Marcos 14

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ilesi nkenyɔ́ Yudafɔ abʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ pʋ́ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ kɩ́tá Yesu ŋáintɔ, mɔ́ mʋ kokooko.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Támɛ bɛblɩ́ bɛɛ, “Megyí Katsʋn Nkɛ ánfɩtɔ abɔ́mɔ mʋ, mɛ́nɩ kpokiti mɛ́ɛda ɔmá ámʋtɔ.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Brɛ́á Yesu bʋ Betania wúlutɔ, Simon ɔkʋá alalɔ́ ɩlɔ pɛpɛ kɩ wóyítɔ́ ɔdɛ atɔ́ gyí a, ɔtsɩ ɔkʋ lɛ́ba ɩnʋ; ɔdɛ prɛntʋa wankláán kʋá ofobí fánfán ánɩ́ ɩbʋ ibíá bʋ mʋ́tɔ́. Oletií mʋ́ ɔnɔ́, ɔlɛtsɛɩ́ ofobí ámʋ wʋ́lɩ́ Yesu nwuntɔ.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Akʋ bʋbʋ ɩnʋá ɩmɔwa amʋ́ ɔdwɛ. Bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ ɔdɛ ofobí ánfɩ yintá?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Tɛkɩ abɛ́talɩ́ fɛ́ ofobí fánfán ánfɩ, mʋ́ ibíá bɔ́dʋn ɔbakʋ́lɛ ofi ɔkʋlɛ ɩkɔká ánfɩ, pʋ́há ahiánfɔ.” Bɛhɩɛ wá ɩyɩn wá ɔtsɩ ámʋ.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Támɛ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi mʋ! Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ háan? Ɩtɔ yilé alabwɛ́ há mɩ́.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ahiánfɔ bétsiá mlɩ wá ekekegyíɛkɛ. Brégyíbrɛ́á mlɩdéklé a, mlɛ́talɩ́ wá awɩtɔlɛ há amʋ́, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩtɔ yɔ́.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Alabwɛ́ mʋ́á ɔbɛ́talɩ́ pʋ́lá mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ yáɩ́ há mɩ́ opulákɛ́.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, bɛ́blɩ́ tɔ́ ánfɩ ɔtsɩ ánfɩ labwɛ́ ánfɩ pʋ́káɩ́n mʋsʋ.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Mʋ́ ɔma a, mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda Iskariot lóyówun Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ, mɛ́nɩ ɔbɛ́lɛ Yesu há amʋ́.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Brɛ́á bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɛhɩɛ wá amʋ́ ɔdwɛ. Bɛhɩɛ mʋ asɩ ánɩ́ bɛ́ka mʋ ɩkɔ. Mʋ́ sʋ olodunká ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ lɛ́ Yesu há amʋ́.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋá bʋtɔmɔ́ Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ akúfa lɔ́fʋn. Yesu akasɩ́pʋ́ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, obu mɔmʋtɔ ayɛla ha fʋ, afʋgyi Katsʋn Nkɛtɔ atogyihɛ amʋ?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɔwa amʋ́tɔ́ abanyɔ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ Yerusalem wúlutɔ, mléfia oyin ɔkʋá ɔsʋ ntsu-ɔlɔ́, mlɩbuo mʋ.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Wóyí oduátɔ́ obówie á, mlɩfɩtɛ wóyí mʋ wie amʋ mlɩaa, ‘Nkʋ́nʋ́ afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá bʋ, ánɩ́ mɩ́a mɩ́ akasɩ́pʋ́ abɛ́ba begyi Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Obósuná mlɩ abansʋ́rʋ yílé kʋá balá mʋ́tɔ́ yáɩ́. Mlɩbwɛ atɔ́ ámʋ yaɩ ɩnʋ.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bɔyɔ wúlu amʋtɔ á, bowun tógyítɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́, bɔbwɛ Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ yáɩ́ ɩnʋ.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Brɛ́á nsaɩntɔ deklúun a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛba ɩnʋ.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Atɔ́ ámʋ ogyíkpá a, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛá mɩ́a mʋnyɔ ɩbɩ da ɔlɛpɛtɔ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han akasɩ́pʋ́ amʋ. Mʋ́ sʋ befi asɩ bʋdɛ mʋ fɩtɛ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ bɛɛ, “Mɩ́ nɩ́ lóó?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ahá dúanyɔ ánfɩtɔ ɔkʋlɛá mɩ́a mʋnyɔ ɩbɩ da ɔlɛpɛtɔ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há nɩ́.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nówu fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n tswɩ, támɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɔgyɔ́wɩ nɩ́. Nɩ́ bʋmetepí kwɩ́ɩ́ mʋ kʋ́ráá á, tɛkɩ ɩbʋ alɛ́ há mʋ.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ ámʋ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, ɔlɛda Bulu ɩpán, bíábía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ, mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ nɩ.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ɩnʋ olotsu ntá-ɛwɛ, ɔlɛda Bulu ɩpán, pʋ́há amʋ́ fɛ́ɛ́ bonu.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ obugya nɩ. Mʋ́ Bulu dɛ́pʋsí mʋ ntam ánɩ́ alaká há ahásʋ nɩ́. Bɛ́tsɛɩ́ mʋ́ wʋ́lɩ́ asɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔ lakpan sʋ. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ obugya nɩ.”|src="CN01803B.tif" size="span" loc="MRK14:22-26" copy="David C. Cook Foundation" ref="Marko 14:24"
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mmɛ́ɛtrá nu wáɩn-abí ntá ánfɩ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá nónu mʋ́ pɔ́pwɛ Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Benya wá ɩlʋ dá Bulu ɩpán tá alɩ, bɛnatɩ́ yɔ́ Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ fɛ́ɛ́ mléyinkí mɩ́ ɔma. Tsúfɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Nɛ́da akúfa ɔkpapʋ́ ámʋ lɛ́dá, mʋ akúfa bɛ́dasáɩ́n.’
