Lucas 9
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Yesu lɛ́tɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ fia, ɔlɛha amʋ́ túmi, há amʋ́ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, bʋgyáa ɔŋɛ laláhɛ fɛ́ɛ́, abʋtsa ɩlɔ.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Ɔlɔwa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́da Bulu iwíegyí ámʋ ɔkan, abʋtsa alɔpʋ.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɔyɔ́ á, mlɩmátsu tɔtɔ. Mlɩmátsu oyi yiáhɛ́, akpankogyo, atogyihɛ, kɔ́ba ntɛ́ɛ atadɩɛ nyɔɔsɩ.
3 Ele disse:
4 Wóyígyíwóyítɔ́á bɔ́hɔ mlɩ á, mlɩtsia ɩnʋ yɔ́fʋn ɛkɛá mlɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Nɩ́ bʋmɔhɔ mlɩ wúlu kʋsʋ, mlɩdɛ́dalɩ mlɔyɔ́ á, mlɩkpakpa mlɩ ayabitɔ-ɩsɩ wʋlɩ wúlu amʋtɔ, isuna ánɩ́ bʋmɛbɩ bwɛ́.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Bɛnatɩ́ kí nsɩnɛ́ ɩnʋ awúlu fɛ́ɛ́sʋ́, bʋdɛ asʋn wankláán ámʋ ɔkan da, tsá ɩlɔ.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Brɛ́á Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu tɔ́á ɩdɛ mʋ́sʋ́ yɔ á, olegyigyáa. Tsúfɛ́ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lakʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada Elia lálɛ́ ɩwɩ ɔwan.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ dada amʋtɔ ɔkʋ lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Herode lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nahá batɩn Yohane. Ngya oyin ɔmɔmʋ ɩwɩ asʋ́n ntráa ndenu alɩ?” Mʋ́ sʋ ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ mówun Yesu.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Yesu sumbí ayɔpʋ́ amʋ beyinkí bá bɛbláa mʋ tɔ́á bayɔ́bwɛ. Ɔlɛkpa amʋ́ buo ɩwɩ, amʋ́ nkʋlɛ bɔyɔ Betsaida wúlutɔ.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bɛbɩ ánɩ́ ɔbʋ ɩnʋ á, begya mʋ ɔkpa yɔ́ ɩnʋ. Yesu lɔ́hɔ amʋ́ atúu, ɔlɛbláa amʋ́ Bulu iwíegyí amʋ ɩwɩ asʋ́n, ɔlɛtsa amʋ́á bʋdɛlɔ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Brɛ́á owí dɛpɔ́ɔn a, sumbí ayɔpʋ́ dúanyɔ ámʋ bɛba bɛbláa Yesu bɛɛ, “Ha amʋ́ abʋnatɩ, mɛ́nɩ bɛ́talɩ́ yɔ́ awúlu ánɩ́ ɩbʋ mantáa nfɩsʋ yódunká atogyihɛ mʋ́a ɔdɩkpa, tsúfɛ́ anɩméenya tɔtɔ há amʋ́ dimbí ánfɩtɔ.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdunka atɔ́ ha amʋ́ abʋgyi.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 (Ayin ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-nu (5,000).)
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔbwɛ dɩ́nká mʋ́sʋ́, ɔhagyíɔha létsiá asɩ.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Ɩnʋ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ́ɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía mʋ́tɔ́ pʋ́há akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyée mʋ́ ha ahá ámʋ fɛ́ɛ́ abʋgyi.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Amʋ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian. Brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ isíanhɛ amʋ a, ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu nkʋlɛ dɛ́ mpáɩ bɔ, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋbʋ ɩnʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma ahá bɛɛ ngyi?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Akʋ bɛɛ, fʋ́gyí Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane. Akʋ bɛɛ, Bulu Ɔnɔ́sʋ́ Ɔtɔɩ́pʋ́ Elia. Akʋ ɛ́ bɛɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada ɔkʋ lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ɛ́ mɛ́? Mlɩa mɩ́gyí ma?” Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) nɩ.”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Ɩnʋ Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá kpákpáákpá ɔbɛ́ɛ, bʋmábláa ɔhaa mʋ ɩwɩ asʋ́n ánfɩ.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Ɔlɛtrá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ilehián ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ɩwɩɔsɩn tsɔtsɔɔtsɔ Yudafɔ ahandɛ, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ ɩbɩtɔ; amʋ́ fɛ́ɛ́ békiná mɩ́, há bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ ɛkɛ sáásɩ́.”
