ba bowun ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋtráa bʋdɛdɩdɩ, tsúfɛ́ dɩdɩ́ dɛ amʋ́ bʋ. Bʋmɛtalɩ́ bláa mʋ asʋansʋ.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Brɛ́á ɔlɛba otse saasɩ a, ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlatráa si mlɩda mlɩdɛ́ ɔkpʋ́nʋ́ da? Itsía alɩ ngya! Brɛ́ ámʋ lafʋn ánɩ́ bɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Mlɩkʋsʋ ayɔ. Mlɩkɩ, ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mɩ́ lɛ há ámʋ ná á!”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesu ɔnɔ́ mesi asa akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda lóbowie ɩnʋ. Ɔdɔm ánɩ́ bʋdɛ ndayí pʋ́ nkpotí bʋbuo mʋ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ lɔ́wa amʋ́.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yuda amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ Yesu há ámʋ lɛ́bláa ɔdɔm amʋ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nɛ́latá pútá ámʋ gyí ɔhá ámʋ nɩ. Mlɩkɩta mʋ kínkíínkín, amlɩkpa mʋ natɩ.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ laa yɔ́ Yesu wá, yókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́!” Ɔlɛlatá mʋ pútá.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Ɩnʋ ahá ámʋ bɛnatɩ́ tʋ́ Yesu, kɩ́tá mʋ kínkíínkín.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Támɛ ɩnʋ alɩɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́tswɩ mʋ ɔdayí kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmbi ɔkʋ ɩsʋ lɛ́.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ogyo otswapʋ́ ngyi, sʋ́ mlɩlatsú nkpotí pʋ́ ndayí mlɛbá mɩ́ ɔkɩtákpá?
48 Jesus lhes disse:
49 Ntsie mlɩ wá Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ ekekegyíɛkɛ, ndɛ mlɩ atɔ́ suná, mlɩmɛ́kɩtá mɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɩ́nɩ lahá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩlaba mʋ́tɔ́.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Ɩnʋ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ sí mʋ.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Ilesi ɔyasubi ɔkʋá ɔlɔwa ligá nkʋlɛ. Bɛkɩtá mʋ,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 támɛ ɔlɔkɔlɩ, sí mʋ ligá ámʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ, pʋ́ yayá srɩ́.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Bɛkpa Yesu ya Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wóyí. Igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ bafia ɩnʋ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Petro lɛ́pɛtɩ́ buo amʋ́ ɔma tsútsúútsú, alɩɩ yówie wóyítɔ́ ɩnʋ. Ɩnʋ oleyétsiá ɩnʋ asúmpʋ́ wá, ɔdɛ ogyá núu.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Ɩnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ atráhɛ fɛ́ɛ́ bodunká ahá ánɩ́ bɛ́ka asʋ́n dɩ́nká Yesusʋ, mɛ́nɩ bɛ́lɩɩ́ amʋ́ asʋn blɩ́hɛ́sʋ mɔ́ mʋ, támɛ bʋmenya.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Tsúfɛ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔwa afunu dɩ́nká mʋsʋ, támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lɔtsʋn ɔtsan.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ɩnʋ akʋ bɔkʋsʋ́ ká asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ bɛɛ,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Anɩlónuá ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nóbwie Bulu ɔtswɛ́kpa anfɩ bapʋ́ ɩbɩ yi anfɩ, támɛ nkɛnsá ɔma a, nɛ́layi pɔ́pwɛá megyí nyankpʋsa ɔbɔ́pʋ ɩbɩ yi mʋ́.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Támɛ amʋ́ ɛ́ amʋ́ ɔnɔ́ mɔbwɛ kʋlɛ.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ɩnʋ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɔnɔ́ lɛ́? Fʋma asʋansʋ blɩ́ pʋ́lɛ́ fʋ́ ɩwɩ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Támɛ Yesu mɛ́lɛ asʋansʋ ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́trá fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu ámʋ́ʋ́ bʋtɛkánfʋ́ ámʋ mʋ Bi gyí fʋ́? Fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli amʋ) nɩ?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ee! Mɩ́ nɩ́! Mlówun ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ntsie Bulu Otúmípʋ gyɔpɩsʋ ánfɩ ndɩn nwʋlʋ́táasʋ tsú ɔsʋ́sʋ́ nɛbá.”
62 Jesus respondeu:
63 Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́kɩtá mʋ atadɩɛ bálɩ́ mʋ́ kɩaan. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Adánsɩɛ mɔmʋ anɩtráa anɩgyó?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Mlɩlanú abususʋ ánɩ́ alablɩ́. Nkálɩ gyí mlɩ agywɩɩn?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Amʋ́tɔ́ akʋ bɔwa atsʋnɔ́ tutúu wʋlɩ́ mʋ bɩ. Bɔpʋ atɔ́ tin mʋ ansíbi, bɔfʋlɩ́ mʋ atswɛ, bláa mʋ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́, suna anɩ ɔhá ánɩ́ ɔlɔfʋlɩ́ fʋ́ ɩtswɛ!” Ɩnʋ agyópʋ amʋ ɛ́ bɛdadáa mʋ asʋtɔ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Petro lési otsie wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ osúmbi tsɩ́hɛ́ ɔkʋ lɛ́ba.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Brɛ́á olowun Petro tsie ɔdɛ ogyá núu a, ɔlɛkɩ mʋ díín. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a Yesu Nasaretyin amʋ nyɔ ná.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Támɛ Petro lɔ́swɩɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín tɔtɔ tsú asʋ́n ánfɩ fʋdɛblɩ́ ánfɩ ɩwɩ!” Ɔlɛnatɩ́ yɛ́lɩɩ́ ɔkpa ɔnɔ́, ɩnʋ batɛ lɔ́bʋn.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Osúmbi tsɩ́hɛ́ ámʋ lɛ́trá yɔ́tʋ mʋ ɩnʋ, ɔlɔwa ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ bláa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ gyí oyin ánfɩ.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Támɛ Petro lɛ́trá swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ɩnʋ Petro lɔ́wa ntam kakáa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Nɛká tógyítɔ́, mmeyín oyin ánfɩ mlɩdɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ánfɩ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Ɩnʋ batɛ lɔ́bɔn otse nyɔɔsɩ. Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɔ́swɩɩ́ tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ tse nyɔ.” ámʋsʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛkpa isú yi, hɩ́ɛ́ sú woo.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.