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Támɛ nɩ́ Bulu ɔkʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ á, négya mlɩ nkpá yɔ́ Galilea ɔmátɔ́.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ beyinkí fʋ́ ɔmá kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ mméeyinkí ɛkɛkɛɛkɛ.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Onyenɩ, asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ tse nyɔ á, fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ɩnʋ Petro lɛ́fɩn yabi yi ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ lowu igyi kʋ́ráá á, mméekiná fʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Boyówie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Getsemane. Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsia nfɩ, nɔyɔ́bɔ mpáɩ.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ɔlɛkpa Petro mʋa Yakobo pʋ́ Yohane buo ɩwɩ. Ɩnʋ asʋ́n lɛhɩɛ́ han mʋ, mʋ ansɩ́ lɛpɛ.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ háan. Ideklé mɔ mɩ́. Mlɩtsia nfɩ, amlɩgyo.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí, ɔlɛda akpawunu kókóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ á, ha brɛ́ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Abba Mɩ́ Sɩ́, fʋtɛtálɩ́ bwɛ́ tógyítɔ́. Ha ntá-ɛwɛ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ! Támɛ megyí tɔ́á ndeklé, mboún mʋ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́!”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Oleyinkí bá akasɩ́pʋ́ amʋ wá bowun ánɩ́ bʋdɛdɩdɩ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Simon, fʋdɛdɩdɩ? Fʋmɛtalɩ́ gyo dɔnhwɩ́rɩ kʋlɛ kpán?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Mlɩgyo amlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ. Tsúfɛ́ ɔŋɛ́ ámʋ déklé, támɛ nyankpʋsa lɔ́pɔn.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ɔlɛtrá yɔ́bɔ mpáɩ, bláa Bulu asʋn kua kʋlɛ amʋ kɛ́n.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ɔlɛtrá yinkí ba bowun ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋtráa bʋdɛdɩdɩ, tsúfɛ́ dɩdɩ́ dɛ amʋ́ bʋ. Bʋmɛtalɩ́ bláa mʋ asʋansʋ.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Brɛ́á ɔlɛba otse saasɩ a, ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlatráa si mlɩda mlɩdɛ́ ɔkpʋ́nʋ́ da? Itsía alɩ ngya! Brɛ́ ámʋ lafʋn ánɩ́ bɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mlɩkʋsʋ ayɔ. Mlɩkɩ, ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mɩ́ lɛ há ámʋ ná á!”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu ɔnɔ́ mesi asa akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda lóbowie ɩnʋ. Ɔdɔm ánɩ́ bʋdɛ ndayí pʋ́ nkpotí bʋbuo mʋ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ lɔ́wa amʋ́.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Yuda amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ Yesu há ámʋ lɛ́bláa ɔdɔm amʋ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nɛ́latá pútá ámʋ gyí ɔhá ámʋ nɩ. Mlɩkɩta mʋ kínkíínkín, amlɩkpa mʋ natɩ.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ laa yɔ́ Yesu wá, yókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́!” Ɔlɛlatá mʋ pútá.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ɩnʋ ahá ámʋ bɛnatɩ́ tʋ́ Yesu, kɩ́tá mʋ kínkíínkín.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Támɛ ɩnʋ alɩɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́tswɩ mʋ ɔdayí kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmbi ɔkʋ ɩsʋ lɛ́.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ogyo otswapʋ́ ngyi, sʋ́ mlɩlatsú nkpotí pʋ́ ndayí mlɛbá mɩ́ ɔkɩtákpá?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Ntsie mlɩ wá Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ ekekegyíɛkɛ, ndɛ mlɩ atɔ́ suná, mlɩmɛ́kɩtá mɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɩ́nɩ lahá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩlaba mʋ́tɔ́.