Marcos 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Brɛ́á bowie Betfage mʋ́a Betania, awúlu ánɩ́ ɩbʋ Nfɔ-nyíbʋ ámʋ asɩ, batá Yerusalem wie tá á, ɔlɔwa mʋ akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ gyankpá.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ wúlu anfɩ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ánfɩtɔ. Nɩ́ mlowíe wúlu amʋ ɔnɔ́ á, mlówun afrímú kanáhɛ ɔkʋ da ɔfɛ́tɔ́, ɔhaa mɔ́kʋ́tsíá mʋsʋ kɩ. Mlɩsankɩ mʋ, amlɩkpa mʋ ba mɩ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Nɩ́ ɔkʋ ɔfɩ́tɛ́ mlɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ sankɩ́?’ á, mlɩbla mʋ mlɩaa, ‘Anɩ Wíe dɛ́ mʋ hián. Obéyinkía mʋ ba séi.’ ”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Bɔyɔ á, bɔyɔ́tʋ afrímú ibí ámʋ da ɔfɛ́tɔ́ wóyí ámʋ ɔnɔ́ ɔkpabáɩ.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Brɛ́á bʋdɛ mʋ sankɩ́ á, aha akʋá bʋlɩɩ́ ɩnʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ afrímú ibí ámʋ sankɩ́.”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́. Besi amʋ́; akasɩ́pʋ́ amʋ bɛsankɩ́ mʋ́.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Bɛkpa afrímú ibí ámʋ ba Yesu. Bɛyaɩ́ amʋ́ atati dɩ́nká mʋsʋ, ɔlɔdʋ bian mʋsʋ.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛyaɩ́ amʋ́ atati tswɩ ɔkpatɔ, akʋ ɛ́ bebiabía afɩtáa bunbun ɔkpa ámʋsʋ.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋgya Yesu nkpá mʋ́a ɔma amʋ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Hosiána! Bulu oyúla ɔhá ánfɩ ɔbá anɩ Wíe dátɔ́ ánfɩ!
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Bulu oyúla anɩ náin Dawid iwíegyí ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ! Hosiána bʋ ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Brɛ́á Yesu lówie Yerusalem a, ɔlɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa, ɔlɔwa ansɩ́ kɩ tógyítɔ́ wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ wankláán. Owí lapɔn. Mʋ́ sʋ mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ beyinkí yɔ́ Betania wúlutɔ.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ɔyɩ kɛhɛ brɛ́á beyinkí tsú Betania bɛbá á, akʋ́n dɛ Yesu.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Olowun pɔntɔ kʋá ɩlahɩ́ɛ́ pɔ́ɩ́ sɩ́sɩ́, ɩlɩɩ́ mantáa ɔkpa. Ɔlɔyɔ yɛ́kɩ bɛɛ obénya kʋ mʋ́tɔ́. Támɛ olowie mʋ́ asɩ á, afɩtáa sɔ́ɔ́n bʋ mʋ́sʋ́, tsúfɛ́ oyí ámʋ swiebɩ́ mɔkʋ́fʋn. Pɔntɔ oyí mʋ́a mʋ́ abí nɩ́.|src="HK00088B.TIF" size="span" loc="MRK11:12-24" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Marko 11:13"
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Ɩnʋ ɔlɛbláa oyí ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú ndɛ pʋ́ya a, ɔhaa mɛ́ɛtrá gyi fʋ́ abi swiehɛ́.”
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Brɛ́á bowie Yerusalem a, Yesu lɔ́yɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́. Ɩnʋnʋ ɔlɔwa atɔ́ afɛpʋ́ pʋ́ atɔ́ ahɔ́pʋ amʋ aná fɛ́ɛ́ gyáa dalɩ ɩnʋ bɩ. Olowuwúta kɔ́ba atsɛ́pʋ mpʋ́nʋ́ dá, súnsúnki abrɔ́dʋma afɛpʋ́ mbíá dá.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ɔmɛha atɔ́ ɔfɛpʋ́ ɔkʋkʋ ɔsʋra mʋ atɔ fɛhɛ́ ka tsʋn Ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ kʋ́ráá.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Olosuná amʋ́ atɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Bʋmɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ bɛɛ, ‘Bɛ́tɩ mɩ́ ɔtswɛ́kpa bɛɛ, ɔmá fɛ́ɛ́ mpáɩ ɔbɔkpá?’ Támɛ mlɩlapʋ́ ɩnʋ mlí awikplu ɔŋaínkpá.”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Brɛ́á Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bonu tɔ́á alabwɛ́ á, bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ. Benya ifú, tsúfɛ́ mʋ atosunáhɛ́ amʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie ɔdɔm amʋ.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Brɛ́á owí lɔpɔn a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛdalɩ wúlu amʋtɔ.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Brɛ́á bʋdɛtsʋ́ʋn nyankɩ a, bowun ánɩ́ pɔntɔ oyí ámʋ ɩlawú tsú mʋ́ ɔsʋ́ beyi asɩ.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Ɩnʋ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa pɔntɔ oyí ámʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, kɩ, pɔntɔ oyí ámʋ́ʋ́ fɔlwɩɩ́ ámʋ ɩlawú!”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ Bulu gyi.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́bláa ɩbʋ ánfɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Púli yowie ɔpʋtɔ’, omegyi nwɛ́ɛn mʋ klʋntɔ, olohogyi ánɩ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ mablɩ́ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ á, ibópulí yɔ́.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Ɩ́nɩ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, tógyítɔ́á mlɔkʋ́lɩ́ Bulu á, mlɩhogyi ánɩ́ mlɩlanyá mʋ́ dodo. Mlɩ ɩbɩ bɛ́da mʋ́.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛtrá yinkí ba Yerusalem. Brɛ́á ɔna odeki Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛba mʋ wá.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Túmi mɔmʋ fʋ́dɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ? Ma lɛ́ha fʋ́ túmi ámʋ?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Yesu lɛ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nfɩ́tɛ mlɩ asʋn kua kʋlɛ. Nɩ́ mlɛlɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ há mɩ́ á, mɩ́ ɛ́ nɛ́bláa mlɩ túmi oduá ndɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Bulu wá Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lénya túmi pʋ́bɔ́ ahá asú lóó, ntɛ́ɛ nyankpʋsa? Mlɩbla mɩ!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ bɔyɔ asʋ́n ánfɩtɔ bɛɛ, “Nɩ́ ablɩ́ anɩaa itsú Bulu wá á, ɔbɛ́fɩtɛ́ anɩ ɔbɛ́ɛ, mʋ́ ntogyi sʋ́ mlɩmɔ́hɔ mʋ gyi?
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Ntɛ́ɛ ablɩ́ɩ anɩaa itsú anyánkpʋ́sa wá?” Támɛ bʋdɛ ahá ámʋ ifú nya, tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bohogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ onutó Yohane gyí.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Mʋ́ sʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ohwée! Anɩméyín ɔtɩ́nɛ́á olenya mʋ túmi tsú.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.