Marcos 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Brɛ́á bowie Betfage mʋ́a Betania, awúlu ánɩ́ ɩbʋ Nfɔ-nyíbʋ ámʋ asɩ, batá Yerusalem wie tá á, ɔlɔwa mʋ akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ gyankpá.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ wúlu anfɩ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ánfɩtɔ. Nɩ́ mlowíe wúlu amʋ ɔnɔ́ á, mlówun afrímú kanáhɛ ɔkʋ da ɔfɛ́tɔ́, ɔhaa mɔ́kʋ́tsíá mʋsʋ kɩ. Mlɩsankɩ mʋ, amlɩkpa mʋ ba mɩ.
2 com a seguinte ordem:
3 Nɩ́ ɔkʋ ɔfɩ́tɛ́ mlɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ sankɩ́?’ á, mlɩbla mʋ mlɩaa, ‘Anɩ Wíe dɛ́ mʋ hián. Obéyinkía mʋ ba séi.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Bɔyɔ á, bɔyɔ́tʋ afrímú ibí ámʋ da ɔfɛ́tɔ́ wóyí ámʋ ɔnɔ́ ɔkpabáɩ.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Brɛ́á bʋdɛ mʋ sankɩ́ á, aha akʋá bʋlɩɩ́ ɩnʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ afrímú ibí ámʋ sankɩ́.”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́. Besi amʋ́; akasɩ́pʋ́ amʋ bɛsankɩ́ mʋ́.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Bɛkpa afrímú ibí ámʋ ba Yesu. Bɛyaɩ́ amʋ́ atati dɩ́nká mʋsʋ, ɔlɔdʋ bian mʋsʋ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛyaɩ́ amʋ́ atati tswɩ ɔkpatɔ, akʋ ɛ́ bebiabía afɩtáa bunbun ɔkpa ámʋsʋ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋgya Yesu nkpá mʋ́a ɔma amʋ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Hosiána! Bulu oyúla ɔhá ánfɩ ɔbá anɩ Wíe dátɔ́ ánfɩ!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Bulu oyúla anɩ náin Dawid iwíegyí ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ! Hosiána bʋ ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Brɛ́á Yesu lówie Yerusalem a, ɔlɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa, ɔlɔwa ansɩ́ kɩ tógyítɔ́ wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ wankláán. Owí lapɔn. Mʋ́ sʋ mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ beyinkí yɔ́ Betania wúlutɔ.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ɔyɩ kɛhɛ brɛ́á beyinkí tsú Betania bɛbá á, akʋ́n dɛ Yesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Olowun pɔntɔ kʋá ɩlahɩ́ɛ́ pɔ́ɩ́ sɩ́sɩ́, ɩlɩɩ́ mantáa ɔkpa. Ɔlɔyɔ yɛ́kɩ bɛɛ obénya kʋ mʋ́tɔ́. Támɛ olowie mʋ́ asɩ á, afɩtáa sɔ́ɔ́n bʋ mʋ́sʋ́, tsúfɛ́ oyí ámʋ swiebɩ́ mɔkʋ́fʋn. Pɔntɔ oyí mʋ́a mʋ́ abí nɩ́.|src="HK00088B.TIF" size="span" loc="MRK11:12-24" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Marko 11:13"
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ɩnʋ ɔlɛbláa oyí ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú ndɛ pʋ́ya a, ɔhaa mɛ́ɛtrá gyi fʋ́ abi swiehɛ́.”
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Brɛ́á bowie Yerusalem a, Yesu lɔ́yɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́. Ɩnʋnʋ ɔlɔwa atɔ́ afɛpʋ́ pʋ́ atɔ́ ahɔ́pʋ amʋ aná fɛ́ɛ́ gyáa dalɩ ɩnʋ bɩ. Olowuwúta kɔ́ba atsɛ́pʋ mpʋ́nʋ́ dá, súnsúnki abrɔ́dʋma afɛpʋ́ mbíá dá.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ɔmɛha atɔ́ ɔfɛpʋ́ ɔkʋkʋ ɔsʋra mʋ atɔ fɛhɛ́ ka tsʋn Ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ kʋ́ráá.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Olosuná amʋ́ atɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Bʋmɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ bɛɛ, ‘Bɛ́tɩ mɩ́ ɔtswɛ́kpa bɛɛ, ɔmá fɛ́ɛ́ mpáɩ ɔbɔkpá?’ Támɛ mlɩlapʋ́ ɩnʋ mlí awikplu ɔŋaínkpá.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Brɛ́á Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bonu tɔ́á alabwɛ́ á, bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ. Benya ifú, tsúfɛ́ mʋ atosunáhɛ́ amʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie ɔdɔm amʋ.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Brɛ́á owí lɔpɔn a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛdalɩ wúlu amʋtɔ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Brɛ́á bʋdɛtsʋ́ʋn nyankɩ a, bowun ánɩ́ pɔntɔ oyí ámʋ ɩlawú tsú mʋ́ ɔsʋ́ beyi asɩ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ɩnʋ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa pɔntɔ oyí ámʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, kɩ, pɔntɔ oyí ámʋ́ʋ́ fɔlwɩɩ́ ámʋ ɩlawú!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ Bulu gyi.
22 Jesus respondeu:
23 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́bláa ɩbʋ ánfɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Púli yowie ɔpʋtɔ’, omegyi nwɛ́ɛn mʋ klʋntɔ, olohogyi ánɩ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ mablɩ́ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ á, ibópulí yɔ́.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ɩ́nɩ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, tógyítɔ́á mlɔkʋ́lɩ́ Bulu á, mlɩhogyi ánɩ́ mlɩlanyá mʋ́ dodo. Mlɩ ɩbɩ bɛ́da mʋ́.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛtrá yinkí ba Yerusalem. Brɛ́á ɔna odeki Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛba mʋ wá.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Túmi mɔmʋ fʋ́dɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ? Ma lɛ́ha fʋ́ túmi ámʋ?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yesu lɛ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nfɩ́tɛ mlɩ asʋn kua kʋlɛ. Nɩ́ mlɛlɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ há mɩ́ á, mɩ́ ɛ́ nɛ́bláa mlɩ túmi oduá ndɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ.
29 Jesus respondeu:
30 Bulu wá Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lénya túmi pʋ́bɔ́ ahá asú lóó, ntɛ́ɛ nyankpʋsa? Mlɩbla mɩ!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ bɔyɔ asʋ́n ánfɩtɔ bɛɛ, “Nɩ́ ablɩ́ anɩaa itsú Bulu wá á, ɔbɛ́fɩtɛ́ anɩ ɔbɛ́ɛ, mʋ́ ntogyi sʋ́ mlɩmɔ́hɔ mʋ gyi?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ntɛ́ɛ ablɩ́ɩ anɩaa itsú anyánkpʋ́sa wá?” Támɛ bʋdɛ ahá ámʋ ifú nya, tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bohogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ onutó Yohane gyí.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Mʋ́ sʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ohwée! Anɩméyín ɔtɩ́nɛ́á olenya mʋ túmi tsú.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.