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ɩnʋ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ sí mʋ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ilesi ɔyasubi ɔkʋá ɔlɔwa ligá nkʋlɛ. Bɛkɩtá mʋ,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 támɛ ɔlɔkɔlɩ, sí mʋ ligá ámʋ wá amʋ́ ɩbɩtɔ, pʋ́ yayá srɩ́.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Bɛkpa Yesu ya Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wóyí. Igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ fɛ́ɛ́ bafia ɩnʋ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Petro lɛ́pɛtɩ́ buo amʋ́ ɔma tsútsúútsú, alɩɩ yówie wóyítɔ́ ɩnʋ. Ɩnʋ oleyétsiá ɩnʋ asúmpʋ́ wá, ɔdɛ ogyá núu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ɩnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ atráhɛ fɛ́ɛ́ bodunká ahá ánɩ́ bɛ́ka asʋ́n dɩ́nká Yesusʋ, mɛ́nɩ bɛ́lɩɩ́ amʋ́ asʋn blɩ́hɛ́sʋ mɔ́ mʋ, támɛ bʋmenya.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Tsúfɛ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔwa afunu dɩ́nká mʋsʋ, támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lɔtsʋn ɔtsan.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ɩnʋ akʋ bɔkʋsʋ́ ká asʋ́n dɩ́nká mʋsʋ bɛɛ,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Anɩlónuá ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nóbwie Bulu ɔtswɛ́kpa anfɩ bapʋ́ ɩbɩ yi anfɩ, támɛ nkɛnsá ɔma a, nɛ́layi pɔ́pwɛá megyí nyankpʋsa ɔbɔ́pʋ ɩbɩ yi mʋ́.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Támɛ amʋ́ ɛ́ amʋ́ ɔnɔ́ mɔbwɛ kʋlɛ.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ɩnʋ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɔnɔ́ lɛ́? Fʋma asʋansʋ blɩ́ pʋ́lɛ́ fʋ́ ɩwɩ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Támɛ Yesu mɛ́lɛ asʋansʋ ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́trá fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bulu ámʋ́ʋ́ bʋtɛkánfʋ́ ámʋ mʋ Bi gyí fʋ́? Fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́da mʋ ofúli amʋ) nɩ?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ee! Mɩ́ nɩ́! Mlówun ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ntsie Bulu Otúmípʋ gyɔpɩsʋ ánfɩ ndɩn nwʋlʋ́táasʋ tsú ɔsʋ́sʋ́ nɛbá.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́kɩtá mʋ atadɩɛ bálɩ́ mʋ́ kɩaan. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Adánsɩɛ mɔmʋ anɩtráa anɩgyó?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Mlɩlanú abususʋ ánɩ́ alablɩ́. Nkálɩ gyí mlɩ agywɩɩn?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Amʋ́tɔ́ akʋ bɔwa atsʋnɔ́ tutúu wʋlɩ́ mʋ bɩ. Bɔpʋ atɔ́ tin mʋ ansíbi, bɔfʋlɩ́ mʋ atswɛ, bláa mʋ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́, suna anɩ ɔhá ánɩ́ ɔlɔfʋlɩ́ fʋ́ ɩtswɛ!” Ɩnʋ agyópʋ amʋ ɛ́ bɛdadáa mʋ asʋtɔ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Petro lési otsie wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ osúmbi tsɩ́hɛ́ ɔkʋ lɛ́ba.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Brɛ́á olowun Petro tsie ɔdɛ ogyá núu a, ɔlɛkɩ mʋ díín. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a Yesu Nasaretyin amʋ nyɔ ná.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Támɛ Petro lɔ́swɩɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín tɔtɔ tsú asʋ́n ánfɩ fʋdɛblɩ́ ánfɩ ɩwɩ!” Ɔlɛnatɩ́ yɛ́lɩɩ́ ɔkpa ɔnɔ́, ɩnʋ batɛ lɔ́bʋn.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Osúmbi tsɩ́hɛ́ ámʋ lɛ́trá yɔ́tʋ mʋ ɩnʋ, ɔlɔwa ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ bláa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ gyí oyin ánfɩ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Támɛ Petro lɛ́trá swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ɩnʋ Petro lɔ́wa ntam kakáa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Nɛká tógyítɔ́, mmeyín oyin ánfɩ mlɩdɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ánfɩ.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ɩnʋ batɛ lɔ́bɔn otse nyɔɔsɩ. Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɔ́swɩɩ́ tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ tse nyɔ.” ámʋsʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛkpa isú yi, hɩ́ɛ́ sú woo.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.