22 E continuou:
23 Ɩnʋ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔkʋ dékléá obóbuo mɩ á, osíi tɔ́á otekle bwɛ, otsu mʋ oyikpalíhɛ ekekegyíɛkɛ bobuo mɩ.
23 Depois disse a todos:
24 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ lɛ́prɩ mʋ nkpa á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ lési mʋ nkpa há mɩ́ sʋ ɛ́ á, Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ nkpa.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Nɩ́ ɔkʋ onyá ɔyɩ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́, támɛ ɔhʋ́lɩ mʋ ɔkláa a, labi mɔmʋ ɩlɔwa há mʋ?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Nɩ́ ɔkʋ onyá mɩ́a mɩ́ atosunáhɛ́ pɛ́lɩ a, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nénya mʋ pɛ́lɩ brɛ́á nna mɩ́a mɩ́ Sɩ́ pʋ́ mʋ abɔpʋ wánkɩ́hɛ́ numnyamtɔ nɛbá.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Akʋ bʋbʋ mlɩtɔ nfɩ bʋmóowu asa bówun Bulu iwíegyí amʋ.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ ndawɔ́tswɩ́ ɔma a, ɔlɛkpa Petro mʋa Yohane pʋ́ Yakobo buo ɩwɩ, bɔdʋ yɔ́ mpáɩ ɔbɔkpá ɩbʋ kʋsʋ.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Brɛ́á ɔdɛ mpáɩ ámʋ bɔ á, mʋ ansɩ́tɔ́ lɛtsɛ. Mʋ atadɩɛ lofulí hʋ́nánáná, ɩdɛ ogyá kpa.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 — ausente —
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Petro mʋa mʋ aba ámʋ bɛdɩdɩ. Brɛ́á bɔwan tsinkí á, bowun Yesu numnyam, ahá abanyɔ́ ámʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ mʋ wá.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Brɛ́á ahá abanyɔ́ ámʋ bʋdɛnatɩ́ á, Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ɩbʋ alɛ́á abétsiá nfɩ. Ha ada abú asa. Fʋ́ klɛ́ kʋlɛ, Mose klɛ́ kʋlɛ, Elia ɛ́ klɛ́ kʋlɛ.” (Ɔmɛbɩ tɔ́á ɔdɛblɩ́).
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Brɛ́á ɔdɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́ á, agyinde kʋ lobobun amʋ́ fɛ́ɛ́sʋ́. Ɩnʋ ifu lɛkɩtá amʋ́ abasá ámʋ.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Ɩnʋ á, ɔmɛ kʋ lɛdalɩ tsu agyinde amʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ gyí mɩ́ Bíá nalɛ́ nɩ́. Mlɩyaa asʋ amlɩnu mʋ ɔmɛ.”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Ɔmɛ amʋ lótsutsúa ɩbɛka tin á, ɩlasí Yesu nkʋlɛ ɩnʋ. Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkpa ɔnɔ́ bun asʋ́n ánfɩsʋ nkɛ ámʋtɔ. Bʋmɛbláa ɔhaa ɩtɔ́á bayówun.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Yesu mʋa akasɩ́pʋ́ abasá ámʋ bɛkplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ, ɔdɔm amʋ befia mʋ.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋ lɔ́kplʋn ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, kókoli, damli kɩ mɩ́ bí ha mɩ. Obi yinhɛ́ ɔkʋlɛ pɛ́ ogyi mɩ́.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Ɔŋɛ laláhɛ kʋ towíé mʋtɔ, ɔtɔkplʋ́n. Ɔtɛdɩda gbla, ɔdɛkɔ tsikitsiki, mʋ ɔnɔ́ tɔbwɛ́ afu. Ipiantɔ asa itesí mʋ, ɩdɛ mʋ yintá.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Nobobwií ɩpa há fʋ́ akasɩ́pʋ́ amʋ mbɛ́ɛ, bʋgyáa mʋ́ lɛ mʋtɔ, támɛ bʋmɛtalɩ́.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abíá mlɩmá hógyi, mlɩ tsiátɔ́ ma alɛ. Alɩ́ nétsiá mlɩ wá, nyá klʋn há mlɩ ekekegyíɛkɛ nɩ́?”