Marcos 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC
1 Brɛ́á bowie Betfage mʋ́a Betania, awúlu ánɩ́ ɩbʋ Nfɔ-nyíbʋ ámʋ asɩ, batá Yerusalem wie tá á, ɔlɔwa mʋ akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ gyankpá.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 Ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ wúlu anfɩ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ánfɩtɔ. Nɩ́ mlowíe wúlu amʋ ɔnɔ́ á, mlówun afrímú kanáhɛ ɔkʋ da ɔfɛ́tɔ́, ɔhaa mɔ́kʋ́tsíá mʋsʋ kɩ. Mlɩsankɩ mʋ, amlɩkpa mʋ ba mɩ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Nɩ́ ɔkʋ ɔfɩ́tɛ́ mlɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ sankɩ́?’ á, mlɩbla mʋ mlɩaa, ‘Anɩ Wíe dɛ́ mʋ hián. Obéyinkía mʋ ba séi.’ ”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Bɔyɔ á, bɔyɔ́tʋ afrímú ibí ámʋ da ɔfɛ́tɔ́ wóyí ámʋ ɔnɔ́ ɔkpabáɩ.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Brɛ́á bʋdɛ mʋ sankɩ́ á, aha akʋá bʋlɩɩ́ ɩnʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ afrímú ibí ámʋ sankɩ́.”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́. Besi amʋ́; akasɩ́pʋ́ amʋ bɛsankɩ́ mʋ́.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Bɛkpa afrímú ibí ámʋ ba Yesu. Bɛyaɩ́ amʋ́ atati dɩ́nká mʋsʋ, ɔlɔdʋ bian mʋsʋ.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛyaɩ́ amʋ́ atati tswɩ ɔkpatɔ, akʋ ɛ́ bebiabía afɩtáa bunbun ɔkpa ámʋsʋ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋgya Yesu nkpá mʋ́a ɔma amʋ bɔsʋrá okitikíti bɛɛ, “Hosiána! Bulu oyúla ɔhá ánfɩ ɔbá anɩ Wíe dátɔ́ ánfɩ!
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Bulu oyúla anɩ náin Dawid iwíegyí ámʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ! Hosiána bʋ ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́!”
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Brɛ́á Yesu lówie Yerusalem a, ɔlɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa, ɔlɔwa ansɩ́ kɩ tógyítɔ́ wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ wankláán. Owí lapɔn. Mʋ́ sʋ mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ beyinkí yɔ́ Betania wúlutɔ.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Ɔyɩ kɛhɛ brɛ́á beyinkí tsú Betania bɛbá á, akʋ́n dɛ Yesu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Olowun pɔntɔ kʋá ɩlahɩ́ɛ́ pɔ́ɩ́ sɩ́sɩ́, ɩlɩɩ́ mantáa ɔkpa. Ɔlɔyɔ yɛ́kɩ bɛɛ obénya kʋ mʋ́tɔ́. Támɛ olowie mʋ́ asɩ á, afɩtáa sɔ́ɔ́n bʋ mʋ́sʋ́, tsúfɛ́ oyí ámʋ swiebɩ́ mɔkʋ́fʋn. Pɔntɔ oyí mʋ́a mʋ́ abí nɩ́.|src="HK00088B.TIF" size="span" loc="MRK11:12-24" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Marko 11:13"
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ɩnʋ ɔlɛbláa oyí ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Tsú ndɛ pʋ́ya a, ɔhaa mɛ́ɛtrá gyi fʋ́ abi swiehɛ́.”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Brɛ́á bowie Yerusalem a, Yesu lɔ́yɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́. Ɩnʋnʋ ɔlɔwa atɔ́ afɛpʋ́ pʋ́ atɔ́ ahɔ́pʋ amʋ aná fɛ́ɛ́ gyáa dalɩ ɩnʋ bɩ. Olowuwúta kɔ́ba atsɛ́pʋ mpʋ́nʋ́ dá, súnsúnki abrɔ́dʋma afɛpʋ́ mbíá dá.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ɔmɛha atɔ́ ɔfɛpʋ́ ɔkʋkʋ ɔsʋra mʋ atɔ fɛhɛ́ ka tsʋn Ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ kʋ́ráá.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Olosuná amʋ́ atɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Bʋmɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ bɛɛ, ‘Bɛ́tɩ mɩ́ ɔtswɛ́kpa bɛɛ, ɔmá fɛ́ɛ́ mpáɩ ɔbɔkpá?’ Támɛ mlɩlapʋ́ ɩnʋ mlí awikplu ɔŋaínkpá.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Brɛ́á Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bonu tɔ́á alabwɛ́ á, bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ. Benya ifú, tsúfɛ́ mʋ atosunáhɛ́ amʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie ɔdɔm amʋ.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Brɛ́á owí lɔpɔn a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛdalɩ wúlu amʋtɔ.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Brɛ́á bʋdɛtsʋ́ʋn nyankɩ a, bowun ánɩ́ pɔntɔ oyí ámʋ ɩlawú tsú mʋ́ ɔsʋ́ beyi asɩ.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Ɩnʋ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa pɔntɔ oyí ámʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, kɩ, pɔntɔ oyí ámʋ́ʋ́ fɔlwɩɩ́ ámʋ ɩlawú!”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ Bulu gyi.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́bláa ɩbʋ ánfɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Púli yowie ɔpʋtɔ’, omegyi nwɛ́ɛn mʋ klʋntɔ, olohogyi ánɩ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ mablɩ́ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ á, ibópulí yɔ́.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ɩ́nɩ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, tógyítɔ́á mlɔkʋ́lɩ́ Bulu á, mlɩhogyi ánɩ́ mlɩlanyá mʋ́ dodo. Mlɩ ɩbɩ bɛ́da mʋ́.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛtrá yinkí ba Yerusalem. Brɛ́á ɔna odeki Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛba mʋ wá.
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Túmi mɔmʋ fʋ́dɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ? Ma lɛ́ha fʋ́ túmi ámʋ?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yesu lɛ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nfɩ́tɛ mlɩ asʋn kua kʋlɛ. Nɩ́ mlɛlɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ há mɩ́ á, mɩ́ ɛ́ nɛ́bláa mlɩ túmi oduá ndɛpʋbwɛ́ ntobí ánfɩ.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Bulu wá Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lénya túmi pʋ́bɔ́ ahá asú lóó, ntɛ́ɛ nyankpʋsa? Mlɩbla mɩ!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ bɔyɔ asʋ́n ánfɩtɔ bɛɛ, “Nɩ́ ablɩ́ anɩaa itsú Bulu wá á, ɔbɛ́fɩtɛ́ anɩ ɔbɛ́ɛ, mʋ́ ntogyi sʋ́ mlɩmɔ́hɔ mʋ gyi?
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Ntɛ́ɛ ablɩ́ɩ anɩaa itsú anyánkpʋ́sa wá?” Támɛ bʋdɛ ahá ámʋ ifú nya, tsúfɛ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ bohogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ onutó Yohane gyí.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Mʋ́ sʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ohwée! Anɩméyín ɔtɩ́nɛ́á olenya mʋ túmi tsú.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.