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Brɛ́á ɔlɛkpa kebi ámʋ ɔbá á, ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɛ́fɩn mʋ dá, ɔdɛkɔ tsikitsiki. Támɛ Yesu lɔ́kplʋn wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ, tsá kebi ámʋ. Ɩnʋ oleyinkía mʋ há mʋ sɩ.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Bulu túmi kpɔnkpɔntɩ ámʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Mlɩhɩɛ yaa asʋ amlɩnu. Bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há adʋ́n bɔ́mɔ mɩ́.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ bomonu mʋ́ asɩ. Bulu lɔ́pʋ mʋ́ asɩnu ŋáín amʋ́. Mʋ́ sʋ ɩmɔwankɩ́ amʋ́ asʋ́n ánɩ́ ɔdɛblɩ́. Ifú ɛ́ dɛ amʋ́ ánɩ́ bɛ́fɩtɛ́ mʋ.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Nwɛ́ɛn kʋ lɛ́ba akasɩ́pʋ́ amʋ nsɩnɛ́, tsú amʋ́tɔ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ ɔhandɛ ɩwɩ.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛkpa kebi ɔkʋ bɛlɩɩ́ mʋ ɩwɩ wá.
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ kebi ánfɩ mɩ́ dátɔ́ lahɔ mɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔhɔ mɩ ɛ́ lahɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ogyi ɔtráhɛ mlɩtɔ fɛ́ɛ́ gyí ɔdɛ́hɛn.”
48 Aí disse:
49 Yohane lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, anɩlówun oyin ɔkʋ dɛ́pʋ fʋ́ dá gya ɔŋɛ laláhɛ, anɩlɛ́ka mʋ tin, tsúfɛ́ ɔma anɩtɔ.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmáka mʋ tin! Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔmɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mlɩsʋ buo mlɩ.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Brɛ́á nkɛá Bulu obótsu Yesu ya ɔsʋ́sʋ́ dɛkpʋkpɛ́ ba a, ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́yɔ Yerusalem kokooko.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Ɔlɔwa abí gyankpá yɔ́ Samaria wúlu kʋsʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́la ɩnʋ yaɩ ha mʋ.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Támɛ bʋmɔhɔ mʋ wúlu amʋtɔ, tsúfɛ́ Yerusalem ɔyɔ́.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Brɛ́á mʋ akasɩ́pʋ́ Yakobo mʋa Yohane bowun alɩ á, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíé, fʋdeklé fɛɛ ahá ogyá itsu ɔsʋ́sʋ́ bɔhɔ amʋ́ mɔ́?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Támɛ Yesu lɛ́damlí, wá ɩyɩn wá amʋ́.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Mʋ́ʋ́ bɔpʋ ɔkpa yɔ́ wúlu bámbásʋ́ a.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Brɛ́á bʋna ɔkpatɔ bɔyɔ́ á, oyin ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nóbuo fʋ yɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á fɔyɔ́.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Yesu lɛ́bláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Awɩá bʋbʋ mbɔ́, mbubwi ɛ́ bʋbʋ asia, támɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ á, mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋ mɩ́ nwun tswɩ.”
58 Então Jesus disse:
59 Yesu lɛ́bláa ɔha bambá ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Si awupʋ́ abʋpula amʋ́ afúli. Támɛ fʋ́ mʋ́ yɔ afʋyɛda Bulu iwíegyí ámʋ ɔkan.”
60 Jesus disse:
61 Ɔkʋ ɛ́ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nóbuo fʋ, támɛ ha mɩ́ anyinki yɛklá mɩ́ wóyítɔ́ ahá asa.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔtɛsrɩ́ dámlí kɩ ɔma mɔ́fʋn ha Bulu iwíegyí ámʋtɔ agyʋ́má yɔ.”
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.